Tibetan
ན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གཅིག་ཉིད་དེ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཉིད་དང་བརྒྱུད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྡན་པ་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཕེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་དབང་དུ་བཟུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་འདི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཤི་བ་ལ་ཡང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཇི་ལྟར་འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པ་འཛིན་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། གཞན་ལ་འཇུག་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང༌། །མིག་གིས་གཟུགས་དག་མཐོང་གྱུར་པ། །དེར་ནི་གསལ་བར་དེ་ཡི་བརྡ། །དེས་ན་དེ་བསྐྱེད་རྟོག་པའང་མེད། །གང་གིས་དྲན་པ་དབང་པོའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པར་འགྱུར་བ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་པ་ཉིད་ན། མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་གི་ལྷན་ཅིག་ བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མྱུ་གུ་བྱེད་པ་ལ་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་བྱེད་དོ་ཅོག་ལ་ནི་དྲན་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱིས་དེ། རྣམ་རྟོག་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་གཞན་དུ་ན། །འགལ་བར་གནས་པ་འགྱུར་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་དྲན་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པོ། །དེ་སྟེ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་ཡང་མེད་འགྱུར་ལ། །དེ་མེད་ན་ཡང་ཡོད་པ་གང༌། །འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ན། །དེ་དང་དེ་གཅིག་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་དེ་ནི་གཞན་ཡིན་ལ། སྔར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ངོ་ཤེས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར
Chinese
如果说是以现量执持，而不是以义执持，那么，唯一性就变成不依赖于意义了。如果说是由于唯一性和没有间隔，所以具有它而引出，那么，“引出”的意思就是比量。因此，现量自在执持的，以比量执持为其他，是不合理的，因为比量是以现量为先导的。因此，现量并不是了知“这是牛”，因为没有执持前和后。另外，对于死亡也有执持前和后，那怎么会不是量呢？因此，仅仅执持近处存在的就是量，而且对于它也没有结合的作用，所以，根识是没有分别的。另外，对于进入其他有情的心，眼睛见到诸色，在那里清晰地显现它的符号，因此，它不会产生分别。如果说忆念与根一起作用，就像对色等进行分别一样，那就不是见到了。如果某个东西与某个东西一起作用，那么没有它就不能对自己的果产生作用，就像没有土地等，种子就不能产生苗芽一样。如果说是对所有产生果的东西，忆念都不是一起作用的，而是对产生具有分别的东西才一起作用，那么，这也是不真实的。如果其他的分别，是具有分别的，那么，对于已成立的进行其他的成立，就会变成相违而存在。如果说是由于与其他的分别一起作用，才是具有分别的，那么，对于已经成立的，忆念是与其一起作用的，就是对已成立的进行成立。如果是以自身而成的分别，那么，这时是不合理的，因为即使它存在也会变成不存在，即使它不存在也会变成存在。由于具有相违的法，它和它怎么会是一样的呢？如果说具有分别的那个是其他的，而之前的没有分别的也是其他的，那么，这样的话，你的认识就丧失了。也已经说过，会变成太过分了。因此。
English
If it is said that it is held by direct perception, but not by meaning, then oneness will become independent of meaning. If it is said that it is because of oneness and no interval, so it is possessed and leads out, then "leading out" means inference. Therefore, it is not reasonable to say that what is held independently by direct perception is held as other by inference, because inference is preceded by direct perception. Therefore, direct perception does not realize "this is a cow," because there is no holding of before and after. Furthermore, there is also holding of before and after for death, so how can it not be valid cognition? Therefore, only holding what is near is valid cognition, and there is no combining action on it, so sense consciousness is non-conceptual. Furthermore, regarding the mind of sentient beings entering into others, when the eye sees forms, the sign of it clearly appears there, therefore, it does not generate conceptualization. If it is said that memory acts together with the sense faculty, just like discriminating forms and so on, then it is not seeing. If something acts together with something, then without it, it cannot have the power to produce its own result, just like without earth and so on, the seed cannot produce a sprout. If it is said that memory does not act together with everything that produces a result, but only acts together with what produces something with conceptualization, then that is also not true. If other conceptualization is what has conceptualization, then establishing what is already established is like establishing something else, and it will become contradictory. If it is said that it is because it acts together with other conceptualization that it has conceptualization, then for what is already established, memory acting together with it is establishing what is already established. If it is conceptualization that arises from itself, then it is not reasonable at that time, because even if it exists, it will become non-existent, and even if it does not exist, it will become existent. Since it has contradictory qualities, how can it and it be the same? If it is said that the one with conceptualization is other, and the previous one without conceptualization is also other, then in that case, your recognition is lost. It has also been said that it will become too extreme. Therefore.
