Tibetan
་དུས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་རང་དང་གཞན་གཉི་ག་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཉན་པ་དང་གཞན་སེལ་བ་ཉིད་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འདིའི་མིང་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུགས་བརྙན་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་ནི་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདིའི་མིང་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་བརྡའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྟོགས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གོམས་པའམ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། བཟློག་པས་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་གཟུགས་བརྙན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་ཐ་སྙད་ལས་བརྡར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་བརྡའི་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། འདི་མིང་འདི་ཡི་བརྡ་འདི་ལས། །འདི་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །འདི་ནི་རྟོག་ལྡན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །གཞན་དུ་རྟོག་ལྡན་ཇི་ལྟར་ཡིན། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ལས། དེ་ལོག་པར་ནི་ མཐོང་བ་ན། །འདི་མིང་འདི་ཡིན་བདག་གིས་ཀྱང༌། །སྒྲ་འདི་ལས་ནི་འདི་རྟོགས་བྱ། །ཡང་ན་བསྟན་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཞན་སེལ་བ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་སེལ་བ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྡོག་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་དེ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པས་བཀར་ནས་དེ་དང་གཅིག་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། གཞན་ཡང༌། གཞན་དུ་མ་མ་མཐོང་ལ་ལྟོས་དང༌། །ལ་ལར་དེ་མཐོང་ལ་ལྟོས་ཕྱིར། །གཞན་སེལ་སྒྲ་དང་འབྲེལ་འགྱུར་གྱི། །དེ་ནི་དངོས་ལ་མི་རུང་ངོ༌། །སྒྲ་ནི་དེ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་གཞན་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་རིགས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བ་ཉིད་ལ་བརྡར་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །སྤྱིའམ་གསལ་བ་ལ་བརྡ་འདོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཁོ་ནས་བརྡར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །སྤྱི་ལ་ཡིན་ན་ཡང༌། མཐོང་བ་ཙམ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་གྱིས་གཞན་དུ་མ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་ལྡོག་པ་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ལས་གཞན་ལས་ལྡོག་པ
Chinese
在通达时位的普遍状态中，自己和他人无疑都是这样认为的。因此，听闻和遣除他者本身是相关的，但不是自己的体性。如果认为“这个名字是这个”并没有认识到是特殊的影像，但认为“这个名字是这个”只是将自己的体性作为指示的对象来认识，那是不对的。因为不是非常熟悉或者没有预先进行思考，所以才会那样认识，相反，则必定会认识到是影像。还有，凡是从名言中认识到指示的人，必定会更加执着于指示时的自性影像的体性。比如这样说： 从此名之指示， 此乃可被认识。 此乃具思维者， 否则如何具思维？ 同样，当说“这个是聋子”时， 当见到与此相反时， 我亦知此名为此， 从此声能知此物。 或者说，所指示的就是先前所说的影像，而与此相反的自性的遣除他者则与它相关。那个影像的结果也是认识到遣除他者，而不是认识到自己的体性，因为自己的体性在意义上是不存在的，而相反是存在的。如果说那个相反是他者，那是不对的，因为认识到之后就把它和它视为一体而进行称谓。另外： 不见异类而观待， 于某些见而观待。 遣他与声相关联， 此于实物不应理。 因为声音在其他与其种类不相同的事物上没有见到，而在某些与其种类相同的事物上见到了，所以要知道这是将指示安立在遣除他者上。如果问：为什么不将指示安立在共相或者显现上呢？那是不对的，如果那样的话，因为仅仅是通过成立的方式来安立指示，就会导致在一切事物上都能见到。即使是在共相上，也只是观待见到，而不会观待在其他事物上没有见到。如果说：是为了认识到与共相相反的事物，那么就是从那之上遣除其他事物了。
English
In the pervasive state of understanding the time, both oneself and others undoubtedly think so. Therefore, hearing and eliminating others are related, but not one's own nature. If one thinks that "this name is this" without realizing that it is a special image, but thinks that "this name is this" only recognizes one's own nature as the object of indication, then it is not right. Because it is not very familiar or there is no prior thinking, it is recognized in that way, but on the contrary, it will definitely be recognized as an image. Also, whoever recognizes the indication from the expression will surely be more attached to the nature of the self-image at the time of indication. For example, it is said like this: From this indication of the name, This can be recognized. This is the one with thought, Otherwise, how can one have thought? Similarly, when saying "this is deaf," When seeing the opposite of this, I also know this name as this, From this sound, this thing can be known. Or, what is indicated is the image mentioned earlier, and the elimination of others with the opposite nature is related to it. The result of that image is also to recognize the elimination of others, but not to recognize one's own nature, because one's own nature does not exist in meaning, but the opposite does. If it is said that the opposite is other, it is not right, because after recognizing it, it is regarded as one with it and called. Also: Looking without seeing different kinds, Looking at some seeing. Eliminating others is related to sound, This is not reasonable for real things. Because the sound is not seen on other things that are not of the same kind, but is seen on some things that are of the same kind, so it should be known that this is to establish the indication on the elimination of others. If you ask: Why not establish the indication on the commonality or appearance? That is not right, if that is the case, because the indication is established only through the way of establishment, it will lead to being able to see it on everything. Even if it is on the commonality, it only depends on seeing, but it does not depend on not seeing on other things. If you say: It is to recognize things that are opposite to the commonality, then it is to eliminate other things from that.
