Tibetan
རྗེས་འབྲེལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི། །རྣམ་པའི་ཆ་ནི་རྣམ་ངེས་གང༌། །དེ་ནི་དེ་ལ་གནག་གིས་སྤྲུལ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ལས་སྤྱི་འབའ་ཞིག་རྟོགས་ན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་གྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆའི་སྐབས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། གསལ་བ་ལས་སོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་མི་སྣང་ན་ག་ལས་གསལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ནི་མི་འཐད་དེ། སྤྱི་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་སོང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ ཡིན་ཡང་དོན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གཉི་ག་ཡང་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དབང་པོས་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དབང་པོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་གསལ་བ་དབང་པོའི་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དབང་པོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་གསལ་བ་དབང་པོའི་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་ལས་རྟོགས་པ་སྤྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་བའི་སྤྱི་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཡིད་ཆེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་སྒྲས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །དེས་ན་གསལ་བ་ཉིད་སྒྲས་རྟོགས་ན་དབང་པོའི་ཚོགས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཤེས་དོན་ཉིད། །ཕྱིར་ན་དབང་པོ་དོན་མེད་མིན། །དེ་དངོས་གཅིག་ཕྱིར་སྒྲ་སོགས་ལས། །ཐ་དད་སྣང་བློ་ག་ལས་ཡིན། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་དབང་པོ་རྣམས་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མངོན་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི། མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ནི་མདུན་ན་གནས་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནི་མངོན་སུམ་གཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་བརྡ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ
Chinese
后接蓝色等，形相之分是何种决定？那是用黑色来变幻它。如果从声音中只理解一般，就会只显现一般的形相，哪里会有蓝色等形相之分的场合？说是从显现中来，如果显现不显现，又怎么能从显现所生呢？这是不合理的，因为会陷入没有一般，因为不会从那之中显现出差别。已经说过，随后的形相本身也不是蓝色等形相之外的。虽然那是一般的形相，但也不会变成诸事物的“一般”。如果两者都显现呢？不是的，因为会变成根识所取。因为根识所能理解的显现是根识所取，所以不合理。不会变成根识所取。根识所能理解的显现是根识所取，这就不合理了。从声音中理解不会变成一般，因为不会理解成有如此这般的一般。因为没有信任和显现的差别。因此，没有从显现中差别出来的声音所能理解的。因此，如果显现本身能被声音理解，那么根识的集合就不会有果实，因为会变得无意义。如果现量是知义本身，那么根就不会无意义。因为那是同一事物，从声音等中，怎么会有不同的显现之识？现量本身只是理解事物的自性，如果有它，那么诸根就变得无意义了。如果理解为安住于眼前是现量，而不是使之显现呢？不是的，因为声音也能以其他方式理解。声音不是理解为安住于眼前，因此不会变成现量。如果说理解一切自性呢？从声音中也能理解那本身，因为在那本身上取了名言。说是为了完全满足的意义呢？不是的，因为听到你说“完全满足是这样的”，也会有完全满足。说是为了极度结合而发生呢？不
English
What kind of determination is the aspect of forms, such as following blue? It is transformed into black there. If one understands only the general from sound, then only the general aspect will appear. Where would there be an occasion for aspects of forms such as blue? If you say it is from clarity, if clarity does not appear, how can it be produced by clarity? This is unreasonable because it would lead to the absence of the general, because difference does not appear from it. It has already been said that the subsequent form itself is not other than the forms such as blue. Although that is the general form, it will not become the "general" of things. If both appear? No, because it will become what is apprehended by the senses. Because the clarity that is understood by the senses is what is apprehended by the senses, it is not reasonable. It will not become what is to be apprehended by the senses. The clarity that is understood by the senses is what is apprehended by the senses, which is not reasonable. Understanding from sound will not become general, because there is no understanding that there is such a general. Because there is no trust and the appearance is different. Therefore, there is nothing to be understood by sound that is different from clarity. Therefore, if clarity itself is understood by sound, then the collection of senses will not have fruit, because it will become meaningless. If direct perception is the very meaning of knowing, then the senses are not meaningless. Because it is the same thing, how can there be different appearances of mind from sound, etc.? Direct perception itself is only the understanding of the self-nature of things, if it exists, then the senses become meaningless. If understanding as abiding in the present is direct perception, but not making it appear? No, because sound can also be understood in other ways. Sound is not understood as abiding in the present, therefore it will not become direct perception. If you say it is understanding all self-nature? From sound, that itself can also be understood, because the term is taken on that itself. If you say it is for the meaning of complete satisfaction? No, because hearing you say "complete satisfaction is like this," there will also be complete satisfaction. If you say it is happening for the sake of extreme combination? No.
