Tibetan
ལས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་སྙམ་དུ་ངེས་པ་མདུན་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་འདི་ལ་ངེས་པའི་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཉེ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ནི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ངེས་པ་མེད་པར་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ། ངེས་པར་མ་བྱས་པ་གཟུང་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཞེས་མཐོང་བ་ན། དེ་ཡི་བློ་ཞེན་ཇི་ལྟར་མཐོང༌། །དེ་ཡི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་ཡོད། །དེ་ནི་རྟོག་མེད་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན། གཟུགས་ལ་གཟུགས་སོ་སྙམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང༌། དེའི་བློ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དེའི་བློའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྙམ་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པས་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན། མེད་པས་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ལྟི་ཅི་སྨོས། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་འདི་ནི་གཟུགས་མཐོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་ ཐ་སྙད་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་བློ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་མོད། ཅི་སྟེ་འདི་ནི་གཟུགས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་དེ། གཟུགས་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནམ། གཟུགས་མཐོང་བ་ལས་གཞན་ཡིན་ཞེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་ཡིན་ན་ནི། །རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མཐོང་བ་མེད། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་བདག་ཉིད་རྟོག་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། གཅིག་ལ་རིམ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཅིག་ཅར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུ
Chinese
名为“由业而生”，此已于前述讫。若问：如何能确定此物，并确定眼前之物？因为对于此物来说，不存在需要确定的隐蔽之境。因为“此”是指显而易见的事物。答：此说不成立。应说这是意之现量。如果说没有确定就没有言说，那么，没有确定的事物就会变成不可把握的。当看到色法并说“这是色法”时，如何能见到其心？也有对其的体验。那怎么会是无分别呢？按照所有知识都是有分别的说法，即使看到色法并认为“这是色法”，又如何能见到其心呢？因为对于它来说，并不存在“这是它的心”这样的分别。如果说即使没有体验，也有言说，那么，即使没有体验，按照你们的观点，知识通过理解意义等方式，可以产生许多言说，那么分别就是存在的。对于没有明确体验的事物，还说什么呢？它也不是没有体验，如果不是这样，那么“这是能见到色法的”这样的分别又怎么可能产生呢？那时，快乐等就只是体验而已，对于快乐等，并不存在“这是快乐等”这样的分别体验。因此，心的体验就只是无分别的。如果通过无分别也能对体验进行言说，那么就像心一样，也可以对色法等进行言说。如果认为“这是见到色法”也是分别，是与分别相应的现量，那么，对于这种说法，与分别相应的现量，是见到色法本身呢？还是与见到色法不同呢？这就会变成两种情况。其中，如果是以它本身来体验，那么，不可能同时见到两种分别。如果色法的知识本身就是需要考察的分别，那么，因为在一个事物上不可能有次第，所以不可能同时存在两种分别。
English
It is called "born of karma," which has already been explained. If asked: How can one determine this thing and determine the thing in front of one? Because for this thing, there is no hidden realm that needs to be determined. Because "this" refers to the obvious thing. Answer: This statement is not valid. It should be said that this is the mental direct perception. If it is said that without determination there is no speech, then, the undetermined thing will become ungraspable. When seeing a form and saying "this is a form," how can one see its mind? There is also experience of it. How can that be non-conceptual? According to the statement that all knowledge is conceptual, even if one sees a form and thinks "this is a form," how can one see its mind? Because for it, there is no such conceptualization as "this is its mind." If it is said that even without experience, there is speech, then, even without experience, according to your view, knowledge can produce many speeches through understanding meaning and so on, then conceptualization exists. What more to say about things that are not clearly experienced? It is not without experience either, if it is not so, then how can such conceptualization as "this is what sees the form" arise? At that time, happiness and so on are only experiences, for happiness and so on, there is no such experiential conceptualization as "this is happiness and so on." Therefore, the experience of the mind is only non-conceptual. If through non-conceptualization one can also speak of experience, then just like the mind, one can also speak of form and so on. If it is thought that "this is seeing form" is also conceptualization, and is a direct perception corresponding to conceptualization, then, for this statement, is the direct perception corresponding to conceptualization the seeing of form itself? Or is it different from seeing form? This will become two situations. Among them, if it is experienced by itself, then it is impossible to see two conceptualizations at the same time. If the knowledge of form itself is the conceptualization that needs to be examined, then, because there cannot be a sequence in one thing, it is impossible for two conceptualizations to exist at the same time.