Tibetan
ཡང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་དཔྱད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལས་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐོབ་པའི་ཡུལ་མེད་པ་འདི་ན་ནི་འགྲོ་བ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་དབྱེ་བ་ངེས་པར་མི་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ཙམ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པ་ན་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་རྣམ་པར་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་བློ། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་ལ། །འབྲེལ་ཕྱིར་དེར་སྣང་བ་ཡིས་ནི། །སྟོང་ཡང་སླུ་བྱེད་ཉིད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང་དེ་ལ། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །དེ་དངོས་སླུ་བྱེད་ཉིད་མིན་ཡང༌། །འཁྲུལ་པར་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཡིན། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་ཅན་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་རྟགས་ཀྱི་བློ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ནི་དབང་པོ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་པ་མ་མཐོང་བས་ ཀྱང་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ནི་རྟགས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ལ་མ་རེག་པར་ནི་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ་གཞན་དུ་འཛིན་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་རྟགས་ཅན་འཛིན་པ་རྟགས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟགས་འཛིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་དེ་རྟགས་ཅན་འཛིན་པ་ན་ནི་རྟགས་ཅན་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ་རྟགས་འཛིན་པ་ན་ནི་རྟགས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་སླུ་བ་དང་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་རྟགས་རྟོགས་པའི་སྐབས་དེ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་གང་གིས་དེ་ཡང་དཔྱོད་པར་བྱེད། ཅི་སྟེ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟགས་ཅན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ་སོར་མི་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་དེ་རྟགས་སྣང་བས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཅན་སྣང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་བས་ནི་ཀ་བའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ
Chinese
又说“并非获得”，这已是先前的考察了。正如从显现而知存在一样，关联也从显现而存在。如果在此没有可获得的境，那么行者就仅仅成为显现，因为不能确定区分错觉与非错觉。仅仅对于显现来说，没有错觉和另一者的区分。因此，当了悟隐蔽时，错觉与非错觉才得以确立，否则就不是这样，这是确定的。因此，相和有相的智慧，通过传承与事物相关联，因此，虽然在那里通过显现而空，但并非欺骗者。因其自性空，执着于其自性，即使它本身不是欺骗者，也被安立为错觉。对此，有些人说：了知烟等与有相相关联的智慧，是相的智慧。相不像感官那样仅仅存在就能使人理解，也不是仅仅显现于缘自己的识，因为如果看不到它的自性和关联，也会导致理解。因此，执着于关联本身就是执着于相。如果不触及两者的自性，就无法把握这种关联，因为没有看到其他的执着。对此，正如执着于有相是具有有相之境一样，执着于相也是如此。然而，主要和次要的区别在于，执着于有相时，有相被认为是主要的，而执着于相时，相被认为是主要的。因此，正如这里所说，后来的推论是有相的知识，当在显示不欺骗和错觉的情况下，了知相的时候，如果有什么，又用什么来考察它呢？如果说它也是推论的自性，那么，它就是了知有相本身，因此不单独显示。如果了知相是现量的自性，那么它也不是空无相的显现。即使空无有相的显现，也不是错觉，因为它不是境。因此，空无瓶子的形状，不会使柱子的知识变成错觉，这就是所说的。
English
Furthermore, the statement "it is not obtained" is the same as the previous examination. Just as existence is known from appearance, so too is connection from appearance. If there is no object to be obtained here, then the goer would become merely appearance, because the distinction between illusion and non-illusion cannot be definitively grasped. For mere appearance, there is no distinction between illusion and the other. Therefore, it is certain that when the hidden is realized, illusion and non-illusion are established, but otherwise it is not. Thus, the mind of sign and sign-possessor, through transmission, is related to the object. Therefore, although it is empty through appearance there, it is not a deceiver. Because it is empty of its own nature, it is attached to as its own nature. Even though it is not a deceiver in itself, it is established as an illusion. Some say about this: The mind that realizes that smoke and so on are related to the sign-possessor is the mind of the sign. The sign does not make one understand merely by existing like the senses, nor is it merely by appearing to the consciousness that focuses on itself, because if its own nature and connection are not seen, it would be too easy to understand. Therefore, grasping the connection itself is grasping the sign. That connection cannot be grasped without touching the nature of both, because no other grasping is seen. Therefore, just as grasping the sign-possessor is having the object of the sign-possessor, so too is grasping the sign. However, the difference between the main and the other is that when grasping the sign-possessor, the sign-possessor is understood as the main, and when grasping the sign, the sign is the main. Therefore, as it is said here, the subsequent inference is the knowledge of the sign-possessor. When showing non-deception and illusion, if there is something when the sign is realized, then what is used to examine it? If it is said that it is also the nature of inference, then it is the realization of the sign-possessor itself, so it is not shown separately. If the realization of the sign is the nature of direct perception, then it is not empty of the appearance of the sign. Even if it is empty of the appearance of the sign-possessor, it is not an illusion, because it is not an object. Therefore, being empty of the form of a pot does not make the knowledge of a pillar an illusion, that is what is said.
