Tibetan
་ཡིན་ཏེ། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ཡང་རབ་རིབ་ཡོད་ན་གཞན་གྱིས་ཅི་ལྟར་མི་དམིགས། རབ་རིབ་ཀྱིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག །དབང་པོ་ཉམས་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་ཉམས་པ་ཡིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྤྱི་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་སད་པས་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ནང་གི་བྱེད་བས་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། །སྤྱི་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཅེ་ན། །རབ་རིབ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །རྟོགས་བྱའམ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ཉམས་པ་ཡིས། །འཛིན་ཕྱིར་སྦྲང་བུ་མི་བདེན་ན། །མི་བདེན་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པར། །ཉམས་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཉམས་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས། དོན་བྱེད་གྲུབ་པ་མིན་ཞེ་ན། །དེ་ཡི་འཛིན་བྱེད་ཉམས་པ་འདི། །སྤྱི་ལའང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེས་ན་སྤྱི་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཙམ་ལའང་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བརྡ་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ། །ནང་གི་ཡན་ལག་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །བུམ་པ་ལ་འདེགས་སྤྱི་དང་ནི། །གྲངས་སོགས་བློས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་དང་རེག་པའི་རྟེན་བུམ་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་སོ། །འདེགས་པ་ནི་བྱ་བའོ། །གྲངས་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །འདི་ལའོ་སྙམ་པའི་བློ་ནི་འདུ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཟུང་བ་ནི་འདུ་བའོ། །དེ་དག་གི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྡ་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། གཟུགས་སོགས་ལས་ནི་ཐ་དད་པར། །རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བུམ་པའི་བདག་ལ་བུམ་པའི་བློ། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མིག་ལ་སོགས་པའི་བློས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་དེ་མ་དམིགས་པས་སད་པར་བྱས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་འདི་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་གཅིག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་སྐྱེ་བོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ནི་མཐོང་བའམ་རེག་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྫས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བལྟ
Chinese
是这样的，如果梳子等也有模糊不清的情况，别人怎么会看不见呢？如果因为模糊不清而损坏，就认为能看见非它本身的东西，那么，这个“非它本身”是什么呢？如果说是由于感官损坏而能看见东西，那么，是怎样损坏的呢？如果说是能看见非它本身的东西，这就会变成互相依赖的过失。另外，总相也是由于颠倒错乱的习气苏醒而损坏，由内在的作者所见，因此这（两种情况）是相同的。如果说因为是普遍存在的缘故，总相不会改变，那么，模糊不清的意识的，是成为所认识的还是成为普遍存在的呢？如果因为感官损坏而执著，所以水泡不是真实的，如果非真实性没有成立，损坏就无法完全成立。如果损坏不是真实的，就认为不能成立作用，那么，这个执著它的损坏，对于总相来说也是相同的。因此，总相不是能起作用的，因为仅仅是知识也没有作用。那个表示、努力等等，因为是内在的支分后随，举起瓶子的总相和，数量等是用意识来说明的。色、味、香、触的所依，是具有瓶子支分的物质。举起是行为。数量是功德。认为“这是”的意识是具有集合之境的，它的执著是集合。那些意识无论是哪个，也仅仅依赖于表示、努力等等内在的因，境不是随着去和留而行动的。像这样，从色等中是不同的，没有叫做物质的东西，对于瓶子的自性，瓶子的意识，没有随着去和留。眼等意识仅仅是看见色等，因此，由于没有看见它而唤醒，从无始以来的习气的自性，仅仅从自己的因中，产生“这是瓶子”这样显现为一体的执著，是被众生所体验的，瓶子等物质的自性，如果完全考察其他，在任何情况下都不是存在的。如果物质不是通过看见或触摸来完全确定的吗？物质有两种，即看
English
It is like this, if combs and the like also have blurry situations, how can others not see them? If it is damaged due to blurriness, and it is thought that something other than itself can be seen, then what is this "other than itself"? If it is said that things can be seen due to sensory impairment, then how is it impaired? If it is said that one can see something that is not itself, this will become the fault of mutual dependence. Furthermore, the general characteristic is also damaged by the awakening of inverted habits, and is seen by the inner agent, so these (two situations) are the same. If it is said that because it is pervasive, the general characteristic will not change, then, of the blurry consciousness, does it become the object to be cognized or does it become pervasive? If it is not true that bubbles are not true because of sensory impairment, if non-truth is not established, then damage cannot be fully established. If the damage is not true, and it is thought that it cannot establish function, then this damage that grasps it is the same for the general characteristic. Therefore, the general characteristic is not capable of functioning, because mere knowledge also has no function. That expression, effort, etc., because it is the inner branch that follows, the general characteristic of lifting the pot and the number, etc., are explained by consciousness. The support of form, taste, smell, and touch is the substance with the branches of the pot. Lifting is action. Number is merit. The consciousness that thinks "this is" has the realm of collection, and its grasping is collection. Whichever of those consciousnesses, it also only depends on the inner cause of expression, effort, etc., and the object does not act according to going and staying. Like this, it is different from form, etc., there is no such thing as substance, for the nature of the pot, the consciousness of the pot, there is no going and staying. The consciousness of the eye, etc., only sees form, etc., therefore, awakened by not seeing it, from the nature of beginningless habits, only from its own cause, the clinging that appears as one, thinking "this is a pot," is experienced by beings, the nature of substances such as pots, if other things are fully examined, they do not exist in any way. If matter is not completely determined by seeing or touching? There are two kinds of matter, namely seeing
Tibetan
