Tibetan
་དུ་ཡང་རྟོག་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དབང་པོ་ལས་བརྟེན་པས་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ། དེས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་ཁྱད་པར་བྱེད་པར་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ།། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ན་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཉིས་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་མངོན་སུམ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་གང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བྲལ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་དངོས་སྟོབས་འོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཁྱད་པར་དང་ནི་ཁྱད་པར་གཞི། །འབྲེལ་དང་འཇིག་རྟེན་གཞུང་ལུགས་ནི། །བཟུང་ནས་དེ་དག་བསྡམས་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །དཔེར་དབྱུག་ཅན་བཞིན་རིགས་སོགས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྡན་སྦྱོར་བ་ཡོད་མིན་པ། །དེས་ན་འདི་ལ་རྟོགས་པ་མེད། །རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡང་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་འཛིན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དབྱིག་པ་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པར་བཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྡན་པ་དང་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས
Chinese
于此，亦无分别念。所有无谬之识，皆是无分别。然此无谬，亦由导师所诠择之门而示现。又，依于根者，乃是现量。彼乃表诠现量之体性。是故，以现量之相而入之所有识，皆是无分别。又，入而作分别，故为现量，且于境之自性作分别，亦唯是现量。故一切由根所生者，皆唯是无分别。 又，导师所言之无谬，唯是无谬，离分别之名号，即是其体性。若尔，如何断除错谬之识耶？以一切现量皆是现量之故。如二月之识等，虽显现为二，然亦唯是现量。是故，何者于何者为现量，彼即于彼为现量。若彼于外境为错谬，则彼于彼非为现量。谓有异于显现自性之他者，此唯是分别念。如是亦云：变异者，乃是意之错谬之境故。若于外境无谬，亦将成分别识耶？是则诚然。如云：如何如何思惟义，如是如是离诸相，智者所说为何事，彼乃事物力所生。如是宣说之。又，差别与差别之所依，关系与世间之规律，执持彼等而系缚之，如是而了悟，否则不然。譬如如持杖者般，以无有种类等之差别之了悟故，彼等不具足连结，是故于此无有了悟。了悟乃是执持连结。然作连结者，亦非无有分别执持差别等，譬如如了悟持杖者般。以种类等未曾个别执持之故，以不具足彼与连结故，如何能成为根之识耶？
English
Here, there is also no conceptualization. All non-erroneous consciousnesses are only non-conceptual. However, this non-erroneousness is also shown through the door of the teacher's selection. Alternatively, what relies on the senses is direct perception. This signifies the very nature of direct perception. Therefore, all consciousnesses that enter with the aspect of direct perception are indeed non-conceptual. Alternatively, because it enters and differentiates, it is direct perception, and differentiating the nature of the object is also only direct perception. Therefore, all that arises from the senses is only non-conceptual. Alternatively, the teacher's mention of non-erroneousness is only non-erroneous, and the name of being free from conceptualization is its very nature. If so, how is erroneous consciousness eliminated? Because all direct perceptions are direct perceptions. Like the consciousness of two moons, even though it appears as two, it is still only direct perception. Therefore, whatever is direct perception for whatever, that is direct perception for that. If that is erroneous for external objects, then that is not direct perception for that. Saying that there is another different from the nature of appearance is only conceptualization. As it is also said: "What becomes distorted is because it is the object of the mind's error." If there is no error for external objects, will it also become conceptual consciousness? That is true. As it is said: "Howsoever one thinks of the meaning, so it is free from aspects. What the wise say, that comes from the power of things." Thus it is explained. Also, difference and the basis of difference, relationship and the laws of the world, holding them and binding them, thus one understands, otherwise not. For example, like someone holding a stick, because there is no understanding of the differences of kinds etc., they do not possess connection, therefore there is no understanding here. Understanding is holding connection. However, the one who makes the connection is also not without separately holding differences etc., for example, like understanding someone holding a stick. Because kinds etc. have not been individually held, because they do not possess that and connection, how can it become the consciousness of the senses?