Tibetan
།འོན་ཏེ་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཅན་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་དྲན་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་ཡང་དྲན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་འཛིན་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་མཁོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དྲན་པ་མེད་ཀྱང་དེ་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡ་དྲན་ཇི་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པ། །གྲུབ་བའི་དོན་དུ་འདོད་བ་དང༌། །ཁྱད་པར་བརྡར་བཏགས་མེད་འཛིན། །དེ་ལ་དྲན་པ་དོན་ཅི་ཡོད། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མིག་ལ་སོགས་པས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མེད་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བར་སྣང་བ་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བར་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ཀྱང་དེས་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། འཇུག་པ་ལ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་མེད་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པ་མེད་པར་དང་པོ་པ་གོམས་པ་དག་མི་ལྡན་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་དྲན་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་བརྡར་བཏགས་པ་མེད་པ་འབྲེལ་པར་མ་བྱས་པ་འཛིན་ན། དེ་དྲན་པས་གཞན་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་ནི་འབྲེལ་པར་བྱས་པ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ན་ནི་དེ་རྟོགས་པ་ལ་དྲན་པ་མཁོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་པའི་འཇུག་པ་ནི། ཚད་མ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པ་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དགོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་གོམས་པ་ལས་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་རྣམས་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔ་མ་ལས་གཞན་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འདི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་གཞན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྤྱི་ཉིད་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི། སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ནི། ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་སྤྱི་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱད་པ
Chinese
然而，如果认为显现清晰的根识之境，与应忆念之相不同，那么，如果那样，那么对于那，忆念也将变得无意义。因为在那执取时，忆念并非必要，即使没有忆念，也能如是了知。语词忆念如何施设语词？意欲于已成之义，以及不执取施设差别，于此忆念有何意义？如果说与忆念相伴的眼等显现为彼之自性，那么，若无彼，则将无彼之自性之识。如果说唯有显现为“此”不变，则不然，即使没有显现为“此”，也能显现彼之自性。即使有，彼亦无其他差别，故于彼有何必要？如果说对于进入是必要的，那么，即使无彼，亦将进入，应如是显示。彼亦将显示为是意的现量。然而，如果说无忆念，则初学者不具足串习，故不进入，因此意欲忆念是为了彼之义，那么，对此应说，如果执取无差别施设，未作关联，那么，彼忆念将作何其他事，因为忆念是意欲于已作关联之已成之义。如果不如是成立，那么，了知彼则将无忆念之必要。初学者的进入，唯是从其他量，随念而转变。因此，分别念对于执取自性无作用，对于进入亦无作用。此虽无必要，然唯是从串习而进入。诸事物并非因有必要而生起，因为事物唯是依赖于因而已。然而，如果执取与前者相异之自性，那么，此乃是意的现量之自性之其他识。亦将如是显示。然而，如果唯是如是执取总相，而非先前未见之差别，那么，如果唯是执取总相，则不应观待差别。如果眼等执取唯是总相，彼时差别
English
However, if it is thought that the object of the clear manifestation of sense consciousness is indeed other than the aspect to be remembered, then, if that is the case, then for that, memory will also become meaningless. For in grasping that, memory is not necessary, for even without memory, it is understood as such. How does verbal memory apply words? Desiring for the meaning of what is accomplished, and not grasping the distinction of application, what meaning is there in memory for that? If it is said that the eye, etc., together with memory, appear as its own nature, then, without that, there will be no consciousness of its own nature. If it is said that only the appearance of "this" does not change, then it is not so, for even without the appearance of "this," its own nature appears. Even if it exists, it has no other distinction, so what need is there for it? If it is said that it is necessary for entering, then, even without it, it will enter, it should be shown. It will also be shown that it is the direct perception of the mind. However, if it is said that without memory, beginners who do not possess familiarity do not enter, therefore it is desired for the sake of that meaning, then, it should be said to this, if grasping without distinguishing application, without making a connection, then, what else will that memory do, because memory is desired for the meaning of what is accomplished by making a connection. If it is not established in that way, then, understanding that will have no need for memory. The entry of the beginner is only transformed from other valid cognitions, following inference. Therefore, conceptual thought has no function in grasping its own nature, nor does it function in entering. Although this is unnecessary, it is only entering from familiarity. Things do not arise because they are necessary, because things only depend on causes. However, if it grasps a nature different from the previous one, then this is another consciousness of the nature of the direct perception of the mind. It will also be shown in that way. However, if only the general is grasped in that way, but not the distinction that has not been seen before, then, if only the general is grasped, then it should not depend on the distinction. If the eye, etc., grasp only the general, then the distinction
