Tibetan
ན་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སྒྲ་འདི་དག་གིས་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་མེད། །གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་ལས་ནི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རིགས་མི་མཐུན་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་ལྡོག་པ་ཡང་སྒྲ་དེ་ལས་འཇུག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་འཇུག་པར་ཡང་བྱེད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ལྡོག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་སུ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་དོ། །བུམ་པ་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཁྱེར་ནས་མི་འོངས་བ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མེད་དོ། །ཁྱེར་ཤོག་བྱ་བ་འདི་ཁྱེར་ནས་མི་འོང་བ་འགོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ནི་རང་ཉིད་ཁྱེར་ནས་འོང་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དགག་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་དང་པོའི་སྒྲའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ནི་དགག་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ལས་ནི་གཞན་མིན་པའི། །ལེན་པ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་འདིར། །ཐལ་ཡིན་འདི་ནི་འགོག་བྱེད་དེ། །དེ་ལ་ཐལ་བ་གཞན་ཅི་ཡོད། །འདིར་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །མི་ལེན་པ་ཡིན་པས་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དགག་པ་ནི་གཞན་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ན་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་བཀག་པ་ན། །གཞན་ནི་རང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན། །སྒྲ་ཡི་བྱེད་པ་དེ་ལ་མེད། །དོན་གཉེར་ཡིན་ཕྱིར་རང་གིས་རྟོགས། །གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་གཞན་མེད་པ། །ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། །གཞན་རྟོགས་ན་དེར་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་བཤད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་སེལ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །རང་གི་བློ་ཉིད་དེས་དབེན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་སྤྱིའི་བློ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དུ་ཆུག་མོད། དེ་སྤྱི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་པོ་མེད་ཅན་སྤྱི་བློ་ལ། །སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་མཐོང་ཕྱིར་དང༌། །དོན་ལ་འཁྲུལ་པའང་མེད་ན་ནི། །སྤྱིར་འདོ
Chinese
具有从无而返的体性。 这些语词所表达的， 于彼则丝毫本体皆无。 从他者而返的体性的总相，并非具有自性。 语词仅仅是使显现意欲之外的相异种类，从那上面返回，仅仅是做到不存在，而且返回也仅仅是从那个语词上不进入。 如果也仅仅是做到进入呢？仅仅是返回，谁也不会去追求意义。 “拿瓶子来”这句话，如果说追求的意义不是拿着粗布等等不来，那是不对的。 “拿来”这句话是阻止不拿来，从那上面自然会变成自己拿来。 那也会变成对不是瓶子的东西也犯错，所以要阻止那个，因为否定本身是不具有本体的。 如果说不会变成成立第一个语词的语词意义吗？对那个来说，否定是不可能的，因为没有过失的缘故。那也是不对的。 从舍弃中，对于不是他者的， 不取，这才是这里， 是过失，这才是阻止者， 对于那个，还有什么其他的过失？ 这里是没有结合本身， 因为是不取，所以那个过失本身就是阻止增益。 如果说那个否定不就是成立他者吗？那怎么会说那个不具有本体呢？ 在这里这样说： 当否定那个本体时， 他者就是自己领悟。 语词的作用不在于那个， 因为是追求意义，所以自己领悟。 他者存在本身，他者不存在， 怎么会变成那样呢？ 如果领悟他者，在那里就会产生领悟，因为那样说是因为领悟的自性是他者遣除的一方，所以没有过失。 因为领悟到自己的心识本身体验到空虚等等是不存在的。 如果暂时说总相的意识是存在的。 在那里，凡是具有意义的形象，那就是总相的存在本身。 如果因为显现为其他的形象，就姑且认为那个不具有意义的本体，如果说那个不是总相的差别，那是不合理的。对此这样说： 对于不具有本体的总相意识， 因为见到是总相本身，并且， 如果对于意义也没有错乱， 对于总相
English
It has the characteristic of turning away from non-existence. Whatever these words express, In that, there is not even a little essence. The generality of the characteristic of turning away from others is not something that has inherent existence. Words merely make the different kinds that are not manifestly desired turn away from that, merely making it non-existent, and turning away is also only not entering from that word. If it is also merely doing the entering? Merely turning away, no one seeks meaning. If the meaning sought in the phrase "Bring the pot" is not bringing coarse cloth etc., that is not right. The phrase "Bring it" prevents not bringing it, and from that, it will naturally become bringing it oneself. That would also become a fault for things that are not pots, so that is prevented, because negation itself does not have an essence. If it is said that it will not become establishing the meaning of the first word's word? For that, negation is not possible, because there is no fault. That is also not right. From abandonment, for what is not other, Not taking, that is here, Is a fault, that is the preventer, For that, what other fault is there? Here, there is no combination itself, Because it is not taking, so that fault itself is preventing superimposition. If it is said that that negation is not just establishing the other? How can it be said that that does not have an essence? Here, it is said like this: When negating that essence, The other is oneself realizing. The function of words is not in that, Because it is seeking meaning, so one realizes oneself. Other existence itself, other non-existence, How can it become like that? If one realizes the other, there, realization will arise, because saying that is because the nature of realization is the side of eliminating the other, so there is no fault. Because one realizes that one's own mind itself experiences emptiness etc. is non-existent. If one temporarily says that the consciousness of generality exists. There, whatever has the appearance of meaning, that is the existence of generality itself. If, because it appears as other appearances, one may as well think that that does not have the essence of meaning, if it is said that that is not a difference of generality, that is not reasonable. To this, it is said like this: For the consciousness of generality that does not have an essence, Because it is seen as generality itself, and, If there is also no confusion about meaning, For generality