Tibetan
པ་དུ་མར་རྟོགས་ན་ཅི་ལྟར་གཅིག་ཡིན། འོན་ཏེ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ་རེག་པ་རྟོགས་པ་ན་མ་རྟོགས་པའི་གཟུགས་རྣམ་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་ཅི་ལྟར་འཛིན། རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་ནི་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ན་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཕན་ཚུན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ནི་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་ལ་སྒྲས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྒྲས་བསྟན་པར་མི་ནུས་ན། འོན་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་གང་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྟོགས། བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཆད་མ་ཉིད། །མ་ཡིན་ཞེས་ནི་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་དེ་ཡིས་ནི། །དོན་འདི་རྟོགས་པར་ཅི་ལྟར་འདོད། །རེ་ཞིག་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ནི་དོན་དེ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལས་ན་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲ་ལས་དོན་གྱི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཐུན་མོང་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་གང་གིས་བཟློག་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྒྲའི་ཤེས་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཟུང་ཟིན་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོང་བ་མེད་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྒྲ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི། མིག་སེར་གྱིས་ཉམས་པའི་མིག་གིས་ཀྱང༌། དཀར་པོ་སེར་པོའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་ཐལ
Chinese
如果认识到是多种，怎么会是一个呢？如果说是以一种方式存在，那是不真实的，因为当触觉认识到时，怎么会认为未认识到的色是以一种方式存在呢？认识和未认识不是被执着的，因为未认识本身是不合理的。因此，当色等是各不相异时，所谓的有支分是不存在的。因此，色等是以自己的体性被认识的，而不是以相互的体性被认识的。同样，色是以自己被认识的，而不是以其他被认识的。正因为如此，由于无法用语言向他人指示，所以根识的行境是不可言说的。如果根识的行境无法用语言指示，那么，我怎么会认识到我所听到的就是我所看到的呢？不是要指示的，怎么会那样认识呢？因此，如果认为是要指示的， 那是不对的。认识不是断灭。不是的，已经成立了。那么，通过那个认识，怎么想要认识这个事物呢？暂且，从声音中认识的时候，那个事物不是显现的，因为从声音中，对事物会产生怀疑。如果不是那样，就不会像现量认识一样与怀疑相关联。如果说从声音中，事物的实有和非实有共同显现，因此会产生怀疑，那么，为什么现量中不会那样呢？如果说因为其中的相的差别被近似地表示出来，所以不会那样，那么，在这里，又有什么能阻止对显现的差别的执着呢？因为没有差别。如果是那样，声音的认识就不会执着事物的自性，因为与现量不一致。如果说是以自己的体性认识的，那么，那个见到的就不是正量了，因为是执着已经执着过的。也会变成没有盲人，因为色的自性是从声音本身认识到的。如果说是以总相的方式认识的，那么，患有黄眼病的人的眼睛，也会获得认识白色为黄色的方式，因此会成为正量。
English
If it is recognized as many, how can it be one? If it is said to be in one way, that is not true, because when tactile sensation recognizes, how can one assume that the unrecognised form exists in one way? Recognition and non-recognition are not what is grasped, because non-recognition itself is unreasonable. Therefore, when forms and so on are different, there is no such thing as having parts. Therefore, forms and so on are to be known by their own nature, but not by the nature of each other. Similarly, form is to be known by itself, but not by others. For that very reason, since it cannot be indicated to others by words, the object of sense consciousness is inexpressible. If the object of sense consciousness cannot be indicated by words, then how do I realize that what I hear is what I see? How can what is not to be indicated be realized in that way? Therefore, if it is thought that it is to be indicated, That is not right. Recognition is not annihilation. No, it has been established. So, how do you want to understand this thing through that knowledge? For the time being, when one understands from sound, that thing is not apparent, because from sound, one will have doubts about the thing. If it is not so, it will not be related to doubt as in direct perception. If it is said that from sound, the reality and non-reality of things appear in common, therefore doubt arises, then why would it not be so in direct perception? If it is said that it is not so because the difference of aspects is closely indicated, then here, what prevents the grasping of the difference of appearance? Because there is no difference. If that is the case, the knowledge of sound will not grasp the nature of things, because it is inconsistent with direct perception. If it is said that it is recognized by its own nature, then that which is seen is not a valid measure, because it is grasping what has already been grasped. There will also be no blind people, because the nature of form is recognized from the sound itself. If it is said that it is recognized in a general way, then the eyes of a person with jaundice will also be able to recognize white as yellow, therefore it would be valid.
