Tibetan
་ཀྱང་འབྲེལ་པ་ལས་རྟོགས་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག །འདྲ་བའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་ཡུལ་བསྟན་ཏོ། །སྒྲའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་ཤེས་པ་ དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར། ཉེ་བར་འཇལ་བས་བ་ལང་གི །དངོས་པོ་འདྲ་བའི་ངེས་པ་ཡིན། །འདྲ་བ་དེ་ནི་སྒྲ་ལས་སྔར། །དེས་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱི། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད། །དེ་ཡི་འདྲ་བ་འབའ་ཞིག་ནི། །སྒྲ་ཡི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །འདི་ལྟར་འདི་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཡང་གཉི་ག་ལས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གཉི་ག་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་འདྲ་བ་ནི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདི་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དེ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་མངོན་སུམ་དག་ཁོ་ནས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་སྨོས་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡོད་པ་ན་བློ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མི་དམིགས་པ་འཕེན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་བློ་མེད་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བློ་འགའ་ཞིག་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ན། ད་ནི་གཞན་ལ་མ་ཞུགས་སོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཉིད་འཇུག་པ་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དོན་བྱེད་པ་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ལ
Chinese
也只能从关联中理解，除此之外，不希望通过其他方式进行推测。因此，任何对相似本质的理解都只是普遍的特征，而这可以通过自证的现量来确立。这揭示了果相的对境。声音的对境也应该通过从声音产生的知识来理解。声音的知识本身也能理解显现给自己的对境。这揭示了自性的因的对境。例如，通过仔细观察，可以确定牛的相似之处。这种相似之处早于声音，因此可以完全理解。它的本质可以通过现量的知识来理解。只有它的相似之处才是声音知识的作用对象。例如，说“这个像那个”和说“这个和这个像”是同一个意思，并且随之而来的行为也是从两者中确定的。现量无法理解两者，因此，相似之处成为声音的作用对象，应该通过自性因来理解。它和这个相似，因为在这个上面也看到了那个的形态，并且也仅仅是为了确立相似的名称。像这样，成为知识原因的两种形态，仅仅是通过先前和之后的现量来确定的。因此，声音的对境不是它自己的特征。提到声音，就表示分别念本身，分别念是所缘境，这是一个术语。如果存在其他原因，则没有智慧，这表明了非可见性，即没有智慧的事物是不存在的。当知识进入某些心识时，就会意识到它现在没有进入其他心识，因为它具有确定的形式。因此，在所有事物中，自身进入不是可见的。因此，现量本身可以理解说不同的两种事物，因为没有其他的理解方式。相似和不相似等等，这些都是隐藏的，并且是他者的理解对象，也就是能够和不能够实现意义。
English
can only be understood through association; other than that, it is not desired to speculate through other means. Therefore, any understanding of similar essence is merely a general characteristic, and this can be established through self-cognizant perception. This reveals the object of the effect sign. The object of sound should also be understood through the knowledge arising from sound. The knowledge of sound itself also understands the object that appears to itself. This reveals the object of the nature reason. For example, by careful observation, the similarity of a cow can be determined. This similarity precedes sound, and therefore can be fully understood. Its essence can be understood through perceptual knowledge. Only its similarity is the object of sound knowledge. For example, saying "this is like that" and saying "this and this are alike" mean the same thing, and the actions that follow are also determined from both. Perception cannot understand both, therefore, similarity becomes the object of sound and should be understood through the nature reason. It is similar to this, because the form of that is also seen on this, and also merely to establish the name of similarity. Like this, the two forms that become the cause of knowledge are determined only through the prior and subsequent perceptions. Therefore, the object of sound is not its own characteristic. Mentioning sound indicates conceptualization itself; conceptualization is the object, this is a term. If there is another reason, then there is no wisdom, which indicates non-apprehension, that is, things without wisdom do not exist. When knowledge enters some minds, it is realized that it has not entered other minds now, because it has a definite form. Therefore, in all things, self-entry is not visible. Therefore, perception itself can understand the two things that speak differently, because there is no other way of understanding. Similarity and dissimilarity, etc., all of these are hidden and are the objects of understanding of the other, that is, being able and unable to accomplish meaning.
