Tibetan
ཀྱང་རྗེས་དཔག་གིས། །ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ལྐོག་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་མིན་ཏེ། །འཇུག་ན་རྗེས་དཔག་དོན་མེད་ཡིན། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་འཇུག་ན་ནི། །ལྐོག་གྱུར་ཉིད་དུའང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །མངོན་སུམ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ལྐོག་གྱུར་ཡིན། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་མིན། །དབང་པོ་མཐོང་བ་མེད་པར་ནི། །དེས་དེ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི།། ཚིག་གི་ཚུལ་འདི་སྔོན་མེད་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཡུལ་ཉིད་ནི། །མངོན་སུམ་ལས་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ལྐོག་གྱུར་ལ་ནི་ཚད་མེད་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས། །དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་མ་གྲུབ་པའམ། འགལ་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཚད་མ་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན། འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ནི། །གཏན་ཚིགས་ཀུན་ལས་ངེས་མི་འགྱུར། །འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡང༌། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་ལྡན་མིན། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་ཐུན་མོང་བའི། །སྒྲུབ་བྱེད་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །དེ་མ་གྲུབ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས། །དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟར་ངེས། །དེ་ལྟར་གཞལ་བྱ་གཉིས་མ་གྲུབ་པའམ། གཞན་གྱིས་གྲུབ་ན་འགལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པས། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བཤད་པ་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་གྲུབ་སྟེ། འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ལ་འཁྲུལ་པར་དོགས་ན་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང༌། འདྲི་བའི་ཚིག་གི་སྐབས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མྱོང་བ་མེད་པ་གང་གི་ཚིག །གང་ཞིག་ཏུ་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར། །འབྲེལ་མེད་རྟེན་ལ་ཚིག་དག་ནི། །འཇུག་པར་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་གཞན་དག་གི་ཐ་དད་ཀྱང༌། །ཤེས་པ་ཐ་དད་ལས་ཡིན་ན། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡི། །ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ཅིས་མི་འགྲུབ། །རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །སྔོན་དུ་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་དུ། །ཚད་མ་འདི་ནི་གྲུབ་གྱུར་བ། །དེ་ཡི་ཐ་དད་ཐ་སྙད་འདི། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱར་རྟོགས་མིན་ནམ། །འདི་མེ་ཞེས་བྱ་མངོན་སུམ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་བཅས་པར་གང་སྨྲས་ལ། །ངོ་བོ་མངོན་སུམ་ལས་གྲུབ་ཅིང༌། །སྔོན་དང་འདྲ་དོན་གཏན་ཚི
Chinese
然而通过比量，如何能够成立呢？如果隐蔽对现量不起作用，如果起作用，比量就没有意义了。如果现量起作用，又如何成为隐蔽呢？现量转变的事物本身就是隐蔽的。现量对它不起作用。如果没有感官的觉察，那么“它觉察到它”这种说法以前是没有的。因此，现量的对境是从现量中觉察到的。对于隐蔽，因为没有衡量，如何确定为两种所量呢？因此，如果两种所量不成立或者相违，如何进行论证呢？如果允许有两种所量，那么为什么一定要成为仅仅是量呢？如果没有成立关联，就不能从所有理由中确定。即使关联完全成立，也不具备现量。量本身是如何成为共同的论证现量呢？如果不成立，现量如何确定它和关联呢？这样，如果两种所量不成立，或者被其他成立就变成相违，或者因为没有成立和它的关联，所以理由是不确定的。如果这样说，这里所说的两种境相唯独通过现量才能完全成立，认识到相同和不同本身就是知识的法性，而且这是通过自证现量成立的。知识的自性本身也没有错乱，如果怀疑它有错乱，就会没有名称，因此就没有陈述理由、反驳和提问的场合了。没有体验的话语，又将运用到哪里呢？对于没有关联的所依，词语无论在哪里都不会运用。如果其他事物的差别也是从知识的差别而来，那么成为它的自性的量的差别为什么不能成立呢？觉察本身变成差别，量的差别又如何成立呢？以前在共同的特征中，这个量已经成立，那么它的差别这个名称，难道不是像那样被认识为所要成立的吗？“这是火”是现量本身，对于谁说具有分别念呢？自性是从现量成立的，以前和相似的意义是理由。
English
However, how can it be established through inference? If the hidden does not work on the manifest, and if it does, then inference is meaningless. If the manifest works, how can it become hidden? The very thing that the manifest transforms into is hidden. The manifest does not work on it. If there is no sensory perception, then the saying "it perceives it" has never existed before. Therefore, the object of the manifest is perceived from the manifest. For the hidden, since there is no measurement, how can it be determined as two measurables? Therefore, if the two measurables are not established or contradictory, how can one argue? If it is allowed that there are two measurables, then why must it become merely a valid cognition? If the connection is not established, it cannot be determined from all reasons. Even if the connection is fully established, it does not possess manifest valid cognition. How can valid cognition itself become a common proof of manifest valid cognition? If it is not established, how does manifest valid cognition determine its connection with it? Thus, if the two measurables are not established, or if they are established by others, they become contradictory, or because the connection with it is not established, the reason is uncertain. If it is said so, here the two kinds of objects mentioned are fully established only through manifest valid cognition, and the very realization of similarity and dissimilarity is the nature of knowledge itself, and this is established by self-cognizant manifest valid cognition. There is also no delusion in the self-nature of knowledge, and if one suspects that there is delusion in it, there will be no name, so there will be no occasion for stating reasons, refuting, and asking questions. Without experience, where will the words be applied? For a basis without connection, words will not be applied anywhere. If the difference of other things also comes from the difference of knowledge, then why can't the difference of valid cognition, which has become its self-nature, be established? The very perception becomes different, how can the difference of valid cognition be established? Previously, in the common characteristic, this valid cognition has been established, so isn't its difference, this name, recognized as something to be established in that way? "This is fire" is the manifest itself, to whom is it said to have conceptual thought? The self-nature is established from the manifest, and the meaning of the past and similar is the reason.
