Tibetan
་བ་ནི་དེས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་ཏེ། མ་རྟོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་ལོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར། ཕྱོགས་ལ་རྗེས་དཔག་འཇུག་མ་ཡིན། །མ་བཟུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་རྗེས་དཔག་གིས། །བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བབ་ཆོལ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མེ་ལ་མངོན་སུམ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མཚུངས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉམས་པར་ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད། །འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་རྣམ་རྟོག་ནི། །གཉི་གའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ། །འདི་ན་འདིའོ་ཞེས་སྦྱོར་བའི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྗེས་ལ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྦྱོར་བ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་ལྟར་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །འདི་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱ་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེར་ནི་དེར་འབྲེལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། །དྲན་ལས་དབང་བློ་འགྱུར་བའང་ཡིན། །དེ་ལས་དུས་གཞན་དུ་ཡང་ འགྱུར། །ལ་ལར་རྣམ་གཡེང་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་བློ་དེ་དྲན་པ་དང༌། འབྲེལ་པས་དྲན་པར་བྱ་བ་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་བློ་དྲན་པ་ཉིད་ལས་འགྱུར་ཏེ་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་དྲན་པ་ལས་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དྲན་པ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དུས་གཞན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེའི་ཚེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དུས་གཞན་དུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་དེ་དང་དབང་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་རིམ་གྱིས་གཉིས་རྒྱུ་ཡིན། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་སྔར་ཉིད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འདི་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་སྔར་ཉིད་གཉིས་ཀ་སྐྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དབང་པོས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་བསྐྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། དྲན་པ་མིག་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་མེད་དོ། །ལྷན་ཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དྲན་པས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་དེ་ངེས་ན། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་སྔར་ཉིད་འགྱུར། །དེ་དངོས་མིན་ན་དབང་སྐྱེས་ལས། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ན། སྔར་གྱི་རང་བཞིན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པ་ལ་མ་ངེས་པ་ལས་བླ་ལྷག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ལྷག་པ་སྣང་བ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ཤེས་པ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྣང་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱེད་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །དོན་བྱ་སོགས་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །སྔ་དང་ཕྱི་མར་ མི་རྟོག་ཕྱིར། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བ་ཙམ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་དང༌། དབང་པོའི་བློ་རྒྱུ་གཞན་ཡིན་ན། །དེ་ལའང་དྲན་པ་ཡོད་མེད་འགྱུར།
Chinese
不能由它来连结，因为说与未证悟者连结而证悟是相违的。难道不是也不能由比量来连结吗？例如：比量不缘于所立宗，未把握则无连结，若说现量为比量所把握，则为胡言乱语。如同隐蔽之火不生现量一样，对于已成现量的所立宗，也不生比量，因此道理相同。如果说是应比量的，那就不是现量，因为不希望量的安立退失。如果这样说，那么，实际上根本没有任何连结，因为那样的分别念，是两者之后立即产生的。在此处，说“这是这个”的连结之识，是现量和比量之后产生的分别念。而且，那是从无始以来由那样的名言所生的比量，因此，比量才施设连结的名言。因此，由于现量没有那样把握，比量又如何能生为连结的自性呢？这没有过失。因此，安立为非现量之连结自性。这在前面已经说过了。如果说，对于应忆念的隐蔽事物，现量也同样生起，因此，现量才是连结者，这也是不真实的。例如：因为彼与彼相关而生，故感官之识亦从忆念转变。亦从彼转为异时，于某些情况或有散乱之故。如果认为感官之识与忆念相关，而生于应忆念之事物，那么，感官之识就只会从忆念本身转变，而不会依赖于近取之义。或者，如果依赖于近取之义，那么，它就不是从忆念转变的，因为显现者异于忆念。或者，也会转为异时，因为在某些情况下，可能会有散乱，即其他分别念的特征。因此，感官之识也会在其他时间转变为忆念。此外，如果该事物和感官是完全
English