Tibetan
་ལོ། །དེ་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་ལ་རག་གོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་ཁྱེར་ལ་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་ཁྱེར་ལ་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་འཕེན་པ་ཡིན་ན་ནི་རེས་འགའ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མི་འཕེན་ན་ནི། དེས་ན་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །འོན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཁྱེར་ལ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲ་བ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་དུ་ཁྱེར་ཏེ་འོང་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དུ་བསྐུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་ནི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཁྱེར་ནས་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཡང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐུལ་ བས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་ནི་བྱེད་པ་པོའམ། འོན་ཏེ་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པར་འདོད། །བྱེད་པོ་ཡིན་ན་མི་སླུ་བ། །མེད་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན། །བྱེད་པ་པོ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ནི་མེད་དོ། །ཐོབ་པ་ནི་བྱས་པ་ན་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ནི་མི་སྲིད་དོ། །མེད་པའི་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་ན་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིའི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྤྱི་དེ་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནི་སྤྱི་རྟོགས་པ་ན་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་དབང་པོའི་དོན་གྱི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་དུ་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤེ་ན། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་བ། །གང་དང་གང་ལས་ལོག་དེ་ལས། །ཐ་དད་བཏགས་པའི་ཐ་དད་ཅན། །དེ་ནི་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དང་པོ་ཉིད་དུ་གསེར་གྱི་བུམ་པ་སྣང་བ་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བའམ་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་ངམ་གཅིག །འོན་ཀྱང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཉིད་དངོས་སུ་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ
Chinese
哦。如果说这取决于是否成为量，那不是的，因为有损害。如果说“拿牛来”的知识是没有损害的，所以是量，那不是的。因为它也有损害。“拿牛来”如果说是抛射已有的，那么有时也会变成没有的。如果不是抛射，那么拿来是不可能的，所以很明显不是量。如果说“拿牛来”是说话者的想法，因此，因为犹豫地说是拿来，所以本身不是量。如果说是促使犹豫，那么因为是抓住犹豫，所以所有的犹豫之识都会变成量。因为不是量，所以不是执持事物。那么，为什么拿来等等没有不迷惑的呢？不是的，因为什么也没做。促使不是不做障碍。另外，对于行为，声音被认为是作者，或者说是知者。如果是作者，就不会欺骗。因为没有，所以本身不是量。没有“作者是不欺骗的”这样的说法。获得是在做的时候，是其他量。使知晓本身，将要发生的行为，因为不是自己的自性，所以是不可能的。没有的行为不是以自己的自性执持，如果存在于自己的自性中，那么就不是将要发生的。如果说是执持总的，那么如果是这样，总的即使没有行为也是存在的，所以在认识总的时候，不会进入行为。因此，声音是根的对境的知者。因此，根的行境是唯一无法指示的。那么，如何认识到法性的众多法呢？从所有法性中返回。从哪个和哪个返回，从那。具有假立的差别。那是众多的自性。法等等的说法是假立返回的差别。比如，最初显现金瓶时，是显现为与颜色和形状等不同，还是与那些不同，或者是一。然而，颜色等的自性，唯一真实显现的行境。
English
Oh. If it depends on whether it becomes valid cognition, it is not, because there is harm. If the knowledge of "bring the cow" is valid cognition because there is no harm, it is not. Because there is also harm in that. If "bring the cow" is said to be projecting what already exists, then sometimes it will become non-existent. If it is not projecting, then it is impossible to bring it, so it is very clear that it is not valid cognition. If "bring the cow" is the speaker's intention, therefore, because it is said hesitantly to bring it, it is not valid cognition itself. If it is urging hesitation, then because it is grasping hesitation, all knowledge of hesitation will become valid cognition. Because it is not valid cognition, it is not apprehending things. Then, why is there no non-deceptive in bringing etc.? It is not, because nothing has been done. Urging is not not doing obstacles. Furthermore, for action, sound is considered to be the agent, or the knower. If it is the agent, it will not deceive. Because there is not, it is not valid cognition itself. There is no such statement as "the agent is not deceptive." Obtaining is when doing, it is another valid cognition. Making known itself, the action that will happen, because it is not its own nature, it is impossible. The action that does not exist is not apprehended by its own nature, and if it exists in its own nature, then it is not what will happen. If it is said to be apprehending the general, then if it is so, the general exists even without action, so when recognizing the general, it will not enter into action. Therefore, sound is the knower of the object of the sense. Therefore, the object of the sense is the only one that cannot be indicated. Then, how does one recognize the many dharmas of a dharma-holder? Returning from all dharma-holders. From which and which returning, from that. Having the difference of imputation. That is the nature of many. The term dharma etc. is the difference of imputation of returning. For example, when a golden vase appears for the first time, does it appear different from color and shape etc., or different from those, or one? However, the nature of color etc., the only truly appearing object.