Chinese
仅仅是安立而已。一个事物不能被众多所把握，因此应视为一个。在不同时间出现的众多识，由于完全接受了自身时间的事物，因此无法理解为是先前和之后出现的一个事物。因为没有一个能起作用，而且也没有集合。一个我具有连接性，因为其具有记忆。此之能力也存在于记忆和连接之中。情况并非如此，因为我具有分别的自性，而这被视为不具理性。这唯一的自性，如何能成为有尺度的对治？如果说在我和异体和他体的方面没有这些过失，那么，以何种自性不异体的自性，就不是认识。以各种各样的区分而成为异体的缘故，异体的识就是和它不异体的异体本身。以何种自性异于识的自性，那就是一个，因此没有重复。然而如果我是非认识的自性，那么，那时它会被识所认识，而且由于是异体的缘故，它如何能执持不异体呢？因此，如果识是异体的，那么执持一个是不合理的，因此应以事物所理解的识视为一个。如果以事物所理解的识执持异体，即使如此，由于不认为识是一个，那么如何认识呢？或者说，是众多混合的认识。如果说是众多混合的认识，如果是那样，那么安乐等等也是如此，因此一个仅仅是世俗存在。通过对它反复串习，安乐等等的清晰等等的差别是从串习而变化的。从串习产生的安乐等等也是认识的自性本身。从串习产生的行走等等，难道不也变成伸展等等的自性吗？如果说那些也不是心的自性，那么，这里说到，非认识的自性从串习中，会产生非认识本身的变化。同样，认识的自性，为何通过串习不是认识之物呢？是智慧等等。
English
It is merely established. A single thing cannot be grasped by many, therefore it should be regarded as one. The many consciousnesses that arise at different times, because they fully accept the things of their own time, cannot be understood as being a single thing that arises before and after. Because there is no one that can act, and there is no collection either. A single self has connectivity, because it has memory. This ability also exists in memory and connection. The situation is not like that, because I have the nature of discrimination, and this is seen as not having reason. How can this unique nature be a measured antidote? If it is said that there are no faults in the aspects of self and other, then, with what nature is the non-other nature, it is not recognition. Because of the differentiation of various kinds, the different consciousness is the very difference that is not different from it. With what nature is the nature different from consciousness, that is one, therefore there is no repetition. However, if I am a non-cognitive nature, then, at that time it will be recognized by consciousness, and because it is a different entity, how can it hold the non-different entity? Therefore, if consciousness is different, then holding one is unreasonable, therefore the consciousness understood by things should be regarded as one. If the consciousness understood by things holds different entities, even so, since it is not considered that consciousness is one, then how is it recognized? Or rather, it is the recognition of many mixtures. If it is said that it is the recognition of many mixtures, if that is the case, then happiness and so on are also like that, therefore one is merely conventionally existent. By repeatedly familiarizing oneself with it, the clarity and other differences of happiness and so on change from familiarity. Happiness and so on that arise from familiarity are also the very nature of cognition. Do not walking and so on that arise from familiarity also become the nature of stretching and so on? If it is said that those are not the nature of mind either, then, here it is said, from the familiarity of the non-cognitive nature, the change of non-cognition itself will arise. Similarly, why is the nature of cognition not a thing of cognition through familiarity? It is wisdom and so on.
