Tibetan
ད་དུ་ཁྱབ་པ་དང་འབྲས་བུ་འགའ་ལ་ཡང་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། མ་ཁྱབ་པ་དང་དུས་གཞན་དུ་གནས་པ་ནི་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། དེ་ཡུལ་ཁྱབ་མིན་གང་ལས་ཡིན། །རྟོགས་མེད་ལས་ཡིན་ག་ལ་རྟག །ཇི་ལྟར་ཁྱབ་བྱེད་དེ་མ་ཡིན་། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་རྟག་པ་མེད། །སྐད་ཅིག་ཡིན་ཕྱིར་མི་རྟག་པའི། །དངོས་པོ་འབྲས་བུ་ག་ལ་ཡོད། །སྐད་ཅིག་མ་ཡི་དངོས་རྣམས་ནི། །དངོས་པོ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གནས། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་དེ་མ་ཐག །གཞན་ཡོད་ཕྱིར་ན་ནུས་པར་བརྗོད། །གཞན་གྱིའང་དེ་མ་ཐག་ཡིན་ཕྱིར། །འདི་ནི་དེ་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར། །དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་ཀུན་གྱི། །སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ལྟོས་པ་ཡིན། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཡོད་ཕྱིར། །ཞེ་ན་སྐད་ཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ནི་དེ་མེད་ཀྱང་ཡང་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུན་ཡིན་པར་བརྗོད་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་དོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པའི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྒྱུན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྔར་བརྗོད་པ། རྟག་པ་དང་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་བཤད་པ། རྒྱུན་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པ་དང༌། །ནུས་པའང་དེ་ཉིད་ཡིན་འགྱུར་ན། ནུས་པ་མེད་ཕྱིར་སྐད་རྣམས། །མེད་འགྱུར་བརྟགས་པ་དོན་མེད་ཡིན། །དེ་དང་འབྲེལ་པས་ནུས་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ནུས་པར་རྟོགས་བྱེད་ན། །དངོས་ཀྱི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་བརྙན་པོའི་རྒྱན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུན་དང་ཅིག་ཤོས་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བ་གྱུར་པ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི། །སྐད་ཅིག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་འགྱུར། །རྒྱུན་ཡང་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཡིས། །ནུས་ལས་ཡོད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །རྟགས་དང་ཅིག་ཤོས་ཕྱོགས་དག་གི །སྐྱོན་དེ་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུན་གཞན་དག་ཏུ་ནི། །འགྲོན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །རྒྱུན་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའང༌། །སྐད་ཅིག་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་མེད། །གང་ཕྱིར་འདིར་ཡང་རྒྱུན་གཞན་གྱི། །འབྲས་བུ་བྱེད་པར་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་བློ་དེ་ནི། །ཐུག་པ་མེད་པའི་སྟག་གིས་ཟོས། །གཞན་ཡང༌། ཤེས་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིས། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ནི་ཡོད་འགྱུར་ན། །འབྲས་བུ་གཞན་སྐྱེ་མེད་པར་ནི། །འབྲས་བུའང་ཡོད་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །དེས་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྩ་བའི་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་འགྱུར། །ཤེས་པའི་འབྲས་བུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཡོད་ཀྱི་དེ་ལས་གནོད་པ་མེད། །འདི་ལའང་ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་ཡིས། །འབྲས་དང་ལྡན་པར་གང་ལས་རིག །ཤེས་བྱ་གཉིས་ནི་ཤེས་པ་ཡིས། །རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །མདུན་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་ནི། །གཉི་ག་སྣང་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ནི། །དེའམ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་མ་ཡིན། །མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལས་མིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་འཇུག་པ་མིན་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་ན་དེ་འབྲས་ཉིད་མི་འགྱུར། །དེ་ཡང་སྔ་མ་ལས་འཇུག་ན། །དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་ཉིད་མེད་པས། །འབྲས་བུ་རྟོགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དུས་མཉམ་ཉིད་དག་ནི། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིས། །དུས་མཉམ་ཀ་བ་བུམ་པ་དག །དེར་འགྱུར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། །རྣལ་མ་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་ འབའ་ཞིག་ཀྱང༌། །མཐོང་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ན། །ཤེས་པའང་དེ་ཡོད་མ་ཡིན་པར། །འཇུག་པ་མཐོང་བ་མིན་ནམ་ཅི། །གལ་ཏེ་ཤེས་ཏེ་གཞན་མིན་ན། །དེས་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་སྙམ་ན། །ཀ་བའང་ཅི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན། །ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བར་མཚུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟག་འགྱུར་ན། །ངོ་ཤེས་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན། །སྔ་མ་ཕྱིར་མའི་ངོ་བོ་དག །གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །སྔ་ང་ཕྱི་མའི་རྟོགས་པ་ཡིས། །སོ་སོར་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ལ་འགྲན་པ་འཇུག་བཞིན་གྱི། །འདི་ནི་ཚད་མ་ཡིན་མ་ཡིན། །རྟོགས་པ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་དང༌། །ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་མེད་པ་ན། །དེ་ལས་དྲན་པ་འབྱུང་འགྱུར་གྱི། །གཅིག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མིན། །གལ་ཏེ་བདག་ཅིག་ཡོད་ཀྱང་དེས། །ཇི་ལྟར་རིག་འགྱུར་དེ་ཡང་ནི། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་ཚད་མ་ཡིས། །དོན་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །བདག་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་པ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བདག་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། །མི་སླུ་བ་ལས་ཚད་མ་ཉིད། །མཐོང་བ་ཕྱི་ནས་ཐོབ་ན་ནི། །ཚད་མ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་རྟག་ཉིད་དུ། །དངོས་པོ་འདི་རྟོགས་མི
Chinese
如今，普遍存在且对某些结果不起作用的，就不是所谓的“能力”。如果认为普遍存在且始终存在的事物不是能力，那么不普遍存在且在其他时间存在的事物才是能力，这种想法是不真实的。因为，它从何而来是普遍还是不普遍？如果它来自无知，怎么会是常恒的呢？它怎么会不是普遍的呢？因此，它不是常恒的。因为是刹那，所以是不常恒的。不常恒的事物怎么会有结果呢？刹那的事物只是作为事物而存在。如果因为它的紧随之后存在其他事物，所以被称为能力，那么因为其他事物的紧随之后也存在，所以这也会变成结果。所有刹那的事物，都依赖于之前的所有事物。如果即使没有它，它也存在，那么刹那怎么会有结果呢？刹那本身即使没有它也会产生，这不合理，因为它在它自身存在的时候存在，而在其他时候则永远不存在。如果说因和果是连续的，那么就没有这个过失，但事实并非如此，因为连续与它是不同的。如果存在，那么它就具有因和果的存在，因此，由于刹那没有能力，就会变成不存在的推论。如果说因和果是通过联系而存在的，那么就不是这样，因为对于不同的事物来说，没有因和果的事物之外的联系。那个连续是所有刹那的紧随之后，因此会变成所有事物的连续。对于它来说，之前所说的常恒和过失就是一样的。再次说明，如果连续本身与它不同，并且能力也与它相同，那么因为没有能力，声音就会消失，考察就没有意义了。因为它与它相关联而具有能力，如果认为它具有能力，那么因为它空无事物的能力，它就会变成虚假的装饰。如果连续和另一个，以及因和果是相关的，那么三界的刹那就会变成连续。连续也因为产生结果，所以不是从能力中产生的，因此，您也会遇到标志和另一个方面的过失。如果连续在其他事物中没有终止，那么连续就是结果。
English
Now, that which is pervasive and does not act on some results is not called "capacity." If you think that what is pervasive and exists at all times is not capacity, but what is non-pervasive and exists at other times is capacity, that is not true. For, from what does it come to be pervasive or non-pervasive? If it comes from ignorance, how can it be permanent? How can it not be pervasive? Therefore, it is not permanent. Because it is momentary, it is impermanent. How can impermanent things have results? Momentary things exist only as things. If it is said to be capacity because there is something else immediately after it, then because there is also something immediately after the other, this will also become a result. All momentary things depend on all the previous things. If it exists even without it, then how can a moment have a result? The moment itself will arise even without it, which is unreasonable, because it exists when it itself exists, and never exists at other times. If it is said that cause and effect are continuous, then there is no fault, but this is not the case, because continuity is different from it. If it exists, then it has the existence of cause and effect, therefore, since the moment has no capacity, it will become a consequence of non-existence. If it is said that cause and effect exist through connection, then it is not so, because for different things, there is no connection other than the things of cause and effect. That continuity is immediately after all moments, therefore it will become the continuity of all things. For it, the permanence and fault mentioned earlier are the same. Again, if the continuity itself is different from it, and the capacity is also the same as it, then because there is no capacity, the sounds will disappear, and the examination will be meaningless. Because it is capable by being related to it, if it is thought to be capable, then because it is empty of the capacity of things, it will become a false ornament. If continuity and another, and cause and effect are related, then the moments of the three realms will become continuous. Continuity also produces results, so it is not produced from capacity, therefore, you will also encounter the faults of signs and other aspects. If continuity does not end in other things, then continuity is the result.
