Tibetan
མ་དུ་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡིན། གལ་ཏེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་དབང་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་གྱིས་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་དོན་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ ཚེ་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དོན་དང་སྒྲ་མེད་ཀྱང་འདིའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདིའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། དེ་ཚེ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན། །དོན་སྣང་བ་ནི་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་སྣང་ཐ་དད་པ་ཡིས་ནི། །དོན་རྣམས་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ནི་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བ་དང་རིང་བར་ངས་པས་ཤེས་པའི་སྣང་བ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བར་ཐ་དད་ཀྱང་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། །དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་ནི་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་ཅི་བྱ། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་གང་ལས་ཡིན། འབྲས་བུ་གཞན་ཐ་དད་པ་ལས་སོ་ཞེ་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ཅི་ཞིག་བྱ། དོན་བྱེད་པས་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་པས་དེར་ཡང་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་མིག་མངོན་དུ་ཕྱེ་བས་དེ་ལྟ་བུ་ལས་བརྡ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་དངོས་པོ་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། མིག་ལ་དོན་སྣང་བ་ན་ཡང༌། །འདི་ཞེས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་གང༌། །དེ་ཉིད་སྒྲ་ཡིས་སྦྱོར་བྱེད་ཀྱི། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིག་དང་རྣ་བ་དག་ལ་སྒྲ་དང་བུམ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡང་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་གྱི་འདིའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྦྱོར་ བ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དོན་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་རྐྱང་པ་ཙམ་ཞིག་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དོན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར། འདིའི་ཞེས་འབྲེལ་པ་ནི་ཕན་གདགས་བྱ་འདོགས་བྱེད་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རེས་འགའ་ནི་བློའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ལས་སྒྲ་འབྱུང་ལ། རེས་འགའ་ནི་སྒར་ལས་བློ་ལ་གནས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བློའི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ལ་སྣང་པའི་རྒྱུ་མཚན་།མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་སྣང་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ། །གཞན་དག་ཙམ་གྱིས་སྣང་མེད་ཕྱིར། །ཅི་སྟེ་ཡང་གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་མེད་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འབྲེལ་པ་མ་བྱས་ཅན་མིན་ཏེ། །རང་ཉིད་ཤེས་པར་ཐལ་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་བྱེད་ན་ཅི་ལྟར་སྤྱི་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བཤད་པ་ནི། འབྲེལ་པར་མ་བྱས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འདི་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྤུ་ལ་སྦྲུལ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་གསལ་བར་སྣང་བར་རྟོགས་འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཞན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་མེད་དེ་གསལ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་སྣང་བ་གཉིས་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡང་དེ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དུས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དུ་ཡང
Chinese
是显现的现量。如果以显现的现量来证悟它，那么根识的集合就没有意义了。然而，如果是以隐蔽的意义，那么，那时根识的境的意义就没有关联了，因为那时根识的境的意义不存在。或者，即使没有意义和声音，也因为关联说“这是此的表达”。如此，那时是清晰显现的。因为意义的显现是不存在的。以认识的显现各异，对诸意义进行区分。根识的境的意义是清晰显现的，而对于隐蔽的意义来说，是不清晰显现的。即使显现各异，但并非是同一的。如果因为近和远而认为所知的显现清晰和不清晰是各异的，但因为境是同一的，那么显现各异怎么会变成各异呢？如果说，因为各异的作用是从各异而来。那么，各异的作用难道不只是各异的显现吗？否则，以转变的各异的果，就不是各异的定义了。如果没有各异的显现，以各异的果，也不会变成各异的因。如果说，各异的显现也是存在的。那么，既然是从它本身转变而各异，那各异的果又有什么用呢？如果说，以各异的果，因是各异的，那么各异的果是从哪里来的呢？如果说，是从其他的各异的果来的，那么就会变成无穷无尽了。如果说，是从各异的显现来的，那么因也是从它本身转变而各异的，那各异的果又有什么用呢？以作用各异，对于各异来说，也是那个各异的显现使之各异，因为清晰显现本身就是作用。因此，处于遥远地方的不清晰显现，不是事物之境。如果说，因为不欺骗，所以是同一个境。那么，这在比量中也是存在的，因此在那里也是仅仅以各异的显现而变成各异。那么，当睁开眼睛时，从那样的指示，那时声音会变成事物之境吗？这里确定的是：即使眼睛里有意义的显现，
English
