Tibetan
དེས་དེ་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །ནུས་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་མེད། །གཞན་ཡང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ དངོས་པོ་འདི། །ཡོད་མེད་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད། །མེད་པ་རྟ་ཡི་རྭ་ཉིད་ལས། །རྒྱུ་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་རྒྱུ་མི་འདོད་ཅེ་ན། །སྔ་ན་མེད་པའང་འབྲས་མི་འགྱུར། །དེ་ཡང་མེད་ཉིད་ལན་གདབ་དཀའ། །ཡོད་ན་སྔོན་མེད་ཅི་ལྟར་ཡིན། །དེ་ནི་མེད་ནའང་ཅི་ལྟར་འདོད། །མེད་པར་རི་བོང་རྭ་ལ་ནི། །སྔ་མ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མཐོང་བ་སྔོན་མེད་ཡིན་ཞེ་ན། །ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཇི་སྲིད་སྔོན་མེད་ཉིད་མིན་པ། །དེ་སྲིད་དངོས་པོར་འདི་མི་འགྲུབ། །ཇི་སྲིད་འདི་དང་སྔ་ན་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྲིད་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡང་སྔ་ན་མེད་པ་ཉིད་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུས་སྟོང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་སྔ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན། །གཞན་པ་དག་ལའང་མེད་དམ་ཅི། །དེས་ན་དེ་དང་ཡང་འབྲལ་པས། །འདི་ནི་དེའི་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཡིན་ལ། སྔ་ན་མེད་པ་དེ་ཡང་འབྲས་བུས་སྟོང་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་གཞན་དག་ཀྱང༌། སྔ་ན་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་ཡང་འབྲེལ་པས་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ནི་དེའི་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་བྲབ་ཟིན་ཏོ། །སྔ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་མེད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ཞིག་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔ་ན་མེད་པ་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་དེ་ཡང་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་སུ་ཡིད་ཆེས། དེ་ཕྱིར་ཚད་ཡོད་དངོས་པོ་ཡི། །རང་བཞིན་སྔོ་སོགས་འཛིན་འགྱུར་གྱི། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པ། །གཞན་ནི་འཛིན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ནི་པོ་གང་གིས་གཟུང་བ་མེད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་
Chinese
因此，它不具有那种知识。因此，知识和所知，不能成立为能力本身。另外，这个因和果的 事物，不能被理解为存在或不存在。除了不存在的马角之外，因本身一点也不存在。如果因为从其他方面不存在，所以你不认为它是因，那么先前不存在的也不会变成果。那也是不存在，难以回答。如果存在，怎么会是先前不存在的呢？即使不存在，又怎么认为呢？对于不存在的兔子角来说，先前不存在的是不存在的。如果所见是先前不存在的，那就是互相依赖。只要先前不存在本身不是，那么事物就不会成立。只要这和先前不存在没有关联，就不会产生；只要不产生，先前不存在本身也不是。如果说空无果的因是先前不存在的，那也不真实，因为空性不是因。对于其他事物来说，难道不存在吗？因此，由于与它分离，这也会变成它的果。果本身是与先前不存在相关的，而先前不存在也是空无果的其他意义。因此，除了显现为因之外，其他的也会变成先前不存在的自性。与它相关而变成果的事物，也会变成它的果。如果说没有随之而来的去和回的跟随，那么对此已经回答过了。所谓先前不存在，不是能被现量等量度所把握的，而是仅仅把握因和果的各自的自性。如果说先前不存在是因的自性，那么果的自性也会是那样。如果依赖于其他的果，那也会是变化的。如果依赖于显现为因的，为什么不会变化呢？如果说因为没有那样的理解，那么谁会相信不依赖于事物的理解呢？因此，有量事物的，自性蓝等执持变化，对于它来说，果本身等等，没有其他的执持。没有能抓住蓝色等等和果本身的东西，因为与蓝色等等不同
English
Therefore, it does not possess that kind of knowledge. Therefore, knowledge and the knowable cannot be established as power itself. Furthermore, this entity of cause and effect cannot be understood as either existent or nonexistent. Apart from the nonexistent horn of a horse, there is not even a little bit of cause itself. If you do not consider it a cause because it is nonexistent from another perspective, then what was previously nonexistent will not become an effect either. That too is nonexistent, and difficult to answer. If it exists, how can it be previously nonexistent? Even if it is nonexistent, how do you conceive of it? For the nonexistent horn of a rabbit, the previously nonexistent does not exist. If what is seen is previously nonexistent, then it becomes mutually dependent. As long as the previously nonexistent itself is not, then this as an entity will not be established. As long as this is not related to the previously nonexistent, there is no arising. And as long as there is no arising, then the previously nonexistent itself is not. If you say that the cause that is empty of effect is the previously nonexistent, that is also not true, because emptiness is not a cause. Is it also nonexistent for other things? Therefore, by separating from that, this will also become its effect. The effect itself is related to the previously nonexistent, and the previously nonexistent is also another meaning that is empty of effect. Therefore, other things besides what appear as causes will also become the nature of the previously nonexistent. The entity that has become an effect by being related to that will also become its effect. If you say that there is no following of going and returning after that, then this has already been answered. The so-called previously nonexistent is not something to be grasped by direct perception and other valid cognitions, but only the grasping of the respective nature of cause and effect. If you say that the previously nonexistent is the very nature of the cause, then the nature of the effect will also be the same. If it depends on another effect, then that too will be subject to change. If it depends on what appears as the cause, why would it not change? If you say that it is because there is no such understanding, then who would trust an understanding that does not depend on entities? Therefore, the nature of measurable entities, such as blue, is subject to change in apprehension. For that, there is no other apprehension of the effect itself and so on. There is nothing that grasps blueness and so on as the effect itself, because it is different from blueness and so on.