Tibetan
་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར། སྤྱི་ཡི་བློ་ནི་ཚད་མིན་ན། །མེད་པ་ཐོབ་འགྱུར་ཕ་རོལ་གྱི། །དངོས་གཞན་གལ་ཏེ་དབང་རྣམས་ཀྱིས། །དུས་གཞན་དུ་ནི་རྟོགས་ཤེ་ན། །དེ་མིན་དབང་དང་ནུས་སོགས་ལ། །དབང་པོའི་བློ་ནི་མི་སྲིད་ཕྱིར། །མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི། །བློ་དང་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་བློ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ན་དེའི་ཚེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞལ་བྱ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་ནི་དུས་གཞན་དུ་ཡང་དབང་པོ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གང་གི་ཚེ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་མོད་སྔར་ཡོད་པ་གང་གི་ལས་སྔར་ཡང་གཞན་ གྱིས་རྟོགས་པ་དེས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་སྔར་གཞན་ནམ་རང་གིས་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལས་གཞན་ཡང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལས་སོ་ཞེ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོའམ་རུང་བ་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་དབང་པོ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལས་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་ནི་དོན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་བློ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ལྡོག་པས་རུང་བ་ཉིད་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་དབང་པོའི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པར་ནི་སྤྱི་མི་རྟོགས་སོ། །འདི་ལྟར། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པར་སྤྱི་འཛིན་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ཉིད། །སྤྱི་ངེས་པར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟོགས་པ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། སྤྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ནི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད
Chinese
也沒有錯謬。這樣一來，就證成了果、自性、不可得這三種的隨後推斷也是存在的。為了什麼呢？如果總體的智慧不是量，就會得到彼世不存在。如果其他的實體通過感官在其他時間被理解，那是不可能的，因為感官的智慧對於感官和能力等是不可能的。如果理解為不存在，那麼智慧和產生將會是無因的。如果總體的智慧本身不是量，那麼屆時就會變成沒有隱藏的所量，就像彼世一樣。然而，所有隱藏的事物並非不存在，因為感官會逐漸理解它們。感官在其他時間也不會進入彼世，因此那樣的形態本身是不存在的。那麼，當理解的時候，它就是存在的，但是先前存在的東西，先前也被其他人理解，因此它是存在的。如果說彼世先前沒有被其他人或自己理解，這從何而來？並且彼世之外也被其他人理解，這又從何而來？如果說是從這樣命名的話，那麼隨後推斷就會變成量。感官或者適合性本身，感官並非以種類的方式進入，因為這是從果和自性的理由產生的隨後推斷本身的理解。如果沒有它，事物的產生和智慧將會變成沒有理由。因此，通過看到果，以及果的相反，適合性本身，以及通過推斷眼睛等，它們是存在的。對於此，感官的作用並非以種類的方式進入。因此，彼世等等也是如此。因此，沒有隨後推斷就無法理解總體。就像這樣：由於沒有分別念，對於自己的特徵是現量。沒有分別念就無法把握總體，因此對於它來說，隨後推斷是必要的。如果確定把握總體的自性之理解也是命名的原因，那麼沒有分別念就無法把握總體。現量不是具有分別念的，因為沒有分別
English
There is no mistake either. In this way, it is proven that inference following after the three aspects of effect, nature, and non-apprehension also exists. Why? If the mind of generality is not valid, then the other world will be obtained as non-existent. If other entities are understood by the senses at other times, that is not possible, because the sense consciousness is not possible for the senses and abilities, etc. If it is understood as non-existent, then consciousness and arising will become causeless. If the mind of generality itself is not valid, then at that time, there will be no object to be measured called hidden, just like the other world. However, all hidden things are not non-existent, because the senses gradually understand them. The senses do not enter the other world even at other times, therefore, such a form itself is non-existent. Well then, when it is understood, it exists at that time, but the previously existing thing, which was also previously understood by others, therefore it exists. If it is said that the other world was not previously understood by others or oneself, from where does that come? And also, other than the other world, it is understood by others, from where does that come? If it is said that it is from making such a designation, then inference will become valid. The senses or suitability itself, the senses do not enter by way of categories, because it is the understanding of inference itself arising from the reason of effect and nature. If there is no that, the arising of things and consciousness will become without reason. Therefore, by seeing the effect, and the opposite of the effect, suitability itself, and by inferring the eyes, etc., they are existent. For this, the action of the senses does not enter by way of categories. Therefore, the other world, etc., is also just like that. Therefore, without inference, generality cannot be understood. Like this: Because of the absence of conceptual thought, manifest is the own characteristic. Without conceptual thought, generality is not apprehended, therefore, for that, inference itself is necessary. If the understanding of the nature of definitely grasping generality is also the cause of designation, then generality is not apprehended without conceptual thought. Direct perception is not with conceptual thought, because there is no discrimination.