Chinese
也称为“返回”。因此，如果说“无执着不会完全断绝”，这是否是已成立之上的成立呢？这里说：一个事物的体性是什么，就说其他事物不存在。因为它是以那个事物为空的，所以是为了了知那个事物不存在。这并非以其自身体性而言什么都不存在，而是因为以那个事物为空。因此，如果承认执着色法是以执着乐受为空而缘取的，那么因为以那个事物为空的执着是快速的，那个事物不会完全断绝而存在，怎么会了知乐受呢？对于执着乐受也是同样的道理，既然两者都不执着，为什么不是无执着呢？这是善妙的说法。或者，即使缘取其他事物，也不是执着于与那个事物相空。如果说是因为进入了那个事物的自性，那是不对的。如果执着于相互的自性随顺，就不是次第执着，因为在其他时间同时执着也是存在的。因为已经承认了肢体和有肢体者是同时执着的。如果从很远的地方执着于有间隔的众多声音，即使没有执着于间隔，也只是取声音的自性。既然如此，怎么会因为无间隔地执着于声音的自性，而损害不执着呢？同样，就像没有执着于间隔不会损害执着于声音一样，这里不执着于间隔也不是损害。这里说：对于那个间隔的执着，如果不存在，怎么会是损害呢？对于不存在的事物，不应有损害，这不是世间的意愿，只是世间的说法而已。为什么没有执着于间隔呢？这是事物本身的力量，应该超越和观察什么呢？因此，没有产生执着于间隔，就不是损害，也不是应损害的，然而这只是像什么一样从世间的名声中产生的名称而已。在那里，因为执着于乐受和色法等不是不产生的，所以没有丝毫的不合理。如果是那样，次第执着就不可能了。执着只是存在，对于那个执着，其他的执着没有产生，那是不对的，对于执着，有其他的执着者。
English
It is also called "returning." Therefore, if it is said that "non-attachment will not be completely cut off," is this an establishment upon an already established fact? Here it is said: Whatever is the nature of one thing, it is said that other things do not exist. Because it is empty of that thing, it is in order to know that that thing does not exist. This is not that nothing exists in its own nature, but rather because it is empty of that thing. Therefore, if it is admitted that grasping form is focused on being empty of grasping pleasure, then because grasping emptiness of that thing is rapid, that thing will not be completely cut off and exist, how can pleasure be known? The same principle applies to grasping pleasure, since neither is grasped, why is it not non-grasping? This is a well-spoken statement. Alternatively, even if another object is focused on, it is not grasping emptiness of that place. If it is said that it is because it has entered into that nature, that is not correct. If grasping follows the mutual nature, it is not a gradual grasping, because simultaneous grasping at other times also exists. Because it has been admitted that limbs and those with limbs are grasped simultaneously. If many sounds with intervals are grasped from a great distance, even if the interval is not grasped, only the nature of the sound is taken. In that case, how can grasping the nature of the sound without intervals harm non-grasping? Similarly, just as not grasping the interval does not harm grasping the sound, so here not grasping the interval is not harmful. Here it is said: For that grasping of the interval, if it does not exist, how can it be harmful? There should be no harm to what does not exist, this is not the desire of the world, it is just a worldly saying. Why is there no grasping of the interval? This is the power of things themselves, what should be transcended and examined? Therefore, not generating grasping of the interval is not harmful, nor is it to be harmed, but this is just a name that has arisen from the fame of the world, like what? There, because grasping pleasure and form, etc., is not unproduced, there is not the slightest unreasonableness. If that is the case, gradual grasping will be impossible. Grasping is only existence, for that grasping, other grasping has not arisen, that is not correct, for grasping, there is another grasper.
