Tibetan
པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་མཚུངས་ཉིད་སྤྱི་འདི་ལ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེ་འབྲས་ཤེ་ན་དུ་མ་དང༌། །འཇིག་འགྱུར་དེ་ཡང་འདོད་མ་ཡིན། །འཇིག་པ་དངོས་པོ་ཙམ་དང་ནི། །རྗེས་འབྲེལ་ཕྱིར་ན་རྟག་ཉིད་མིན། །རིགས་རྣམས་འབྲས་བུ་མིན་ཕྱིར་ན། །མ་འབྲེལ་པ་དང་དངོས་མེད་འགྱུར། །རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པ་ལས་མ་རྟོགས་པ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་གཞན་ནི་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ན་གཉིས་ཡོད་པ་དེར་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་གང་ན་ལྷག་པ་ཡོད་པ་དེར་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་གསལ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེས་པ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་གསལ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་དང་གསལ་བ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡོད་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྤྱི་ལ་ནི་སྤྱི་མ་རྟོགས་པ་མེད་ པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པ་མཚུངས་སོ། །ངོ་ཤེས་པ་ནི་སྤྱི་མ་ངེས་ཏེ་སྤྱི་དག་ལ་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཞིག་པས་མི་འདོད་པ་ཐོབ་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གསལ་བ་ཞིག་ན་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་ཡང་མ་འབྲེལ་པ་དང༌། ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྤྱི་ཁྱབ་པ་ལ་ནི་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཀྱི་ཆའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སྤྱི་ནི་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མེད་ན་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཡོད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་དོ། །སྤྱི་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་གཞན་དང་འབྲེལ་པས་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་སྤྱི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བོང་བུའི་རྭ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྱུར། །ཁྱེད་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྱུར་ཞེ་ན། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
不是那样的。因此，对于这个共相的等性来说，是无实物的自性。如果它是果，则会变成众多，并且也不希望它是坏灭的。由于坏灭仅仅与实物相关联，因此不是常恒。由于各种类别不是果，因此会变成无关联和无实物。从错乱的认识方式中，无法成立其他与未认识的等性方式相同的东西。然而，等性的方式如何存在呢？如果在某处存在二，则存在二的方式，如果在某处存在更多，则也是如此。如果是这样，那么，其他显现所产生的显现，会增长共相的方式，由于随着显现的来去而变化，因此是显现的果。如果那样，则会像显现一样，变成众多。如果说是由于是能认识的，所以是唯一的，那么，共相也具有相同的方式，因此会变成无穷尽。如果说共相没有不认识共相的情况，那么，对于显现来说也不是这样，因此辩驳和考察是相同的。能认识的不是共相，因为在各种共相中也能见到能认识的。共相坏灭也会导致获得不希望的结果，因为显现坏灭时也会坏灭。由于是实物，因此也会坏灭，因为坏灭仅仅与实物相关联，这将会成立。即使不产生共相，也会变成无关联和无自性。实物本身是执持各自决定的方式，而普遍的共相则不具备这一点。存在于所有时间部分的集合中的共相是无法认识的。必须存在所缘，如果不存在所缘，又怎么会存在呢？如果说是由于与存在本身相关联才存在的，那么，存在本身也必须与存在相关联，因此是无穷尽的。共相不是由于与其他的存在本身相关联才存在的，而是由于存在于自己的自性中。因此，没有所缘就无法缘取，因此共相是不存在的。为什么驴子的角没有存在于自己的自性中呢？如果问为什么对你来说也没有存在于自性中呢？回答是因为没有原因。
English
It is not like that. Therefore, for this generality of sameness, it is the nature of non-entity. If it is a result, it would become many, and it is not desired that it is also perishable. Since perishability is only related to entities, it is not permanent. Since the various kinds are not results, they become unrelated and non-existent. From the aspect of mistaken cognition, it is not possible to establish another thing that is the same as the aspect of non-cognition. However, how can the aspect of sameness exist? If there are two in a place, then there is the aspect of two, and if there are more in a place, then it is also like that. If that is the case, then the manifestation that arises from other manifestations will increase the aspect of generality, and since it follows the coming and going of manifestations, it is the result of manifestations. If it becomes like that, then it will become many like manifestations. If it is said that it is one because it is knowable, then generality also has the same aspect, so it will become endless. If it is said that there is no non-cognition of generality in generality, then it is not like that for manifestations either, so the refutation and examination are the same. The knowable is not generality, because the knowable is also seen in various generalities. The destruction of generality will also lead to obtaining undesired results, because it will be destroyed when manifestations are destroyed. Since it is an entity, it will also be destroyed, because destruction is only related to entities, which will be established. Even if generality is not produced, it will become unrelated and without self-nature. The entity itself is what holds the aspects that are determined separately, but the universal generality does not have that. The generality that exists in all collections of parts of time cannot be cognized. There must be an object of focus, for how can it exist if there is no object of focus? If it exists because it is related to existence itself, then existence itself must also be related to existence, so it is endless. Generality does not exist because it is related to another existence itself, but because it exists in its own self-nature. Therefore, it cannot be focused on without an object of focus, therefore generality does not exist. Why is the horn of a donkey not existing in its own self-nature? If you ask why it is not existing in its own self-nature for you either? The answer is because there is no cause.
