Tibetan
ས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དབང་པོའི་ཐ་སྙད་ཉིད་འཐད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཡུལ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྒྱུད་གཞན་དག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མཚོན་པར་ནུས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱིས་ཀྱང་མཚོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་ནི། །ཡང་དག་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་སྐྱེ་བ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་འཁྲུལ་པ་མི་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་རིགས་པ་འདིས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་དབང་པོའི་ཉིད་ལ་དོན་དུ་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་འདི་ལ་ནི། །སྦྱར་བྱ་རང་བཞིན་རྟག་ཡིན་ཏེ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི། །ལོག་པའི་ཕྱིར་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར། །རྟོག་པའི་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་སྦྱར་བ་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བས་བྱས་པར་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པས་ཚིག་ཚད་མར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་གང་གིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལོག་པས་ལྡོག་པར་བརྗོད་པ་རྟགས་ཉིད་ལ་ཁྱབ་བ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གོ་བར་ བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་གྱུར་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་ཞིག་བདག་གིས་མཐོང་བ་དེ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་འདི་ཉིད། །སྒྲ་དོན་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་གྱི། །གྲགས་པས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །གནོད་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ལ། །ཚད་མའི་ཐ་སྙད་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཚད་མ་ཡིས་ནི་གྲུབ་འགྱུར་པ། །གཞན་དུ་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་ནུས། །ད་ནི་མི་བདེན་ཏེ། འདིར་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད། །མངོན་སུམ་དོན་རྟོགས་ཅན་ཡིན་ལ། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ལ། །རྗེས་དཔག་མ་གཏོགས་ཚད་གཞན་མེད། །མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞིག་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ངོ་ཤེས་པའི་ཚད་མ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་མི་འཇུག་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནའོ། །མངོན་དུ་བྱེད་ན་མདུན་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དབང་པོའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱ་བ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྲགས་སོ། །མངོན་སུམ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱང་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྲུབ་བོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འདི་སྐད་ཅེས། །དེར་དོན་མང་པོས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་དོན་ལ་སྤྱི་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་གསུངས། སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སྨྲས་པ་ནི། བསགས་པ་དག་ནི་ཚོགས་པ་ཡིན། །དེ་སྤྱི་དེ་ལ་དབང་པོའི་བློ། །སྤྱི་བློ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ།། མང་པོ་རང་བཞིན་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གཟུང་ན་སྤྱིའི་བློར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་པ་དོན་དམ་པ་པའམ་བཏགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དོམ་དམ་པ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ན་ཡང་གཞན་དུ་སྣང་བ་དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་ དེ་ཚོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ཉིད་ན་ཡང༌། དེ་དག་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་བརྟེན་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས། གཞན་གྱི་རང་བཞིན་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཡིན། བཏགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན། །དོན་གཞན་དང་ནི་མངོན
Chinese
而且，处也成为现量，因为是执持境之故。因此，称其为根的术语才是合理的。如是说，境是意识和其它相续的识之因，故而是共同的。因此，根的术语能够表示现量的自性，即离分别，而境的术语则不能。难道境也不能表示吗？如下：由义力故，是真实生故。说是从义力生时，随顺其自性。若问：不是这样，因为不确定，因为由具有二月之相而迷惑之故。若问：难道不是由义力不生迷惑吗？若是那样，则以该理则不能成立无分别。因此，此处是将根性称为义，因为对义显现执著之故。如是之根，因为是极为了解之故，因此才称其为术语。因此，对于此术语而言：所系自性恒常是，周遍自性是颠倒，因为颠倒故而转变。说是遣除分别的系缚本身是了解，因此其本身是了解的标志。若问：以遣除分别而做如何得知？答：那是真实的，因为士夫不是以是量而了知词是量，而是在世间的术语中如是说。究竟而言，不是说以何者周遍的自性颠倒而转变，而是在标志本身上说周遍。若问：依赖于境的术语，在世间不是了解与分别俱存吗？与分别俱存的现量的境，是先前和其后的一个。这是世间中现量之名声，如下：凡是我所见，此即现量所了知，一切声义世间之名声所了知。对于无害之了解，是量之术语。
English