Tibetan
གས་ལས། །དེ་ལྟར་དོན་བཟུང་མེད་པར་ནི། །དོན་གཉེར་དོན་སྒྲུབ་ལ་འཇུག་མེད། །འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལས་ཚད་མའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་གཅིག་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ནི་མེ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ། འདི་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་བའི་ཚད་མ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལ་འབར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མངོན་སུམ་དེ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔར་གྱི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་གཞན་ནི་དེ་ན་ཡོད་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་དོ་ཅོག །ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚད་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་དག་གིས་ན། །ཉེར་མཁོ་ཅིག་ཤོས་དག་ཏུ་གནས། །དེ་མེད་པར་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད། །འབའ་ཞིག་འཇུག་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་མངོན་སུམ་འབའ་ཞིག་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་པས་ན། འདྲ་བ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་དང་པོའི་ཚེ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱིས་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གླེན་པའི་གཏམ་ཡིན་ཏེ། །གང་དེ་གང་ཞིག་ཡུལ་དེར་ནི། །དང་པོ་ཞུགས་པ་ན་བྱེད་ན། །དང་པོ་འཇུག་པར་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེའོ། །འདི་ལྟར་དང་པོ་འཇུག་པ་མེད་ན། ཕྱིས་ཀྱི་གོམས་པ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ག་ལས་ཡིན། དེའི་འོག་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་འོག་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་
Chinese
གས་ལས། 如此不执著于意义，就不会从事于寻求意义和成就意义。从进入和退出的特性的术语来看，量的一般特性最初就已经成立了。现在只是要证明不同的术语而已。对此，这只是一个具有分别的现量，例如，这是火，因为由此可以完成显现所希望的事情。对于所说的这些，这是二，因为认识的方式不同。由于认识的方式不同，外在的事物也被认为是不同的，更何况是成为其自性的量。对此，具有燃烧形态的自性是通过现量成立的，因为已经显现，并且现量是具有不隐蔽的对境。一般的分别，以前的事情和相似的法都是隐蔽的，是其他量的对境。然而，进入其中的只是现量，而不是其他的。其他的认识虽然在那里，但不是量，因为凡是与它一起存在的一切，都不会都变成量，因为身体和大地等也会变成量。对此，这里说到：随行和退还的，存在于所需的另一者中。没有它，现量本身就不会进入。如果因为非常习惯而看到只有现量才能进入，那么，具有执取相似之形态的随念就不是了。那也是不真实的，因为没有看到只有现量才能在最初进入。如果最初不是，但后来会变成，这是愚蠢的说法。哪里，哪个在那个境中，最初进入时起作用，最初就不应该进入，而是在那之后进入。如此，如果最初没有进入，后来的习惯性的进入又从何而来？那些之后的之后的自性就是这个，如果没有前者，那么没有的自性又是什么呢？因此，现量
English
gas las. Thus, without grasping the meaning, there is no engaging in seeking meaning and accomplishing meaning. From the terms of the characteristics of entering and withdrawing, the general characteristic of valid cognition is established from the very beginning. Now, it is only a matter of proving different terms. Regarding this, this is only one perception with conceptualization, for example, this is fire, because from this, the desired thing to be manifested is accomplished. Regarding what was said, this is two, because the modes of cognition are different. Since the modes of cognition are different, external objects are also understood to be different, what need is there to mention valid cognition which has become its own nature? Regarding that, the own nature with the aspect of burning is established by perception, because it has been manifested, and that perception is one with an object that is not hidden. The general conceptualization, the previous thing and similar dharmas are hidden, and are the objects of other valid cognitions. However, what causes entry into that is only perception, and not others. Other cognitions are there, but are not valid cognitions, because whatever exists together with it, all do not become valid cognitions, because the body and the earth, etc., would also become valid cognitions. Regarding that, here it is said: By means of following and reversing, they abide in the other that is needed. Without that, perception itself does not enter alone. If it is seen that only perception enters alone because of being extremely accustomed, then inference with the aspect of apprehending similarity is not. That is also not true, because it is not seen that only perception enters at the first time. If it is not the first, but will become later, this is a foolish statement. Where, which one, in that place, if it acts when entering first, it should not enter first, but will enter after that. Thus, if there is no entering at first, from where does that later habitual entering come from? The nature of those after that is only this: if there is no former, then what is the nature of non-existence? Therefore, perception