Tibetan
ད་མིན། །འཛིན་པ་པོ་ལ་འཛིན་པོ་གཞན། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་བྱ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཅལ་ཅོལ་ཉིད། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་དགོས་ལ། འཛིན་པར་བྱེད་པ་པོ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དམ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་མི་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའམ་གཞན་ལས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རང་གསལ་བ་ཡིན་ན། ད་ནི་འཛིན་པ་པོ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱོན་གཞན་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ན་རང་ཉིད་གསལ་བ་མེད་པར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །དེ་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་པས་དེ་གཞན་གྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཚུན་དུས་ཐ་དད་པར་སྐྱེས་པ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཅི་ལྟར་ཕན་ཚུན་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་འཛིན་པ་ལ་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། རེས་འགའ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རེས་འགའ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་གཟུགས་མཐོང་ཡང་བདེ་བ་མྱོང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྲའི་འཛིན་པ་ལྟར་བདེ་བ་འཛིན་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེ་ན་འདི་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཅི་ལྟར་སྐྲའི་བར་འཛིན་པ་ལྟར། །ཀུན་ཚེ་ཅི་ཕྱིར་གནོད་མ་གྱུར། །དེ་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ། །བར་དུ་སྐྱེ་བར་འཇིག་རྟེན་ འདོད། །ཅི་ལྟར་སྐྲ་འཛིན་པས་བར་འཛིན་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ། གནོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པས་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་པར་ན་ནི་དེ་སྐྲ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྲའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བདེ་བ་མ་རྟོགས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བདེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། སྐྱེས་པ་མ་བཟུང་བས་འབའ་ཞིག་བ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ད་ནི་སྐྱེས་བ་ལམ་སྐྱེས་བར་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མ་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་གི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལྟར་ན་ནི་སྐྲའི་བར་འཛིན་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དབང་པོའི་བློ་གཅིག་ཉིད་དོན་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རིམ་གྱིས་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། གཅིག་གིས་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། །དབང་པོའི་སེམས་ནི་དེས་ཕྱིར་དང༌། །བདེ་སོགས་མེད་ཀྱང་དོན་དག་ལས། །སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་ནུས་གྲུབ་མིན་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་བློ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་ན་རིགས་པ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང་ཡིད་འབྲེལ་པ་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་བས་འཛིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འགའ་ཞིག་དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་བློ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་དོན་འབའ་ཞིག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་ངེས་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ནུས་པ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་སེམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་སྔོན་པོ་སེར་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་དབང་པོའི་རིག་པ་ལས་སྣང་བའི་ ཚེ། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོ་མེད་ཀྱང་དེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་དེ་ལ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོར་སྣང་བའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སེར་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་བདེ་བ་དང་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་གཟུགས་འབའ་ཞིག་ལས་མ་ཡིན་པས་རིགས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་དེ། སྔོན་པོ་དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །ནུས་པ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཚོགས་ལའང་ནུས་གྲུབ་དེ་ལ་ནི། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁས་བླངས་ན་ཡང༌། གཉིས་ཀྱི་སོ་སོ་སོ་སོར་ཡང༌། །ནུས་པ་ཡིན་ན་སྔོ་སོགས་བཞིན། །བདེ་སོགས་འབའ་ཞིག་འཛིན་པར་འགྱུར། །དེ་རྒྱུའི་དོན་ནི་མ་བཟུང་བར།། དེ་མྱོང་བར་ནི་མི་རིགས་སོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ལས་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་དང༌། འགའ་ཞིག་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་
Chinese
并非如此。对于执持者，有其他的执持者。同样，其他人也应该这样认为。如果不是这样，那就是胡说八道。执持者必须成为自明的自性。或者，执持者是作者的自性吗？对于作者来说，需要其他的执持者。如果执持者不清晰，那么一切事物都会变得不清晰。如果感官或其他东西的执持者是自明的，那么其他的执持者做什么呢？如果存在这个其他的过失，那么在没有自身清晰的情况下，就没有所谓的执持。如果它被其他东西照亮，那么照亮它的其他东西也是隐藏的，因为它来自其他东西。这将表明一切众生都将变成瞎子。那些在不同时间相互产生和显现的事物，怎么会不相互妨碍呢？因此，这是不正确的。然而，对于执持快乐来说，这确实会造成损害，因为有时只执持色等。例如，有时即使看到迷人的形象，也没有体验到快乐。因此，如果像执持头发一样，执持快乐也没有产生，那么如何确定损害呢？这也不好，例如：如何像头发之间的执持一样？为什么在所有时候都没有损害？那时，快乐等，世间认为会在中间产生。如何像执持头发一样在所有时候执持中间？同样，执持色等也会对执持快乐等造成影响。实际上，那也不是执持头发，因为没有认识到头发的自性。当没有认识到快乐而只执持色等时，快乐根本没有产生。如果说因为没有观察到而被称为没有产生，那么现在产生也会被称为没有产生，因此，没有观察到也不是没有。因此，当执持快乐等产生时，快乐等已经产生，那时执持色等不会压倒它。按照你的论点，
