Tibetan
ད་དེ་ཡང་སླར་ཕྱིར་དང༌། །དེ་ཉིད་དུ་ན་དོན་དངོས་སུ། །མེད་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན། །སྤྱིའི་བློ་ལ་སྣང་བ་ནི་སྤྱིར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་མེད་པ་ཅན་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ན་དེ་ཚེ་ངེས་པར་དེ་བློ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྤྱིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཅི་ལྟར་སྤྱིར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་རྣམ་པ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་ལ་བསླད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་འདི་ནི་ཅི་ལྟར་དེའི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་བརྟེན་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་དེས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བརྟག་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། དུང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱི་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། སྤྱི་དེ་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན། ཡང་དངོས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་མེད་པས་བརྗོད་བྱ་མིན། །གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་འགའ་ཞིག་ལས། །དངོས་འདོད་དངོས་རྣམས་ཅི་ལྟར་འདོད། །བརྗོད་བྱ་མིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ སྟེ་སྤྱི་གཞན་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྤྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་གསལ་བ་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དུ་བ་ནི་མེ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་གསལ་བ་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མི་དད་པར་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་སྣང་ན་གང་གིས་ན་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། དེས་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དག་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་མེད་དོ། །གང་ལས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྤྱི་གཞན་ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་གཞན་ཡང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བས་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རི་བོང་གི་མགོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་ཅི་འགལ། འདིར་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་གསལ་བ་ཐ་དད་པས་བློ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཟད་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་བཤད་པ་ནི། ཉེར་ལེན་ཐ་དད་ཕྱིར་གཞན་དུ། །བརྗོད་པར་བྱ་མིན་ཉེར་བཏགས་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་སྤྱིའམ་གསལ་བ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར། འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པའི། །དོན་ལའང་སྤྱི་ཡི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། །མཉན་པ་ དག་ནི་འཇུག་འགྱུར་ན། །ཡོད་པ་མེད་ཆོས་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདས་པའམ་མ་འོངས་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་སྤྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྤྱི་ཡོད་པ་དེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་སུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། ཡོད་པ་ནི་མེད་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡི་ཆོས་སུ་མ་རྟོགས་ན། །འདས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །སྤྱི་ནི་གསལ་བ་འདས་པའི་དབང་གིས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱི་ནི་འདས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤྱི་མེད་པའི་
Chinese
而且那又再次返回，在那之中，实际上，因为没有，所以不是具有自性的。显现于普遍心识的是普遍所希望的。如果成为无自性者，成立为无相之体性，那么那时必定会变成与心识相异，因此成为普遍，因为它见到普遍的体性。然而，那也是于义理的错乱，也要如那如何普遍见到般地了知是错乱。而且，自己的相不是普遍，因为自己的相的究竟就是自己的特征。然而，那是由于各别，因为是于义理的迷惑。也要了知那确实不是义理的自性。如何说这个普遍是它的究竟呢？如依赖于它而了知般，在义理上是不存在的。因此，以自性所缘的本身就不是具有体性，不是具有自性，因为那样是不可堪忍观察的。如果不是那样，黄色等等，也会存在于白海螺等等之中。因此，普遍不是事物。因为不是所说之事物，所以普遍不是事物。普遍不是在那和其它之中所说之事物。而且也不是成为事物。为什么呢？因为无自性故不是所说之事物。如果从某些言说中，如何希望事物所希望的诸事物呢？不是非所说之事物。凡不是在那和其它之中所说之事物，那就是没有自己的体性，成为事物者，必定会变成在那或其它之中所说之事物。如果因为普遍是在其它之外所说之事物，所以确定成为各别，那么普遍就会成为事物吗？如果从显明是事物之外，也会变成在那和其它之中所说之事物。因为不能从那本身来说，所以不是事物。如果因为与那相关联的缘故，所以不能从那来说，那么，因和果的事物是各别的关联，因此果
English
And that also returns again, and in that, in reality, because it does not exist, it is not something with inherent existence. What appears to the general mind is what is generally desired. If it becomes something without inherent existence, established as the nature of being without characteristics, then at that time it must necessarily become different from the mind, therefore it becomes universal, because it sees the nature of the universal. However, that is also a delusion about the meaning, and it must also be understood that it is a delusion in the same way that it is seen universally. Moreover, one's own appearance is not universal, because the ultimate of one's own appearance is one's own characteristic. However, that is because of the difference, because it is a confusion about the meaning. It must also be understood that it is