Tibetan
རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བརྗེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གྱི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་བས། གང་དུ་ཡོད་པ་དེར་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གོར་མ་ཆག་གོ །མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་མ་བཟུང་བ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་འཛིན། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་རྟོགས་པ་ན་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྤྱི་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་ན་ནི་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྤྱིས་ཅི་བྱ། སྤྱི་རྟོགས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། རྟགས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་རྟོགས་པས་གཞན་ལ་འཇུག་པར་མི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྤྱི་ཡང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ནི་གཞན་ཁོ་ནར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི། དོན་གྱི་སྤྱི་ནི་བཟུང་བ་ན། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་གཟུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི། །མེད་འགྱུར་བཟུང་ལ་དེ་ཇི་ལྟར། །སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་བཟུང་བ་ཡིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་གྱི་རང་ བཞིན་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར། དེ་ཡང་བཟུང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། ཅིའི་དོན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད། ཐོབ་པའི་དོན་དུའོ་ཞེ་ན། ཐོབ་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ན་འཇུག་པ་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཚུལ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་རྟོགས་ལ་ཚུལ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་མ་རྟོགས་ཤེ་ན། ཚུལ་གང་གིས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་དེ་ནས་ནི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་མ་རྟོགས་པ་དེ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་ལ། མ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ
Chinese
因为说明理由才使用名言，如果忘记了名言的理由，通过忆念理由，即使不是境，也因为致力于那个意义而进入。因此，必定在存在的地方才能获得，而在其他地方则不能获得。对于显现的自性之因和果之因，执持事物是不存在的，因为在一切处都未执持就获得了。所要获得的是将要产生的，如果不是它的自性，那如何执持？如果执持为将要产生的自性，那是不行的，因为没有那样领悟。如果领悟为将要产生的自性，即使那样，领悟为其他的也不会转生为其他的。如果说是总相的分别，在总相分别时，如何能获得差别？因为存在，这样，总相不会没有事物，如果是这样，那么烟等之相，如果没有事物就不会产生，因为从那本身就能获得存在，总相有什么用？如果没有总相分别，如何进入？仅仅通过相的领悟就能进入。如果领悟其他就会像人一样进入其他，如果总相也是其他，过失相同。如果总相不是仅仅确定为一个其他，如果是那样，当执持意义的总相时，那个意义本身就会被执持。如果那样，对于存在和怀疑，在执持时就不会有，那怎么会那样呢？如果通过总相的方式执持，而不是通过差别的方式执持，那如何能进入差别的自性？如果那也是仅仅被执持，为了什么意义而进入？为了获得意义吗？如果获得也是仅仅领悟自己的体性，如果那也将要产生，进入有什么意义？通过某些方式领悟，通过某些方式不领悟，从通过哪种方式领悟的方式进入是不行的，因为没有意义。从没有领悟的方式进入也是不行的，因为不能。对于知晓的不会有怀疑，对于不知晓的也不行，因为怀疑
English
Because one uses terms by showing reasons, if one forgets the reason for the terms, through remembering the reason, even if it is not the object, one will enter by striving for that meaning. Therefore, it is certain that one obtains where it exists, and not elsewhere. For the manifest nature of the reason and the fruit reason, grasping things is not existent, because not grasping at all is obtained. What is to be obtained is what will arise, but if it is not its own nature, how does one grasp it? If one grasps it as the nature of what will arise, that is not so, because it is not understood that way. If one understands it as the nature of what will arise, even so, understanding it as other will not cause it to be born as other. If it is said to be a general conception, how can one obtain distinction in a general conception? Because it exists, thus, the general will not be without things, if that is so, then the sign of smoke and so on, if there is no thing, it will not arise, because from that itself one can obtain existence, what is the use of the general? If there is no general conception, how does one enter? One will enter through the very understanding of the sign. If understanding another will enter another like a person, if the general is also other, the fault is the same. If the general is not merely determined as one other, if that is so, when the general of meaning is grasped, that meaning itself will be grasped. If that is so, there will be no existence and doubt in grasping, how could that be? If it is grasped by way of the general, but not by way of the particular, how will one enter the nature of the particular? If that is also only grasped, for what purpose does one enter? For the purpose of obtaining? If obtaining is also only understanding one's own essence, if that will also arise, what is the meaning of entering? One understands in some ways and does not understand in some ways, entering from the way one understands is not possible, because it is meaningless. Entering from the way one does not understand is also not possible, because one cannot. There is no doubt about knowing, and it is not possible for not knowing either, because of doubt.