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་འཛིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར། འདི་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ནི་གཞལ་བྱ་ངེས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་ངེས་ན་ཁ་དོག་ནི། །མི་རྟག་ཉིད་དུ་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དེ་བློ་ཚད་མ་གཞན་འགྱུར་ཏེ། །རྟགས་མེད་པར་ནི་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །གཞལ་བྱ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཚད་མས་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འདྲེན་མར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་འདྲེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲེས་ན་གཉི་གའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཚད་མ་གཞན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟགས་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ལ་སྤྱི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན་འདི་ནི་ཚད་མ་ གཞན་ཉིད་དེ། རྟགས་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྱི་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་སྤྱི་རྟོགས་པ་མེད་དེ། སྤྱི་དང་རྟགས་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྨྲས་པ་ནི། ཁྱད་པར་མཐོང་ལ་རྟགས་དང་ནི། །འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་མེད་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་མང་ཕྱིར་ཚད་མ་རྣམས། །མང་པོ་ཉིད་དམ་གཅིག་ལ་ཡང༌། །དུ་མ་ཉིད་ནི་འཇུག་ཕྱིར་ཏེ། །གཅིག་གསུམ་གྲངས་ཀྱང་སེལ་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་བཞིན། །ཡུལ་ངེས་པ་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །གཞལ་བྱ་གཞན་ནི་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི་རྟགས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་མི་རྟགས་པ་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་དེ་དང་སྤྱི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དང་སྦྱར་ན་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་སུ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། མངོན་སུམ་མ་ཡིན། སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དང་གཉི་གའི་དབྱེ་བས་གཞལ་བྱ་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་རྣམས་མང་པོ་གཉིས་པས་གསུམ་གྱི་གྲངས་སེལ་བ་མ་ཡིན་ལ། ཚད་
Chinese
之故。因此，以总相为对境的是比量，而不是现量。那么，色等以无常等相状而执取是如何呢？这不是执取自相和总相的自性。您是想要所量确定的。如果所量确定，那么色就不会被理解为无常。因为那是其他的量，因为没有相而存在。所谓所量确定，就是以各自确定的量来把握自相和总相的体性。色等是无常，这是一种混淆的理解，因为自相和总相的体性相互混淆地被理解。如果混淆，那么理解二者自性的量就会变成其他的量。因为没有相也存在，所以这不是比量，也不是现量，因为执取总相。对于自相来说，也不是比量，因此这是其他的量，因为没有相而进入，并且总相也显现。在见到差别的比量中，也没有对总相的理解，因为总相和相之间的联系没有成立。因此说道：见到差别时，相和联系没有被理解，因此那是其他的量。因为所量众多，所以量也是众多，或者对于一个，也有多种进入，因此一和三的数目也不会消除。例如，就像见到差别一样，因为没有确定的对境，并且存在其他的所量。色等是无常，这没有任何的相。那也不是现量，因为也理解了总相的无常性。在见到差别时，也只是理解了差别，因为理解了那个相和总相没有联系。因此，如果与您的观点相结合，那就会变成其他的量。因为没有直接的理解，所以不是现量。因为不是以总相为对境，所以不是比量。此外，因为以总相和差别以及二者的区分，所量众多，所以量众多，二者也不会消除三的数目，量
English
Therefore. Therefore, that which has a general object is inference, not direct perception. So how is it that color and so on are apprehended with aspects such as impermanence? This is not apprehending the nature of self and general. You want the measurable to be definite. If the measurable is definite, then color will not be understood as impermanent. That is because it becomes another valid cognition, because it exists without a sign. What is called definite measurable is that the self-character and the general character are grasped by valid cognition that is definite separately. This statement that color and so on are impermanent is understood as a mixture, because the self-character and the general character are understood to be mixed with each other. If they are mixed, then the valid cognition that understands the nature of both will become another valid cognition. Because it also exists without a sign, this is not inference, and it is also not direct perception because it apprehends the general. It is also not inference for the self-character, so this is another valid cognition, because it enters without a sign, and the general also appears. Even in the inference of seeing the difference, there is no understanding of the general, because the connection between the general and the sign is not established. Therefore it is said: When seeing the difference, the sign and the connection are not understood, therefore that is another valid cognition. Because there are many measurable objects, the valid cognitions are also many, or even for one, many enter, so the number of one and three will not be eliminated. For example, like seeing the difference, because there is no definite object, and because there are other measurable objects. This statement that color and so on are impermanent has no sign at all. That is also not direct perception, because it also understands the impermanence of the general. In seeing the difference, only the difference is understood, because it is understood that that sign and the general have no connection. Therefore, if it is combined with your view, it will become another valid cognition. Because there is no direct understanding, it is not direct perception. Because it is not an object of the general, it is not inference. Furthermore, because there are many measurable objects due to the distinction between the general and the particular and the two, the valid cognitions are many, and the two will not eliminate the number of three, the valid cognitions