It is the manifest perception of making manifest. If it is to be realized by the manifest perception of making manifest, then the collection of sense faculties becomes meaningless. However, if it is with the meaning of being hidden, then at that time, the meaning of the object of the sense faculties is not related, because at that time, the meaning of the object of the sense faculties does not exist. Or, even if there is no meaning and sound, it is related by saying, "This is the expression of this." Thus, at that time, it appears clearly. Because the appearance of meaning is non-existent. With the different appearances of knowledge, the meanings are distinguished. The meaning of the object of the sense faculties appears clearly, while for the hidden meaning, it appears unclearly. Even though the appearances are different, they are not the same. If the appearance of knowing, which is known by near and far, is different as clear and unclear, but because the object is the same, how can the different appearances become different? If it is said that because the different functions are from different things. Then, is not the different function only a different appearance? Otherwise, the different characteristics are not defined by the different results of transformation. Without different appearances, different results do not become different causes. If it is said that different appearances also exist. Then, since it is different by transforming from itself, what is the use of different results? If it is said that with different results, the cause is different, then from where do the different results come? If it is said that it is from other different results, then it will become endless. If it is said that it is from different appearances, then the cause also becomes different by transforming from itself, so what is the use of different results? With different functions, for the different, that different appearance itself makes it different, because clear appearance itself is the function. Therefore, the unclear appearance of being in a distant place is not the object of things. If it is said that because it is not deceptive, it is the same object. Then, this also exists in inference, so there also, it becomes different only by different appearances. Then, when the eyes are opened, from such an indication, will the sound become the object of things at that time? Here, what is determined is: Even though there is an appearance of meaning in the eyes,
Chinese
何为连结？ 乃是以声音连结之， 非是感官之境。 纵然眼与耳等， 显现声音与瓶等， 然仅以显现其自性， 非是连结。 乃是指示“此乃言说者”之差别相， 此即是连结。 若是如此， 则于现量， 差别之义不显现， 因仅显现单纯之义故。 差别之义， 乃是分别之显现境。 如此， 所谓“此”之连结， 若无利益施予者与系缚者， 则不可得。 是故， 有时声音生于心之境之义， 有时心之所缘乃是声音。 以心之自性与表诠， 以因果之相， 依赖连结而生起差别。 现量中， 显现之因非是， 因无彼而存在故。 若眼等所生之显现， 乃是标示其自性， 则彼时应由彼自身显现， 然非如是， 因无感官之作用， 仅由其他显现之故。 若谓纵然无标示自性， 然彼即是所诠， 有何相违？ 则非是未作连结者， 因将成为自知故。 又若标示自性， 云何成为总相之认识？ 若谓即是如此， 对此之解释乃是：所谓未作连结者等等。 是故， 感官之识， 乃是了知未作连结之非所诠者， 故是无分别。 然则， 如何能于“此乃牛”与“绳为蛇”之分别识， 清楚显现而了知， 此处说“是分别之异体”则无能， 因无了知执持者之异体故。 此处亦无分别之所取隐没， 因将成为了知清楚与另一显现二者故。 然则， 先前之无分别亦是彼显现。 分别之时， 所取之境亦有差别。
English
What is the connection? It is connected by sound, not the realm of the senses. Even if sounds and vases, etc., appear to the eyes and ears, etc., it is not a connection merely by appearing as their own nature. It is the indication by the differentiated aspects of "this is the speaker," which is the connection. If this is the case, then in direct perception, the meaning of differentiation does not appear, because only the simple meaning appears. The meaning of differentiation is the very object of the appearance of conceptualization. Thus, the connection of "this" cannot exist without a benefactor and a binder. Therefore, sometimes sound arises from the meaning of the object of the mind, and sometimes the object of the mind is the sound. Differentiation arises based on the connection through the nature of the mind and expression, and through the characteristics of cause and effect. The reason for appearance in direct perception is not, because it exists without it. If the appearance produced by the eyes, etc., is a sign of its own nature, then at that time it should appear by itself, but it is not so, because there is no function of the senses, and it appears only by others. If it is said that even though there is no sign of its own nature, what contradiction is there because it is the expressed? Then it is not one who has not made a connection, because it will become self-knowing. Furthermore, if it signifies its own nature, how will it become a general understanding? If it is said that it is just like that, the explanation for this is: what is called one who has not made a connection, and so on. Therefore, the consciousness of the senses is non-conceptual because it only knows what is not expressed without connection. How then can the conceptual consciousness of "this is a cow" and "rope is a snake" be clearly manifested and understood? Here, saying "it is a different entity of conceptualization" is not possible, because there is no understanding of the different entity of the grasping. There is also no hidden grasped object of conceptualization here, because it will become an understanding of both clarity and another appearance. However, the previous non-conceptual is also that appearance. At the time of conceptualization, the object to be grasped also has differences.