Tibetan
་ནི་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ལ་རེག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ལ་མ་རྟོགས་ཀྱང་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་དུས་གཞན་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དུས་གཞན་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དུའོ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེ་ན། འདི་ནི་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདྲ་བ་གཞན་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ལ་ལར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ཏེ། །འཁྲུལ་ཕྱིར་སྒོང་གི་ཐ་དད་བཞིན། །ཐ་དད་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །སྒོང་ལ་ཐ་དད་པར་མ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལས་གཞན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཡིན་ན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་འདིའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། མཐོང་བ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མ་རྟོགས། ཅི་སྟེ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལས་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསྒྲིབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་དང༌། མ་རིག་པ་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གཉིག་ཕན་ཚུན་དུ་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་བསྒྲིབས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པར་ནི། །མཚུངས་ཕྱིར་གཉི་ག་བསྒྲིབས་པར་ འགྱུར། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སེམས་གཅིག་ལ་ཆགས་པ་ལ་བློ་ཐ་དད་པ་ཉིད་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གགས་བྱས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། སྔར་གྱི་ཐ་དད་དངོས་པོ་དེ། །ཞིག་ཕྱིར་མཐོང་བ་མེད་པ་དང༌། །རྟག་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་པ་ཡིན། །སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དང་མཐོང་བ་ཡང
Chinese
因为触及到二者的自性缘故。如果说，因为总和别是一体性的缘故，即使不领悟差别也能通达，不是这样的，因为如果不作为对境是不合理的缘故。已经阐述了领悟和不领悟不是一体性的道理。能够领悟一个所知，不能领悟的则不是。如果说，在其他时间也能领悟，那么已经阐述了在其他时间没有现量和比量。如果说，不是已经掌握了无常等一切事物的体性了吗？应该如何进行比量？如果认为是仅仅作为名言而存在，如果名言的自性确定，为什么不存在呢？这不是回答，就像这样：因为存在其他的相似之处，所以在某些情况下完全无法了解，因为迷惑的缘故，就像鸡蛋的差别一样，因为没有见到差别。虽然不是不领悟鸡蛋的差别，但是因为相似的缘故，认为“这就是那个”，因为从那之外领悟，所以没有差别的名言。如果说，即使认为“这就是这个”的领悟是错误的，难道见不是不错误的吗？如何不领悟差别？如果因为被遮蔽而领悟，但仍然是不从结果中领悟，那么遮蔽是不存在的，因为认识自己的体性和不认识自己的体性是互相舍弃而存在的缘故。或者二者会互相遮蔽。因为互相舍弃而存在的缘故。如果遮蔽本身存在，因为互相舍弃而存在，因为相同，所以二者都会被遮蔽。就像分别念因为与认识自己体性的体验不同，所以体验会遮蔽分别念一样，体验也会遮蔽分别念。如果对于一个心生起贪执，就不会产生不同的智慧，如果是这样，因为体验本身不存在，那么障碍它有什么意义呢？这里说到：因为之前的差别事物已经坏灭，所以见不到，并且因为特别执着于常，所以认为是常。之前的对境和见也
English
Because it touches the nature of both. If it is said that because the general and the particular are of the same essence, even if one does not understand the difference, one can still attain it, it is not so, because it is unreasonable if it is not taken as an object. It has already been explained that understanding and not understanding are not of the same essence. One can understand one knowable, but not what cannot be understood. If it is said that one can also understand at other times, then it has already been explained that there is no direct perception or inference at other times. If it is said that haven't all the characteristics of things, such as impermanence, been grasped? How can inference be made? If it is thought that it exists merely as a name, if the nature of the name is certain, why does it not exist? This is not an answer, like this: Because there are other similarities, in some cases it is completely impossible to understand, because of delusion, like the difference of eggs, because the difference is not seen. Although it is not that one does not understand the difference of eggs, but because of the similarity, one thinks "this is that", because one understands from that other, so there is no name of difference. If it is said that even if the understanding of "this is this" is mistaken, is not the seeing not mistaken? How does one not understand the difference? If one understands because it is obscured, but still does not understand from the result, then obscuration does not exist, because recognizing one's own nature and not recognizing one's own nature exist by mutually abandoning each other. Or the two will obscure each other. Because they exist by mutually abandoning each other. If obscuration itself exists, because they exist by mutually abandoning each other, because they are the same, both will be obscured. Just as conceptual thought obscures experience because it is different from the experience of recognizing one's own nature, so experience will also obscure conceptual thought. If attachment arises in one mind, different wisdom will not arise, if this is the case, because experience itself does not exist, then what is the meaning of obstructing it? Here it is said: Because the previous different things have perished, so they are not seen, and because one is particularly attached to permanence, one thinks it is permanent. The previous object and seeing also