Tibetan
མ་དུ་མ་གཅིག་ལ་འཇུག་པས་གྲངས་གཅིག་ལ་སེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མངོན་སུམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞལ་བྱ་གཉིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གྲངས་གཅིག་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་ཉིད་སྤྱི་ལ་འཇུག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ངེས་པ་ཡིན་ན་གཞལ་བྱ་གཞན་མེད་པས་གསུམ་དང་གཅིག་གྲངས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་གཉི་ག་ཡང་ཡོད་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དགོས་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཚད་མ་མ་ངེས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞལ་བྱ་མང་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བྱ་མང་པོ་ཉིད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདི་ཉེ་བར་འགོད་ཅེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཕ་རོལ་པོ་འགལ་ བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཚད་མ་མ་ངེས་པར་འཇུག་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྐོག་གྱུར་དོན་ཐམས་ཅད། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གསུམ་དང་གཅིག་གི་གྲངས་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཁ་དོག་སྤྱི་ལ་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་ཁ་དོག་གི་སྤྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འབྱོར་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྤྱིའི་ངོ་བོ་གཅིག་པུ་ཉིད་གཞལ་བྱ་ཡིན་གྱི། གཉི་གའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཞལ་བྱ་གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་གྱི། སྤྱི་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཁ་དོག་གི་སྤྱི་ཉིད་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་དེ་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གང་ཞིག་གང་ལ་ལྡན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ཡང་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ནི་དངོས་པོའི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཆོས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དངོས་མེད་ངོ་བོ་མིན་དེ་ཉིད། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་སྒྲུབ་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་གཞན་
Chinese
因為多個不進入一個，所以不是在一個數量上消除，例如，如同區別見與同時現量進入自己的一個體性一樣。同樣，現量也將進入總體。因此，因為見到兩個所量，所以說一個數量是明顯的，這是不會發生的，因為現量本身有可能進入總體。如果境是確定的，因為沒有其他的所量，三和一的數量就會變得明顯，如果按照所說的方式，兩者都存在，所以想要證成的必要性不會實現，因為量是不確定的進入，以及因為所量多的緣故，量也多。如果因為能起作用和不能起作用的緣故。等等，難道不是很多所量變得明顯了嗎？如果這樣，這要如何安立呢？雖然是真實的，但這也會被見到，這樣就會被安立。或者，因為使對方不混淆矛盾而安立，所以沒有過失。安立量不確定地進入，這才是合理的。因此，所有隱蔽的事物。 特別是不會被理解。 這也是在說沒有成立，如果這樣，三和一的數量不明顯嗎？對此的回答是：這個過失不會過度延伸，因為與顏色總體結合的緣故。因為顏色等是無常的，所以與顏色的總體無常性結合。因此，只有總體的本性是所量，而不是兩者的自性，所以沒有這個過失。如果是總體和差別的本性，那麼就會變成境不確定以及有其他所量的過失，如果是總體唯一，那就不是了。如果無常性本身與顏色的總體性結合，那麼它就不會成為事物的法，因為任何法與任何事物相結合而被理解，那麼它本身也是法。如果總體也與總體相結合，那麼它是它的自性，而不是事物的。因為總體不是事物的，所以它的法就會變成非事物的法性，如果這樣，那不是的，就像這樣。 非事物本性非彼性。 如是成立故成彼。
English
Because multiple do not enter into one, it is not eliminating on one number. For example, just as distinct seeing and simultaneous perception enter into one's own single nature. Similarly, perception will also enter into the general. Therefore, because two objects of measurement are seen, it will not happen that one number is clear, because perception itself can enter into the general. If the object is definite, because there are no other objects of measurement, the numbers three and one will become clear. If, according to the way it is said, both exist, then the necessity of wanting to prove it will not be accomplished, because the measure enters uncertainly, and because there are many objects of measurement, there are many measures. If it is because of being able to function and not being able to function. Etc., isn't it that many objects of measurement become clear? If so, how is this established? Although it is true, this will also be seen, and thus it will be established. Or, because it causes the other party not to confuse contradictions, there is no fault. Establishing that the measure enters uncertainly is only reasonable. Therefore, all hidden things. In particular, it will not be understood. This is also saying that it is not established. If so, are the numbers three and one not clear? The answer to this is: This fault will not extend excessively, because it is combined with the color general. Because colors etc. are impermanent, it is combined with the impermanence of the color general. Therefore, only the nature of the general is the object of measurement, not the nature of both, so there is no this fault. If it is the nature of the general and the particular, then it will become the fault of the object being uncertain and there being other objects of measurement. If it is only the general, then it is not. If impermanence itself is combined with the generality of color, then it will not become the dharma of things, because any dharma that is understood to be combined with anything, then it itself is also the dharma. If the general is also combined with the general, then it is its own nature, not that of things. Because the general is not of things, its dharma will become the nature of non-things. If so, that is not the case, like this. Non-thing nature not that nature. Thus established, therefore accomplish that.
