Tibetan
ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་སྨྲ་བའི་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་གཟུང་བ་མེད་པ་ཁོ་ནར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་ལོ། །མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ། །མཐོང་བ་ཉིད་དང་ཅིག་ཤོས་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ལན་འདེབས་ན་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པར་དེ་ཉིད་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་དེས་ཡིན། འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བདག་གིར་བྱེད། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པས་ནི་ཡུལ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་མི་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཙམ་ཞིག་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་ཐ་དད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཅི་བྱ། ཐ་དད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མཐོང་བ་སྤང་བར་མི་ ནུས་སམ་ཅི། དེ་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ཡང་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་བར་རློམ་པ་སྲིད་པས་དེ་ལྟ་བུ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང༌། ཁྱེད་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་མཐོང་བ་མེད་པར་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པར་རློམ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དོ་རབ་ཁོ་ནར་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར། ཆ་མེད་ད་ལྟར་སྣང་བ་ཡི། །ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་མ་ཡིན། །སྔ་མ་ཕྱི་མའི་རྟོགས་པ་ཡང༌། །སོ་སོར་ཐ་དད་འཛིན་པ་མིན། །བུ་རམ་དོང་གྲའི་འབྲས་བུ་བཞིན། །འདུས་ལས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེར་ནི་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཡི། །ཕྱིར་ན་འདུས་ནས
Chinese
所谓“诺”是指说随后的推测。如果说仅仅因为看见而没有抓住联系就是随后的推测，那么就太过分了。因为没有看见就不会改变。如果说看见本身和另一件事不能合为一体，如果回答说“因为看见”，那么应该思考看见本身是现量还是比量。如果说是比量，因为应该把比量本身作为思考的对象，那怎么能行呢？如果说是现量，那是不行的，因为现量不能看见比量。因为它是以隐蔽的境为对象的，而且现量也不适用于隐蔽的事物。隐蔽的境本身怎么能拥有比量呢？如果不以隐蔽的境为对象，就不能理解那个境的特殊比量。如果说不执着于它的境本身，如果是那样，那么比量就只是没有看见，怎么能说“因为看见”是理由呢？仅仅认识自己的自性就会变成比量，因为自证的现量是那样看见的。如果说只是那样进行称谓，如果是那样，就只会变成称谓，执着于差别有什么用呢？如果执着于差别也是因为看见，难道不能舍弃看见吗？如果那样，因为看见本身不能舍弃所有的愚痴，所以您努力进行的指示就变得没有意义了。如果说您的也没有意义，不是的，因为可能会自以为没有看见却看见了，所以是为了表达那样的事物。既然如此，您在没有明显看见差别的情况下，自以为执着于差别，那只能说是争论而已。就像这样： 无分当下显现的， 不依赖于差别。 先前和后来的觉悟也， 不是分别执着差别。 如同红糖洞穴的果实， 如果说是从聚集而变成那样。 在那里果实是一个， 所以从聚集……
English
That which is called 'no' refers to speaking of subsequent inference. However, if it is said that inference is solely based on seeing without grasping a connection, then it would be too extreme. Because of not seeing, it will not change. If it is said that seeing itself and something else cannot be made one, if one answers 'because of seeing,' then one should consider whether that seeing itself is direct perception or inference. If it is said to be inference, how can it be so, since inference itself should be considered as the object of thought? If it is said to be direct perception, that is not possible, because direct perception cannot see inference. Because it has a hidden object, and direct perception does not apply to what is hidden. How can that which has a hidden object possess inference? If it does not take a hidden object, it is not possible to understand the specific inference of that object. If it is said that one does not grasp it as its object, if that is the case, then inference is only not seeing, so how can 'because of seeing' be a reason? Merely knowing one's own nature becomes inference, because the direct perception of self-awareness sees it that way. If it is said that one merely uses terms in that way, if that is the case, it will only become terminology, so what is the use of clinging to differences? If clinging to differences is also because of seeing, can one not abandon seeing? If so, because seeing itself cannot abandon all ignorance, your efforts to indicate become meaningless. If it is said that yours is also meaningless, it is not so, because it is possible to presume to see what has not been seen, so it is for the purpose of expressing such a thing. That being so, since you presume to cling to differences without clearly seeing them, that is only a matter of contention. Like this: That which is partless and presently appears, Does not rely on difference. The prior and subsequent cognitions also, Do not separately grasp differences. Like the fruit of a jaggery cave, If it is said to become like that from aggregation, There the fruit is one, Therefore, from aggregation...
