Tibetan
ས་པ་གཉིས་ཁྱད་མེད་པས་དབང་པོ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདིའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རིགས་ལྡན་རིགས་ མིན་གང་གི་ཕྱིར། །གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་རྟེན་མེད། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་གྲུབ་ཅེ་ན། །ལྟོས་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་རག་ལས་མེད་པ་ཡང༌། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་པར་བྱེད། །འབྲས་མིན་ཅི་ལྟར་ཡང་ཅི་ཞིག །གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་འབྲེལ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ། །རིགས་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད། །རིགས་སུ་བརྗོད་དམ། གཞན་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་སྤྱིའི་དངོས་པོའི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གསལ་བ་རྣམས་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པ་སྟེ་མ་འདྲེས་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས། འདི་ནི་དེ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེའམ། དེ་ནི་འདི་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཇི་སྙེད་པ་ཡང་རྟོགས་པས་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་པས་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཅི་སྲིད་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་འདིར་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པས་གཞན་ལ་རག་མི་ལས་པའམ། རྒྱུ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱང་རྟོག་པ་ཁོ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཤེས་ལྡན་ཅི་བཟློག་པ་ལ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ལས་གསལ་བ་གཞན་ནམ། སྤྱི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནི་སྤྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་སྤྱི་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མེད་པ་རིགས་སུ་ཐལ་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རི་བོང་གི་གི་རྭ་རི་བོང་གི་རྭ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱིར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་གྱི་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་བ་ལང་ཉིད་ རྟ་
Chinese
由于二者没有差别，因此诸根不具备现量证悟的必要，因此没有果。因此，总相也不是实物。例如：具有种姓或不具有种姓，因为显现的自性不依赖于他者。如果说是成立了差别，因为依赖的缘故，就说是果。因为从自己的因中成立的缘故，果也不依赖于他者。是由分别念联系的。不是果又怎么样呢？如果是他者，则与此无关。因此，成立了无自性。具有种姓的事物本身，是说为种姓呢？还是他者？对此，暂且显现的自性不是总相的事物，因为显现的事物不依赖于他者，即不混杂而现量证悟。不迷惑的智慧证悟为他者，不是变为他者。同样，杂色等不依赖于他者而各自证悟。然而，第二个显现等，后来依赖于先前的，认为“这与那个相似”或者“那个就是这个”，如果这样认为，那也是不真实的。幼芽等所有的果，也是由分别念与自己的因联系的，因为已经成立，所以不依赖于他者。因此，只要没有成立，就仅仅是这里的分别念。在成立的时候，也因为与它同时存在而不依赖于他者，或者因坏灭的缘故，果也仅仅是由分别念与因联系的，有智慧的人难道不是在否定什么吗？因此，显现之外的显现，或者总相是差别，则与此无关，因此总相是无自性的。对于无关联的证悟，则没有总相存在。如果这样，那么无关联证悟的事物不存在，也成为总相的过失，因为在无自性上是相同的。不存在不会成为种姓的过失，因为不依赖于它。兔子角被称为兔子角，是依赖于自己的显现而成为总相的。不是他者的显现。为什么呢？对于说总相是实物的人来说，牛本身就是马。
English
Since there is no difference between the two, the senses do not possess the necessity of direct perception, therefore there is no result. Therefore, the general characteristic is also not a real entity. For example: Whether possessing a lineage or not possessing a lineage, because the nature of appearance does not depend on others. If it is said that the difference is established, because of dependence, it is said to be a result. Because it is established from its own cause, the result also does not depend on others. It is connected by conceptual thought. What if it is not a result? If it is other, then it is unrelated to this. Therefore, it is established as without inherent existence. The thing itself that possesses a lineage, is it said to be a lineage? Or is it other? To this, for the time being, the nature of appearance is not a thing of general characteristic, because the things that appear do not depend on others, that is, they are directly perceived without being mixed. The non-confused wisdom perceives as other, it does not become other. Similarly, variegated colors and so on are perceived separately without depending on others. However, the second appearance and so on, later depend on the previous one, thinking "this is similar to that" or "that is this", if you think like this, that is also not true. All the fruits such as sprouts are also connected by conceptual thought with their own cause, because they have already been established, so they do not depend on others. Therefore, as long as it has not been established, it is only conceptual thought here. Even at the time of establishment, because it exists simultaneously with it, it does not depend on others, or because of the destruction of the cause, the fruits are also connected with the cause only by conceptual thought, aren't wise people denying something? Therefore, if the appearance other than the appearance, or the general characteristic is different, then it is unrelated to this, therefore the general characteristic is without inherent existence. For unrelated perception, there is no general characteristic. If so, then the thing that is perceived without relation does not exist, and it also becomes a fault of the general characteristic, because it is the same in being without inherent existence. Non-existence will not become a fault of lineage, because it does not depend on it. A rabbit's horn called a rabbit's horn is only becoming a general characteristic by relying on its own appearance. It is not the appearance of another. Why? For those who say that the general characteristic is a real entity, the cow itself is a horse.