Tibetan
་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཕྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ལྐོག་དུ་གྱུར་པ་ལས་མངོན་སུམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་ལ་ང་ནི་མེད་པ་ དེ། །ངས་གསལ་མངོན་སུམ་ལས་གཞན་ཡིན། །འདི་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམས་ཀྱིས། །ལྐོག་གྱུར་ཉིད་ནི་ངེས་པ་ཉིད། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མངོན་སུམ་བདག་ཉིད་རིག་པ་ཉིད། །ངེས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཉིད་ནི། །གཞན་པ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པ་ཡིན། །ལྐོག་གྱུར་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས། །རྟོགས་ཀྱང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །ལྐོག་གྱུར་ཉིད་དེ་དེ་དོན་ལ། །མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མངོན་སུམ་དོན་ཤེས་མེད་པར་ནི། །ལྐོག་ཉིད་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱེད། །དེ་རིག་ན་ནི་དེ་ཡི་ཆོས། །ངོ་བོ་ཉིད་འགྱུར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཆོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེའི་ཆོས་སུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་རིག་ན། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་རིག་པར་འགྱུར་དགོས་སོ། །དེས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་འཇུག་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བ་ཉིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རང་རིག་པ་ཡི་མངོན་སུམ་ནི། །ལྐོག་གྱུར་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། །དབང་པོ་ཤེས་པ་གཞན་དག་ནི། །དེ་ཡི་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་གོ །གཉིས་རྟོགས་ན་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་ཀྱང་ཚད་མ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་རིག་པས་ནི་དོན་གྱི་ཆོས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་གཞན་དབང་པོའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ནི་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཐ་དད་མེད་པར་གནས་པ་ཡི། ། བསྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས། །དངོས་པོ་གཟུང་བ་མེད་པར་ནི། །རིག་པར་འཐད་མིན་བཟློག་པ་མིན།
Chinese
是知识啊。这以后也会成为论师。从那隐蔽的方面来说，不是显现存在的，凡是这样说的，是不合理的。对于任何没有我的事物，我从显现之外去阐明。仅仅凭这些道理，隐蔽性就是确定的。以体验为自性的，显现自性就是知识。确定性中去领悟，就是领悟其他的隐蔽性。隐蔽性通过显现，即使领悟了，但事物的本体，仍然是隐蔽的，因此显现无法切入其中。如果不了解显现的事物，又如何了解隐蔽的事物呢？如果了解了它，那么它的法，本体就会改变，从而被领悟。如果隐蔽的事物被显现所了解，那么它的法就会被领悟，因为法是它的本体。如果不是它的本体，那么就不适合作为它的法。如果因为它与它相关联，所以是它的法，那么这就是完全的显现了解，如果显现地了解了与该事物相关的法，那么也必须通过显现去了解隐蔽的事物本身。因此，如果认为隐蔽的事物本身不会变成隐蔽的，那么推理就不会成立，如果显现所抓住的事物变成了推理的对境，那是不可能的。这里说到，自证的显现，切入隐蔽性。其他的根识，切入它的有法。如果领悟了二者，就会领悟到关联，但二者无法通过同一个量来领悟。其中，通过自证，就能领悟到事物隐蔽的法，而隐蔽的有法的事物，则通过其他的显现根识来领悟，由此才能领悟到关联。因此，即使通过显现领悟了隐蔽性，但事物是通过推理来领悟的，所以说推理不成立是不对的。此外，对于无有差别的安住，所证的本体之法，如果不抓住事物，就无法理解，也不是颠倒。
English
It is knowledge. This will also become a teacher later. From that hidden aspect, it is not manifestly existent. Whatever is said like that is unreasonable. For anything that does not have me, I clarify from beyond manifestation. With just these reasons, hiddenness is certain. With the nature of experience, the nature of manifestation is knowledge. To realize in certainty is to realize other hiddenness. Hiddenness, through manifestation, even if understood, the essence of the thing is still hidden, so manifestation cannot penetrate it. If you do not understand the manifest thing, how can you understand the hidden thing? If you understand it, then its dharma, its essence, will change and be understood. If the hidden thing is understood by manifestation, then its dharma will be understood, because dharma is its essence. If it is not its essence, then it is not suitable as its dharma. If it is its dharma because it is related to it, then this is complete manifestation understanding. If the dharma related to that thing is manifestly understood, then the hidden thing itself must also be understood through manifestation. Therefore, if it is thought that the hidden thing itself will not become hidden, then inference will not be established. If the thing grasped by manifestation becomes the object of inference, that is impossible. Here it is said, the manifestation of self-awareness penetrates hiddenness. Other sense consciousnesses penetrate its subject. If the two are understood, the connection will be understood, but the two cannot be understood by the same valid cognition. Among them, through self-awareness, one can understand the hidden dharma of the thing, while the hidden subject of the dharma is understood through other manifest sense consciousnesses, and from this the connection is understood. Therefore, even if hiddenness is understood through manifestation, the thing is understood through inference, so it is not correct to say that inference is not established. Furthermore, for the abiding without difference, the dharma of the essence to be proven, if the thing is not grasped, it cannot be understood, nor is it reversed.