Tibetan
།དངོས་པོ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ནི། ཆོས་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་ཚད་མ་གཅིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྟོང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །ཅི་སྟེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། འདི་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རྗེས་སུ་དཔག་པས་དངོས་པོ་དེའི། །ལྐོག་གྱུར་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་མི་བྱེད། །མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཡང༌། །མཐོང་བའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །གང་གིས་དེ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་འདོད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དངོས་པོའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་མི་སྒྲུབ་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ནི་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་དོན་གྱིས་མེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ནི་སྔར་མངོན་སུམ་ཞུགས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མི་འགལ་ལོ།། གཞན་ཡང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་ཤུགས་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན། །དེའི་ངོ་བོ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པ་མི་ནུས་པ་འདི་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདིའི་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལ་སྔར་ཚད་མ་འཇུག་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །གང་གིས་དེ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་སུ་ཡང་མེད་ཀྱི། དེ་ནི་མི་འདོད་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཚད་མར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་གྱུར་དངོས་པོ་གྲུབ་ན་ནི། །འདི་ཡི་ཚད་མ་ཉིད་འགྲུབ་སྟེ། །ལྐོག་གྱུར་དངོས་པོར་གྲུབ་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་དང་འབྲེལ་པར་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །དངོས་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་པ་ཚད་མར་བརྗོད་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་དང་ནི་འབྲེལ་པ་ཡི། །ཚད་མ་རྟགས་ལས་ཡོད་ པ་རིགས། །ལྷག་པ་དག་ནི་སྔར་ཉིད་དུ། །བསྟན་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན། །གལ་ཏེ་གཞལ་བྱ་གཉིས་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་བ་ཅེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། གང་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡོད་གྱུར་ན།
Chinese
事物和无差别成立的自性之法，是与有法一起被一个量所取，隐蔽性本身只是现量证悟的空虚，因此不依赖于有法的执持。如果隐蔽性不属于现量，那么比量如何属于呢？这根本不是一点点，就像这样：比量不成立该事物的隐蔽性，即使变成现量，也是成立所见的自性。谁想要现量属于它，比量不成立事物的隐蔽性，然而，此处的隐蔽性是由自证的现量所成立的，这已经说过了。即使隐蔽性由现量成立，但实际上，火等事物的特征，即能起作用，这应该由比量来成立，而对于它来说，先前已经进入了现量。因此，比量的进入并不矛盾。此外，比量本身不能证悟其自性，因此，它的隐蔽性，是由它的力量所存在的。比量不能进入它的自性，这本身就是隐蔽性，而此处的它也是在那时变化的，因此，它不依赖于先前量的进入。谁会依赖于现量进入它，没有人会通过隐蔽性的方式来追求意义，即使不希望也会变化。这也就确定了完全成立为量，如果隐蔽的事物成立，那么，这的量也就成立了，因为隐蔽的事物成立，就与它相关联。仅仅与事物相关联，知识就被称为量。与事物相关联的量，理应从相属中产生。其余的先前已经显示，因此不应该说。如果所量是二，那么所量本身就是两种形态。所量二是因，量二是果，那么，因如何产生果呢？此处说，因为集合存在。
English
That nature of dharma which establishes the non-difference with the object, is to be apprehended by one valid cognition together with the subject of dharma. The state of being hidden is merely the emptiness of direct perception, therefore it does not depend on the apprehension of the subject of dharma. If direct perception does not apply to the hidden, then how does inference apply? This is not even a little, like this: Inference does not establish the hiddenness of that object. Even if it becomes manifest, it establishes the nature of what is seen. Whoever wants direct perception to apply to it, inference does not establish the hiddenness of the object. However, the hiddenness here is established by the direct perception of self-awareness, this has already been said. Even if the state of being hidden is established by direct perception, in reality, the characteristic of fire and so on, that is, the ability to perform a function, this should be established by inference, and for that, direct perception has already entered before. Therefore, the entry of inference is not contradictory. Furthermore, inference itself cannot realize its own nature, therefore, its hiddenness exists by its power. The fact that inference cannot enter its own nature is itself the state of being hidden, and here, it also changes at that time, therefore, it does not depend on the previous entry of valid cognition. Whoever depends on direct perception entering it, no one seeks meaning through the way of being hidden, it changes even if one does not want it. This also establishes what is completely established as valid cognition, if the hidden object is established, then this valid cognition is established, because the hidden object is established, it is related to it. Merely by being related to the object, knowledge is called valid cognition. The valid cognition that is related to the object, should arise from the sign. The rest has already been shown before, therefore it should not be said. If the object to be measured is two, then the object to be measured itself is two forms. The two objects to be measured are the cause, and the two valid cognitions are the result, then how does the result arise from the cause? Here it is said, because the collection exists.