It cannot be connected by it, because saying that one is connected with the unproven and enlightened is contradictory. Isn't it also impossible to connect by inference? For example: Inference does not apply to the thesis, and there is no connection without grasping. If it is said that the present is grasped by inference, then it is nonsense. Just as manifest cognition does not arise for hidden fire, inference does not arise for a thesis that has become manifest, so the reasoning is the same. If it is to be inferred, then it is not manifest, because one does not want the establishment of validity to be lost. If you say so, then in reality there is no connection at all, because such a conceptual thought arises immediately after both. Here, the knowledge of connection that says "this is this" is the conceptual thought that arises after manifest cognition and inference. Moreover, it is inference that arises from such terms from beginningless time, therefore, inference establishes the terms of connection. Therefore, since manifest cognition has not grasped it in this way, how can inference arise as the nature of connection? This is not a fault. Therefore, it is established as the non-manifest nature of connection. This has already been said before. If it is said that manifest cognition also arises for hidden things to be remembered, therefore, manifest cognition is the connector, this is also not true. For example: Because it arises in relation to that, the sensory mind also changes from memory. It also changes from that to another time, because in some cases there may be distraction. If it is thought that the sensory mind is related to memory and arises for things to be remembered, then the sensory mind will only change from memory itself, and will not depend on the meaning of proximity. Or, if it depends on the meaning of proximity, then it is not changed from memory, because the manifester is different from memory. Or, it may change to another time, because in some cases, there may be distraction, that is, the characteristics of other conceptual thoughts. Therefore, the sensory mind will also change to memory at other times. Furthermore, if that thing and the senses are completely
Chinese
如果无分别的智慧是（产生）一切（智慧）的因，那么在一切时候都应如是。因此，现量唯是无分别。如果次第是二者的因，因为无有差别之故，应如先前一样。如果这是二者的因，那么应如先前一样与产生二者相关联。如果说与忆念同时的根识产生有分别，其他则不然。那是不真实的，忆念与眼识同时，并非是所缘。仅仅是“同时”一词，并非一切都是一切的同时。然而，哪一个如此见到，那就是它。忆念并非使眼识等成为那样。如果说是成为决定的自性，那也没有意义。如下：如果自性是决定的，因为无有差别之故，应如先前一样。如果那不是实物，从根所生，那将成为智慧。如果先前显现的自性没有增减地被确定，因为与先前的自性相同，确定与不确定相比，不会有任何增益。如果在那之上显现出额外的自性，那么与另一种自性相关的那个（自性）将变成另一种知识。因为对于存在于该自性上的差别等，根没有作用。如果说显现为“这是”是趋入于它本身，因此，因为显现而趋入，所以这是现量。那也是不真实的。如下：名为“这是”的分别念，将成为无分别，因为与作用等相关联，前后不分别。因为仅仅显现色等接近，与作用等相关联，由于远离前后执著，所以与其他的无分别没有差别。不进行分别本身，不会变成名为有分别。因此，名为“这是”的清晰的相，与不是忆念之事的差别等清晰的相完全不同。如果不是那样，并且根识的因是其他的，那么在那之上也会有忆念的有无变化。
English
If non-conceptual wisdom is the cause of all (wisdom), then it should always be the same. Therefore, direct perception is only non-conceptual. If sequence is the cause of both, because there is no difference, it should be the same as before. If this is the cause of both, then it should be related to the production of both as before. If it is said that the sense consciousness simultaneous with memory produces conceptualization, but not otherwise, that is not true. Memory simultaneous with eye consciousness is not an object of focus. The mere word "simultaneous" does not mean that everything is simultaneous with everything else. However, whichever sees it that way, that is it. Memory does not make eye consciousness, etc., that way. If it is said to be of the nature of certainty, that is also meaningless. As follows: If that nature is certain, because there is no difference, it should be the same as before. If that is not a real thing, born from the senses, then it will become wisdom. If the nature of the previous appearance is determined without increase or decrease, because it is the same as the previous nature, there will be no increase compared to uncertainty. If an additional nature appears on it, then that (nature) related to another nature will become another knowledge. Because the senses have no function for the differences, etc., that exist on that nature. If it is said that appearing as "this" is entering into itself, therefore, because it enters by manifesting, this is direct perception. That is also not true. As follows: The conceptual thought called "this" will become non-conceptual, because it is related to action, etc., and does not distinguish between before and after. Because it merely manifests the proximity of form, etc., and is related to action, etc., because it is free from grasping before and after, it is no different from other non-conceptualizations. Not conceptualizing itself does not become called conceptualization. Therefore, the clear aspect called "this" is completely different from the clear aspect of the differences, etc., of what is to be remembered. If it is not so, and the cause of sense consciousness is other, then there will also be changes in the presence or absence of memory on it.