Tibetan
གཉི་ག་ལྟ་ན་ཡང༌། །ཐོབ་པ་འབྲེལ་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ལས་གཞན་རང་གི་ངོ་བོ་གཟུང་ངམ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་གཟུང་ཡང་སླ་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །ནོར་བུར་སྣང་བའི་ནོར་བུ་ཉིད་དང་ནོར་བུའི་འོད་ལས་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ལ་ལར་ནི་ཡུལ་འཁྲུལ་པ། ལ་ལར་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ། ལ་ལར་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་འཁྲུལ་པ། ལ་ལར་ནི་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པའོ། །ནོར་བུ་ཉིད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ལ་འཁྲུལ་པའོ། །སྤྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལའོ། །རང་རིག་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ་གང་ཞིག་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཏེ་དཔེར་ན་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་འཁྲུལ་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འཁྲུལ་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་ལྟར་མ་འཁྲུལ་བར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པས་འགའ་ཡང་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ཅེ་ན། འདི་ལ་གསལ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་ག་ལས་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རང་དབང་དུ་གཟུང་བ། །དེར་ནི་གསལ་བར་སྣང་འགྱུར་ལ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟ་མིན་དེ་ནི། །མི་གསལ་བར་སྣང་དབང་པོ་འདས། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞི་ན། བཤད་པ། གང་ལ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་བློ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་རང་དབང་ཅན། །དེ་ལས་གཞན་དངོས་དབང་པོ་འདས། །གང་ཞིག་དངོས་སུ་སྣང་བའི་དོན་དེ་ཉིད་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དངོས་སུ་སྣང་བ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་བློ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་སྔོན་མཐོང་བས་སྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་སྣང་བའི་ཡུལ་སྔོན་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ངེས་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་དབང་པོའི་བྱེད་པའམ། དེ་ལས་བྱུང་བ་དངོས་སུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འདི་དངོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་ནི་དེ་ལས་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་ཁོ་ནར་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་དངོས་སུ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཏེ་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པས་ལྐོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འོ་ན་དབང་པོ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ལྐོག་གྱུར་ཡུལ་ཅན་གྱི། །རྟོགས་པ་གལ་ཏེ་དངོས་མཐོང་མིན། །རྟོགས་པ་ལྐོག་གྱུར་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ལྐོག་གྱུར་ཡུལ་ཅན་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྟོགས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་སྤྱི་ནི་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་ཡང་རེག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྤྱིའི་ཤེས་པའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར། མཚོན་པར་བྱས་པས་མཚོན་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་རང་བཞིན་གང་གིས་རྟོགས། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡིན་ན། །སྒྲ་ཉིད་ལས་དེ་རྟོགས་ལ་རག་མོད་བར་མ་དོའི་ལྷག་པའི་སྤྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྤྱིའི་རང་བཞིན་དུ་མཚོན་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་ པར་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མཚོན་ན་དབང་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཅི་འབའ་ཞིག་སྣང་ལ་ཁྱད་པར་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་རང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་དངོས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དོན་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །མ་རྟོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག །ཐམས་ཅད་དུ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པར་ཡང་མཆོད་སྦྱིན་མཚུངས་པ་མཐོང་བ་ལས་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་སླུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་ལས་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སླུ་བའི་རྒྱུ་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་བག་ཆགས་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ངེས་པའམ། ཐོབ་པ
Chinese
无论从哪个方面来看，获得都是与关联有关的。如果所要获得的自性不可把握，那么从它之外，无论是把握自己的体性还是把握他者的体性，都是容易的，没有差别。如同显现为珍宝的珍宝本身与珍宝的光芒一样。其中，有的是对境迷惑，有的是对自己的体性迷惑，有的是对两者都迷惑，有的是两种情况都不是。比如，将珍宝的光芒误认为是珍宝，这就是对境迷惑。将珍宝本身认为是珍宝，这就是对所要获得的自性迷惑。通过共相进行推断，就是对两者都迷惑。自证智则不是以上两种情况，这是区分的方式。因此，正如所说，凡是证悟的，都是仅仅通过自己的体性，例如现量的证悟。凡是量，就不是迷惑，例如现量。这样说是不合理的，因为现量也不是通过自己的体性来证悟的，而且没有迷惑也并非现量所独有。如同现量在自己的体性上迷惑一样，推断也是如此，其他的被认为是迷惑的意识也是如此，因此，如果通过不迷惑来成立，那么任何东西都不需要了。如果是这样，那么现量和推断的定义如何区分呢？对此，已经说过，这是因为显现的清晰与否不同。那么，这种显现的不同又是如何产生的呢？凡是自主把握的，就会清晰地显现；凡是不自主把握的，就不会清晰地显现，是超感知的，也就是隐蔽的同义词。是谁这样说的呢？这是如何产生的呢？解释说：对于从事物的功能中，产生随行和违逆的智慧，对此的执着是自主的，除此之外，都是超感知的。凡是直接显现的事物，其本身不是超感知的，这是它的自性。直接显现的事物，也会产生随行和违逆的智慧，因为它可以产生具有这种智慧的形象。对于通过先前见过的经验所产生的习气苏醒，从而确定显现的对境是先前见过的自性的形象，那么除此之外，就是超感知的。
English