Tibetan
་ལྷན་ཅིག་གི་ཚེ། སེམས་གཞན་དུ་སོང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཚེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣ་བ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ནི་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། གཞན་དུ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་གནས་སྐབས་དེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མི་དམིགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ལས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ནི་ཐ་སྙད་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་དང་ནི་རྣམ་རྟོག་དག །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྲུབ་པས་ན། །འདིར་དེ་འབྲས་ལས་རྗེས་དཔོག་ཕྱིར། །བརྡ་འཛིན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་སྒྲ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་རྟོགས་པར་ནི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མ་ཡིན་ན་ནི་དུ་བ་ལས་མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་ ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རེག་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲང་བ་ཟློག་པའི་ཐ་སྙད་དམ། །རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས། །ལྐོག་གྱུར་མེ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི། །རྟོག་ན་དེ་ཡང་འཐད་པར་དཀའ། །གལ་ཏེ་མེ་མེད་ཀྱང་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རེས་འགའ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་མཐོང་བའི་མེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེར་ནི། དུ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ལས་རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། གྲང་བ་ཟློག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། རེག་ཤེས་ཐ་སྙད་དག་ལས་ནི། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེ་རྟོགས་ན། །རྗེས་དཔག་དེ་ཡི་འཁྲུལ་མེད་པའང༌། །རྗེས་དཔག་གཞན་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན། །རྗེས་དཔག་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་
Chinese
当在一起的时候，心跑到别处的时候，凡是没有分别念的，想来在别人的时候也是如此。如果说是有其他的分别念和思虑，如果是那样的话，那么从耳识也会变成有思虑，因为耳朵也是一起作用的缘故。如果说这两个识是完全不同的，因为在其他方面也相同，所以没有差别。如果说在那时候还有其他的分别念，那是不真实的，因为没有见到。如果即使没有见到，也是从名言来成立的，因为没有见到没有分别念的名言。名言和分别念，因为成立为因和果，所以在此从果来推测，没有约定俗成怎么能行？用推测来理解表达声音，是不可能的，因为那不是量。如果认为这本身就是错乱，那是不对的，因为仅仅是部分本身不会变成错乱。如果那样不行，那么从烟来推测火，也会因为部分本身而错乱。不是的，因为那是用推测来认定的，因为也是从触觉和名言来理解的。用遣除寒冷的名言，或者从触觉的识，如果认为隐藏的火的自性，那也是很难成立的。如果即使没有火，现在烟是不存在的，像这样偶尔要推测没有见到的火，在变成怀疑的对境那里，如果说从理解烟的自性，用触觉的识或者遣除寒冷的名言来遣除错乱，那也是不真实的，因为从触觉识和名言等，如果用推测来理解它，那个推测没有错乱，也会是从其他的推测而来。因为在推测本身是相同的。如果是那样，会变成无穷。如果从推测来怀疑错乱，如果推测本身是没有错乱的成立者，如果是那样，因为在推测本身是相同的缘故，那么对它的所有特征都会变成怀疑，那是
English
When together, when the mind wanders elsewhere, whatever lacks conceptualization, it seems that it is the same in others' cases as well. If it is said that there are other conceptualizations and thoughts, if that is the case, then even from ear consciousness, it would become with thought, because the ear also acts together. If it is said that these two consciousnesses are completely different, because they are the same in other aspects as well, there is no difference. If it is said that at that time there are other conceptualizations as well, that is not true, because it is not seen. If even if it is not seen, it is established from terminology, because one has not seen terminology without conceptualization. Terminology and conceptualization, because they are established as cause and effect, therefore here, inferring from the effect, how can it work without convention? Using inference to understand the expression of sound is impossible, because that is not a valid cognition. If one thinks that this itself is confusion, that is not right, because merely the part itself will not become confusion. If that is not the case, then inferring fire from smoke would also become confused because of the part itself. No, because that is ascertained by inference, because it is also understood from touch and terminology. Using the terminology of dispelling cold, or from the consciousness of touch, if one thinks of the hidden nature of fire, that is also difficult to establish. If even without fire, smoke does not exist now, like this, occasionally, in the place where one has to infer the unseen fire, which has become the object of doubt, if it is said that from understanding the nature of smoke, using the consciousness of touch or the terminology of dispelling cold to dispel confusion, that is also not true, because from touch consciousness and terminology, etc., if one understands it by inference, that inference is without confusion, it will also come from other inferences. Because it is the same in inference itself. If that is the case, it will become infinite. If one doubts confusion from inference, if inference itself is the establisher of being without confusion, if that is the case, because it is the same in inference itself, then all its characteristics will become doubt, that is