Tibetan
།རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་འགྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་ནི། །མི་རིགས་པས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིར་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གཞལ་བྱ་གཉིས་ལས་ཚད་མ་གཉིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཚོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲའོ། །ཚོགས་པ་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཞལ་བྱ་གཉིས་གྲུབ་པས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཚད་མ་གཉིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་འདིའི་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་གིས་ནི་གཉིས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་ཚད་མ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི། ཡུལ་གཞན་མེད་པས་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་དང་བྲལ་བའི་ཚད་མ་ནི་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོའམ་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཞལ་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་འདི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཚད་མ་ཡིན། བདག་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་ན། རང་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་གཞལ་བྱ་མེད་ན་དེ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང༌། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་དག་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར། འདི་ལྟར། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཉིད་དུ་ནི། །གང་ གིས་གང་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་དང་ནི་ཤེས་བྱ་དག །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་དམ་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་མ་མ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར། ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་ལ་ནུས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྗེས་འགྲོ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མི་རྟག་པ་ལ་ནུས་པ་མེད། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་དག་གིས་ནི། །ཁྱབ་པ་ནུས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས། །གཉི་ག་ལྟར་ཡང་དེ་དག་ནི། །མ་གྲུབ་ནུས་པ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །རྟག་པ་ཡུལ་ཐམས་ཅ
Chinese
因為從因會生出果，因此果從因生，怎麼會不合理呢？如果說，沒有吃掉，因就不會具有果，這似乎有道理。然而，在這裡，果確實是從因產生的。從兩個可量測的事物中，並非所有時候兩個量測工具都能成立，但因為有集合，所以我們這樣說。集合存在的本身也應該被指出。因為兩個可量測的事物成立，所以無疑地兩個量測工具也會成立，從中此二者的決定性特徵完全成立，那才是量測工具。已經說明了一個不能成立兩個。當這是為了排除三個量測工具等等的意義時，因為沒有其他對象，所以沒有區別，因此成立了其他的錯誤量測工具。沒有與可量測事物分離的量測工具，因為如果沒有作為自己或他人本性的可量測事物，這個知識就不會存在，那麼什麼是量測工具呢？如果說自己存在，如果沒有作為自己和他人的本性的可量測事物，那麼它本身就不會存在，因此不會成為量測工具。因此，以自己的本性所理解的對象是一個，與此不同的是另一個，這是確定的。真實的事物是能起作用的，那是這裡真實存在的事物，其他是世俗存在的事物，這些是自相和共相的特徵的說明。這是一個中間的偈頌。如果它沒有任何作用，怎麼能成為真實存在的特徵呢？例如，以能起作用本身，誰以什麼來理解？知識和所知的一切，那樣的理解是不存在的。無論是常、無常、知識還是所知，在作用或能起作用本身中，都不能以現量或比量來理解。例如，因為沒有反向的成立，所以常法沒有作用。因為沒有隨順的成立，所以無常法沒有作用。通過隨順和反向，理解到周遍是作用。無論如何，如果這些不成立，怎麼能說作用呢？常法是一切境
English
Because the fruit will arise from the cause, therefore how can it be unreasonable that the fruit arises from the cause? If it is said that without eating, the cause will not possess the fruit, that seems reasonable. However, here, the fruit is indeed produced from the cause. From two measurable things, it is not always the case that two measuring tools can be established, but because there is a collection, we say so. The very existence of the collection should also be pointed out. Because two measurable things are established, undoubtedly two measuring tools will also be established, from which the definitive characteristics of these two are fully established, that is the measuring tool. It has been explained that one cannot establish two. When this is for the meaning of excluding three measuring tools and so on, because there is no other object, there is no distinction, therefore other false measuring tools are established. There is no measuring tool separate from the measurable thing, because if there is no measurable thing as one's own or another's nature, this knowledge will not exist, then what is the measuring tool? If it is said that oneself exists, if there is no measurable thing as one's own and another's nature, then it itself will not exist, therefore it will not become a measuring tool. Therefore, the object understood by one's own nature is one, and different from that is another, this is certain. The true thing is what can function, that is what truly exists here, the others are conventionally existing things, these are the explanation of the characteristics of self-essence and general essence. This is an intermediate verse. If it has no function at all, how can it become the characteristic of truly existing? For example, by functioning itself, who understands what? Knowledge and all that is knowable, such understanding does not exist. Whether it is permanent, impermanent, knowledge, or knowable, in the action or functioning itself, it cannot be understood by direct perception or inference. For example, because there is no establishment of reversal, permanent phenomena have no function. Because there is no establishment of accordance, impermanent phenomena have no function. Through accordance and reversal, it is understood that pervasion is function. In any case, if these are not established, how can function be spoken of? Permanent phenomena are all objects