Tibetan
་དོག་དང་དབྱིབས་དེ་རྫས་ལས་ཐ་དད་པའམ། དབྱིབས་ཀྱང་ཁ་དོག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མངོན་སུམ་ལ་མི་སྣང༌། སོ་སོར་མི་སྣང་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨོངས་པ་ཆེན་པོའི་མཐུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཚོགས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་ག་ལས་འགྱུར། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མེད་པས་གང་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས། དེའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱ་བ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་ཀྱི་དོན་ཡང་རྫས་ལས་ཐ་དད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་རྫས་ཡོང་སུ་རྟོགས་པའི་ཐ་དད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ ཉིད་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་བརྟགས་ནས་བྱ་བ་ལས་ཐ་དད་པར་དང༌། བྱ་བ་ཡང་དེ་ལས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་འདི་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འདི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བྱ་བ་དང་ཁམས་ཀྱི་དོན་ཡང་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་རྟོགས་པ་དེས་ན་ཅི་ལྟར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་བ་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བརྗོད། འོན་ཏེ་ཡང་མངོན་སུམ་ནི་ད་ལྟར་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བསྐུལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་མེད་པའི་དོན་དེ་ནི་ཡོད་ཅེས་ངེས་པ་དེ་ཅི་ལྟར། རྗེས་དཔག་ལ་ནི་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །དེར་ནི་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ལས་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་དང་མ་འབྲེལ་པ་དེ་ཡོད་ན་དེ་ཡོད་པར་ནི་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཏེ། མེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འབྱུང་བར་འགྱུ
Chinese
颜色和形状与物质是不同的吗？如果形状也与颜色不同，为什么在先前和后来的显现中不显现呢？如果不能分别显现，因为没有与它不同的集合，所以在那里显现，这实在是极大的愚昧。二者集合也不存在，又怎么会变成集合呢？随后的结合不是来自显现。因为没有它，推测也不存在，从何处理解为不同呢？因此，所谓的共同性根本不存在，因为一切都各自安住于自己的自性中，所以只是差别。因此，所谓“作者”的“行为”，不是供养等行为的差别的总和。因此，禅修不是作者的行为的自性，因为无法理解它与作者不同。要素的意义也不是与物质不同而存在的，虽然没有与随行和返回，成为先前和后来的物质完全理解的不同的自性不同，但假想具有不同，从而与行为不同，行为也与它不同，这仅仅是名称而已，这不是事物如实存在的状态。自己的行为和要素的意义也必定在结合的时候才会出现，因此，怎么能说缘于它的知识从先前的习气中产生而没有所缘呢？然而，显现是具有现在的对境，如果具有已生和将生的对境，那必然是没有所缘。声音是它的对境，但不会变成那样。如果认为像那样也说了“劝勉”等等，那不是的，没有见到的事物是存在的，这个确定是怎么来的呢？对于推测来说，是因为关联。在那里是那样存在的。所有理解隐蔽之境都是因为与意义相关联才具有不欺骗性，例如推测的知识一样。如果什么与什么不相关联，即使它存在，也不能确定它存在。没有所缘本身就是因为没有它的自性，已经说过不存在不是执持自己的体性。将要发生
English
Are color and shape different from substance? If shape is also different from color, why is it not apparent in prior and subsequent manifestations? If it is not apparent separately, since there is no aggregate different from it, to say that it appears there is the power of great ignorance. Since there is no aggregate of the two, how can it become an aggregate? Subsequent combination is not from manifestation. Since that does not exist, inference also does not exist, from where is it understood to be different? Therefore, the so-called commonality does not exist at all, because everything abides in its own nature, so it is only difference. Therefore, the "action" of the so-called "agent" is not the generality of the differences of actions such as making offerings. Therefore, meditation is not the nature of the action of the agent, because there is no understanding that it is different from it. The meaning of the element is also not existent as different from substance, although there is no difference from the different nature of the substance that has become prior and subsequent by following and returning, but having imagined it to have difference, it is different from action, and action is also different from it, this is only a name, this is not the state in which things truly exist. One's own action and the meaning of the element will also necessarily occur at the time of combination, therefore, how can one not say that the knowledge that arises from the prior habituation and is focused on that does not have an object? However, manifestation is that which has a present object, if it has an object that has arisen and will arise, then it is necessarily without an object. Sound is its object, but it will not become that. If one thinks that like that it is also said "exhortation" etc., that is not so, how does the certainty that the unseen thing exists come about? For inference, it is because of connection. There it exists like that. All understanding of hidden realms is unfailing because it is related to meaning, like the knowledge of inference. If something is not related to something, even if it exists, it cannot be certain that it exists. The absence of an object itself is because of the absence of its nature, it has already been said that non-existence is not holding its own essence. Will occur
Tibetan