Chinese
即于彼时，刹那亦无果。何故此处亦，成余相续果。是故果之智，为无尽之虎所食。又，识之外余果，若有因者，无余果生时，果亦非有。故以无尽故，根本有亦无。识果于一切，有之彼无害。此处所知由识，从何知有果？二所知由识，了知为因果，以于前而住，是故二者显现。识为果性时，非由彼或他了知。非由现量彼，如是故非趣入。若趣入彼非果，彼亦从前趣入，如是则无究竟，云何能了知果？若谓同时者，成为因与果，以无差别故，同时柱瓶等，于彼成，若非如是，真实亦不成立。若唯见瓶，故非是果者，识亦非有彼，岂非见趣入耶？若谓识即非他，故无错乱者，柱何故非他？于生起认识是相同。如是则成常，认识非是量。前后之体性，不成为一而了知，以了知前后，无有各别执取故。二者竞相趣入之，此非是量耶？了知前后，若无互相杂染，从彼生起忆念，不能知为一。若谓有我，然彼云何知，彼亦由现量等量，了知诸义。唯依于我，识不成为量，虽不依于我，由不欺诳即是量。若从后得见，则量成为量。若无我恒常，此物不能了
English
Even at that time, there is no result in an instant. Why is it that here too, it becomes the result of another continuum? Therefore, the wisdom of the result is devoured by the endless tiger. Moreover, if there is a cause for the result other than consciousness, without the arising of another result, the result would also not exist. Therefore, because of the endlessness, the existence of the root itself ceases to exist. The result of consciousness does not harm the existence of everything. Here too, how is it known from what the object of knowledge is endowed with a result by consciousness? The two objects of knowledge are understood by consciousness to be cause and effect, because they abide in front, therefore both appear. When consciousness is the nature of the result, it is not understood by that or another. It is not from direct perception itself, therefore it does not enter in that way. If it enters, that is not the result, and if that also enters from the previous one, then there is no ultimate end, how can one understand the result? If it is said that they are simultaneous, and become cause and effect, because there is no difference, simultaneous pillars, pots, etc., become that there, if it is not like that, then even the real does not become established. If only the pot is seen, therefore it is not a result, is it not seen that consciousness also enters without that being there? If it is said that consciousness is not other, therefore there is no confusion, why is the pillar not other? It is the same in the arising of recognition. If it is like that, then it becomes permanent, and recognition is not a valid cognition. The nature of before and after, there is no understanding as one, because by understanding before and after, there is no separate grasping. Is this, which enters competing with the two, not a valid cognition? If there is no mutual contamination between the previous and later understandings, then from that the arising of memory, it cannot be known as one. If it is said that there is a self, but how does it know, that also, by valid cognitions such as direct perception, understands the meanings. Merely relying on the self, consciousness does not become a valid cognition, even though it does not rely on the self, it is a valid cognition because of non-deception. If seeing is obtained from later, then the valid cognition becomes a valid cognition. If there is no self and it is permanent, this thing cannot be understood.