Tibetan
ད་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་རིམ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་མེད་པ་དེས་ན་འཁྲུལ་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ། གལ་ཏེ་བློ་ཡི་ངོ་བོ་ལ། །བློ་གཞན་འཛིན་པར་བྱེད་ཡིན་ན། །རིམ་གྱིས་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། །ཇི་ལྟར་རིམ་མི་སྣང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་བློ་བློ་གཞན་གྱིས་འཛིན་ན་ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པའི་གཞལ་བྱ་རིམ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འཛིན་པའི་བློ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བློ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཞལ་བྱ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པས་དེ་སྣང་ན། །དེ་ཉིད་འཁྲུལ་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། །དེ་ཡི་གཞལ་བྱ་འཛིན་པ་ནི། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་གང་གིས་བཟློག །གལ་ཏེ་རིམ་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། བློའི་བློ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་དགོས་སོ། །འཁྲུལ་པས་དུས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་དུ་མ་བཟུང་བར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་འཛིན་པ་དག་གིས་ནི་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ཕྱི་མས་གཅིག་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འཛིན་པའི་དུས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དུས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་རིམ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཅིག་གིས་དུ་མ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུ་མའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཡང་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ནི་བློ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པ་ཅི་ སྟེ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཞལ་བྱའི་ངོ་བོར་སྣང་ཡང་བློའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྣང་བར་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་ཅིག་ཅར་རམ་གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཁས་བླངས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དཔྱད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞལ་བྱ་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྣ་ཚོགས་བློ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་མི་རིགས། ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་གི་བློ་མེད་དེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་ནི་བློའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གཞུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། རིགས་མི་མཐུན་རྣམས་རྩོམ་མེད་ཕྱིར། །རིས་སོགས་སྣ་ཚོགས་བློ་ཡོད་མིན། །གཟུགས་མེད་ཕྱིར་ལྡན་སྣ་ཚོགས་མིན། །ཉེ་བར་བཏགས་ལ་བརྟེན་པའང་མིན། །གལ་ཏེ་བློའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམས་རྩོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་དོར་དགོས་སོ། །སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པའི་སྣལ་མའི་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ནི་བློ་འཁྲུལ་ཡིན། །དེ་ཚེའང་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ཡོད། །བདེན་མིན་རང་བཞིན་འཛིན་ན་ནི། །ཅི་སྟེ་བདེན་དངོས་འཛིན་མ་ཡིན། །བློ་འཁྲུལ་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་དུ་མ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །མདུན་ན་གནས་པར་སྣང་བ་ལ་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཅི་ཡོད་འོན་ཏེ་རང་བཞིན་དེ་ནི་བློ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་མིན་རང་བཞིན་དེ་ཇི་ལྟར། །བདེན་པ་བློ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་རྣམ་དབྱེ་འདི། །མི་བདེན་ཡང་ན་གཅིག་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ནི། བློ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ་ཡི་ངོ་བོར་བདེན་འགྱུར་བ། །ཕྱི་རོལ་རང་བཞིན་སེར་སོགས་དག་ནི་བདེན་མིན་ན། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་མནོག་མེད་དེ་ཡི་རང་བཞིན་མེད། །དེ་ལ་དེ་མེད་རྟོགས་འདི་རིགས་པས་འཐད་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དུ་མ་ལ་ཡང་བློ་གཅིག་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འབད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བློ་འབད་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བ་དག་ཏུ་ཅིག་ཅར་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་དོ་ ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཡིན་སོང་ནས་འཛིན་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་ལྗོན་པའི་རྩེ་མོ་དང༌། ཟླ་བ་དུས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །མགྱོགས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་མངོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་བ་ལ་མགྱོགས་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྲད་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་དག་ནི་མ་བསྒྲིབས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མིག་དང་རྣ་བ་དང༌། ཡིད་དག་ནི་མ་ཕྲད་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཕྲད་པར་འཛིན་པར་
Chinese
如果不是这样，那么就会变成那样吗？如果是那样，那么因为自己的体性也没有次第显现，所以就会变成不具有错乱。然而，如果心的体性上，是心执持其他心，那么次第执持的体性，怎么会变成没有次第显现呢？如果具有次第的心被其他心执持，那么珍珠和摩尼等所量不显现为没有次第，因为执持它的心是次第进入的缘故，并且执持的心也不进入所量之故。没有不次第显现的。如果错乱使它显现，那么那本身就成了没有错乱的。它执持的所量，怎么能阻止它是那样的呢？如果次第显现的心产生，那么心的心也必须变成那样。如果错乱同时执持，那么就会变成一个没有同时执持一个。因为先和后的执持不是一个，因为没有分别的缘故。如果是后面的心以一个来认识，那么具有次第的那个怎么会变成以一个来认识呢？因为执持的时间不是超过执持的时间。然而，如果这是没有次第的，那么如果是那样，一个就不会执持多个了。正因为如此，如果这是错乱，即使那样，显现为多个体性也不会改变。如果多种是一个心，那么珍珠和摩尼等为什么不是呢？如果显现为蓝色等所量的体性，但却是心的体性本身，那么所有的所量都会变成那样。因此，对于错乱来说，多种同时显现是不合理的。因此，无论是同时还是其他，任何经历如何，就应该承认它是那样的，因为它已经被那样考察过了。如果不是那样，所量就会变成没有安立的。如果对于图画等能够认识多种心，那么怎么不能是一个呢？对于珍珠和摩尼等来说，没有多种一个的心，如果说这种区分仅仅是心的区分，那么不是。
