Tibetan
ག་ཅར་དུ་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྡ་སྤྲོད་པ་བས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་འདི་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་རིགས་རེ་རེས་གསལ་བ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་སྤྱིས་གསལ་བར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོམས་པ་ལས་གཅིག་གིས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་གོམས་པ་ཉིད་ནང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གྲངས་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། །དེ་ལྡན་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། །བརྗོད་པ་ལས་ནི་ཐ་དད་པའི། །ངོ་བོ་བློ་ལ་སྣང་བ་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དེས་ན་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྤྱིར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྐྲ་ཤད་སོགས་ནི་སྤྱི་མིན་ཏེ། །དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱར་འཛིན་ཕྱིར་མེད་པ་ལ། །ཉེས་པ་དག་ཏུ་ཐལ་མི་འགྱུར། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཉིད་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ན་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་དོན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་པ་བྱེད་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་གཉི་ག་ནི་གཅིག་ལ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འཐད་པར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་སུ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་དང༌། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ནི་ནུས་ པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་སྤྱི་དང་དོན་ཉིད་དང༌། །ནུས་པ་དང་ནི་ནུས་མེད་ཉིད། །སྤྱི་ནི་དོན་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །དོན་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདིའི་དོན་ཉིད་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུ་ནས་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་ན་ཁ་རའི་ཕུང་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་ནས་ཀྱང་དོན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མེད་དེ། དེ་སྤྱི་མིན་མོད་ངེད་པ་ནི། །ཆད་པ་ཅི་ཡོད་སྒྲ་རྣམས་ནི། །ཚད་མ་མིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །མཆོག་ཏུ་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །འདི་ལྟར་སྤྱི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་ཚད་མའི་ཡུལ་ཡིན་ན་ནི། སྒྲ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། སྤྱི་ཁོ་ན་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་སྤྱི་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཞེས་ཏེ། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་འགའིའང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་ཅན་གྱི། །ཤེས་པ་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །བྱ་སྟེ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ལ་ཐ་དད་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཡུལ་ཉིད་ཐ་དད་པ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཚད་མའི་ཡུལ་མིན་པ། །ཡུལ་ཉིད་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དོན་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་སྤྱི་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་དང་པོ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་མེད་པ་ཞེས་གསལ་བས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ལན་དུ། ཤེས་བྱར་འཛིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་བྱ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་དེ་ཡང་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པས་ཀྱང་དགོས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ་དོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་དོན་དུ་མོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་དོན་ཁོ་ནའོ། །སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་བྱ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་
Chinese
没有什么需要特别阐明的。比语法学家更重要的是，不要盲目追随其他宗派的观点。如果我们认为自己的观点是唯一正确的，那是不对的。如果每个类别都不能阐明，那么就应该通过共相来阐明，因为没有其他方法。如果通过习惯可以阐明，那么习惯本身就是内在的原因，因此知识不是由对象的力量产生的。同样，对于具有区别的知识也应该这样说。正如所说：具有数量等，以及具有数量的自性，与表达不同的自性，不会在心中显现。如果说“不能实现目的”不是共相的定义，那么头发等不能实现目的，因此也应是共相，这也不对。如下：头发等不是共相，因为不执着于目的。因为被认为是所知，所以不会有过失。当通过自己的特征理解自性的意义是共相的自性时，才是共相。如果这是自己的特征，那么因为能实现目的，怎么会是共相呢？因为共相是不能实现目的的。不能实现目的又怎么会成为意义呢？因为实现目的本身就是意义。实现目的和不实现目的，两者不可能存在于同一个事物上。这并不是很难理解的，因为：直接不能实现目的，但通过间接可以实现。那是共相和意义，以及能和不能。共相是因为执着于意义，所以是意义，但究竟而言是没有意义的。这意义本身是近取，因为是间接的意义的结果。那么，声音的境如何是共相呢？例如，在河边有一堆冰雹，这即使通过间接也不能实现目的。不是这样的，即使那不是共相，我们也没有什么过失，因为通过证明声音不是量，会变得非常完美。
English