Tibetan
གྲུབ་མིན་ཞེ་ན། །མ་ཡིན་དེ་ཉིད་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་བརྟགས་པས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉི་ག་ཡང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ཉིད་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ལས་འདིའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་སུ་མ་འབྲེལ་པར་ཡང་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནི་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་དེ་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་གང་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ། །དེ་འདྲ་དེ་ ནི་རྟགས་སེམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཡིན་དེ་ལས་དེ་ལྟ་ཡི། །དངོས་ལ་དེ་སྐྱེད་རྟགས་ཅན་བློ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའམ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སེམས་དེ་ལས་ཀྱང་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྒྱུད་ནས་དངོས་པོ་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། དེ་ལྟར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་བློ། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་ལ། །འབྲེལ་ཕྱིར་དེར་སྣང་བ་ཡིས་ན། །སྟོང་ཡང་སླུ་བྱེད་ཉིད་མ་ཡིན། །སྣང་བ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་འཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་འཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་ཀྱང་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་འཇུག་ན་ཕྱིས་གོམས་པ་ལས་སྣང་བར་འཇུག་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞུགས་ཤིང་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པས་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་འདི་འགའ་
Chinese
如果问是否成立，因为不是的那个本身成立的缘故。如果因为通过普遍考察，不是事物，所以不是事物的法，那么无常等等也就会变成不是事物本身了。如果说两者都不是事物的体性，不是的，因为事物本身是那样成立的缘故。显现在分别念中的颜色等等，以及无常本身等等，凡是存在的，那也仅仅存在于自己的自性中，因为仅仅从亲身体验自己的自性中，才会产生此体性的分别念。如果分别念与自己的自性没有关联，那么因为自己的自性不显现于它，怎么会是它本身那样成立呢？不是的，因为是间接关联的缘故。即使没有直接关联，也因为是间接关联的缘故，所以那个分别念本身就是具有不欺骗性的。如果与习气有关联，那么怎么会是与事物有关联呢？因为那个习气是与事物有关联的缘故。怎么关联呢？任何事物变成什么样，那样的东西就是表相心识的因，从那样的东西产生那样的，事物上生起具有表相的智慧。已经阐述了，凡是需要证成的法，就是证成的因，或者是周遍。因和周遍也是果和所周遍的心识的因，而且从那个心识中产生具有表相的智慧，那也是间接与事物有关联的。因此，这样表相和具有表相的智慧，通过间接的方式与事物关联，所以在那里显现，即使是空性，也不是欺骗性的。仅仅从显现上获得事物是不可能的，因为从特别执着上也能获得事物。是通过进入而获得，而不是仅仅通过显现。进入也是从特别执着上看到的，如果不是那样，那么从显现上也不会进入。最初通过特别执着而进入，之后通过习惯，就能从显现上进入。因此，进入并且存在本身就能获得。正如显现是存在本身一样，显现的因和周遍也是，所以两者都能获得。这个显现有些
English
If asked whether it is established, it is because that which is not is itself established. If, because through general examination, it is not a thing, therefore it is not a dharma of things, then impermanence and so on would also become not a thing itself. If it is said that neither is the nature of a thing, it is not so, because the thing itself is established in that way. Whatever appears in conceptual thought, such as color and so on, and impermanence itself and so on, that exists only in its own nature, because from the very experience of one's own nature, the conceptual thought of this nature arises. If conceptual thought is not related to its own nature, then because its own nature does not appear to it, how is it established in that way? It is not so, because it is related indirectly. Even if it is not directly related, because it is related indirectly, that conceptual thought itself is endowed with non-deception. If it is related to habit, then how is it related to things? Because that habit is related to things. How is it related? Whatever thing becomes, that kind of thing is the cause of the sign-mind, and from that kind of thing arises in that kind of thing the wisdom with signs. It has already been explained that whatever dharma is to be proven is the cause of proof or the pervasive. The cause and the pervasive are also the cause of the mind of the result and the pervaded, and from that mind arises the wisdom with signs, which is indirectly related to things. Therefore, in this way, the sign and the wisdom with signs are related to things through indirect means, so it appears there, even if it is emptiness, it is not deceptive. It is not possible to obtain things merely from appearance, because it is also possible to obtain things from special attachment. It is obtained through entering, not merely through appearance. Entering is also seen from special attachment, and if it were not so, then one would not enter from appearance either. If one enters initially through special attachment, then later, through habit, one can enter from appearance. Therefore, entering and being itself can be obtained. Just as appearance is being itself, so are the cause and the pervasive of appearance, so both can be obtained. This appearance some