English
That is not so. For the holder, there is another holder. Likewise, others should also think so. If it is not so, then it is mere nonsense. The holder must become the nature of self-illumination. Or, is the holder the nature of the agent? For the agent, another holder is desired. If the holder is not clear, then all things will become unclear. If the holder from the senses or others is self-illuminating, then what will the other holder do? If this other fault exists, then there is no holding without self-illumination. If it is illuminated by another, then the other that illuminates it is also hidden, because it is from another. This will show that all beings will become blind. How can those that arise and appear at different times not harm each other? Therefore, this is not so. However, for holding happiness, it will indeed cause harm, because sometimes only form etc. are held. For example, sometimes even if a captivating image is seen, there is no experience of happiness. Therefore, if like holding hair, holding happiness has also not arisen, then how is harm determined? This is also not good, for example: How is it like holding between hairs? Why is there no harm at all times? At that time, happiness etc., the world thinks will arise in between. How is it like holding hair, holding in between at all times? Likewise, holding form etc. will also affect holding happiness etc. In reality, that is also not holding hair, because the nature of hair is not realized. When happiness is not realized and only form etc. are held, then happiness has not arisen at all. If it is said that because it is not observed, it is called not arising, then now arising will also be called not arising, therefore, not observing is also not not. Therefore, when the arising of holding happiness etc. occurs, happiness etc. has arisen, then at that time holding form etc. does not overwhelm it. According to your argument,
Chinese
就像抓住头发的间隙一样。如果根识的一个心识专注于事物和快乐等，那么逐渐执着的过失就不会发生，如果这样问。回答说这是不行的，解释说：一个不能知二，根识之心因此，即使没有快乐等，也从事物产生，因此不能成立那种能力。如果根识的一个心识专注于事物和快乐等是合理的，即使那样也不是这样显示的。快乐等是从我和意联系而产生的，因为承认是由非根识所生的智慧所执着的。如果有些人不这样承认，那也是不可能的，因为根识的心识即使没有快乐等，也仅仅是从事物产生的。因为不一定执着于快乐等的原因。如果有什么其他的力量，那是什么呢？不出现的，就一定执着于那个原因。根识的心识即使有色等集合，如果没有快乐等，也不是不生。如果当蓝色黄色一起从根识的觉知中显现的时候，那时就变得没有力量了，因为即使没有蓝色，它也会产生。即使那样，那也是它的力量。如果显现蓝色和黄色的根识仅仅从黄色产生，如果那样，那么快乐和显现为色也是仅仅从色产生的，道理相同，如果这样问。这没有意义，因为蓝色在根识的识中，能看到各自不同的力量。在集合上成立力量，对于那个，没有那样的认识。即使承认，二者的各自各自，如果有力量，就像蓝色等一样，就仅仅执着于快乐等。不执着于那个原因的事物，感受那个是不合理的。从离开快乐等的色等仅仅产生根识的识，这是能见到的，有些人也是这样认为的。在识之前，不像色等一样，没有快乐等，因为那是识和
English
It becomes like grasping the gaps between hairs. However, if the single mind of the sense faculty engages in grasping things and pleasure, etc., then the fault of grasping gradually will not occur, if asked. It is explained that this is not permissible: One cannot know two, because of that, the mind of the sense faculty, even without pleasure, etc., arises from things, therefore that ability is not established. If it is reasonable that the single mind of the sense faculty grasps things and pleasure, etc., even so, it is not shown that way. Pleasure, etc., arise merely from the connection of self and mind, because it is admitted that they are grasped by knowledge that is not born from the sense faculty. However, if some do not admit that way, that is also not possible, because the mind of the sense faculty arises only from things, even without pleasure, etc. Because it does not necessarily grasp the cause of pleasure, etc. If there is some other power, what is it? That which does not arise is necessarily grasped as its cause. The mind of the sense faculty, even if there is a collection of forms, etc., if there is no pleasure, etc., it is not that it does not arise. If, when blue and yellow appear together from the awareness of the sense faculty, at that time it becomes powerless, because even without blue, it arises. Even so, that is its power. However, if the sense consciousness that appears as blue and yellow does not arise only from yellow, if that is the case, then the appearance of pleasure and form is also only from form, the reasoning is the same, if asked. This has no essence, because in the consciousness of the sense faculty, blue, the ability to see separately is seen. The ability is established in the collection, for that, there is no such understanding. Even if admitted, each of the two separately, if there is power, like blue, etc., it will only grasp pleasure, etc. Without grasping the thing that is the cause of that, it is unreasonable to experience that. It is seen that the consciousness of the sense faculty arises only from forms, etc., separated from pleasure, etc., and some also desire that. Before consciousness, like forms, etc., there is no pleasure, etc., because that is consciousness and