་བར་བྱ་བ་དང་རེག་པ་བྱ་བའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། རྫས་དེ་གཟུགས་ལས་གཞན་མིན་པའམ། །འོན་ཏེ་བཟློག་པར་འཛིན་པ་ཡིན། །གཞན་མ་ཡིན་པས་འཛིན་ན་ནི། །གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ལྡན་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་དུ་རིག་པ་ཡིན་ན་བློ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མྱོང་འགྱུར་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བར་ནི། །མིག་ ཤེས་ཙམ་ལས་འགྱུར་བ་མིན། །ཅི་སྟེ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་ནི། གཟུགས་སོ་སྙམ་པ་མ་ཡིན་ན། དེས་ན་རིག་པ་ཐ་དད་པ་ཅི་ལྟར་མེད། འདི་ལྟར། བུམ་པའམ་སྣམ་བུ་དམར་སྙམ་པའི། །བློ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན། །དོན་འཇིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། །རིག་པ་ལས་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཙམ་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི། དམར་པོའི་སྙམ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་བུམ་པའོ་སྙམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། དམར་པོ་དང་ནི་མི་དམར་བའི། །དོན་ལ་བུམ་པར་ཐ་སྙད་བྱེད། །བུམ་པ་དང་ནི་བུམ་མིན་པའི། །དོན་ཡང་དམར་པོའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད། །དེས་ན་རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ལས། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ནི། །ཐ་དད་དོན་དུ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི། །དངོས་པོ་དེ་བཞིན་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཞན་དུ་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་མེད་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། གང་ལ་གཟུགས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་རེག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བློར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་གྱི་ན་སྟེ། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་དང༌། །འབྲས་བུ་གཅིག་ལ་མཁོ་བའི་ཕྱིར། །ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་རབ་བརྟགས་པས། །གང་ལ་དེ་ལ་ཞེས་བྱར་རྟོགས། །དམག་གང་ལ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་ན་པ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ནགས་དེ་ཉིད་ལ་སེང་སེང་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་མེད་དམ་ཅི། སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དམག་གམ། །པ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ནགས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དམ་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་པན་ཚུན་མ་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ན་སྐྱེ་བོས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ལུས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་ཅན་ནི་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་བརྟགས་པས་དེ་ལྟར་ བ
Chinese
或者说，应该如何进行接触呢？这也是一种推理方式。例如：事物不是与色法不同的吗？或者，是相反地执持呢？如果不是与色法不同而执持，那么色法本身就不存在具有色法的事物。如果另一方面，是识，那么就是智慧。如果在两种形态中体验，那么在两种形态中显现，就仅仅是眼识的变化而已。如果认为“这是瓶子”的智慧，不是认为“这是色法”，那么识怎么会没有差别呢？例如：认为“这是瓶子”或者“这是红色布匹”的智慧，是没有错误的。毁灭意义的原因，不是识以外的其他。如果仅仅是色法是识，那么就只会认为“这是红色”，而不会认为“这是瓶子”了。但这也是不真实的。对于红色和非红色的事物，都称之为瓶子。对于瓶子和非瓶子的事物，也用红色的声音来表达。因此，从随行和相违中，完全考察差别之后，才在差别的意义上进行指示，事物本身并非如此存在。这个已经在其他地方考察过了。如果假设没有支分，仅仅是色法等等，那么，对于哪里有色法，哪里就有触觉的这种想法，会如何产生呢？这也是可能的，因为依赖于一个集合，并且需要一个结果。通过在一个集合中进行彻底考察，才能理解“在哪里，就在哪里”。例如，哪里有大象等等的军队，哪里就有人存在。同样地，哪里有巴拉夏等等的森林，哪里就有狮子等等。难道没有这样的说法吗？与人等等不同的军队，或者与巴拉夏等等不同的森林是不存在的。因此，依赖于一个集合，或者依赖于一个结果的互不分离，人们才会这样称呼。如果那样的话，那么在没有互相差别的身体中，色法等等本身就是具有支分的，就像色法等等的瓶子和柱子等等一样，不是互相差别的。具有支分不仅仅是像森林等等那样的名称。它的支分是从随行和相违中考察而得出的，因此
English
Or, how should contact be made? This is also a way of reasoning. For example: Is the object not different from form? Or, is it held in the opposite way? If it is not held as different from form, then form itself does not exist as something possessing form. If, on the other hand, it is consciousness, then it is wisdom. If experienced in two forms, then appearing in two forms is merely a change of eye consciousness. If the thought is "This is a pot," and it is not thought to be "This is form," then how can consciousness not be different? For example: The thought of "This is a pot" or "This is a red cloth" is without error. The reason for destroying meaning is not something other than consciousness. If only form were consciousness, then it would only be thought of as "This is red," and not as "This is a pot." But that is also not true. Both red and non-red things are called pots. Both pots and non-pots are expressed with the sound of red. Therefore, from following and contradicting, after completely examining the differences, it is only in the sense of difference that it is indicated, and the thing itself does not exist in that way. This has already been examined elsewhere. If it is assumed that there are no parts, and only form and so on exist, then how would the thought arise that wherever there is form, there is touch? This is also possible, because it depends on a collection and requires a result. By thoroughly examining within a collection, it can be understood that "wherever it is, there it is." For example, wherever there is an army with elephants and so on, there are people. Similarly, wherever there is a forest with palasha and so on, there are lions and so on. Is there not such a saying? An army different from people and so on, or a forest different from palasha and so on, does not exist. Therefore, relying on a collection or relying on the inseparability of a single result, people make such designations. If that is the case, then in a body without mutual difference, form and so on themselves are part-possessing, just like pots and pillars and so on of form and so on, which are not mutually different. Part-possessing is not merely a name like forests and so on. Its parts are derived from examining following and contradicting, therefore