Tibetan
་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དྲན་པ་ཙམ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དངོས་པོ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ། མངོན་སུམ་ཅིག་ ཤོས་གཅིག་ཡིན་ཕྱིར། །གཅིག་གྲུབ་པ་ན་གཉི་གའང་འགྲུབ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དང་ཅིག་ཤོས་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་མམ་གཞན་ཡང་རུང་བའི་ཚད་མ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉི་ག་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ་ཅིག་ཤོས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་མེད་པས་མི་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གསལ་བར་སྣང་བ་འདི། །མིག་སོགས་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ན། །གཟུགས་འཛིན་པ་ལ་སྣང་བ་ནི། །སྦྱོར་བྱེད་མིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འོན་ཏེ་གསལ་བ་ཉིད་སྣང་བས་བྱས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་ཡོད་པ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སྣང་བ་ནི་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྣང་བ་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་ངེས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་དངོས་པོ་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ཙམ་འཛིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་དང་བྲལ་བར་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བབ་ཅོལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ཉིད་སྤྱི་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དང་མཚམས་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེན་པ་དྲན་པ་ཡིན་པར་ཤེས། །གལ་ཏེ་དེ་རྟགས་ལ་ལྟོས་ཕྱིར། །དྲན་མིན་མ་ཡིན་འཁྲུལ་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། འདི་ནི་སྔོན་མཐོང་བ་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དག་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གཞལ་བྱ་བླ་ལྷག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་དྲན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་དྲན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པས་རྟགས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་དང་དོན་དག་གཅིག་པས་ཚུལ་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་དེ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཟུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དྲན་པ་ལས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་དེ་ཉིད་ལན་ ཅིག་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་དེ་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། ད་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་དེ་ན་གནས་པའི་དུ་བ་ནི་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ན་ཡོད་པའི་མེས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྔར་འབྲེལ་པ་བཟུང་བས་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་སད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བས་ཚད་མ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དངོས་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་མ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའོ། །ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །གཞན་དུ་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་གཉི་ག་དང་བྲལ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་ཕྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན། མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེ་མེད་ན་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་མཐའ་དག་ཀྱང་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་ཡང་ཅི་ལྟར་འགྱུར། གང་གི་དང་པོ་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལས་འགྱུར་བས་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་དུ། མངོན་སུམ་རྟོག་དང་བྲལ་བར་ནི། །མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཀུན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མིང་རྟེན་ཅན། །སོ་སོར་རང་གིས་རིག་བྱ་ཡིན། །མངོན་སུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་ནི་རང་རིག་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མིང་གིས་ཀྱང་རྣམ་བར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་སོ
Chinese
是为了随顺的缘故。随顺推测只不过是记忆而已。如果推测是执持事物的自性，那么，那时，现量是另一者，因为是一体的缘故。一体成立时，二者也都成立。如果现量和另一者自性是一体的话，那时，现量或者其他任何量的一体成立的缘故，其他就变成非量了，因为没有作任何其他的差别。因此，二者变成明亮之相或者变成另一者。如果因为没有眼等的作用而不明显的话，那是因为已经完全成立为明显之故吗？那不是的。如果这个明显显现，是眼等具有原因的话，执持色法上的显现，就变成不是结合者了。然而，如果明显本身是由显现所作的话，那么，那时有显现时，推测怎么会不明显呢？因为显现是偶尔的缘故吗？那么，如果显现真实存在，却不确定，那怎么会执持事物呢？执持脱离显现的事物本身没有过失吗？对于具有显现的事物，执持为脱离显现，这纯属胡说。如果那样的话，那就是执持总相，因此那不是见到差别。与其他的界限是结合，要知道执著是记忆。如果那是依赖于相，就不是记忆，因为是错乱的缘故。另外，这只是连接先前见到的，而不是执持为明亮的自性，那时就是记忆。现量和所要推测的事物，自性是一体，那时因为没有丝毫可以衡量的剩余，这只是记忆而已，不是执持事物。如果从相所生，那怎么会是记忆呢？那不是的，因为你的观点中根本没有相，因为例子和意义相同，没有三种方式。在我们的宗派中，已经显示那是具有总相境的推测。任何先前以自性而了知的，都是要记忆的，不是
English