Tibetan
། །ཅི་སྟེ་ཡང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་རང་རིག་གོམས་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བཟུང་བའི་དོན་གོམས་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་རང་རིག་གོམས་པ་ཡིན་ན་རང་རིག་དེ་ནི་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན། དེ་མ་ངེས་པ་ཉིད་སྲིད་པས་མི་འཐད་པ་ཉིད་དེ། རྟོགས་ པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བཟུང་བའི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་གོམས་ཀྱང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རང་བཞི་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེན། འདིར་སྨྲས་པ། གང་ཞིག་ཅི་འདྲ་གོམས་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །བདེ་སོགས་ནང་གི་མྱོང་བ་ནི། །གོམས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་ཉིད། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་གི་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་སོ། །བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བས་དེ་ལྟར་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དགའ་བ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་གོམས་པར་བྱད་པ་དེའི་ཕྱིར། གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་སྐྱེའོ། །འོ་ན་དང་པོ་ནི་རང་རིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རིགས་གང་ག་ལས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །འདིས་ནི། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་དངོས། །དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུས་བསྐྱེད། །རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་སྐྱེས། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཅིས་ཤེས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །མིག་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །མདུན་ན་གནས་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་མཚུངས་པ་ཅན་དག་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེད་པ་ན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དེ་ནི་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་སོ་ཞེས་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་བསྒོམ་པ་འཕེལ་བ་ལས། །སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་བཞིན། །བདེ་བ་ལ་སོགས་རྒྱུ་དེ་ལས། །དེ་ལྟར་རང་རིག་ཅིས་མ་ཡིན། །གང་ཅི་ལྟར་གོམས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་གོམས་པར་མི་སྲིད་དོ། །རེ་ཞིག་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དོན་གྱིས་གོ་ བས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་དེ་བདག་དང་འདུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ། དོན་གྱིས་གོ་བས་ནི་གང་མེད་པར་གང་མི་འཐད་པ་དེ་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །བདག་དང་འདུ་བ་ཅན་དང༌། རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གང་གི་ཕྱིར་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཅི་ལྟར་བདག་དང་འདུ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པར་རྟོགས། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ནང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་བདག་གིས་འདི་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྐྱེ་བོས་རྟོགས་པ་ནང་ཉིད་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལན་ཡིན་ནོ། །གང་དག་བློ་བློ་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང༌། དེ་བདག་དང་འདུ་བ་ཅན་དང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླངས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་གཞན་ཙམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་མི་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་མངོན་སུམ་གཞན་ལ་དེ་ལ་གནས་པ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དེ་ལ་ཡང་དོན་དེ་སྣང་བར་འགྱུར་ན། ཞིག་པ་ཅི་སྣང་བར་འགྱུར། བློ་འབའ་ཞིག་སྣང་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་པོར་ཅི་ལྟར་སྣང༌། བདག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་བ་ན། བདག་དང་འདུ་བ་ཉིད་དམ། དེའི་བདག་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དུས་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་གོ་མས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའམ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ནའང་གཞན་དག་བློ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་དང་ནང་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རང་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དང༌། དོན་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གསལ་བ་དེ་ཡོང་པ་ཡིན་པས་འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་ཡང་བདག་དང་འདུ་བ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ རྟོགས་པ་དང་འ
Chinese
如果再问，所谓的“习惯于觉悟的自性”是指习惯于自明，还是指习惯于觉悟自性所执持的对境？如果习惯于自明，那么自明就不成立。如果属于第二种情况，那就不一定，因为存在不确定的可能性，所以不合理。即使习惯于觉悟自性所执持的行者等，行者等也不会被视为觉悟的自性。这里说到：任何事物习惯成什么样，它就会变成那样。快乐等内在的体验，习惯的结果就是那样。快乐等被视为内在体验的自性。即使是物质的自性，也因为归于一个意义而如此看待。这种说法也不是基于理性的喜悦。因此，正是因为自明被习惯，所以，极度习惯就会产生那样的状态。如果这样，最初就会变成没有自明吗？因为“从何种根源”等说法，它也是那样的。从它的修习力量所产生的，就像智慧等一样，是体验的本质。这否定了“它和非它的自性真实，它和非它的真实因所生，识从因之外所生，色等为何不了解”的说法。这里的意义是：眼和意所作的，以及面前存在的车等集合，具有相同性质的事物互相一起作用而产生时，一切都会变成觉悟的自性或非觉悟的自性。其中，没有主要和次要的区别。对于觉悟和非觉悟自性的果，具有可见能力的色等集合，无法另行成立。正因为如此，如果说它本身是不确定的，那是不对的，因为想要表达推理的其他意义。就像修习增长所产生的智慧等一样，从快乐等因产生，为何不能那样自明？任何事物习惯成什么样，它就是那样的。
English
If asked again, does the so-called "habituation to the nature of awakening" refer to habituation to self-awareness, or to habituation to the objects held by the nature of awakening? If it is habituation to self-awareness, then self-awareness is not established. If it belongs to the second case, then it is not certain, because there is a possibility of uncertainty, so it is unreasonable. Even if one is habituated to the practitioners, etc., held by the nature of awakening, the practitioners, etc., will not be regarded as the nature of awakening. Here it is said: Whatever becomes habituated to what, it will become like that. Happiness and other inner experiences, the result of habituation is like that. Happiness and the like are regarded as the nature of inner experience. Even if it is the nature of matter, it is regarded as such because it belongs to one meaning. This statement is also not based on the joy of reason. Therefore, it is precisely because self-awareness is habituated that extreme habituation will produce such a state. If so, will there be no self-awareness at the beginning? Because of sayings such as "from what root," it is also like that. What arises from the power of its cultivation is the essence of experience, just like wisdom and so on. This negates the statement that "its and non-its nature is real, its and non-its real cause is born, consciousness is born from other than the cause, why do forms and the like not understand?" The meaning here is: When the eye and mind act, and the collection of chariots and the like in front of them, things of the same nature act together and produce each other, everything will become the nature of awakening or the nature of non-awakening. Among them, there is no distinction between primary and secondary. For the fruit of the nature of awakening and non-awakening, the collection of forms and the like with visible abilities cannot be established separately. Precisely because of this, if it is said that it itself is uncertain, that is not correct, because it wants to express other meanings of reasoning. Just like the wisdom and the like produced by the increase of cultivation, from the cause of happiness and the like, why can't it be self-aware like that? Whatever becomes habituated to what, it is like that.