English
If it is not so, then will it become like that? If that is the case, then because one's own nature does not appear without sequence, it will become without delusion. However, if in the nature of mind, mind holds another mind, then how will the nature of holding in sequence become without sequence? If a mind with sequence is held by another mind, then the measurable objects such as pearls and jewels will not appear without sequence, because the mind that holds it enters in sequence, and the mind that holds does not enter the measurable object. There is no appearance without sequence. If delusion makes it appear, then that itself becomes without delusion. How can one prevent its measurable object from being like that? If a mind that appears in sequence arises, then the mind of mind must also become like that. If delusion holds simultaneously, then it will become that one does not hold one simultaneously. Because the holding of before and after is not one, because there is no distinction. If the later mind recognizes with one, then how will that which has sequence become recognized as one? Because the time of holding is not beyond the time of holding. However, if this is without sequence, then if that is the case, one will not hold many. Precisely because of this, if this is delusion, even so, the appearance as multiple natures will not change. If many are one mind, then why are pearls and jewels not? If it appears as the nature of measurable objects such as blue, but it is the nature of mind itself, then all measurable objects will become like that. Therefore, for delusion, it is unreasonable for many to appear simultaneously. Therefore, whether simultaneously or otherwise, whatever is experienced, it should be acknowledged as it is, because it has been examined in that way. If it is not so, the measurable object will become without establishment. If one can recognize multiple minds for drawings and so on, then how can it not be one? For pearls and jewels and so on, there is no multiple one mind, if it is said that this distinction is only the distinction of mind, then it is not.
Chinese
是，因为与自己的论典相违的缘故。像这样： 种性不相同，故无造作故， 类别等繁多，非有识故。 无色故，非具繁多故， 不依近取而存在故。 如果随顺心识，则必须舍弃“种性不相同者无造作故”的论典。氆氇等的体性是从种性不相同的毛线的结合中产生，而不是各种支分聚合而成。 如果那是心的错乱， 那时也有同时执取。 如果执取真实非真实自性， 为何不执取真实事物？ 即使是错乱的心识，也只是执取众多同时。 对于显现于前方的，真实与非真实的区分有什么？或者说，自性就是心识本身？ 那不是的，因为： 真实非真实自性如何？ 真实是心识的体性。 如果是一体，则此区分， 非真实或者非一体。 如果是这样，心识的体性在其自性中变为真实。 外境的自性，如黄色等，则不是真实的。 如果在那之中，没有无实体的自性。 在那之中，没有它，这种认识在理智上是不合理的。 如果自性的体性，即使对于众多，也是一个心识进入，因为在那之中没有勤作。 对于其他的体性，具有行走等特征的心识，则具有很大的勤作，因此，对于境等相违的事物，不可能同时行走，因此不可能执取为一种。 如果已经成为这样，没有执取，那么树的顶端和月亮就不可能同时执取了。 如果因为快速进入而显现为同时执取，那不是的，因为对于非常遥远的事物，快速本身是不可能的。 另外，眼睛等接触后进行执取，对此有什么量呢？ 对方说：目标和非目标，是因为不隐蔽和依赖于另一者，以及依赖于遥远和另一者。 如果像所说的那样，眼睛和耳朵以及意，是没有接触的境，那么眼睛等接触而执取
English
Yes, because it contradicts one's own treatise. Like this: Because different kinds are uncreated, Therefore, categories and so on are not conscious. Because they are formless, they are not manifold. They do not depend on proximate grasping. If one follows the mind, then the treatise that says, "Because different kinds are uncreated," must be abandoned. The nature of wool and so on arises from the combination of different kinds of threads, but it is not a collection of various parts. If that is a confused mind, Then there is also simultaneous grasping. If one grasps true and untrue nature, Why doesn't one grasp true entities? Even if it is a confused mind, it only engages in grasping many things simultaneously. What is the distinction between true and untrue for what appears in front? Or is the nature itself the mind? That is not so, because: How is true and untrue nature? Truth is the nature of the mind. If it is one, then this distinction, Is untrue or not one. If that is the case, the nature of the mind becomes true in its own nature. The nature of external objects, such as yellow, is not true. If there is no insubstantial nature in that. In that, there is no it, this understanding is not reasonable. If the nature of self, even for many, is entered by one mind, because there is no effort in that. For the nature of others, the mind with the characteristics of going and so on has great effort, therefore, it is impossible to go to contradictory things such as objects at the same time, so it is impossible to grasp as one. If it has become so, and there is no grasping, then it would be impossible to grasp the top of a tree and the moon at the same time. If it appears to be grasping simultaneously because of entering quickly, that is not so, because speed itself is impossible for very distant things. Also, what is the measure for saying that the eyes and so on grasp after touching? The opponent says: The target and non-target are because of not being obscured and relying on the other, and relying on distance and the other. If, as it is said, the eyes and ears and mind are objects without contact, then the eyes and so on grasp by contact