Tibetan
་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་དག་གི་ཡུལ་ནི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་རྟགས་འབྲེལ་དེ་ཉིད་དུ། །འཛིན་པ་རྟགས་ཀྱི་བློ་ཡིན་ཞིང༌། །འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཡིན་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཟུག་མེད་འགྱུར། །དེ་ལའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། །གཞན་ཞིག་ཁོ་ནས་འབྲེལ་ཤེས་ཤིང༌། །དེར་ཡང་དེ་ལས་གཞན་གྱིས་ཡིན། །འོན་ཏེ་རྟགས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས། །རྟགས་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེར་སྣང་བས། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་ཡང་དེའི་ཚེ་རྟགས་ཉིད་དུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་དེ་མི་སླུ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཅི་བྱ། དེ་ནི་དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ཁོ་ན་མི་སླུ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བརྒྱུད་པས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ཉིད་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པས་ཅི་བྱ་སྟེ་གཟུང་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་ དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྔར་ཞུགས་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་དེ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེར་སྣང་བས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ནི་རྟགས་ཀྱི་བློ་ཉིད་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཅན་གྱི་བློའི་ཡུལ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་དེ་རྟགས་ཀྱི་བློ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་དུ་བ་གློ་བུར་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་དུ་བའི་བློ་ལས་མེའི་བློ་མི་སྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་དེ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་ཁོ་ན་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་ལས་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཁོ་ན་རྟགས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མེ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་རྟགས་
Chinese
是清楚的，因为记号和有记号的智慧的对境是一个，并且不是现量。这里要说的是，如果执著于记号关联本身是记号的智慧，那么果法的关联就是从比量而来。如果是这样，那就没有间断了。对于那个，比量也是由其他的某个来了解关联，在那里也是由其他的某个而来。然而，如果记号是通过现量来认知作为记号本身，如果是这样，那么在那里显现的，怎么会变成空性呢？如果说，即使烟等是通过现量来把握，但在那个时候是忆念作为记号本身，如果是那样，因为忆念不是量，那么为了显示它不是欺骗性，要做什么呢？那对于那个不是量，因为仅仅是量的现量和比量才是与不欺骗性相关联的。然而，如果因为通过传承而关联，忆念也是量，如果是那样，那么那个本身就是有记号的知识和比量，那么为了显示记号和有记号的智慧是不同的，要做什么呢？如果说，因为把握是执著，所以说它不是量，如果是那样，那么先前进入的现量本身对于那个不是量，并且那个在那里显现，因为不是空性，所以是相违的。因此，应该从其他方面来解释，从自性因所生的有记号的智慧就是记号的智慧本身，因为在那里究竟上记号和有记号是不不同的。果的记号的有记号的智慧的对境是因，因为在那里是不同的，所以那个对境不是记号的智慧。从非常串习中，烟从突然中把握自己的特征的烟的智慧，也不是不产生火的智慧。仅仅把握那个烟本身是关联，并且那个本身也是从认识中，认识也是从见到它的自性中，仅仅是比量。从非常串习中见到它的自性，因为是现量名言的因，所以不是没有穷尽。因此，仅仅把握自己的特征才是记号的认知。它的与火的关联是什么，那就是总的执著。从见到它的自性中产生的就是记号。
English
It is clear, because the objects of the sign and the sign-possessor's wisdom are one, and because it is not manifest. Here it is said: If the grasping of the sign-relation itself Is the wisdom of the sign, And the relation of the fruit's dharma Is from inference, If that is so, there will be no interruption. For that too, inference Is known to be related by another, And there too, by another than that. But if the sign is manifestly Understood as the sign itself, If that is so, how can it become Emptiness by appearing there? If it is said that even though smoke and so forth are grasped manifestly, at that time it is remembrance as the sign itself, if that is so, since remembrance is not a valid cognition, what is to be done to show that it is not deceptive? That is not a valid cognition for that, because only the manifest and inference of valid cognition itself are related to non-deception. However, if remembrance is also a valid cognition because it is related through transmission, if that is so, then that itself is the knowledge of the sign-possessor and inference, so what is to be done by showing that the wisdom of the sign and the sign-possessor are different? If it is said that because grasping is grasping, it is said that it is not a valid cognition, if that is so, then the manifest itself that entered earlier is not a valid cognition for that, and that is contradictory because it is not empty by appearing there. Therefore, it should be explained otherwise: the wisdom of the sign-possessor born from the reason of nature is the wisdom of the sign itself, because in reality the sign and the sign-possessor are not different there. The object of the wisdom of the sign-possessor of the sign of the fruit is the cause, because it is different there, so that object is not the wisdom of the sign. From great familiarity, the wisdom of smoke that grasps its own characteristics from the suddenness of smoke is also not not generating the wisdom of fire. Merely grasping that smoke itself is the relation, and that itself is also from recognition, and recognition is also only inference from seeing its nature. Seeing its nature from great familiarity is not without end because it is the cause of manifest terminology. Therefore, only grasping its own characteristics is the cognition of the sign. What is its relation to fire, that is the general grasping. What is born from seeing its nature is the sign.