Chinese
这被称为量（ प्रमाण，pramāṇa， प्रमाण）的意义。色等不可能习惯于自己的自性。暂时，智慧等的差别，由意义理解而需要证悟，因此如何证悟它是与我（ आत्मा，ātman， आत्मा）相合的呢？由意义理解只是证悟了无则不合理的东西。与我相合，并且由于没有证悟的自性，所以没有任何不合理之处。然而，为了什么，事物不会变成隐蔽的，也必须有其他的转变。因此，如何证悟与我相合等？因此，以什么在内部证悟，我如此证悟，众生已经习惯于在内部证悟，这是答案。那些说心是其他心的现量的人，也无疑地承认它显现为与我相合并且是证悟的自性。如果不是这样，就只会变成其他事物，而不会成为能执持者。因此，这个现量在其他事物中，显现为安住于它的执持的自性。如果是这样，并且事物也显现在它上面，那么什么会显现为坏灭呢？如果仅仅显现心，那么如何显现为执持者呢？如果说我和其他事物也是如此，那么答案会是：与我相合本身，或者它的自性是无始时期的串习所生的缘故。如果是这样，那么在这样的时期，由串习的力量所生的智慧等，或者安乐等，也只是证悟的自性。如果真是这样，难道其他人不承认心等是体验的自性吗？如果不是体验，那么就已经说明了不会成为现量本身和内部本身。如果是自证，那么就会成为那样的自性，并且也会有使事物清晰的清晰性，因此这才是合理的。如果安乐等虽然是由串习的力量所生，但只是与我相合，因此由与一个事物相合的识而执持。因此，证悟和
English
This is called the meaning of validity (pramāṇa). Forms and so on cannot become accustomed to their own nature. For the time being, how can it be realized that the distinctions of wisdom and so on, which are to be realized by understanding through meaning, are in union with the self (ātman)? Understanding through meaning only realizes what is unreasonable without it. There is nothing unreasonable because it is in union with the self and because it does not have the nature of realization. However, for what reason does the thing not become hidden, and there must be some other transformation. Therefore, how to realize being in union with the self and so on? Therefore, by what is realized internally, I realize it like this, beings have become accustomed to realizing internally, this is the answer. Even according to those who say that mind is the direct perception of another mind, it is undoubtedly admitted that it appears as being in union with the self and is the nature of realization. If it is not like that, it will only become other things, and it will not become the holder itself. Therefore, this direct perception is in other things, appearing as the nature of holding that abides in it. If it is like that, and the thing also appears on it, then what will appear as destruction? If only the mind appears, then how does it appear as the holder? If it is said that the self and other things are also the same, then the answer will be: being in union with the self itself, or its nature is born from beginningless habituation. If it is like that, then at such a time, wisdom and so on, or happiness and so on, born from the power of habituation, are also only the nature of realization. If that is the case, don't others admit that mind and so on are the nature of experience? If it is not experience, then it has already been shown that it will not become direct perception itself and internal itself. If it is self-awareness, then it will become such a nature, and there will also be clarity that makes things clear, so this is reasonable. If happiness and so on, although born from the power of habituation, are only in union with the self, therefore it is held by the consciousness that is in union with one thing. Therefore, realization and