Tibetan
ན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེ་དང་གཅིག་ཏུ་ལྷག་པར་ཞེན་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞན་ལས་ལྡོག་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲའི་དོན་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །བློའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བ་ནི་སྤྱི་དང༌། དངོས་པོའི་ཆ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་སྒྲ་ཡིས་ངེས་སྤྲུལ་པ། །དེ་དག་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད། །དོན་གྱི་ཆ་ལ་འདི་རྗེས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་མཉན་པ་གཞན་སེལ་བྱེད། །ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་སེལ་བ་ནི་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ལྟར་དེ་ལ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཞན་སེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ལས་རྟོགས་པ་དང༌། ཅིག་ ཤོས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་གི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བར་རྟོགས་པ་ནི་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཅིག་ཤོས་ནི་གནོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེས་ན་གཞན་སེལ་བ་དེ་ནི་སྒྲའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ནི་འདོད་པ་སྤངས་ནས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཉན་པ་དེ་ནི་གཞན་སེལ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་གཞན་སེལ་བ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། ཕྱི་རོལ་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པར་ཞེན་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། འདྲ་བས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གཞན་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེས་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཅི་ཡོད། གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་གཞན་དེ་ལ་ཡོད་དམ་དེ་ལྟའོ་ཞེ་ན། ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། འོན་ཏེ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན། གང་ལ་དེ་སྒྲོ་བཏགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མེད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །དེའི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས། མི་དམིགས་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ཉམས་པ་ལས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔ་མ་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་འོ་ན་དེ་ལས་གཞན་དུ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་དོན་ནི་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ། དེའི་ཕྱིར་བརྡ་ཡི་དུས་ན་ཡང༌། །རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན། །བསྟན་པའི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡི། །གཞན་སེལ་སྒྲ་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར། །བརྡར་བྱེད་པ་ན་ཡང་བརྡ་བྱེད་པ་པོ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་བརྡ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཞན་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བརྡའི་དུས་ན་ཡང༌། གཞན་སེལ་བ་ཉིད་མཉན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བརྡ་འདོགས་པ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་འབྲེལ་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་བསྟན་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། བརྡ་ནི་དོན་རྟོགས་དོན་ཡིན་པར། །གཉི་ག་ཡིས་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན། །གཟུགས་བརྙན་རྟོགས་འགྱུར་མངོན་སུམ་གྱི། །དངོས་པོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མིང་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་ནི་དུས་གཞན་དུ་ཡང་འདི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྡ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི
Chinese
因为在名言上附加了增益，所以才会特别执着于它并因此而领悟，但从胜义谛上来说则不是。那是因为它是从他者而遣除的缘故。声音的意义是遣除他者。从心的自性本身，事物的自性也同样对一切都附加增益，因此领悟到遣除他者是总相和事物的一部分。知识由声音确定而显现，那些都是颠倒显现。在意义的部分上，这个随之而行。因此听闻是遣除他者。因为是颠倒显现的缘故，所以并非是事物的对境。遣除他者是因为是真实的缘故。如同事物的相状一样，对它来说并没有损害。这个不是遣除他者，意思是说对它来说没有损害。因此，在名言上，从有损害和无损害中领悟，并且在另一方进行安立，但从胜义谛上来说则不是。因此，领悟到遣除他者是因为没有损害的缘故，而另一方是有损害的缘故，所以通达遣除他者是声音的意义。因此，那个遣除他者是作为声音的意义而存在的。因为声音是舍弃了欲求之后才进入的缘故。那个听闻是进行遣除他者的。或者，通过分别念的影像，遣除他者本身会特别执着于外境，但因为不是自己的体性，所以没有过失。因此，对于声音来说，以自己的体性所要表达的东西一点也没有，所以成立不是声音的意义。如果自己的体性显现在知识中，那如何进入外境呢？因为特别执着于外境的缘故。这个所谓的特别执着是什么呢？就是在它的名言的对境中进行分别。如果这样，那就是其他其他的名言的对境吗？因为相似而随之生起错乱的缘故，如同种姓的错乱一样。那么，对它来说，将其他自性附加增益不是特别执着吗？不是的，因为附加增益也是其他的知识的缘故。如果它领悟了它的自性，那还有什么附加增益呢？如果领悟为其他，那么，那个其他存在于它之中吗？还是存在于
English
