Tibetan
དེ་ལྟར། སེམས་མིན་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེ་ན་འདི་ལ་ལན། ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་ན་ནི། །དེ་ནི་ལྐོག་དང་གཞན་གྱིས་ནི། །མཐོང་བའི་དངོས་པོར་མ་སྐྱེས་འགྱུར། །རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ནི་བསྐྱེད་བྱ་བ། །དེ་བཞིན་མིན་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དག་ལས། །སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་ལ། གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་ཡང་མཐོང་བ་མ་ ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཞན་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཁོ་ན་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་དམིགས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རིགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་ཅེས་གཞན་དག་ཟེར་བ། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །དངོས་པོ་ཡིན་པར་རྟོག་ན་གོ །དམིགས་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ནི། །ཡོད་པ་ཚད་ཅན་མིན་པར་འགྱུར། །གང་གིས་གཟུང་བ་དམིགས་པ་དེ། །ཤེས་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས། །དམིགས་པ་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འཛིན་པ་མ་དམིགས་ན་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས། དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་པོའམ། དམིགས་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་གོ །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་གང་གིས་དམིགས་ཞེས་རྒོལ་ཞིང་བརྟགས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱིས་གོ་བར་མེད་ན་ནི། ལན་གཉིས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་གོ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དམ་འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཞེས། །དམིགས་པ་ཉིད་དུ་དཔྱད་བྱའི་ཕྱིར། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་དམིགས་བྱ་བ། །གཏན་ཚིགས་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐུག་མེད་འགྱུར། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དམིགས་ཡིན་ན། །གཟུང་བ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །བདག་བཞིན་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཀུན། །རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ངས་དམིགས་པའམ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ལྟོས་ཤེ་ན། །ཅི་ལྟར་གཞན་ནི་རིག་མི་འགྱུར། །གཞན་ལྟོས
Chinese
如是，非心之种种相，如何能成一体？若问，对此答曰：如何如何所见之彼，若果如是生起，则彼于隐蔽及他者，不见为所见之事物而生。由他因所生之事物，应知并非如是。由识之诸因而生者，识即是事物，然不见为隐蔽，亦不见为他者所见。亦非由他因所生，因其与能取之相相似，唯由眼等之因方能生起。如何能是非识之物？然凡所缘之事物，皆是实有。乐等亦非理智之自性，然他者言彼乃是自性之事物，此亦非是。如是，若谓一切所缘皆是事物，则非所缘之识，其存在将不成其为量。若谓所取之所缘即是识，此亦非是。若如是，则自身将成为所缘之觉知。若能取非所缘，则如何能说其存在？因其为所缘之事物，故能推知能缘者或所缘者。若非如是，则将诘难并探究此为何所缘。若无事物之理解，则将无二者之答复。故若谓由事物之理解而知有识，此亦非是。因有自抑或他之所缘可供考察。然他者所缘之事物，以何理由而缘之？若彼亦由他者，则将成无穷。若由自身而缘，则亦将有过失。如自身般，一切所取之事物，将成自知之体性。或谓自性缘自知之自性，而色等则观待他者而缘，因能确定此为我所缘或他者所缘之名言。若谓观待他者，则如何不能知他者？观待他者
English
Thus, how can the various aspects that are not mind become one? If asked, the answer to this is: Whatever is seen in whatever way, if it arises in that way, then it will not arise as an object seen by the hidden and others. It should be understood that what is produced by other causes is not like that. What arises from the causes of consciousness, consciousness itself is the object, but it is not seen as hidden, nor is it seen as seen by others. It is also not produced by other causes, because it is similar to the aspect of grasping, and it arises only from causes such as the eye. How can it be something that is not consciousness? However, all the objects of focus are only reality. Even happiness and so on are not the nature of reason, but others say that it is its own object, which is also not the case. Thus, if it is thought that all objects of focus are things, then the knowledge that is not an object of focus will not be a valid measure of existence. If it is said that the object of focus that is grasped is knowledge, that is also not the case. If that is the case, then oneself will become the awareness of the object of focus. If the grasper is not the object of focus, then how can it be said that it exists? Because it is the object of focus, the grasper or the object of focus can be inferred. If it is not like that, then it will be questioned and investigated as to what this is focused on. If there is no understanding of things, then there will be no answer between the two. Therefore, if it is said that consciousness is known to exist through the understanding of things, that is also not the case. Because there is the object of focus of oneself or others to be examined. But what reason does the object of focus of others use to focus on it? If that is also by others, then it will become infinite. If it is focused on by oneself, then there will also be a fault. Like oneself, all grasped objects will become the nature of self-knowledge. Or it is said that self-nature focuses on the self-nature of self-knowledge, while form and so on depend on others to focus on, because it can be determined that this is the term "I focus on" or "others focus on." If it is said to depend on others, then how can others not be known? Depending on others
Tibetan