It is for the sake of following. Inference is nothing other than memory. If inference is the nature of grasping objects, then, at that time, direct perception is another, because it is one. When one is established, both are established. If direct perception and the other are of the same nature, then, at that time, because the one of direct perception or any other valid cognition is established, the other becomes non-valid cognition, because no other difference has been made. Therefore, the two become clear aspects or become the other. If it is not clear because there is no function of the eyes, etc., is it because it has been completely established as clear? That is not the case. If this clear appearance has causes such as eyes, etc., then the appearance of grasping form becomes not a combiner. However, if the clear itself is made by appearance, then how can inference become unclear when there is appearance? Is it because appearance is occasional? Then, if appearance truly exists but is not certain, how can it grasp objects? Is there no fault in grasping only the object apart from appearance? To grasp something with appearance as being separate from it is nonsense. If that is the case, then it is grasping the general characteristic, so it is not seeing the difference. The boundary with others is connection, and attachment is known to be memory. If it depends on signs, it is not memory, because it is confused. Furthermore, this is only connecting what was seen before, but it is not grasping it as a clear nature, at that time it is memory. Direct perception and what is to be inferred are of the same nature, at that time, because there is no remaining measure to be measured, this is only memory, not grasping objects. If it is born from a sign, how can it be memory? That is not the case, because there is no sign in your view, because the example and the meaning are the same, there are no three modes. In our school, it has been shown that it is an inference with a general object. Whatever is understood as its own nature before is to be remembered, not
Chinese
不是的，因为没有认识到是所取。比量不是除了忆念之外的，因为从相产生的忆念唯是比量。因此，谁没有一次见到那个本身，那唯是忆念。如果这样存在，那么如何认识呢？是因为现在存在的自方之法的力量而认识的，如果说，在那方存在的烟是由在那方存在的火所生的。因为这样，先前已经建立了联系，所以唤醒了无始以来的习气。确实是这样，一切比量都是忆念。因此，因为所量是二，所以由现量和比量的差别，量是二种，因为除了对事物和另一事物的认识的差别之外，没有不认识的其他方式，这个说法是成立的。其中，现量是离分别且无错乱的。与差别等相关的义显现的知识是分别。以其他方式显现就是错乱本身。远离那二者就是现量。如果错乱本身是从后来现量见到其他而认识的。离分别本身是从哪里来的呢？以现量为先导的比量，如果没有现量，就不会产生。一切现量也是随逐于声音而产生的，因此，现量是具有分别的，所以自己没有认识，又如何能认识呢？谁的最初观看的知识产生时是离分别的，他的分别的知识是从忆念等聚合亲近而产生的，而且那也是从根的运作而转变的，所以唯是现量。那么，在那之中，没有分别又如何能成立呢？对此回答说：现量离分别，由现量自身能成立。一切分别以名为所依，各自以自性应知。现量离分别是由自证知才能认识的。分别是产生名称的，名称也分别是。以名称为所依的分别，是各
English
It is not, because it is not realized as the object to be grasped. Inference is not other than memory, because the memory arising from the sign is solely inference. Therefore, whoever does not see that very thing once, that is solely memory. But how is it realized that it exists in that way? It is realized by the power of the dharma of the side that exists now, if it is said that the smoke existing on that side is produced by the fire existing on that very side. Because in that way, a connection has been previously established, so the beginningless habit is awakened. It is indeed so, all inferences are memory. Therefore, because the object to be measured is two, so by the distinction of direct perception and inference, valid cognition is of two kinds, because there is no other way of not knowing except for the difference in the realization of things and other things, this statement stands. Among them, direct perception is free from conceptualization and is not mistaken. The knowledge that appears with meanings related to distinctions and so on is conceptualization. Appearing in another way is mistake itself. Being free from those two is direct perception. If mistake itself is realized from later direct perception seeing something else. From where does being free from conceptualization itself come? Inference that is preceded by direct perception will not arise if there is no direct perception. All direct perceptions also arise following sound, therefore, direct perception is with conceptualization, so how can one realize without realizing oneself? Whose first seeing consciousness arises free from conceptualization, his conceptual consciousness arises from the proximity of aggregates such as memory, and that also changes from the operation of the senses, so it is solely direct perception. Then, how can it be established without conceptualization in that? In response to this, it is said: Direct perception is free from conceptualization, it is established by direct perception itself. All conceptualizations rely on names, each should be known by its own nature. Direct perception is free from conceptualization, it is only realized by self-awareness. Conceptualization is what produces names, and names are also conceptualization. Conceptualization that relies on names is each