Tibetan
དང་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་མ་ཡིན་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་རྟ་དང་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་བོང་བུའི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །བ་ལང་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུ་ལས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས། །ངོ་བོ་མེད་པའི་རིགས་བརྟགས་པ། །ཁྱད་པར་དེ་ལ་འཇུག་དོན་ཅན། །སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན། །རིགས་ནི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བརྒྱད་ནས་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དེར་ལྷག་པར་ཞེ་ན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རིགས་དེ་རྟོག་པ་ན་ཁྱད་པར་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དང་ཐ་དད་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །རིགས་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གསལ་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་ལྷག་པར་ཞེ་ན་པ་ག་ལས་ཡིན། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་མ་མཐོང་བར་གཅིག་ཏུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ། ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། དེ་ལ་ངོ་བོར་སྣང་བའམ། །དོན་ལ་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ། །གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མེད་པའི། །དུས་ཅན་མཐོང་གོམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཡིན། །དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། འཁྲུལ་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བ་ལས་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་བརྒྱུད་པ་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་མཐོང་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ གཞན་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མཐོང་བ་ནི་དགོས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན། དོན་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྤྱི་གང་ཡིན། །གཞ
Chinese
不是牛等，为什么不依赖呢？如果说，那不是用马和牛等的光明来使其光明的。如果是那样，那么，对于驴的角等，也不依赖于杂色等，所以不是它的总的自性。牛本身是依赖于它而变化的缘故，并且是进入它的缘故，所以成为依赖的特征的关系，这样说是没有过失的。它的自性不是存在于那些之中，而且也没有它的自体的关系，然而，由于无始以来的习气力，所以会那样变化。因此，依靠本体，考察无本体的种姓，具有进入差别的意义，声音们则善加显示。种姓不是具有自性的，然而，仅仅是依赖于从八生起的特征的自性等，所以认为是具有自性的。因为是从那产生，并且在那特别执着，所以在思择种姓时，是进入差别的。因此，应当用具有进入那个差别的意义的声音们来显示它，而不是与其它无有差别，这是结尾。即使种姓具有自己的本体的相，但是光明和，唯一特别执着是从哪里来的呢？本体是可见的，对于不可见的唯一特别执着，是怎么样的呢？对此说：在那显现为本体，或者在意义上执着为那本身，凡是那个无始以来的错乱，是具有时间的见惯所变现的。仅仅是见到那本身，不仅是安立为它的本体，而且也有从一个错乱传递到另一个错乱，如同了知自在等一样。不明显显现也是从明显显现而来，对于这个问题，也是错乱传递本身是救护。因此，错乱是依赖于错乱的其它见，而且那也是从其它而来，所以无始的错乱本身是好的。因此，它的自性，见到是不需要的。或者，诸义的总相是什么呢？
English
It is not cow and so on, why is it not dependent? If it is said that it is not to be made clear by the clarity of horses and cows and so on. If that is the case, then, for the horns of donkeys and so on, it is not dependent on variegation and so on, so it is not its general self-nature. The cow itself is transformed by relying on it, and because it is entering into it, it becomes a relationship of the characteristic of dependence, it is not wrong to say so. Its own nature is not present in those, and there is no relationship of its own self, but, due to the power of beginningless habitual tendencies, it will change in that way. Therefore, relying on the entity, examining the genus without entity, having the meaning of entering into the difference, the sounds are well shown. Genus is not having self-nature, however, it is only relying on the self-nature of the characteristics arising from eight, so it is thought to have self-nature. Because it is born from that, and particularly attached to that, when thinking about the genus, it is entering into the difference. Therefore, it should be shown by the sounds that have the meaning of entering into that difference, and it is not without difference from others, this is the conclusion. Even if the genus has the aspect of its own entity, but light and, where does the unique particular attachment come from? The entity is visible, how is the unique particular attachment to the invisible? To this it is said: In that it appears as the entity, or in meaning it is grasped as that itself, whatever that beginningless confusion, is transformed by the habitual vision of having time. It is not only seeing that itself, it is not only established as its entity, but there is also a transmission of confusion from one to another, just like knowing the self-existent and so on. The unclear appearance also comes from the clear appearance, and for this question, the transmission of confusion itself is the refuge. Therefore, confusion depends on the other sight of confusion, and that is also from others, so the beginningless confusion itself is good. Therefore, its nature, seeing is not necessary. Or, what is the general characteristic of things?