certainly not the nature of the meaning. How is it said that this universal is its ultimate? It does not exist in meaning, just as it is understood to depend on it. Therefore, the very object of that nature is not something with inherent existence, it is not something with nature, because it is unbearable to examine in that way. If it is not so, then yellow and so on will also exist in white conch shells and so on. Therefore, the universal is not a thing. Because it is not something to be spoken of, the universal is not a thing. The universal is not something to be spoken of in that and in others. And it is not becoming a thing. Why? Because it is without inherent existence, it is not something to be spoken of. If from some speech, how do you want the things that are wanted? It is not something that is not spoken of. Whatever is not something to be spoken of in that and in others, that is without its own nature, and what has become a thing will inevitably become something to be spoken of in that or in others. If, because the universal is something to be spoken of outside of others, it is certain to become distinct, then will the universal become a thing? If it is clear that it is a thing, it will also become something to be spoken of in that and in others. Because it cannot be spoken of from that itself, it is not a thing. If it is because of the connection with that that it cannot be spoken of from that, then the things of cause and effect are a connection of difference, therefore the effect
Chinese
那么一切都依赖于因来表达，这就不成立了。烟不是从火中产生，也不能说它与火既相同又不同。如果说因为地方没有差别，所以不能从普遍的显现中表达，那么，所谓的地方，实际上并不存在于事物之外。如果显现为没有差别，怎么会变成没有差别呢？如果显现为差别，又怎么会没有差别呢？因此，除了相同和不同之外，没有其他的事物。因为无法从任何事物中表达，所以事物是不存在的。它也不能从其他的普遍中表达，因为其他的普遍也没有成立为事物。如果说，因为是从分别念中表达为差别，所以是事物，那么，兔角等也因为相互差别，而必然成为事物。如果说，它们是从不同的近取而产生差别，但实际上并非如此。兔子的头等是具有不同近取的心的差别，而不是兔子角等本身的差别，那么，对于这一点也可以这样说，有什么矛盾呢？在这里，也是因为近取显现的差别，心才会有差别，但实际上并没有事物的差别。对此的解释是：因为近取不同，所以表达为不同，但并非是近取所附加的。如果普遍或显现是声音所表达的对象，那么过去和未来就不会成为表达的对象。但事实并非如此。因为：过去和未来的，事物中普遍的因，听闻，也会进入，存在怎么会变成无的法？如果说，在表达过去或未来的事物时，也是通过普遍的认识，那么，这个存在的普遍，怎么会变成过去和未来事物的无的法呢？存在不会变成无的法。如果说，显现是其他存在的法，如果不认识它的法，怎么会变成过去呢？普遍是因为显现受到过去的影响才变成过去的，而不是它自身的性质。因此，普遍是因为与过去相关联才是过去的。因此，毫无疑问地，普遍是不存在的。
English
Then everything is expressed in dependence on causes, which would not be established. Smoke is not produced from fire, nor can it be said to be the same as or different from fire. If it is said that because there is no difference in place, it cannot be expressed from the general manifestation, then, what is called place does not actually exist outside of things. If it appears as without difference, how can it become without difference? If it appears as difference, how can it be without difference? Therefore, apart from the same and different, there are no other things. Because it cannot be expressed from anything, things do not exist. It also cannot be expressed from other universals, because other universals have not been established as things. If it is said that because it is expressed as difference from conceptualization, it is a thing, then, rabbit horns, etc., would also necessarily become things because of their mutual difference. If it is said that they are different because they are produced from different proximate causes, but this is not actually the case. The minds of rabbit heads, etc., which have different proximate causes, are different, but not the rabbit horns, etc. themselves, then, what contradiction is there in saying this about this as well? Here, too, it is only because of the difference in the manifestation of the proximate cause that the mind has difference, but there is actually no difference in things. The explanation for this is: because the proximate cause is different, it is expressed as different, but it is not what the proximate cause has added. If the universal or manifestation is what is expressed by sounds, then the past and future would not become objects of expression. But this is not the case. Because: in the past and future, the cause of the universal in things, hearing, will also enter, how can existence become the dharma of non-existence? If it is said that when expressing past or future things, it is also through universal cognition, then, how can this existing universal become the dharma of non-existence of past and future things? Existence does not become the dharma of non-existence. If it is said that manifestation is the dharma of other existence, if one does not recognize its dharma, how can it become the past? The universal becomes the past because the manifestation is influenced by the past, but not by its own nature. Therefore, the universal is the past because it is related to the past. Therefore, without a doubt, the universal does not exist.