Tibetan
ར་འཛིན་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་འཛིན་པ་ན་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བ་ལང་ངོ་ཞེས་སྤྱི་བཟུང་བ་ན། བ་ལང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་རྟོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མིག་དང་གཟུགས་དག་ལ། །བརྟེན་ནས་མིག་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་དྲན་པ་མཁོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མིག་གི་བློ་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ཙམ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། མིག་ནི་མདུན་ན་གནས་པ་ཡི། །གཟུགས་ཙམ་ལ་ནི་འཇུག་པར་རྟོགས། །གཞན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །བྱེད་པ་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །མདུན་ན་གནས་པའི་གཟུགས་ཙམ་ལ་འཇུག་པར་མཐོང་བའི་མིག་ནི། སྒྲ་དང་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དྲན་པའི་འོག་རོལ་དུས་སུའམ། །དྲན་པ་ལས་ནི་སྔར་ཡང་རུང༌། །མངོན་སུམ་རྣམ་རྟོག་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་འདི་ནི་དྲི་ཞིམ་པའོ། །འདི་ནི་དྲི་མི་ཞིམ་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་ཤེས་པའི་བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་དང་སྤྱི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གསལ་བར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ལ་འཇུག་ཅིང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་ན་དེ་ཡང་དབང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་གཉི་ ག་ལ་རག་ལས་ནས་སྐྱེས་པ་ལ་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པར་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པར་མ་ཡིན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་རིགས་ཀྱི། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པས་འཇུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ཁོ་ནའོ། །དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འགའ་ཞིག་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནི་དེ་ལ་ཐ་སྙད་བྱེད་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཡང་ཟླ་བ
Chinese
因为没有其他的执著，所以在总的执著中，如果不需要依赖特殊的执著，那么变化也是存在的。比如，当总的执著“这是牛”时，如果理解为“这是什么样的牛”，那么在世间是可以见到的。因此，对于眼和色等，依赖于它们，眼识就会产生。因为不需要记忆，所以眼识仅仅从眼和色产生。比如，眼是位于前面的，理解为仅仅进入色。如果理解为其他的，行为怎么会变成其他的呢？理解为其他的，就不能理解为其他的。看到仅仅进入位于前面的色的眼，不能说进入声音和总相等，因为没有量。如果这样理解，就会太过分了。因此，在记忆之后，或者在记忆之前，现量不是分别，因为境是不同的。在记忆之后，这是香的，这是不香的，等等的知识不是现量，因为眼识的行为不仅仅是色。因此，依赖于眼等，对于诸法产生者，那才是现量，其他的不是。因此，具有声音和总相等相的不是现量。如果显现清晰的原因依赖于其他的，那也不是应该执著的。因此，意等也是现量。或者进入事物的自性并且普遍存在，因此那也是根。如果为什么依赖于两者而产生，说是依赖于根，而不是依赖于境，从色等境的角度来说是应该命名的，而不是从根的角度来说。仅仅从根产生并不会变成现量，但是，因为执著境的自性而进入，所以一切都是现量。依赖于根，有些是现量，有些会变成其他的。因为没有错误的缘故，所以对它命名是合理的。即使是境所产生的，月亮
English
Because there is no other clinging, in the general clinging, if there is no need to rely on special clinging, then change also exists. For example, when the general clinging is "This is a cow," if it is understood as "What kind of cow is this," then it can be seen in the world. Therefore, for the eye and form, etc., relying on them, eye consciousness will arise. Because memory is not needed, eye consciousness arises only from the eye and form. For example, the eye is located in front, and it is understood to only enter form. If it is understood as other, how will the action become other? Understanding as other cannot be understood as other. The eye that sees only entering the form in front cannot be said to enter sound and generality, etc., because there is no valid cognition. If it is understood in this way, it will be too extreme. Therefore, after memory, or before memory, direct perception is not conceptual, because the object is different. After memory, this is fragrant, this is not fragrant, etc., knowledge is not direct perception, because the action of eye consciousness is not only form. Therefore, relying on the eye, etc., whatever arises for phenomena, that is direct perception, and others are not. Therefore, that which has the aspect of sound and generality, etc., is not direct perception. If the reason for appearing clearly depends on others, then that is also not to be grasped. Therefore, mind, etc., are also direct perception. Or, it enters the nature of things and is pervasive, therefore that is also an organ. If, why, relying on both to arise, it is said to rely on the organ, not to rely on the object, from the perspective of objects such as form, it should be named, not from the perspective of the organ. Merely arising from the organ does not become direct perception, but because it enters by grasping the nature of the object, everything is only direct perception. Relying on the organ, some are direct perception, and some will become other. Because there is no error, it is reasonable to name it that. Even if it is produced by the object, the moon