Because of adding superimposition on the nominal, one becomes particularly attached to it and thus realizes it, but not from the ultimate point of view. That is because it is a negation from others. The meaning of sound is to eliminate others. From the very nature of the mind, the nature of things also adds superimposition to everything, therefore it is understood that eliminating others is the general characteristic and a part of things. Knowledge is determined and manifested by sound, and those are all inverted appearances. In the part of meaning, this follows. Therefore, hearing is the elimination of others. Because it is an inverted appearance, it is not the object of things. Eliminating others is because it is true. Just like the appearance of things, there is no harm to it. This is not the elimination of others, meaning that there is no harm to it. Therefore, in the nominal, one understands from the presence and absence of harm, and establishes it on the other hand, but not from the ultimate point of view. Therefore, understanding that eliminating others is because there is no harm, and the other is harmful, so it is understood that eliminating others is the meaning of sound. Therefore, that elimination of others exists as the meaning of sound. Because sound enters after abandoning desire. That hearing is the act of eliminating others. Or, through the image of discrimination, the elimination of others itself becomes particularly attached to external objects, but because it is not its own nature, there is no fault. Therefore, for sound, there is nothing to be expressed by its own nature, so establishing is not the meaning of sound. If one's own nature appears in knowledge, how does it enter external objects? Because of being particularly attached to external objects. What is this so-called particular attachment? It is the discrimination in the object of its nominal. If so, is that the object of other and other nominals? Because of the confusion that arises following similarity, just like the confusion of lineage. Then, for it, is adding superimposition to other natures not a particular attachment? No, because adding superimposition is also other knowledge. If it understands its nature, then what is the added superimposition? If it is understood as other, then does that other exist in it? Or does it exist in
Chinese
如果这样说，那就不是额外增添，因为是真实的缘故。如果说没有，那么既然仅仅是知道，怎么会是额外增添呢？对于什么增添呢？是对于事物的自性，还是对于知识的自性？无论是哪种情况，那时说对于它增添，是什么意思呢？对于它有所领悟，与它一同领悟的时候，也不是额外增添。如果说从无中领悟到有，那么怎么在无中领悟呢？因为没有观察到它的自性，所以是通过其他来领悟吗？那不是的，因为它不是对境，怎么会在无中领悟呢？不观察是对成为行境的事物进行理解的缘故。如果说不是从感官衰退中这样领悟的，那么这是领悟到先前的没有，而不是领悟到没有，因为那是在那个时候存在的缘故。如果说因为使用可以获得的词语，所以不使用不可以获得的词语，如果那样，那么就是从那之外额外增添的缘故。额外增添就是把其他作为词语的对境，这本身就成立了。因此，声音的意义是排除其他。这就是解释。因此，即使在命名的时侯，也具有自己领悟的果实，与所指示的意义相关联，与排除其他的声音相关联。即使在命名的时候，命名者也不是通过建立来命名，而是通过排除其他来命名。因为即使在命名的时侯，也只是与排除其他相关联，而不是与事物相关联。如果说，在命名“这是天授”的时候，不是只看到与自己的特征相关联吗？那是不好的，因为即使指示了，也只是领悟到影像。就像这样，命名是为了领悟意义，这是双方都认可的。显现为领悟影像，但不是事物本身。这个名字是这个，从这个之外的其他时候也要领悟这个，所以命名是与那之外的
English
If you say that, then it is not an extra addition, because it is true. If you say it doesn't exist, then since it is only knowing, how can it be an extra addition? To what is it added? Is it to the nature of things, or to the nature of knowledge? In either case, what does it mean to say that it is added to it at that time? When there is understanding of it, and understanding together with it, it is not an extra addition either. If you say that you understand existence from non-existence, then how do you understand in non-existence? Since its nature is not observed, is it understood through others? That is not the case, because it is not an object, how can you understand in non-existence? Not observing is because it understands the object that has become the field of action. If you say that it is not understood in this way from the deterioration of the senses, then this is understanding the previous non-existence, but not understanding non-existence, because it exists at that time. If you say that because you use the words that can be obtained, you do not use the words that cannot be obtained, then in that case, it is because it is an extra addition from that other than that. Extra addition is to make others the object of words, and this itself is established. Therefore, the meaning of sound is to exclude others. This is the explanation itself. Therefore, even at the time of naming, it has the fruit of self-realization, is associated with the meaning of what is indicated, and is associated with the sound that excludes others. Even when naming, the namer does not name by establishing, but by excluding others. Because even at the time of naming, it is only associated with excluding others, not with things. If you say, when naming "This is Devadatta," isn't it only seen to be associated with one's own characteristics? That is not good, because even if it is indicated, only the image is understood. Like this, naming is for understanding meaning, which is recognized by both. It appears as understanding the image, but it is not the thing itself. This name is this, and this is to be understood at other times than this, so naming is other than that.