Tibetan
མོད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྡན་པ་རྟོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མི་ལྡན་པ་ལས་ལྡན་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ནི་སླར་ཡང་འབྲེལ་པར་འགྱུར། །གཅིག་དགོས་བྱེད་མཁན་ང་ཡིན་ཞེས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ན། །ལྡན་པར་རྟོག་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །འདི་ནི་གཅིག་འགྱུར་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ལྡན་པ་དོན་ལྡན་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྒྲ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དེ། སྒྲ་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡའི་དུས་ན་སྒྲ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བརྡ་དྲན་པ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། །མཐོང་བ་སྲེ་བྱེད་བདག་ཉིད་ཅན། །སྔ་ཕྱི་སྟོང་བས་འཛིན་པ་ཡི། །མིག་ཤེས་ལ་ནི་དེ་ཇི་ལྟར། །འདི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བ་ལང་གི་སྒྲ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འདི་བ་ལང་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞི་མཐུན་པ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ཏེ། དཔེར་ན་དབྱིག་པ་ཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་གང་ལ་བ་ལང་གི་སྒྲ་ཡོད་པ་དེ་བ་ལང་གི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་སྦྱོར་བས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འདི་ནི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ནི། འདི་བ་ལང་གི་སྒྲས་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བ་ལང་གི་སྒྲ་ལས་འདི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བ་ལང་དེ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་འདི་ལ་བ་ལང་གི་བརྡར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར། དབང་རྣམས་རུང་བའི་ཡུལ་གནས་ལ། །འབྱུང་འགྱུར་འདས་དང་འབྱུང་ལ་མིན། །དབང་པོ་ལ་བརྟེན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་དབང་པོའི་བྱེད་ཅན་ཡིན། །ཞེས་དེ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་བ་ཡིན་ན་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་འགའ་ཞིག་དང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གཟུང་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཡོད་ན་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉིད་དེ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པར་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མངོན་སུམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲན་པར་བྱ་བ་མི་བདེན་པ་ཉིད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་བདེན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་ཡང་དེའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་
Chinese
然而，如果有人说，认识到具有联系是存在的，那是不对的。因为从不具有联系会变成具有联系，那会再次变成关联。声称“我是需要联系的那一方”，那是想要去认识的。如果不能那样认识，那么认识到具有联系就变得没有意义。因为这是变成一体的缘故，具有联系才变得有意义。声音的结合也是不存在的，因为声音本身不存在。如果有人说，在约定的时间声音是存在的，那么与它结合也是不存在的。例如：凭借约定回忆的原因，具有混合所见的自性，由于前后空虚而执着的眼识，如何能做到呢？“这是牛”这句话，并不是牛的声音本身，而是“这是可以用牛的声音来表达的”的意思。基础相同是因为与它相关联，例如说“涂油了”一样。或者，凡是有牛的声音的地方，那就是牛的声音。在那种情况下，当结合在一处说“这是牛”时，因为“这是可以用牛的声音来表达的”，所以从牛的声音中才能认识到这个。“那头牛就是这个”的意思是，这是被约定俗成为牛的。像那样的事物，如何能被执着于前后空虚的自性的现量所执着呢？例如：诸根在适合的对境处，不是已生、未生和正生。依赖于诸根的识，其行境是诸根的作用。如是已经说过了。如果眼等诸根也介入到过去和未来，那么就会认识到所有过去和未来，因为一切都以某种方式相关联。如果有人说，先前所取的就是认识，那是不对的，因为在所有情况下都没有认识。如果说有忆念就会改变，那么忆念本身就会变成那样。如果有人说，忆念之物与现量一起成为一体来认识，那是不对的，因为忆念不是量。忆念之物本身是不真实的，与不真实之物一起认识，如何能变成真实呢？如果因为它的作用而成为那个意义本身
English
However, if someone says that recognizing having a connection is existent, that is not correct. Because from not having a connection, it will become having a connection, and that will become associated again. Claiming "I am the one who needs a connection," that is wanting to recognize. If one cannot recognize in that way, then recognizing having a connection becomes meaningless. Because this is the reason for becoming one, having a connection becomes meaningful. The combination of sound is also non-existent, because the sound itself does not exist. If someone says that at the time of agreement, sound is existent, then combining with it is also non-existent. For example: By reason of remembering the agreement, having the nature of mixing seeing, how can the eye consciousness, which clings due to being empty of before and after, do it? The statement "This is a cow" is not the sound of the cow itself, but means "This is what can be expressed by the sound of a cow." Having the same basis is because of being related to it, like saying "It is oiled." Or, wherever there is the sound of a cow, that is the sound of a cow. In that case, when combining in one place and saying "This is a cow," because "This is what can be expressed by the sound of a cow," therefore, from the sound of the cow, one can recognize this. The meaning of "That cow is this" is that this is what has been conventionally designated as a cow. How can such a thing be grasped by the direct perception of the nature of emptiness that clings to before and after? For example: The senses are in a suitable object place, not past, future, or present. The object of the consciousness that relies on the senses is the function of the senses. As such, it has already been said. If the senses such as the eyes also intervene in the past and future, then all past and future will be recognized, because everything is related in some way. If someone says that what was previously taken is recognition, that is not correct, because there is no recognition in all cases. If it is said that having memory will change, then memory itself will become that. If someone says that the object of memory and direct perception become one to recognize, that is not correct, because memory is not valid cognition. The object of memory itself is untrue, how can recognizing together with an untrue thing become true? If it becomes that meaning itself because of its function
