Tibetan
ཀྱིས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པའི། །གཟུང་བ་གཞན་ནི་གང་ནའང་མེད། །སྔོ་སོགས་དག་ནི་གང་ནའང་མེད། །སྔོ་སོགས་དག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་སྣང་བ་ཡིན། །གསལ་བར་མདུན་དུ་སྣང་བ་ཉིད། །འཁྲུལ་པའང་མཐོང་བ་མིན་ནམ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་གང་ཞིག་འཁྲུལ་པ་ལས། །མ་གཏོགས་གཟུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ཡང༌། མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མེད་དེ། །འདི་ལྟར། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ལ་དོན་བྱེད་པ། །འགའ་ཡང་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འདིར་ནི་ཡུལ་མེད་པ། །འཁྲུལ་ཡིན་བཟློག་པོ་གཞན་དུ་ཡོད། །འདེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ། དོན་བྱེད་མྱོང་བ་དེ་ལས་གཞན། །དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཅི། །འོན་ ཏེ་དེ་མྱོང་ཡིན་ཡང་རུང༌། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ལྟར། །དེ་ཡི་བྱ་བ་དོན་གཞན་ན། །དེ་མེད་པས་ན་དེ་མེད་མིན། །འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་བས་ན། །དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་མིན། །གལ་ཏེ་དོན་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པས་ནི་དེ་ཉིད་དེ། མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རྒྱུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན། གཞན་མེད་ན་གཞན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ནུས་པ་ཉིད་མེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པ་དོན་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་དམ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི། གལ་ཏེ་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དོན་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་ཡི་ཡུལ་ཉིད་ཡོད་འགྱུར་གྱི། །གཞན་དག་མྱོང་ན་གཞན་དག་ནི། །དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །མྱོང་བ་གཞན་ལ་རང་མྱོང་ལ། །ཡིད་མི་ཆོས་པ་གང་གིས་ཟློག །དེ་ནི་མྱོང་ཡང་མི་བདེན་པར། །དོགས་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་མྱོང་བ་མིག་གིས་ནི། །མྱོང་བ་ལས་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་དོན་དེར་ཚིམ་ཞེ་ན། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་ག་ལས་རྟོག །ཇི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་ད་བང་པོ་འི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་རིབ་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པ་སྲིད་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། གཉི་ག་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཁྲིས་པའི་རིམས་སྐྱིས་ཉམས་པ་ལས་དྲོ་བར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གྲང་བའི་དུས་སུ་མཁྲིས་པའི་རིགས་ཀྱིས་ཉམས་པས་ཆ་བར་མྱོང་བ་ལ་ཡང་ཅི་སྟེ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་མེད། གཞན་ཡང༌། མྱོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་དོན་ཅི་ཡོད། །མྱོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ཡང༌། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་དོན་ཅི་ཡོད། །གལ་ཏེ་མྱོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། མྱོང་བས་མ་གྲུབ་གང་ཡིན་ པ། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་བརྒྱ་ཡིས་ཀྱང༌། །ཅི་ལྟར་འགྲུབ་འགྱུར་གཞན་པ་ཡི། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །མྱོང་བསལ་གཞན་པའི་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ཅི་དགོས། དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་གཞན་གྱིས་གཞན་འགྲུབ། འགྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་གང་གིས་འགྲུབ། ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ལས་སོ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལས་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་དོན་གྲུབ་ན་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འདིས་ནི་དོན་དུ་མོས་པ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མྱོང་བ་ལས་གཞན་དོན་དུ་ནི། །མོས་པ་དོན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །མོས་པ་ཉམས་མྱོང་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། །མྱོང་ཉིད་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །འདིས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་དྲན་པ་དང་སྡང་བ་དང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ལས་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ་།ཅི་སྟེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་མིན་དོན་དུ། །ཚད་མ་ཅིག་ཤོས་རྣམ་པར་གནས། །རྣམ་བྱེད་དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ཤེས། །གནོད་བྱེད་ཅིག་ཤོས་དང་འབྲེལ་ཕྱིར། །གང་གིས་གནོད་བྱེད་ཅིག་ཤོས་དག །འཇིག་རྟེན་ཅིག་ཤོས་ཉིད་དུ་གནས། །གནོད་དང་ཅིག་ཤོས་སྲིད་ཕྱིར་ན། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཐུན་མོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི
Chinese
如果认为是这样，那样也不合理。例如： 对于蓝色等未领悟的，所取境在任何地方都没有。蓝色等在任何地方都没有。蓝色等是错乱的，也显现于识。清晰地在面前显现，错乱难道不是所见吗？因此，除了错乱之外，没有所取境。如果说，所有体验都是错乱，那是不存在的。例如： 错乱的心识，对于能起作用的，任何显现都没有。因此，这里是没有对境的，错乱是与此相反的。对此也可以说，能起作用的体验之外，是事物自性吗？或者即使那是体验，那些也全都不存在。例如： 它的作用是其他事物，没有它，因此它不是没有。因为没有结果，因此它也不是没有。如果说，因为没有想要显现的作用的结果，所以它本身，也会没有，原因也会没有，这怎么可能呢？如果没有其他，其他就不会没有，因为会太过分。如果说没有结果，即使没有没有结果的能力，但自己的本体也不会没有。如果说识是能起作用的，那也有两种情况：是它本身，还是其他的识？如果说是产生的识本身是能起作用的，那么对于错乱来说，错乱的识也会一次又一次地产生，错乱的识不必只产生一刹那。如果说是觉知等的识，那也不真实。如果其他产生，即使那样，也只有它的对境存在，如果其他体验，其他事物怎么会存在呢？对于其他的体验，对于自己的体验，有什么能阻止不相信呢？它即使是体验，不真实，为什么不会怀疑呢？身体的体验，与眼睛的体验，有什么区别呢？如果说满足于那个事物，怎么能了知完全满足呢？正如眼识没有所缘一样，触觉的识也是如此，两者都是感官的识。
English