Tibetan
་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། སྤྱི་བཏགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གསལ་བ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་སྤྱིས་ཅི་བྱ། གསལ་བ་ཉིད་ནི་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་མེད་པར་སྤྱི་རྟོགས་པས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ། མཚོན་ཟིན་པས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ཡང་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། ཅི་འདིར་གཉིས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་སམ། རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི་བ་ལང་ཉིད་ཙམ་རྟོགས་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཡང་སྤྱི་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གསལ་པ་རྣམས་ནི་སྤྱིས་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ཉིད་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདིར་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་དགོས་སོ་ཞེས་མཚོན་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྒྲའི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ། །སྤྱི་ཡང་མཚན་ཉིད་དུ་ གྱུར་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བློ་ཉིད་དོ། །ཕྱིར་དེ་ནི་བློ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཞན་སེལ་བ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའམ་གསལ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་སླུ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟོགས་པ་ལ་ནི་སླུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སླུ་བར་གྱུར་ན་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་སྒྲའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གཞན་མཐོང་ཡང་དེ་ལས་གཞན་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་དེ་ནི་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་བླང་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲའི་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་ཞིག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། གཞན་དུ་མ་མཐོང་ལ་ལྟོས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བརྡ་འཛིན་པ་ན། གཞན་དུ་མ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། རིགས་མཐུན་པ་འགའ་ཞིག་ལ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྡ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ལ་དེ་མ་མཐོང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། གང་ལ་ཐ་སྙད་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་རྟོགས་སོ། །འདི་ལྟར་བརྡ་འཛིན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར། དངོས་པོ་འདི་འོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ངག་གི་བྱེད་པ་ནི་ལེན་པ་ལ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉི
Chinese
那将会是它本身。设立共相有什么用呢？如果能明白显现本身与其他的差别，设立共相有什么用呢？如果说显现本身无法理解，那也不对，因为如果没有显现，理解共相又有什么用呢？如果说因为已经指示了，所以也能理解显现，那么，在这里是次第理解这两个吗？理解本身吗？如果说首先仅仅理解牛本身，将其作为对境，然后在它之后理解花色等差别，那也不是，因为理解花色等等之中的差别是不可能的。因此，那也是共相本身。因此，显现的事物不是由共相来指示的，因为共相本身是指示的。如果有人说，毫无疑问，这里必须有一些差别才能指示，那也不对，因为那没有语言的作用。对于“这是理解吗？或者不是”，这没有 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramaana，量)。共相也变成了自相，那是没有理解的。因此，因为它与事物分离，所以那是心。再次，那是心。那么，如何将排除他者作为语言的意义呢？正是因为那个，因为它仅仅指向与他者的差别。如果理解了共相或显现，就不会被欺骗，因为理解中没有欺骗。如果被欺骗，那么与他者的差别又如何成为语言的意义呢？即使看到了其他的，也是因为取舍了其他的。暂时，那不是被取舍的。没有必须取舍其他的确定性。正是因为如此，由于语言的理解和形式相似，所以比量也仅仅是确立了区分。或者，当掌握术语的约定俗成时，“看看在其他地方没见过的”，依赖于在其他地方没见过的，以及依赖于在一些同类事物中见过的，从而掌握约定俗成。因此，凡是没有见过它的，都知道那是完全区分的，而凡是见过术语的，那是有吗？或者没有，不会特别理解。像这样掌握约定俗成就是那样的。因为，说“拿这个东西来”的语言行为是为了拿取，而不是为了东西本身存在。
English
That will be it itself. What is the use of establishing a generality? If one can understand that the appearance itself has the distinction from others, what is the use of generality? If it is said that the appearance itself cannot be understood, that is not right, because without appearance, what is the use of understanding generality? If it is said that because it has already been indicated, appearance can also be understood, then, are these two understood sequentially here? Is it understanding itself? If it is said that first only the cow itself is understood, taking it as an object, and after that the differences such as speckled, that is not so, because it is impossible to understand the differences among speckled and so on. Therefore, that is also generality itself. Therefore, the appearances are not indicated by generality, because generality itself is the indicator. If someone says that undoubtedly there must be some difference here to indicate, that is not right, because that has no function of language. Is this understanding? Or not, there is no प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramaana, valid cognition) for this. Generality also becomes a characteristic, that is without understanding. Therefore, because it is separate from the object, that is mind itself. Again, that is mind itself. Then, how is the exclusion of others the meaning of language? Precisely because of that, because it only applies to the distinction from others. If generality or appearance is understood, then it will not be deceived, because there is no deception in understanding. If deceived, then how can the distinction from others become the meaning of language? Even if others are seen, it is because others are taken or rejected. For the time being, that is not taken. There is no certainty that others must be taken. Precisely because of this, since the understanding of language and the form are similar, inference also only establishes a distinction. Or, when grasping the conventional usage of terms, "look at what has not been seen elsewhere," relying on what has not been seen elsewhere, and relying on what has been seen in some similar things, one grasps the convention. Therefore, all those who have not seen it know that it is completely distinguished, and those who have seen the term, is that there? Or not, it is not particularly understood. Grasping the convention in this way is just like that. Because, the verbal act of saying "take this thing" is for taking, not for the thing itself existing.