Tibetan
འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་བྱ་བ་ཞེས་པ་དང༌། དེའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནམ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། གཅིག་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ལ་ཚད་མ་ནི་མེད་དོ། །ཐ་སྙད་མི་སླུ་བ་ཉིད་ལས་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡོད་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་བྱ་བ་ལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་དོན་ཉིད་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལས་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་དང་གཅིག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་ན་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་སུ་ཞིག་འགྱུར། མཚམས་སྦྱོར་བ་པོ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་མཚམས་སྦྱོར་བ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་བ་དང་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་པ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པས་ན་ཚད་མ་ཡིན་ལ་བདག་ལ་བརྟེན་པས་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དབང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབང་པོ་ཡང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟེན་གྱི་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་མེད་པར་ནི་སྔ་མ་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བབ་ཆོལ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་དབང་པོ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ལས་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ལ་རག་མོད། མི་གསལ་བ་དང་གཅིག་ཉིད་དུ་གོ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད། དེ་ནི་འདི་དང་གཅིག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འདི་གོ་དེ་དང་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བ་མེད་པར་དེ་གཅིག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དུ་བྱེད། གཅིག་ཉིད་མངོ
Chinese
如果说这是，那么，所谓“所作”和它的声音所表达的本身吗？由于必须由它本身来做，因此这仅仅是名言而已，执着为一没有量。如果说从名言不欺骗本身就变成了量，那么，一本身没有不欺骗，然而对于所作来说是有的，那仅仅是存在。它的意义本身是从做所作而来，而不是与先前的一相同。如果认为这个“就是那个”的连接是存在的，那么，如果先前和后来的事物不是同一个，谁会成为连接者呢？如果连接者是同一个，那么依赖于执着先前和后来的现量连接者，如果这样说，不对，因为没有与记忆和见到的形象不同的其他连接。即使依赖于现量，仅凭此也不会成为量。如果依赖于根识就是量，而依赖于我就是执着为一，如果这样说，不对，因为它是跟随根识而进入的，而且根识也不进入先前和后来的事物。如果说跟随它的知识进入，不对，因为跟随它本身是不合理的。如果不跟随依靠的知识，知识就不会进入先前的事物。如果说跟随其他的，那就是胡说八道。认识为一不是没有根识就不会发生，因此认识为一不是从根识产生的。如果说从现量转变的那个是，不对，因为与一没有差别。如果说以清晰来区分，如果清晰依赖于一，那么不清晰的和一如何被现量理解？现量没有理解它与这个是一，如果理解了这个，它与那个如何不是？不对，因为是相同的。如果两个没有被现量抓住，现量如何将它作为一的对境？一现
English
If it is said that this is, then, is it the very thing called "what is to be done" and what is expressed by its sound? Because it must be done by itself, therefore this is merely a term, and there is no valid cognition for grasping as one. If it is said that it becomes valid cognition from the very fact that the term is not deceptive, then there is no non-deception in one itself, but it is in what is to be done, and that is only existent. Its very meaning comes from doing what is to be done, and it is not the same as the previous one. If it is thought that this connection of "that is this" exists, then, if the previous and later things are not the same, who will become the connector? If the connector is the same one, then it depends on the manifest connector who grasps the previous and later, if it is said so, it is not so, because there is no other connection different from the appearance of memory and seeing. Even if it depends on the manifest ones, it does not become valid cognition just by that. If it is valid cognition because it depends on the sense faculty, and it is grasping as one because it depends on the self, if it is said so, it is not so, because it follows the sense faculty and enters, and the sense faculty also does not enter the previous and later things. If it is said that the knowledge that follows it enters, it is not so, because following it itself is unreasonable. Without following the knowledge of what is relied upon, knowledge does not enter the previous thing. To say that it follows something else is nonsense. Realizing as one does not occur without the sense faculty, therefore realizing as one is not born from the sense faculty. If it is said that whatever changes from the manifest is, it is not so, because there is no difference from one. If it is said that there is a difference by clarity, if clarity depends on one, then how is the unclear and one understood by the manifest? The manifest has not understood that it is one with this, if this is understood, how is it not with that? It is not so, because it is the same. If the two are not grasped by the manifest, how does the manifest make it an object of one? One manifest