There is nothing that needs to be particularly clarified. More important than grammarians, one should not blindly follow the views of other sects. If we think that our own view is the only correct one, that is not right. If each category cannot clarify, then it should be clarified through the universal, because there is no other way. If it can be clarified through habit, then habit itself is the inner cause, so knowledge is not produced by the power of the object. Similarly, it should be said of knowledge that has distinction. As it is said: Having number, etc., and the self-nature of having number, the self-nature that is different from expression, does not appear in the mind. If it is said that "not being able to accomplish a purpose" is not the definition of a universal, then hair, etc., cannot accomplish a purpose, so it should also be a universal, which is not right. As follows: Hair, etc., are not universals, because they do not cling to purpose. Because it is considered knowable, there will be no fault. When the meaning of self-nature is understood as the nature of the universal through its own characteristics, then it is a universal. If this is its own characteristic, then how can it be a universal because it can accomplish a purpose? Because a universal is something that cannot accomplish a purpose. How can something that cannot accomplish a purpose become a meaning? Because accomplishing a purpose itself is the meaning. Accomplishing a purpose and not accomplishing a purpose, the two cannot exist in the same thing. This is not difficult to understand, because: Directly unable to accomplish a purpose, but able to through indirect means. That is the universal and the meaning, and the able and the unable. The universal is meaning because it clings to meaning, but ultimately it is meaningless. This meaning itself is proximate, because it is the result of indirect meaning. Then, how is the realm of sound a universal? For example, there is a pile of hail on the riverbank, which cannot accomplish a purpose even indirectly. It is not like that, even if that is not a universal, we have no fault, because by proving that sound is not valid cognition, it will become very perfect.
Chinese
如同，总相是我们认为的量之境。如果那也是量之境，那么，声音就成为量了。那么，怎么说声音的境是总相呢？说唯独总相是声音的境，不是的。那么是什么呢？总相是声音的境，但并非没有不是境的。声音的境本身，就表示随行之相。同样，不是境的自性，如毛发等成为自性，不是的。因为某些声音不是境，是自性之故。此处，也不是唯独自性不是境，然而自性唯独不是境。不是声音的境，具有声音等境的知识不是量。如此： 量是无欺骗性的， 知识是总相的特征。 通过境的区分， 从而成立其差别。 它的境本身是不同的， 被认为是所成立的。 因此，不是量的境， 怎么会成为境呢？ 如果事物本身是总相，那么无事物就不会成为总相，因为空无意义。那也不是非境，因为是不见的境。也是总相的体性，因为是遍及先前没有和毁坏后没有等差别的。因为那遍及最初没有和如是地没有，所以说：对此的回答是，因为执为所知。无事物也是以某种方式成为所知的。他者的事物本身是无事物，这是已成立的宗义，那也只是做有意义的事。或者，那也是应由量来完全决定的。因为有需要，所以也是能力。无事物也会成为需要，因为是为了毫无疑惑地行走。因此，因为对此有意义的意乐，所以无事物以自性而言唯独是有意义的。毛发等不是，因为被完全认为是错乱的所知。如果
English
As such, the general characteristic is what we consider to be the domain of valid cognition. If that is also the domain of valid cognition, then sound becomes valid cognition. So how is it said that the domain of sound is the general characteristic? It is not the case that only the general characteristic is the domain of sound. What then? The general characteristic is the domain of sound, but there is nothing that is not a domain. The domain of sound itself represents the aspect of following. Similarly, the self-nature of what is not a domain, such as hair, etc., becoming self-nature is not the case. Because some sounds are not domains, they are self-nature. Here too, it is not that only self-nature is not a domain, but rather self-nature is only not a domain. Not being the domain of sound, the knowledge that possesses domains such as sound is not valid cognition. Like this: Valid cognition is unfailing, Knowledge is the characteristic of the general. Through the distinction of domains, Thereby establishing its difference. Its domain itself is different, Is considered to be what is to be established. Therefore, not being the domain of valid cognition, How can it become a domain? If things themselves are the general characteristic, then non-things will not become the general characteristic, because they are empty of meaning. That is also not a non-domain, because it is the domain of the unseen. It is also the nature of the general characteristic, because it pervades differences such as not existing before and not existing after destruction. Because that pervades not existing at first and not existing in that way, it is said: The answer to this is, because it is apprehended as knowable. Non-things also become knowable in some way. The thing itself of another is a non-thing, this is an established tenet, and that is only doing meaningful things. Or, that is also what should be completely determined by valid cognition. Because there is a need, it is also an ability. Non-things also become a need, because it is for the sake of walking without doubt. Therefore, because there is meaningful intention for this, non-things are only meaningful in their own nature. Hair, etc., are not, because they are completely considered to be mistaken knowables. If