Tibetan
སོགས་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ད་ལྟར་ཁོ་ན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཚིག་གི་དོན་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡང་རྒྱུ་གཞན་གང་ཞིག་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། རྫས་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དབང་མེད་དུ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཚིག་གི་དོན་གྱི་སྒྲ་དེ་ནི་དེ་གཙོ་བོར་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པས། གང་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་འཇུག་པ་དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་ ཕལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཇི་ལྟར་གྲགས་ལས་གྲུབ་གང་ཡིན། །དངོས་དང་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་ཕལ་པ། །དངོས་ལའང་དངོས་མེད་བཏགས་ཕྱིར་རོ། རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དམ་གཞན་དུ་རུང་སྟེ་གྲགས་པ་ལས་གཞན་དུའང་འཇུག་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དང་མཚུངས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གང་དུ་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་དེ་ལ་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། བུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་མེད་པ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡོད་པ་ཉིད་དམ། གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ཡི་ན་ནི། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་ངོ༌། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ན་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །ཚིག་གི་དོན་གྱི་སྒྲ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། འོ་ན་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དངོས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། གྲགས་པ་བརྡ་ཡི་རྗེས་འགྲོ་ཅན། །དེ་ཡང་བརྗོད་འདོད་རྗེས་འགྲོ་ཅན། །ཐ་སྙད་དོན་དུ་བྱས་པའང་སྟེ། །སྡེབ་སྦྱོར་མིང་དང་སྒྲ་ཆ་བཞིན། །གང་ལ་བརྡ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་གྲགས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། བརྡ་ཡང་སྨྲ་བ་པོའི་འདོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྨྲ་བའི་འདོད་པ་མེད་པར་སྒྲ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡི
Chinese
等等也都是世俗谛，现在只是这样说而已。这六者施设词义的声音，又是依赖于其他的什么因由呢？施设物质等时，自性施设的特征，就是没有其他因由，不由自主地到来的。如果说，无因施设的词义的声音，理应称之为“彼为主”，那么，凡是“大”等的声音，都是具有功德因由的，对于无因施设的，必定是庸常的。因此，有意义的是主要的，其他是庸常的，如果这样说，那也是不真实的。比如：如何从名声成立？因为与事物和它相同。凡是说那个是庸常的，因为在事物上也安立了非事物。有因无因都可以，从名声之外施设是主要的，依赖于与它相同，在哪里那样施设，那个就不是主要的，因为在儿子等事物上也见到安立了不存在。有意义本身，或者其他都可以，主要的原因只是名声的话，如果不是那样，就会颠倒错乱。无因是其他转变时安立的原因。词义的声音无因本身，如果像那个一样成为主要，那么，具有因缘本身就不会成为事物的因，因为没有它也有。凡是没有什么也产生的，就不是它的因缘，因为因和果具有随行和不随行的特征。因缘是因，具有因缘是果。如果说，名声本身如何是声音施设的无因呢？那也是不真实的。比如：名声具有随着表诠的特征，那个也具有随着言说的意愿的特征，也是以名言为目的，组合是名称和声音四部分。凡是进入表诠的，就是名声的意义，表诠也与说话者的意愿相关联。如果说，声音施设有因缘，那么，没有说话者的意愿，声音施设是不可能的。
English
Etc., are also all conventional truths, and that is all that is being said now. What other cause does the application of the sound of the meaning of words to these six depend on? When substance etc. are applied, the characteristic of the application of its own nature is that it comes involuntarily without any other cause. If the sound of the meaning of words that is applied without a cause should be called "that is the main thing," then whatever sound is "great" etc. has the cause of qualities, so whatever is applied without a cause is undoubtedly ordinary. Therefore, that which has meaning is the main thing, and the other is ordinary, if you say that, that is also not true. For example: How is it established from fame? Because of the thing and its similarity. Whatever is said to be ordinary, because non-things are also established on things. Whether there is a cause or not, it is the main thing to apply from other than fame, and whatever is applied in that way in reliance on what is similar to it is not the main thing, because it is also seen that non-existence is established on things such as sons. Meaningful itself, or other can also be, if the cause of the main thing is only fame, if it is not like that, it will be seen upside down. The absence of cause is the cause of establishment when other things change. If the sound of the meaning of words itself is without cause, and if it becomes the main thing like that, then the possession of cause itself will not become the cause of things, because it exists even without it. Whatever arises even without something is not its cause, because cause and effect have the characteristic of following and not following. Cause is the cause, and having a cause is the effect. If you say, how is fame itself the cause of the application of sound without cause? That is also not true. For example: Fame has the characteristic of following conventions, and that also has the characteristic of following the desire to speak, and it is also for the purpose of terminology, the combination is the name and the sound of the four parts. Whatever enters into the convention is the meaning of fame, and the convention is also related to the speaker's intention. If you say that the application of sound has a cause, then the application of sound without the speaker's intention is impossible.