Tibetan
་མེད་པ་ཉིད། །འདིར་ནི་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཉིད། །སེམས་ལ་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་རིག་ནི། །དྲན་ཡིན་དེ་ནི་མྱོང་ལས་བྱུང༌། །ཐ་དད་པ་ནི་ཉམས་མྱོང་མེད། །ཉམས་མྱོང་མེད་པར་དྲན་པ་མེད། །དེ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཉིད་ནི། །རིག་ན་གཉིས་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བུ་རམ་དང་ལི་དོང་གྲ་དག་གིས་ནི་དེས་བཟློག་བར་བྱ་བའི་ནད་ལོག་པ་དང༌། བདེ་བར་གནས་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་དེས་ན་ཆོགས་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་རང་གི་དོན་ཙམ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སེམས་དག་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རྟོགས་པ་ནི་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་ཐ་དད་པ་ན་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དྲན་བ་ནི་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་གཉིས་འཛིན་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དྲན་པ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་གཟུགས་དང་རེག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཅེ་ན། ཐ་དད་པ་འཛིན་པ་འདོད་པ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་རང་དབང་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དྲན་པ་ནི་དོན་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་མཚུངས་པ་ གཉིས་དྲན་པས་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པས་ན་གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང༌། ཐ་དད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི། །དྲན་པ་ཉིད་ཅེས་འདོད་ཡིན་གྱི། །ཉམས་མྱོང་མིན་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ། །རིག་པ་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །འདི་ལྟར། བསྒྱུར་དང་མ་བསྒྱུར་སྣང་བ་ལ། །སྣ་ཚོགས་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །བདག་གིས་ཐ་དད་མཐོང་འགྱུར་དང༌། །མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་དེ་བཞིན་དུའང༌། །དེ་འབྲས་ཐ་དད་ངེས་འགྱུར་ཏེ། །གཞན་དུ་འཇུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དུ་ན་འགར། །ཐ་དད་འཛིན་པ་གྲུབ་པ་མེད། །སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་སྣ་ཚོགས་དང༌། །སྣ་ཚོགས་མིན་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་མིན། །དེས་ན་རྣམ་འབྱེད་འདི་དག་ཀུན། །སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན། །འོ་ན་ནི་དྲན་པ་གོམས་པ་ལས་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཐ་དད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ། །དེ་ནི་གོམས་ལས་ཇི་ལྟ
Chinese
无有性。于此乃是前前与后后。心上果实少许也无有。于彼之外的识，是忆念，其乃从经验生。各别是无有经验。无有经验则无有忆念。彼与同时性，若能了知则能获得无二。粗糖与蜜蜂完全能以此遣除当被遣除的疾病，以及能作安乐住之果，因此立名为集合。于此，仅是了悟自之义的自性，对于前前与后后的心等，其余的果实少许也没有。了悟是彼等的自性之故，彼亦于各别时，观待于何而成为集合之各别无有，其余有何？若谓执持前前与后后的自性之忆念是彼等之果一，则非也。如是之自性的随行之忆念乃是从经验而生，然二取之经验是不存在的，因此忆念亦无有。若问，那么如何说此忆念之分别念是随行于色与触的呢？答：是作意执持各别而如是说的，于此则非如是之时机。以何而能自主执持之忆念，亦非是趣入于执持义。同时 二者忆念执持耶？若如是，则已阐释彼不能分别各别，故为一也。又，作执持各别者，乃是忆念，如是作意，然非经验之故，于各别，此识乃是世俗谛。如此，转变与未转变之显现上，种种了悟成一。我见各别，与当见，如是彼之果各别定然，于其余则成无有进入。是故，于彼性中，执持各别无有成立。仅是显现，则非种种与非种种之分别。因此，此等分别皆是随行于前前。若谓，那么忆念从串习而变得明晰之现量，是执持各别耶？答：何者现量未成立，彼则从串习如何
English
There is no such thing as non-existence. Here, it is the former and the latter. There is not even a little fruit on the mind. The consciousness other than that is memory, which arises from experience. Separateness is without experience. Without experience, there is no memory. That and simultaneity, if understood, will lead to the attainment of non-duality. Jaggery and honey completely eliminate the diseases that are to be eliminated, and produce the fruit of peaceful dwelling, so it is called a collection. Here, the nature of understanding only one's own meaning, for the former and latter minds, there is not even a little other fruit. Understanding is the nature of those, so when it is separate, what else is there that is not separate from what it depends on to become a collection? If it is said that the memory of the nature of holding the former and the latter is one of their fruits, then it is not so. The memory that follows such a nature arises from experience, but the experience of dualistic grasping does not exist, so there is no memory either. If asked, then how is it said that this conceptual thought of memory follows form and touch? The answer is that it is said with the intention of grasping separateness, but this is not the occasion for that. Memory, which can independently grasp, does not engage in grasping meaning either. Simultaneous Do two memories grasp? If so, it has already been explained that it cannot distinguish separateness, so it is one. Moreover, that which grasps separateness is memory, with such intention, but because it is not experience, in separateness, this consciousness is conventional truth. Thus, on the appearance of transformation and non-transformation, various understandings become one. I see separateness, and what is to be seen, and so the result of that is definitely separate, and there is no entry into the rest. Therefore, in that nature, grasping separateness is not established. Merely appearance is not a distinction between manifold and non-manifold. Therefore, all these distinctions follow the former. If it is said that memory, which becomes clear from habituation, is the direct perception that grasps separateness? The answer is: Whatever is not established by direct perception, how can it be from habituation?