Moreover, the object also becomes manifest, because it holds the object. Therefore, the term for its power is appropriate. It is said that the object is common because it is the cause of consciousness and other continuums of consciousness. Therefore, the term for power can represent the nature of the manifest, which is free from conceptualization, but the term for object cannot. Can't the object also represent it? Like this: Because of the power of the object, it is a true birth. It is said that when it arises from the power of the object, it follows only its own nature. If asked: It is not so, because it is uncertain, because it is confused by having the appearance of two moons. If asked: Does it not arise from the power of the object? If that is the case, then it will not be established as non-conceptual by this reasoning. Therefore, here the nature of power is called meaning, because it is attached to the manifestation of meaning. Such power is called a term because it is very understandable. Therefore, for this term: The nature of what is bound is constant, the nature of what pervades is reversed, because it is reversed, it changes. It is said that the binding itself that dispels conceptualization is understanding, therefore it itself is a sign of understanding. If asked: How do you know that it is done by dispelling conceptualization? Answer: That is true, because the person does not understand the word as a measure because it is a measure, but it is said so in the terminology of the world. Ultimately, it is not said that what is transformed by the reversed nature of what pervades, but it is said to pervade on the sign itself. If asked: Isn't the term 'dependent on the object' understood in the world as being with conceptualization? The object of the manifest with conceptualization is the same as the previous and the subsequent. This is the fame of the manifest in the world, like this: Whatever I have seen, this is what is known by the manifest, all sounds and meanings are known by the fame of the world. For the harmless understanding, it is the term of measure.
Chinese
是依凭于此。由量成立之，于其他如何能为？今此不真实，于此乃是显现之本身。现量是了知义者，于显现之外，除比量外无其他量。对于不具有显现之相者，则唯有比量是量。因此，如果认识的量不以显现之相而入，那么，因此唯是比量。如果显现，则仅入于面前存在之事物，因此不是认识。因此，显现唯由根的名称而了知，非由其他。以境的名称则成为与境相连，而非被说成是显现本身。如是，于名称之事，世间中不称为现量。现量亦是量本身。除了显现之外，现量本身亦无道理，因此现量无分别而成立。那么如何如是说：彼处由众多义所生，于自义是总相境。具有总相境不是无分别，因为总相本身与彼相违。彼即说：积聚者是集合，彼总相，于彼有根之识。总相识无疑，亦与分别相连。众多自性互相舍弃而存在者，如是执取则不成总相识。集合是实有或假立？于此，暂且非实有，因为无有从彼差别而了知之显现。如果显现，亦显现为其他，彼等之外 彼集合则非是。如是存在之时，彼等自身互相观待而依凭集合之名称，其他何为？或者彼等之自性不显现，而显现其他之自性耶？彼亦是事物无有如是，仅是增益，如何是无分别之境？具有假立之境本身，与分别相连难以遮止耶？于此答曰：其他义与现。
English
It is based on this. It is established by valid cognition, how can it be done in other ways? Now this is not true, here it is the manifestation itself. Direct perception is the one who understands the meaning, and other than manifestation, there is no other valid cognition except inference. For those who do not have the aspect of manifestation, only inference is the valid cognition. Therefore, if the valid cognition of knowing does not enter with the aspect of manifestation, then, therefore, it is only inference. If it manifests, it only enters into the object that is in front, so it is not knowledge. Therefore, manifestation is only understood by the term of the senses, not by others. By the term of the object, it becomes connected with the object, but it is not said to be the manifestation itself. Thus, in the matter of naming, it is not known as direct perception in the world. Direct perception is also valid cognition itself. Apart from manifestation, direct perception itself is also unreasonable, so direct perception is established without conceptualization. Then how does it say: There, because it is produced by many meanings, it is a general object for its own meaning. Having a general object is not non-conceptual, because the general itself contradicts it. He himself said: Accumulations are collections, that generality, there is the mind of the senses. The general mind is undoubtedly also related to discrimination. If many natures abandon each other and exist, it is not a general mind if they are grasped as they are. Is the collection real or imputed? Here, for the time being, it is not real, because there is no appearance of knowing differently from it. If it appears, it also appears as other, other than those That collection is not. Even when it exists like this, they themselves depend on each other and rely on the name of the collection, what else? Or, if their nature does not appear, and the nature of others appears? That is also just an addition because there is no such thing in things, how is it an object without conceptualization? Is it difficult to prevent the very object of imputation from being associated with conceptualization? The answer to this is: Other meanings and present.