Tibetan
ན་ནོ། །འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ཀྱང་འདོད་པས་འཇུག་པ་ནི་མཐོང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་སེང་གེ་ལ་སོགས་པ་མིང་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདོད་པ་ལ་རང་དབང་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་བརྡའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རྒྱུ་མཚན་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག །ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུའོ་ཞེ་ན་ཐ་སྙད་དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ཀྱང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ཀྱང་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་དོན་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་མེད་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་མེད་པར་དོན་བྱེད་པར་ ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་ནི་མེད་དོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་ཅིག་ནུས་པར་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་ཁོ་ན་ཅིག་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྡ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྡེབ་སྦྱོར་དང་སྒྲ་ལ་ཕྲེང་བ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དང་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པར་བརྡ་ར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་འཛིན་པ་དང་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེའི་རིམ་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བརྡ་མ་བཟུང་བས་ཀྱང་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་བརྡ་ཅི་ཞིག་བྱ། བརྡ་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྟོགས་པ་ལ་ནི་བརྡ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྡ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཉེས་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྲིད་དངོས་པོ་མཐོང་མེད་པར། །དེ་ལ་བརྡ་འཇུག་ཡོད་མ་ཡིན། །བརྡ་ཞུགས་པ་ནི་མེད་ན་ཡང༌། །མཐོང་བས་སྲིད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ནི་ཡོད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁམས་སུ་བྱས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཨ་ཊ་གློ་བུར་དུ་འོངས་པར་བྱེད་ལ་གཞན་དག་ནི་ཡོད་པ་ལ་ཨ་ས་ཁམས་སུ་བྱས་ནས་དང་པོའི་ཨ་ཕྱིས་ཏེ། སནྟི་ཞེས་བྱ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ
Chinese
喏诺。即使没有进入的理由，因为意欲而进入，也只是看见而已。例如，对于人，像狮子等名称的安立一样。因此，因为对于意欲成为自主的缘故，可以认为那本身就是进入的理由。如果那本身没有理由，为何要通过符号的方式来安立声音呢？对于理由又为何安立呢？如果说是为了名言的意义，那么，即使没有进入的理由，名言也是同样的。名言也是具有能起作用的对境，而没有理由却变成不起作用，这不是事实。如果没有理由就不会改变，如果说没有婆罗门等种姓就不能起作用，那不是事实，因为对于那没有量。没有说存在某些种姓的量。从随行和相违背等方面，看到有多少自性能够起作用，仅仅是那些与近似结合相符，可以这样认为，如果不是这样，就会太过分了。因此，即使没有理由，也是为了名言的意义而作符号，例如，像组合和声音，以及对于执持花鬘等名称和自性等安立符号一样。对于那些，并没有某些理由，因为执持花鬘和自性等，是为了能够如所希望地理解。对于字母的次第，连少许理由也没有，如果不是这样，即使没有掌握符号，也会太过分地理解。对于已经存在理解的，还需要做什么符号呢？如果说符号是为了使之清晰，那不是事实，如果没有理解，那本身就不存在。对于没有理解的，就没有符号。如果说符号本身使之理解，那么，就会太过分地陷入互相依赖的过失。只要事物没有被看见，对于它就不会有符号的安立。即使没有符号的进入，看见又怎么会成为可能呢？自性等不是安住的自性。例如，有些人将“存在于”这个词作为语素，然后在它的后面使“阿吒”突然出现，而另一些人则将“存在于”中的“阿萨”作为语素，然后去掉第一个“阿”，而做成“桑提”。因此，
English
No, no. Even without a reason for entering, entering due to desire is only seeing. For example, like the establishment of names such as lion for a person. Therefore, because of becoming independent for desire, it is reasonable to say that that itself is the reason for entering. If that itself has no reason, why establish sound through the means of symbols? Why establish for reason as well? If it is said to be for the meaning of terms, then even without a reason for entering, terms are the same. Terms also have objects that can function, and it is not the case that without reason it becomes non-functional. If there is no reason, it will not change. If it is said that without castes such as Brahmins, it cannot function, that is not true, because there is no measure for that. There is no measure saying that some castes exist. From aspects of following and contradicting, seeing how many natures can function, only those that conform to approximate combination, it can be considered like that, if it is not like that, it will be too extreme. Therefore, even without reason, symbols are made for the meaning of terms, for example, like establishing symbols for combinations and sounds, and for names such as holding garlands and nature. For those, there are no certain reasons, because holding garlands and nature, etc., are for being able to understand as desired. For the order of letters, there is not even a little reason, if it is not like that, it will be too extreme to understand even without grasping symbols. For what already exists understanding, what symbol is needed? If it is said that the symbol is to make it clear, that is not true, because if there is no understanding, that itself does not exist. For what is not understood, there is no symbol. If it is said that the symbol itself makes it understood, then it will be too extreme to fall into the fault of mutual dependence. As long as the object has not been seen, there will be no establishment of symbols for it. Even if there is no entry of symbols, how can seeing become possible? Nature, etc., are not the nature of abiding. For example, some people make the word "existing in" into a morpheme, and then suddenly make "Ata" appear after it, while others make "Asa" in "existing in" into a morpheme, and then remove the first "A", and make it into "Santi". Therefore,