་དེ་ནི་གཞན་མེད་པར། །གཞན་ལྟོས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་གཞན་ལྟོས་པ། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་འགྱུར་ངེས་མ་ཡིན། །གཏན་ཚིགས་ངེས་བ་མ་ཡིན་པས། །ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ། འོན་ཏེ་བྱ་བ་བདག་ལ་ལྟོས། །འོན་ཏེ་བདག་ལ་རིག་བྱ་བ། །རང་རིག་པས་ནི་རིག་བྱར་གྲུབ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བློ་ཡོང་མིན། །བདག་བཞིན་མཐའ་དག་རང་རིག་པར། །འགྱུར་ཏེ་གཞན་རིག་ཡོད་མ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ཅི་ལྟར་ང་ནི་བདག་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ཤེས་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ང་ནི་རྩིག་པ་དང༌། བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་དང༌། ཤིང་རྟ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ངའི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ངའི་གཟུགས་དང་རེག་པ་དང་དྲི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་གྱི་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞི་མཐུན་དབང་གིས་ན། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་གོ །བདག་ནི་དཀར་ཤམ་ཞེས་དེ་ལྟར། །གཞི་མཐུན་ཉིད་འགྱུར་ཡིན་ནམ་ཅི། །གལ་ཏེ་གང་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ཡོད་པ་དེར། གདོན་མི་ཟ་བར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ་དེ་མེད་པས་དུ་མར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེས་དུ་མ་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་ན། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་གཅན་གྱི་མགོ་ཞེས་གཞི་མཐུན་པ་ལ་ཡང་མེད་པས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་མེད་མཐོང་བས། །སྒྲ་གཅན་གྱི་མགོ་ཞེས་འདི་གནོད། །འདིར་ཡང་ཐ་དང་སྒྲོ་བཏགས་ལ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་རང་རིག་ཡོད། །ཅི་ལྟར་སྒྲ་གཅན་གྱི་མགོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ལས་བཟློག་པར་དམིགས་པས་གནོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ང་ཡི་རིག་པ་ང་ཡི་གཟུགས། མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་ལྟར་སྔོན་པོ་དང་ལུས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པར་བསྒྲུབས་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་རིག་བྱ་རིག་པ་དག །ཐ་དད་པར་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །རིག་པའི་དོན་དང་ཤེས་པ་དག །གཞི་མཐུན་མཐོང་བ་མེད་དམ་ཅི། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པ་མཐོང་བ་མེད་ན། འོ་ན་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་ཡང་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ཡི་ཐ་དད་རྗེས་འགྲོ་དང༌། །ལྡོག་པ་དག་ལས་རབ་ཏུ་བརྟགས། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་རིག་པ་ནི། །ཐོག་མེད་བག་ཆགས་འབྲེལ་ལས་ཡིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་བཏགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། མ་བཏགས་པའམ། གཞན་ ན་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས
Chinese
那是不依赖于他者的， 不会变成依赖于他者的状态。 如果怀疑是依赖于他者的， 怀疑本身不一定会改变。 因为理由不是确定的， 所以没有能确定它的东西。 然而，行为依赖于我， 然而，认知对象依赖于我。 通过自证认知，认知对象得以成立， 仅仅因为这样就圆满了， 不会有除此之外的智慧产生。 像我一样，一切都变成自证认知， 不会有他证认知存在。 然而，如果认为“我既是主体，又是作者和知者”，这样建立共同基础，那么也会变成“我是墙壁、瓶子、毡子和车辆”。同样地，如果认为“我的认知”就像“我的形状、触觉和气味”一样，这也是不对的。如果因为共同基础的原因，就会变成一体，那么“我是白布”也一样，难道也会变成共同基础吗？如果任何事物存在共同基础，那么无疑会变成一体，如果不存在共同基础，就会变成多体，那么那时它就会成立多体，而不会相反。同样地，“罗睺的头”因为没有共同基础，也会成立为不同。如果认为没有看到不同，那么“罗睺的头”这个说法就会受到损害。在这里，对于差异和虚构，自证认知也能造成损害。就像“罗睺的头”这样，因为与虚构的差异相反的目标而受到损害一样，“我的认知，我的形状，所见”仅仅通过自证认知就能造成损害。像不同一样，蓝色、身体和快乐等不是认知，因为已经证实了它们是自性的认知。谁会认为认知对象和认知是不同的呢？认知的对象和知识，难道没有看到共同的基础吗？如果实际上没有看到不同，那么又怎么会虚构不同呢？因为没有任何事物会无缘无故地产生。从这个差异的随行和，逆行中充分观察。随行和逆行认知，是从无始以来的习气关联中产生的。即使没有形状等，也是由其他事物确定地命名的，或者没有命名，或者在其他情况下也是存在的。因此。
English
That is without dependence on others, It will not become a state of dependence on others. If there is doubt about being dependent on others, The doubt itself will not necessarily change. Because the reason is not certain, There is nothing that can ascertain it. However, action depends on me, However, the object of cognition depends on me. Through self-cognition, the object of cognition is established, Just because of that, it is complete, There will be no other wisdom arising from that. Like me, everything becomes self-cognition, There is no other-cognition existing. However, if one thinks, "I am both the subject, the agent, and the knower," thus establishing a common basis, then it would also become, "I am the wall, the pot, the felt, and the vehicle." Similarly, if one thinks, "My cognition" is like "my form, touch, and smell," that is also incorrect. If because of the common basis, it would become one, then "I am white cloth" is the same, would it also become a common basis? If anything has a common basis, then undoubtedly it will become one, and if there is no common basis, it will become many, then at that time it will establish many, and it will not be the opposite. Similarly, "Rāhu's head" because there is no common basis, it will also be established as different. If one thinks that no difference is seen, then the statement "Rāhu's head" will be harmed. Here, for difference and fabrication, self-cognition can also cause harm. Just like "Rāhu's head," because of the opposite target of the fabricated difference, it is harmed, "My cognition, my form, what is seen" can cause harm merely through self-cognition. Like difference, blue, body, and happiness, etc., are not cognition, because it has been proven that they are the cognition of self-nature. Who would think that the object of cognition and cognition are different? The object of cognition and knowledge, is there no common basis seen? If in reality no difference is seen, then how would one fabricate difference? Because nothing arises without a cause. From the following and, reversing of this difference, thoroughly observe. Following and reversing cognition, arises from the connection of beginningless habitual tendencies. Even if there is no form, etc., it is definitely named by other things, or not named, or it exists in other situations. Therefore.