Tibetan
་ཅེས་རྟོགས། གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མ་ཞིག་ལ་གང་གི་ཚེ་ཞིག་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་ན་ཞིག་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མ་དམིགས་པ་ཞིག་པ་ཡིན་ནས་ཕྱོགས་ན་བུམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་སྔར་མཐོང་བ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སྔར་མཐོང་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་དུ་མཐོང་བ་དེར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མ་དམིགས་པ་ནི་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དམིགས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགལ་ལོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་དུས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བར་དུ་མཆོད་པའི་ཡུལ་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་ཞིག་པ་མ་ཡིན། དུས་གཞན་མ་མཐོང་བ་ཞིག་ཡིན་ན། དངོས་པོ་ཉིད་དུ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལས་མེ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་རྗེས་དཔག་གིས། །དངོས་པོར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །རྣམ་ཀུན་གྲུབ་འགྱུར་དེ་ཉིད་ལ། །ཚད་མས་གཞན་དག་འཇུག་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་གྲུབ་ན། དེའི་ ཚེ་དེ་ལ་མེ་འདི་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ནང་ཚན་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་འདོད་པ་ན། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་གཞན་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྔར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྲིད་པ་དང༌། མི་སྲིད་པ་དང༌། ཚད་མ་དང་འགལ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རུང་བའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའོ། །རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པའོ། །ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཡང་མེ་གྲང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཛིན་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་དང༌། ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྨོངས་པའི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཏེ། འདི་ལྟར། མི་སྲིད་པ་དང་འགལ་བ་ནི། །དངོས་པོ་འཛིན་པ་གང་ལས་ཡིན། །དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ནི། །འདི་གཉིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་
Chinese
这样理解。当理解的时候，那个时候没有坏灭，当坏灭的时候，那个时候也不是坏灭。因为没有理解的缘故，所以那是坏灭，如果不是这样，如果理解了，那么坏灭的意义是什么呢？如果是不显现是坏灭，那么在远处，因为不显现瓶子的缘故，那也会变成坏灭。如果说以前看见过的不显现是坏灭，那也只是以前看见过的。如果说在看见的地方，那个时候不显现是坏灭，那个时候显现，又在那个时候不显现，这相违背。如果说在紧接着的另一个时间不显现，那么中间供养的处所，在另一个时间不显现，怎么不是坏灭呢？如果另一个时间没有看见是坏灭，那么就会忆念为事物本身。因此，比量只是成立名言而已，不是其他的。如果说从果的因，不是成立火等事物没有成立本身，而是成立名言，难道不是这样吗？那也不合理，如果那也通过比量，完全成立事物，那么一切都成立，对于那个本身，其他的量就不会进入。如果比量成立了火等事物本身，那么那个时候，想要知道那个火是什么样的，想要知道内在的区别，其他的现量等量就不会进入，因为比量本身已经事先成立了它的所有相。如果不是有存在和不存在，以及与量相违背这三种情况吗？从可行的因产生果，这叫做存在。没有因就不会产生果，这叫做不存在。与量相违背就像说火是冷的。其中，现量执持所有相，这叫做存在，比量执持是不存在和与量相违背的缘故，其他的量会进入，如果这样说。这是愚痴的行为方式，像这样，不存在和相违背，从哪里执持事物呢？如果是执持事物，那么这两者是不合理的。如果执持所有相
English
Thus it is understood. When there is understanding, at that time there is no destruction, and when there is destruction, at that time it is also not destruction. Because of not understanding, therefore it is destruction. If it is not like that, if there is understanding, then what is the meaning of destruction? If non-appearance is destruction, then in the distance, because the pot does not appear, that will also become destruction. If it is said that what was seen before but does not appear is destruction, that is only what was seen before. If it is said that in the place where it is seen, at that time non-appearance is destruction, at that time there is appearance, and at that time there is non-appearance, this is contradictory. If it is said that in the immediately following other time there is non-appearance, then the place of offering in between, in another time there is non-appearance, how is it not destruction? If not seeing in another time is destruction, then it will be remembered as the thing itself. Therefore, inference only establishes mere terms, not others. If it is said that from the reason of the effect, it does not establish the non-establishment of things such as fire itself, but establishes mere terms, is it not so? That is also unreasonable, if that also through inference, completely establishes things, then everything will be established, for that itself, other valid cognitions will not enter. If inference establishes the things themselves such as fire, then at that time, wanting to know what kind of fire that is, wanting to know the internal differences, other valid cognitions such as direct perception will not enter, because inference itself has already established all its aspects beforehand. Are there not three kinds of situations: existence, non-existence, and contradiction with valid cognition? The arising of an effect from a feasible cause is called existence. Without a cause, an effect will not arise, this is called non-existence. Contradiction with valid cognition is like saying that fire is cold. Among them, direct perception holds all aspects, this is called existence, inference holds non-existence and contradiction with valid cognition, therefore other valid cognitions will enter, if you say so. This is a way of acting out of ignorance, like this, non-existence and contradiction, from where do they hold things? If it is holding things, then these two are not reasonable. If it holds all aspects
Tibetan
པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་འདོར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དེ་ཉིད་བཟུང་བ་དང་མ་བཟུང་བར་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གང་དེ་འཛིན་པ་རང་ཡིན་ལ་མི་འཛིན་པའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ། འཁྲུལ་ཕྱིར་རྟགས་ནི་རྣམ་པ་ཀུན། །འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། །སྤྱི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་དུ་བཟུང་བའི་རྟགས་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་གསལ་བ་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན། གཏན་ཚིགས་ཉིད་ནི་མ་ངེས་ཕྱིར། །རྟགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཁྱད་པར་ནི། །འཛིན་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ན། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཡིན། །འདི་ན་མེ་གང་ཡོད་ནི་མི་ཤེས་ཀྱི་སྔར་མེ་དུ་མ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། འདི་ན་མེ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མེ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཤེས་པ་འདི་ནི་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་དངོས་པོ་ལ་རེག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་དངོས་པོ་ལ་རེག་ན་ཁྱད་པར་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐོབ་པ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དེ། རེས་འགའ་མེ་འགའ་ཞིག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང༌། ཐ་སྙད་འབའ་ཞིག་སྒྲུབ་ པར་ཟད་ཀྱི། དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་ནི་དངོས་པོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ལ་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བར་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དོན་ནི་མཐོང་བ་འབའ་ཞིག་ཉིད། །ཐོབ་མིན་ཀུན་ཚེ་ཡོད་པ་ལས། །དངོས་པོ་དེ་ཐོབ་འཁྲུལ་པས་ཀྱང༌། །དེ་དོན་གཉེར་རྣམས་འཇུག་པར་བྱེད། །སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་མཐོང་བ་ཡོད་པ། ཡུལ་གཞན་མ་མཐོང་ཅིས་མ་ཡིན། །དུས་གཞན་ཁྱབ་པ་མེད་ཅེ་ན། །ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་ཁྱབ་པ་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་དེས་ཉིད་མི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དུས་གཞན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡང་མི་སྲིད་པས་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞིག་པ་ཡིན། ཡུལ་གཞན་དུ་མ་དམིགས་ཀྱང་ཡུལ་གཞན་དུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཞིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཡུལ་གཞན་དུས་གཞན་དུ་ཡང་དམིགས་པས་ཇི་ལྟར་ཞིག་པ་ཡིན། །དུས་གཞན་དུ་མཐོང་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གཉི་ག་ལ་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱི
Chinese
因为不可能的缘故，并且由于与其他的量相违背的缘故，如果舍弃与它不相异的相状，那么，那个时候连执持事物本身也不是了，因为在那个时候，执持那个本身和不执持是不合理的。同样，说那个识是执持者本身，也是不执持者，这也是绝对不可能的。如果这样想：因为错乱的缘故，作为标志的所有相状，不是作为执持的因。因为对于共相没有错乱的缘故，所以不能很好地成立差别。如果认为，所有显现都被共同执持的标志，对于各自决定的显现是不确定的。如果那样的话：因为理由本身是不确定的缘故，不是凭借标志的力量就能执持差别，那么，如何执持事物呢？如果不知道这里有什么火，而是跟随以前见过许多火的经验，说这里有某种火，那么，仅仅知道火的这一点只是推断而已，然而并不是接触到事物本身。如果现量接触到事物，怎么会对差别产生怀疑呢？如果产生怀疑，怎么能获得呢？如果说获得也与怀疑相一致，因为有时会获得某种火。因此，对于果的理由来说，仅仅是建立名言而已，并不是事物本身。对于自性的理由来说，因为见到事物所以才能获得，那么，对于果的理由来说，没有见到事物怎么能获得呢？意思是仅仅是见到本身，在所有获得与否的时候都存在，即使通过错乱获得那个事物，也会使那些寻求那个事物的人进入。对于毛发等有见到的，为什么没有见到其他地方呢？如果说没有遍及其他时间，那么，在其他地方怎么会有呢？如果说在其他地方根本不可能遍及，因此它本身就不会坏灭，那么，没有遍及其他时间也不可能，那么它又是如何坏灭的呢？即使没有在其他地方见到，难道不是在其他地方见到吗？如果说它是如何坏灭的呢？那么，在其他地方其他时间也见到了，那么它是如何坏灭的呢？如果说因为在其他时间已经见过了，那么，这对于两者来说都是一样的。因此
English
Because it is impossible, and because it contradicts the entry of other valid cognitions, if one abandons the aspect that is not different from it, then, at that time, even the grasping of the object itself will not be, because at that time, grasping that itself and not grasping it is unreasonable. Similarly, saying that that consciousness is the grasper itself, and is also the non-grasper, is also absolutely impossible. If one thinks like this: because of delusion, all aspects as signs are not the cause of grasping. Because there is no delusion regarding universals, therefore, differences cannot be well established. If one thinks that the sign by which all appearances are grasped in common is uncertain for the appearances that are determined individually. If that is the case: because the reason itself is uncertain, it is not possible to grasp differences by the power of the sign, then how does one grasp the object? If one does not know what fire is here, but follows the experience of having seen many fires before, saying that there is some fire here, then merely knowing this much about fire is only inference, but it is not touching the object itself. If one directly touches the object, how can one doubt the difference? If one doubts, how can one obtain it? If one says that obtaining is also in accordance with doubt, because sometimes one obtains some fire. Therefore, for the reason of the effect, it is only establishing a mere term, not the object itself. For the reason of nature, because one sees the object, one can obtain it, then, for the reason of the effect, how can one obtain it without seeing the object? The meaning is that it is only seeing itself, which exists at all times of obtaining or not obtaining, and even if one obtains that object through delusion, it will cause those who seek that object to enter. For those who have seen things like hair, why have they not seen other places? If one says that it does not pervade other times, then how can it exist in other places? If one says that it is impossible to pervade other places at all, therefore it itself will not perish, then it is also impossible not to pervade other times, so how does it perish? Even if one has not seen it in other places, is it not seen in other places? If one says how does it perish? Then, since it is also seen in other places and other times, how does it perish? If one says that because it has already been seen at other times, then this is the same for both. Therefore