If you think it is so, that is also unreasonable. For example: For blue and other uncomprehended things, there is no apprehended object anywhere else. Blue and other things are not anywhere else. Blue and other things are mistaken, and also appear to consciousness. Clearly appearing in front, isn't delusion also seen? Therefore, apart from delusion, there is no apprehended object. If you say that all experiences are delusions, that is not the case. For example: For a deluded mind, there is no appearance of anything that can function. Therefore, here there is no object, delusion is the opposite of this. It can also be said about this, other than the experience that can function, is it the nature of things? Or even if that is experience, all of those do not exist. For example: Its action is another thing, without it, therefore it is not non-existent. Because there is no result, therefore it is not also non-existent. If you say that because there is no result of the action that wants to appear, therefore it itself, will also be non-existent, the cause will also be non-existent, how is that possible? If there is no other, the other will not be non-existent, because it would be too extreme. If there is no result, even if there is no ability of no result, one's own essence will not be non-existent. If you say that consciousness is what functions, then there are two kinds: is it itself, or another consciousness? If you say that the consciousness that arises itself is what functions, then for delusion, the deluded consciousness will arise again and again, the deluded consciousness does not have to arise only for a moment. If you say it is the consciousness of awareness and so on, that is also not true. If another arises, even if that is the case, only its object exists, if others experience, how can other things exist? For the experience of others, for one's own experience, what can prevent disbelief? Even if it is experience, it is not true, why wouldn't there be doubt? What is the difference between the experience of the body and the experience of the eye? If you say you are satisfied with that thing, how can you know that you are completely satisfied? Just as eye consciousness has no object, so too does tactile consciousness, both are sense consciousness.
Chinese
因为没有差别。由于昏花等导致的衰退，对两者来说都是一样的，因为两者都能看见。因为因胆病而衰退，所以感受到温暖。如果说是为了完全满足，那么在寒冷的时候，因胆病而衰退，感受到寒冷，为什么没有完全满足呢？另外，如果感受是量，那么完全满足有什么用？如果感受是量，那么完全满足有什么用？如果感受是量，那么它本身的目的就实现了，其他的完全满足有什么用呢？凡是没有通过感受实现的，一百个完全满足又怎么能实现其他的呢？完全满足不是实现目的的手段。消除了感受，其他的完全满足有什么用呢？如果说是为了实现目的，那么怎么能通过其他来实现其他呢？如果说是为了解释，那么通过什么关系来解释呢？如果说是通过完全满足，那么在那里也需要依赖于关系的成立，所以会变成无穷无尽。如果说是通过体验，那么因为通过它本身就能实现目的，所以完全满足就没有意义了。在那里也有同样的过失。如果说通过体验就能实现目的，那么为什么以前没有通过体验来实现呢？这也就说明了对意义的信解，就像这样：除了感受之外，信解不是实现目的的手段。即使信解本身就是体验，体验本身就是实现一切目的的手段。这也说明了显现的欲望、记忆、憎恨和贪欲等等。另外，显现的欲望等等来自于体验，而体验不是来自于它们，所以这是“基那喔”。即使所有的体验都变成了具有对境，我们也没有任何过失。如果问如何区分量和非量，为了世间和非世间的目的，量存在于另一方。如何知道那个区分者呢？因为与另一方的损害者相关联。通过什么来消除另一方的损害者呢？存在于另一方的世间中。如果存在损害和另一方，那么就会变成无穷无尽。如果共同的是世间
English
Because there is no difference. The possibility of deterioration due to haziness, etc., is the same for both, because both can see. Because of deterioration due to bile disease, warmth is felt. If it is said to be for complete satisfaction, then why is there no complete satisfaction when cold is felt due to deterioration caused by bile disease in cold weather? Furthermore, if feeling is a valid cognition, then what is the use of complete satisfaction? Even if feeling is a valid cognition, what is the use of complete satisfaction? If feeling is a valid cognition, then since its purpose is accomplished by itself, what use is there for other complete satisfaction? Whatever is not accomplished by feeling, how can a hundred complete satisfactions accomplish anything else? Complete satisfaction is not a means of accomplishing the purpose. What need is there for other complete satisfaction that eliminates feeling? If it is said to accomplish the purpose, then how can one accomplish another through another? If it is said to be for explanation, then through what relationship is it explained? If it is said to be through complete satisfaction, then there too, it is necessary to rely on the establishment of a relationship, so it will become endless. If it is said to be through experience, then because the purpose is accomplished through that itself, complete satisfaction is meaningless. There too, the same fault exists. If it is said that the purpose is accomplished through experience, then why was it not accomplished through experience before? This also clarifies the faith in meaning, like this: Other than feeling, faith is not a means of accomplishing the purpose. Even if faith itself is experience, experience itself is the means of accomplishing all purposes. This also explains manifest desire, memory, hatred, greed, and so on. Furthermore, manifest desire, etc., come from experience, but experience does not come from them, so this is "Ginao." Even if all experiences become associated with objects, we have no fault whatsoever. If asked how to distinguish between valid and non-valid cognition, for the sake of worldly and non-worldly purposes, valid cognition exists in the other. How is that discriminator known? Because it is related to the other's harmer. Through what is the other's harmer eliminated? It exists in the other's world. If harm and the other exist, then it will become endless. If the common one is worldly