Tibetan
་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ལས་བྱུང་ནས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་དང༌། ད་ལྟར་བ་ཆོད་པ་ཁོ་ན་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་གྱི། མ་ཆོད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདས་པ་དང༌། ཆོད་པ་ལྟར་མི་རུང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དབང་པོ་རྣམས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་མཐོང་བ་གང༌། །དེ་ནི་འདས་སོགས་ཅི་ལྟར་ཡིན། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདས་སོགས་ཀྱིས། །ངོ་བོ་གཞན་ནི་རྟོགས་པ་མེད། །མིག་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བ་ཡང༌། །རང་གི་ངོ་བོས་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་མ་ཆོད་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོས་གཟུང་བའི་གླུ་སྒྲ་ནི་ཆོད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆུ་རླབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འོངས་པའི་ཕྱི་རྨ་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་རྟོག་ཡང་རིང་ཞིང༌། །དེ་ནི་རྒང་རིང་ཡུལ་ཉིད་དུ། །རྟོགས་ཕྱིར་འོངས་པ་ག་ལ་ཡིན། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འཇུག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡུལ་རྒྱང་རིང་པོར་རྟོགས་ཀྱང༌། ལུས་ལ་གནས་པ་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་སམ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། རིགས་ངན་ལ་རེག་པ་དང༌། །བགྲོད་པར་མི་བྱ་བ་ལ་བགྲོད་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་སྒྲ་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ན། འདས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྣང་བཞིན་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བ་ཡང་མི་སླུ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་དབང་པོས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། རྟོག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དབང་པོས་རྟོགས་པ་ནི། །ཡོད་ཉིད་ཅེ་ན་སྦྲང་བུ་སོགས། །ཅི་ཕྱིར་ཡོད་མིན་ཉམས་ཕྱིར་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཉམས་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར། །རྟོགས་ཕྱིར་སྦྲང་སོགས་མེད་ཅེ་ན། །དེ་ལྟར་འོ་ན་ངོ་བོ་ཡིས། །རྟོགས་ཕྱིར་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མངོན་སུམ་ཉིད་དང་མ་ཆོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་དང་དབང་པོའི་རྟོག
Chinese
因为，过去产生而住留的结合是可能的。即使如此，声音也只会与过去和未来，以及现在已决定的事物结合。对于未决定的显现，则不然，因为与它们的结合没有结果。如果说，色等过去和不能像决定那样的事物，不是完全满足的原因，因此诸根是有结果的。那是不真实的， 凡是以自性所见， 彼如何是过去等？ 由无显现之过去等， 不能证知其他自性。 眼等所见也是， 仅以自性所见，是未决定和完全满足的原因。以自性所取的歌声，即使已决定，也不能成立完全满足，并非如此。如果说，像水波一样到来的外伤是已决定的。对此也没有意义， 虽近取而觉远， 彼于遥远之处， 既已觉知何来临？ 将陷入过分之极端。 如果即使在遥远之处觉知，如果安住于身体并相遇，那么色等也将同样。因此，声音和随后的推测，或者其他分别念觉知意义，也是可以的，将变成接触恶劣种姓，以及不行走变成行走等。因此，如果从声音中以事物自性而觉知，就不会变成过去等。显现的也是仅以自性觉知，而不是过去等。不欺骗也是从不欺骗等的声音中存在的事物。如果说，只有诸根的觉知是存在的，而仅仅是分别念则不然，因为见到声音的分别念等进入到不存在的事物中。如果诸根的觉知是， 若谓唯有存在，蜜蜂等， 为何非有因衰损？ 如何认为已衰损？ 若非如是， 谓以觉故无蜜蜂等， 如是则以自性， 以觉故认为有。 因此，仅以自性觉知才是存在、现量和未决定的原因。声音和诸根的觉知。
English
Because, the combination of arising from the past and abiding is possible. Even so, sound will only combine with the past and future, and with things that are now decided. For the undecided appearance, it is not so, because there is no result from combining with them. If it is said that form and other past things, and things that cannot be like decision, are not the cause of complete satisfaction, therefore the senses are with results. That is not true, Whatever is seen by its own nature, how can that be the past, etc.? From the past, etc., of no appearance, another nature cannot be known. What is seen by the eyes, etc., is also, only what is seen by its own nature is the cause of undecided and complete satisfaction. The song sound taken by its own nature, even if it is decided, cannot establish complete satisfaction, it is not so. If it is said that the external wound that comes like a wave is decided. There is no meaning to this either, Although taken closely, it is perceived far away, Since it is perceived in that distant place, how can it come? It will fall into an extreme of excess. If even if it is perceived in a distant place, if it abides in the body and meets, then form and other things will also be the same. Therefore, sound and subsequent inference, or other conceptualizations knowing the meaning, are also possible, it will become touching bad castes, and not walking becoming walking, etc. Therefore, if one knows from the sound by the nature of things, it will not become the past, etc. What appears is also only known by its own nature, and it is not the past, etc. Not deceiving is also something that exists from the sound of not deceiving, etc. If it is said that only the knowledge of the senses exists, but not just conceptualization, because it is seen that the conceptualization of sound, etc., enters into non-existent things. If the knowledge of the senses is, If you say that only existence is, bees, etc., Why is it not there because of decay? How do you think it has decayed? If it is not like that, If you say that there are no bees, etc. because of knowledge, Then it is like that by its own nature, It is thought to exist because of knowledge. Therefore, only knowing by its own nature is the cause of existence, direct perception, and undecidedness. The knowledge of sound and senses.