Tibetan
ན་དུ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་ན་ཅི་འགལ། ཚིག་ནི་ཤེས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འདོགས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྨྲ་བ་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་དུ་མི་རུང་སྟེ། མི་དམིགས་པ་ནི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ། །ངེས་འབྱེད་མིན་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ལ། །ཡོད་མེད་ངེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བ་ཚིག་ག་ལས་འབྱུང་སྟེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་སྟེ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་འཁྲུལ་པ་སྐྱེས་ན་ནི་ཚིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཀུན་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ནི། །ཤེས་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་འཇུག་འགྱུར་ཏེ། །གོམས་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། །གང་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་བ་དང་དུས་མཉམ་པར་གོམས་པ་ལས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མི་འབྱུང་ བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་མེད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་འཕེན་པ་ལས་ཚིག་འབྱུང་ངོ༌། །ཉེ་བར་གནས་པའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ནི་ཚིག་གི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་གཞན་དུ་ཡེངས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་འཕེན་པ་ལས་ཚིགས་དང་ངག་མ་འདྲེས་པར་འདོན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་གོམས་པར་བྱ་བ་དུ་མ་རྩོམ་པ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་རྟོགས་པ་པོ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་ནི་ཉེ་བ་རྩོམ་ཉིད་ལས། །རྟོགས་པ་མེད་པར་དང་པོ་ཉིད། །ཁྲོ་བ་ཡིས་ནི་ཀུན་བསླང་བ། །དེ་བཟློག་པ་ལ་འཇུག་པར་རྩོམ། །དཔེར་ན་སྔར་གོམས་པ་ལས། གཉིད་སད་མ་ཐག་ཏུ་མཚོན་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་རྩོམ་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཛད་པས་མི་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཉིད་ལས་འགལ་བ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འགལ་ཏེ་ཆོས་ནི་ཐ་དད་དམ། །ཐ་དད་མེད་ལ་རབ་སྦྱོར་ཏེ། །ཁ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ། །མེ་དང་སྐྱེ་ལ་ཡོད་གནོད་བཞིན། །གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་
Chinese
那度。如果即使在一切智的狀態下也會轉變，有什麼相違呢？語詞與卓越的知識並不相違。如果說與極其卓越的安立相違，那不是的，因為沒有執著相違的緣故。像那樣的說者，只是針對目標而已，這是不可以作為回答的，因為不針對目標，僅僅是顯現的對境就能夠理解。不針對目標就是那樣，不是決定性的而廣泛地陳述。因此對於極其隱蔽的事物，存在與不存在的決定是不存在的。一切智和沒有來世等等隱蔽的事物，僅僅是不針對目標就決定不存在的緣故。然而，一切智遠離錯誤，語詞從何而生呢？如果生起先後想要表達的錯誤，那麼就會進入語詞，這樣想的話，那也不是真實的。因為在一切事物都清晰的狀態下，即使知道，想要表達也會進入，因為串習的緣故，對於那樣的表達，從何處會沒有呢？依賴於修習，對於無數的事物極其清晰地見到，與此同時，因為串習的緣故，想要表達不是不生起的。即使沒有想要表達，也會從先前的牽引力中產生語詞。接近存在的想要表達本身不是語詞的因，即使心散亂到其他地方，也能夠看到從先前的牽引力中發出不混雜的語詞和語言，並且也能夠看到先前串習的許多行為。由此，即使沒有先後的執著，對於接近存在的覺悟者，如何會表達呢？這也是清楚的，敵人只是在開始接近時，在沒有覺悟的情況下，最初是由憤怒所激發，開始進入制止它。例如，從先前的串習中，剛從睡眠中醒來，就會開始做出與取出武器等擊打等相一致的行為。同樣，一切智也不會因為做一切事而相違。因此，從相違本身就能夠確定沒有相違。如果相違，法是各別的嗎？在沒有各別上廣泛結合，就像在沒有雪的情況下要證成，火和產生具有存在和損害一樣。寒冷和溫暖是互相各別的
English
Nadu. If there is a change even in the state of omniscience, what is contradictory? Words are not contradictory to excellent knowledge. If it is said that it contradicts the establishment of extreme excellence, that is not the case, because there is no clinging to contradiction. To say that such a speaker is only targeting the object is not an acceptable answer, because not targeting the object, only the object of appearance can be understood. Not targeting is like that, not decisive but widely stated. Therefore, for extremely hidden things, the determination of existence and non-existence does not exist. Omniscience and the absence of the afterlife, etc., hidden things, are determined to be non-existent only by not targeting. However, from where do the words of omniscience, which is free from error, arise? If the error of wanting to express before and after arises, then it will enter into words, if you think so, that is not true either. Because in the state where all things are clear, even if you know, you will want to express and enter, because of habituation, from where will there be no expression for that? Relying on cultivation, seeing countless things extremely clearly, at the same time, because of habituation, wanting to express is not not arising. Even if there is no desire to express, words will arise from the previous pulling force. The desire to express that is close to existence is not the cause of words, even if the mind is distracted to other places, it can be seen that unmixed words and language are emitted from the previous pulling force, and it can also be seen that many actions that were previously habituated are performed. From this, even if there is no clinging to before and after, how will the enlightened one who is close to existence express it? This is also clear, the enemy only starts to approach, without enlightenment, initially aroused by anger, starts to enter to stop it. For example, from previous habituation, just waking up from sleep, one will start to perform actions that are consistent with taking out weapons, such as striking. Similarly, omniscience is not contradicted by doing everything. Therefore, from the contradiction itself, it is certain that there is no contradiction. If there is contradiction, are the dharmas separate? Widely combined on the non-separate, just like proving the absence of snow, fire and generation have existence and harm. Cold and warmth are mutually separate