Tibetan
རོ། །དེ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་སྤྱི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་གི་བློས་རྟོགས་སོ་ཞེས། །འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་བརྟགས་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཚུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྤྱི་འདི་ནི་བརྡའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲའི་བློ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་པོར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཡི། །ཤེས་པ་གང་དེ་བརྡ་དག་ལ། །ལྟོས་པ་མ་ཡིན་སྤྱི་ཡིན། །བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མེད། བརྡ་བྱེད་པ་ནི་ཉེ་བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། སྔ་མ་སྤྱི་མར་སྒྲོ་འདོགས་ནི། །མེད་པར་གལ་ཏེ་བརྡ་བྱེད་ན། །ཁྱབ་པ་མེད་ལ་ཐ་སྙད་ནི། །རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྒྲའི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་ན་ རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྡ་མེད་པར་ནི་སྒྲ་ལས་སྤྱིའི་བློ་མ་མཐོང་ངོ༌། །སྒྲ་མེད་པར་ཡང་གསལ་བ་གཞན་མཐོང་བ་ལས་ནི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ཉིད་རྟགས་ཡིན་ནོ། །བརྡ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། །རྟགས་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཀྱང་སྔོན་མཐོང་བ་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱི་ལྷག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང༌། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱང་བརྡ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ལ་བརྡ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་བརྡ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་ཙམ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་དམུས་ལོང་བརྒྱུད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བཟུང་ཞེ་ན། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་དོན་མེད་ཡིན། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་མ་བཟུང་ནའང༌། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་དོན་མེད་ཡིན། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་ན། །བསྟན་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བསྟན་པ་སྟོང་ཕྲག་གིས་ཀྱང་གཟུང་བར་ནུས་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། མཐོང་བ་བདག་གིས་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྐྱེས་སུ་བྱེ་བར་བ
Chinese
若！若如是，则总相亦将不成立，因彼亦无因之故。若谓总相乃是觉悟，如兔角等亦为自心所觉悟。对此已作解释。是故彼等亦应存在。若谓经确定考察则非有，一切皆同。又，此总相乃由名言力于声音之识中显现，如是亦不成实物。此如下说：由事物力所生之，识为何者于名言，不依赖即是总相，于识中不显现如是。施设名言非仅以近取而作，缘彼之识亦是增益。此如下说：若于前前总相增益，无有而作名言者，于无有周遍，名言则，不随转成。若谓仅由声音之力于名言之时觉悟，若无前后之增益，则不觉悟。无名言则不从声音见总相之识。若谓无声音亦从其他明显之所见而转变，于彼亦于彼之自性，名言之事物彼即是记号。说名言乃为近显，于记号亦不依赖。记号亦是先前所见者而作连结，而非其他。如是，声等之族姓，婆罗门等之族姓亦仅依名言，不依赖事物。若谓婆罗门等之族姓是与名言俱有之现量，则非也，由事物之力所生者，不依赖名言，仅依赖名言则将成盲人相传。若谓亦有俱生之现量，对此已说：若谓现量已执持，则近示无意义。若现量未执持，则近示亦无意义。若现量已执持，指示有何用？因其已由彼执持之故。然若现量不能执持，如是，彼亦如何能由千指示所执持？见者我见此，而作差别。
English
If so, the universal will also not be established, because it also has no cause. If it is said that the universal is understanding, like the horns of a rabbit are also understood by one's own mind. This has already been explained. Therefore, those should also exist. If it is said that it is not so when definitely examined, then everything is the same. Moreover, this universal appears in the mind of sound by the power of convention, but even so, it does not become a real object. It is like this: Whatever knowledge is born from the power of an object, that which does not depend on convention is the universal. It does not appear in the mind in that way. Making conventions is not done by focusing only on what is near, and the knowledge that depends on it is also an imputation. It is like this: If there is no imputation on the previous universal, and conventions are made without it, then in the absence of pervasion, names will not follow. If it is said that it is understood at the time of naming by the power of sound itself, if there is no imputation of before and after, then it will not be understood. Without convention, the mind of the universal is not seen from sound. If it is said that even without sound, it changes from seeing other clear things, then there also, in its essence, the thing of naming is the sign itself. Speaking of convention is to show what is near, and it does not depend on the sign either. The sign also connects what was seen before, but not more than that. Similarly, the class of sounds and the class of Brahmins also rely only on convention and do not depend on things. If it is said that the class of Brahmins and others is a valid perception together with convention, it is not so, because what is born from the power of things does not depend on convention, and relying only on convention will become a transmission of the blind. If it is said that there is also a co-occurring perception, it has been said about this: If it is said that perception has grasped it, then pointing out what is near is meaningless. Even if perception has not grasped it, pointing out what is near is meaningless. If perception has grasped it, what is the use of pointing it out? Because it has already been grasped by it. However, if perception cannot grasp it, then how can it be grasped by thousands of indications? The seer makes a distinction by saying, 'I see this.'