From either perspective, attainment is related to connection. If the self-nature of what is to be attained cannot be grasped, then apart from it, whether grasping one's own nature or grasping the nature of others is easy, there is no difference. It is like the jewel itself that appears as a jewel and the light of the jewel. Among them, some are confused about the object, some are confused about their own nature, some are confused about both, and some are neither. For example, mistaking the light of a jewel for a jewel is confusion about the object. Knowing the jewel itself as a jewel is confusion about the self-nature of what is to be attained. Inferring through generality is confusion about both. Self-awareness is not like either of these, this is the way to distinguish. Therefore, as it is said, whatever is realized is only through one's own nature, like the realization of direct perception. Whatever is valid cognition is not delusion, like direct perception. Saying this is not reasonable, because direct perception is not realized through its own nature, and the absence of delusion is not unique to direct perception. Just as direct perception is deluded in its own nature, so is inference, and other consciousnesses that are considered deluded are also like that. Therefore, if it is established through non-delusion, then nothing else is needed. If that is the case, then how are the definitions of direct perception and inference distinguished? To this, it has been said that this is because the clarity of appearance is different. So, how does this difference in appearance arise? Whatever is grasped independently will appear clearly; whatever is not grasped independently will not appear clearly, it is trans-sensory, which is a synonym for hidden. Who said that? How does it arise? It is explained: For the wisdom that arises from the function of things, which has concomitance and opposition, the grasping of this is independent; other than that, it is trans-sensory. Whatever appears directly, its very nature is not trans-sensory. What appears directly also produces wisdom that follows concomitance and opposition, because it can produce the image of this wisdom. For that which, through the awakening of the habitual tendencies produced by previous seeing, determines the appearing object as the image of the nature of what was previously seen, then other than that, it is trans-sensory.
Chinese
是。对此，不是根的行相，也不是从它产生的真实行相。如果这个行相不是真实地证悟吗？从它的行相之外的其他，不能从它证悟。因此，凡是证悟，就是真实，凡不是真实，就是没有证悟。然而，如果因为与根没有关联而隐蔽，那么，因为根没有作用，以自己的体性证悟本身就变成隐蔽了。这不是那样认为的。如果是隐蔽境的，证悟如果不是现见，因为证悟不是隐蔽，怎么会是隐蔽境？如果证悟，就不是隐蔽。不是触及事物本身，也不是事物的境。那么，如果是总的境，怎么会是隐蔽的境？对此，总的是显现。因为没有触及事物，怎么会是总的知识的隐蔽境？如果说，因为所诠释而证悟所诠释，那么，以什么证悟差别自性？如果以差别，虽然仅从声音就能证悟它，但中间其他的总的有什么用？如果诠释为总的自性，那么就变成没有边际了，这样说的。如果以周遍的自性来诠释，那么根的集合也会变成没有意义。然而，仅仅是显现，而差别是隐蔽的，因为不显现。这里也是，从习气的力量产生的自己的行相本身是真实显现的，而意义是隐蔽的。怎么会是境本身？因为趣入它。怎么趣入没有证悟的？已经显示，趣入完全没有证悟的。即使拉萨布辛没有证悟自性，也因为见到供养相似而见到趣入。对此，如果说因为有欺骗，不是，因为关联而不欺骗，因此阐述不欺骗的原因。如果因为习气的力量而错乱，那么，因为习气本身有关联，是确定意义吗？是获得吗？
English
Yes. Regarding that, it is not the aspect of the functioning of the senses, nor is it the actual aspect of arising from it. If this aspect is not realized as reality itself? Other than its aspect, nothing else is realized from it. Therefore, whatever is realization is only reality, and whatever is not reality is only non-realization. However, if it becomes hidden because it is not related to the senses, then, because the senses have no function, the realization itself by its own nature will become hidden. That is not what is intended. If it is of a hidden object, if realization is not directly seen, since realization is not hidden, how can it be of a hidden object? If it is realized, then it is not hidden. Not touching the object itself is also not the object's realm. Then, if it is a general object, how can it be a hidden object? For that, the general is what is made manifest. Since there is no contact with the object, how can it be a hidden object of general knowledge? If it is said that the signified is realized by the signifying, then by what is the distinct nature realized? If it is by distinction, although it depends on realizing it from the sound itself, what is the use of the remaining generality in between? If it is signified as the nature of generality, then it will become endless, it is said. If it is signified by the nature of pervasiveness, then the collection of senses will also become meaningless. However, only what appears, and the difference is hidden, because it does not appear. Here too, what arises from the power of habit is the appearance of its own aspect as real, but the meaning is hidden. How is that the object itself? Because it is entered into. How does one enter into what is not realized? It has already been shown that one enters into what is completely not realized. Even though Lhasbyin (Devadatta) did not realize the nature, he sees the entry from seeing the similarity of offerings. If it is said that there is deception in that, it is not so, because it is not deceptive due to the connection, therefore explaining the cause of non-deception. If there is confusion due to the power of habit, then, since habit itself is related, is it the ascertainment of meaning? Is it the attainment?