ར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་བར་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ནི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གཞན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེའི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཉིད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་མ་བྱས་ན་ཕུང་བར་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་གི་ནུས་པ་རྟོགས་པ་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་ལ་རྟོགས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཡིན་པར་ནི་མ་རྟོགས་ན།། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་བསྐུལ་ཡང་དེ། །དེ་ལ་ཅི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། ཁམས་ཀྱི་དོན་རྣམས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའམ། འབྲས་བུ་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡང་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ཤེས་པས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བློ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལས་ནི་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་ཅན་སུ་ཡང་མི་འཇུག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེའི་ཕྱིར། འཆད་པ་པོ་ཡི་བྱེད་པའི་ཡུལ། །ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡི་ཕྱིར། །དོན་གང་བློ་ལ་རབ་གསལ་བ། །དེ་ལ་སྒྲ་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །དོན་གྱི་དེ་ནི་རྒྱུ་ཅན་མིན། །སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་བདེན་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་སོ། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན་ལས། བསྒྲུབ་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པར་གནས་པ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ན། འོ་ན་ངོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་ནས་འཇུག་པ་ན། མི་སློ་བ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྔོན་མེད་དོན་ཤེས་པ། །ངེས་པར་གནོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང༌། །སྐྱོན་མེད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདོད་པའི་ཚད་མ་ཡིན། །ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བལྟ་བའི་ཤེས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཚང་མ་མ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ཡང་ཡན་ལག་གི་ཤེས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་བལྟ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་མིག་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱུ་གཞ
Chinese
也并非一定是和合而相关的。从比量来说，是从因了知果，因为如此在其他地方见到。对于火的焚烧等等来说，并非是果的因被缘到，不做那些也并非一定会坏灭。如果说，了知自我的能力，是供养等等的因，并且以了知自我而进入，那么，如果那不是天界的因，如果没有了知，即使催促确定地结合，为何要进入那里面呢？因此，修习和确定地结合，以及界的事物互相联系，或者成立与果明显地联系，也不应说是语言的意义，因为一切都会发生，因为不以知识执持，所以是无有智慧所缘的缘故。因此，显现和分别假立成为一体而进入，并且那也是遣除其他的。从吠陀来说，谁也不会进入以分别作为先导，因为非常广说就足够了。因此， 讲述者的行为境， 尤其因为增益之故， 任何意义在心中极明， 对此声音就是量。 意义的那个不是有因， 增益不是成为真实意义的境。这个安住。在量理释的庄严中，成立和修习等等的种种解释是第一品。如果安住于成办义是不欺骗，那么，从认识等等的知识，也知道这就是这个等等而进入时，因为依止不欺骗，所以会成为量。对此，先前没有的义被知， 必定远离损害， 无过失从因所生， 是世间希求的量。 具有支分等等的境，也因为做不欺骗，所以会成为量。如果说，因为是从观看的知识的力量所生，所以这些分别不是全部，并且具有支分也是因为从支分的知识的力量所生，那么，如果是那样，观看的知识也是因为从与眼关联等等的力量所生，所以不会成为量。对此，如果因是其他，
English
It is not necessarily related to being together. From inference, one understands the effect from the cause, because it is seen differently in that way. For fire sacrifices and the like, the cause of the fruit itself is not the object, and it is not certain that it will be destroyed if it is not done. However, if it is said that understanding one's own power is the cause of offerings and the like, and that one enters through understanding oneself, then if that is not the cause of heaven, if it is not understood, even if one urges a definite union, why would one enter into it? Therefore, it is not appropriate to say that meditation and definite union, and the meanings of the elements being interconnected, or establishing a clear connection with the fruit, are also the meaning of language, because everything will happen, because it is not held by knowledge, therefore it is without an object of wisdom. Therefore, appearance and conceptual construction are made into one and entered, and that itself is also the elimination of others. From the Vedas, no one enters with conceptualization as the forerunner, because it is sufficient to explain very extensively. Therefore, The object of the speaker's action, Especially because of superimposition, Whatever meaning is very clear in the mind, For that, sound is the valid means of cognition. That of meaning is not causal, Superimposition does not become the object of true meaning. This abides. In the Ornament of the Commentary on Valid Cognition, the various explanations of establishment and meditation, etc., is the first chapter. If abiding in accomplishing the purpose is not deceptive, then, from the knowledge of recognition and the like, when one knows and enters that this is this, etc., because one relies on non-deception, it will become a valid means of cognition. To this, the meaning that did not exist before is known, Certainly free from harm, Born from a flawless cause, Is the valid means of cognition desired by the world. The object with limbs and the like also becomes a valid means of cognition because it makes it non-deceptive. However, if it is said that these discriminations are not all because they are born from the power of the knowledge of seeing, and that having limbs is also because it is born from the power of the knowledge of the limbs, then, if that is the case, the knowledge of seeing is also born from the power of being connected with the eye and the like, so it will not become a valid means of cognition. To this, if the cause is other,