Tibetan
དྲེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་གི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཅི་སྟེ་མི་རྟག་ཅེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། ཐོག་མེད་གོམས་པའི་ངོ་བོ་ལས། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གནས། །དེ་ལས་ཚུལ་གཞན་རྣམ་རྟོག་ནི། །འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་ངེས་པ་མེད། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདི་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུགས་གཞན་འཇིག་རྟེན་ལ་སྐྱེ་བ་འདི་མི་ཐོབ་བོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ཅི་ལྟར་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་མཐོང་བ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བར་བརྟགས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་བདག་ལ་འདུ་བར་མི་འདོད་ན། འོ་ན་བདེ་བ་དེ་སུའི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་གལ་ཏེ་དེ་གཞན་དུ་འདུ་བར་མི་འདོད་ན་བདག་དེ་སུའི་ཡིན། བདག་ནི་རང་དབང་རྟག་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་ཅི་ལྟར་དེར་རག་ལས། །བདེ་སོགས་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པས། །གཞན་ལ་རག་ལས་ཡིན་པར་རྟོག །བདག་ནི་རྟག་པས་ན་རང་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་བརྟེན་པར་འཐད་པས་དེ་ལྟར་འཐད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི། གདོན་མི་ཟ་བར་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མི་བཟང་སྟེ། འདི་ལྟར། རྟེན་ཡོད་ན་ནི་ཡོན་ཏན་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཡོད་ནའང་རྟེན་གནས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཀྱང་རྣམ་བར་གནས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཡོན་ཏན་ཉིད། །གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་བརྟེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོག་པ་འཇུག་པ་ཞིག་ན། དེ་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲུབ་པ་ནི་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བདག་ནི་རང་དབང་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ། མི་རྟག་ན་ཡང་རྒྱུ་ལས་ནི། །སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ན་ལྟོས་པ་མེད། །དེ་ལ་བྱ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་རག་ལས་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གཞན་ལ་རག་ལས། འོན་ཏེ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ལས་སྐྱེས་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཅི་ཡོད། རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་གཞན་ལ་རག་ལས་སོ་ཞེ་ན་དེའི་རང་གི་ འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། སྤྲོ
Chinese
因为仅仅是杂染而显现为觉悟的自性，但并非觉悟的本体，如果这样，为何不是无常呢？对此进行阐述：从无始串习的自性中，此即如此安住。除此之外的其他方式的分别念，世间无法确定。因为从修习的力量中如此产生，对于觉悟的任何事物，此即如此这般，其他的方式在世间无法产生。然而，如何从修习的力量中所见，那即是如其所是，如此进行称谓。对于归于一个意义的考察，又有什么必要呢？如果不想归于我，那么快乐是谁的呢？如果是这样，那么如果不想归于他，我又是谁的呢？我因为是自主常有的缘故，如何依赖于他呢？快乐等都是无常的缘故，应当了知依赖于他。我因为是常有的，所以是自主的缘故，不依赖是合理的，因此这样合理，快乐等是功德和无常的缘故，因此，那些必定会毫无疑问地依赖，如果这样说，那是不好的，如下所说：如果存在所依，那就是功德。即使存在功德，所依也存在。因此，因为互相依赖的缘故，任何一个也不会真实存在。如果首先功德本身成立，那么那时功德就会成为所依赖的，如果产生这样的分别念，那是不成立的，因为成立是依赖于他者的缘故。所依和所依赖的事物，任何一个都不存在，这已经阐述完毕。另外，我是自主的，因为是常有的缘故。快乐等不是自主的，因为是相反的缘故，如此陈述：即使是无常，也因为是从因中产生的缘故，所以没有依赖。因为对于它没有可做之事，如何依赖于他者呢？如果根本没有产生，那又如何依赖于他者呢？如果从某个因中产生，即使那样，那又有什么依赖于他者呢？如果说产生自己的果需要依赖于他者，那么，它的自己的果的产生，是因为自己的因的缘故，所以不应依赖于他者，广说。
English
Because it only appears as the nature of enlightenment due to being mixed, but it is not the essence of enlightenment itself, if so, why is it not impermanent? To this, it is explained: From the nature of beginningless habituation, this abides as such. Other than that, other forms of conceptualization, the world cannot ascertain. Because it arises in this way from the power of cultivation, for whatever is enlightened, this is such and such, other ways of arising in the world are not obtained. However, how what is seen from the power of cultivation, that is exactly as it is, thus it is termed. What need is there for examining what converges on one meaning? If you do not want to converge on self, then whose is happiness? If that is the case, then if you do not want to converge on another, whose is the self? The self is independent because it is permanent, how can it depend on another there? Happiness and so on are impermanent, so it should be understood that they depend on another. The self is permanent, so because it is independent, it is reasonable not to rely on it, so it is reasonable in this way, happiness and so on are qualities and impermanent, therefore, those must undoubtedly depend, if you say so, that is not good, as it is said: If there is a support, then it is a quality. Even if there is a quality, the support exists. Therefore, because they depend on each other, none of them will truly exist. If the quality itself is established first, then at that time the quality will become dependent, if such a conceptualization arises, that is not established, because establishment depends on another. Neither the support nor the supported thing exists, this has already been explained. Furthermore, I am independent, because I am permanent. Happiness and so on are not independent, because they are the opposite, thus it is stated: Even if it is impermanent, it is not dependent because it arises from a cause. Because there is nothing to do for it, how can it depend on another? If it is not born at all, then how can it depend on another? But if it arises from some cause, even so, what dependence does it have on another? If it is said that producing its own fruit requires dependence on another, then, the production of its own fruit is because of its own cause, so it should not depend on another, extensively.