Tibetan
་ན་རྣམ་པ་དཔྱད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཡང་ནུས་མེད་ན། །དེ་བདག་འགྱུར་ལ་ཕྱིས་ནུས་མིན། །སྔར་ཐོས་བསམ་གྱི་དུས་ན་ཡང་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་གནོད་པ་ཅན། །སྐྱེས་ནུས་སྙིང་པོ་ཅན་དངོས་ལ། །ཡུན་དུ་གནས་ནུས་ཡོད་མིན་ཏེ། །ས་རློན་ལ་ནི་མེ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེན་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱོན་རྣམས་མི་སྐྱེ་ བ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྐྱོན་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་དེ་ནང་དུ་ཆུད་པ་ལ། སྐྱེད་པར་ནུས་སུ་ཟིན་ཡང་ཉེས་པ་གཏན་ཆགས་པར་བྱེད་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་འཛག་པའི་ས་ལས་མེ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཡུན་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར། འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །རང་བཞིན་ལ་ནི་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་འབད་པ་མེད་པར་བཟློག་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབད་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་དག་ལ་སྐྱོན་མཐོང་བའམ། སྐྱོན་ལ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ན། བདག་མེད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མཐོང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བ་དང༌། སྐྱོན་ལ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་མ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་དག་ལ་ཡོན་ཏན་མ་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་འཚེ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡང་དག་གི །བདག་ཉིད་འཚེ་བ་མེད་པར་ནི། །སེམས་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟར་ན། །ཡོངས་སུ་འདོར་བར་ནུས་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བས་ན། །ཉེས་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་མ་ཡིན། །དེས་ན་དེ་ནི་ཉེས་པ་ལ།། འབད་པ་འགའ་ཡང་འཇུག་པ་མིན། །དངོས་པོས་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་ནུས་པ་ལ་ནི་གལ་ཏེ་ཉེས་པ་འབྱུང་དུ་ཟིན་ཡང༌། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་འགྲོན་པོ་ལས་གྲོགས་བཟང་པོ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ། བར་མ་དོའི་གནས་སྐབས་ན་གནས་པ་འདི་ཤུགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ལམ་ཉིད་དང་འབད་པ་རྩོམ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཡང༌། གཅིག་ཉིད་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེ་སྡང་གིས་གནོད་པར་བྱས་པའི་འདོད་ཆགས་ཕྱིས་ཀྱང་གནོད་བྱེད་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན
Chinese
因为以各种方式观察是空性的缘故，所以污垢是突发的。因为那个缘故也没有能力，那个自性转变之后没有能力。以前在闻思的时候也没有能力。比如，即使有能力也是有害的，对于能够出生的具有精华的事物，不能够永久存在，就像湿地上面的火一样。如果信仰等执着的阿罗汉，不是也会从阿罗汉的果位上退失吗？因此，怎么样才能够不产生过失呢？如果过失是会产生的，即使是那样，能够产生损害的能力包含在其中，即使能够产生，也不能够使罪过永远存在，比如从漏水的地方即使能够生出火，也不能够长久存在。在安住于它的自性上，也不会产生罪过，比如：无害和真实义，对于自性来说，即使努力也不能够颠倒，因为智慧是执着于那个方面的。自性是不需要努力就能够颠倒的。努力也是对于功德见到过失，或者对于过失见到功德才能够进入，见到无我的自性转变成那个自性，不是对于功德见到过失，也不是对于过失见到功德，也不是没有见到功德的功德，因为见到无我就是无害。那个自性的真实，自性是无害的，有心识的人怎么能够完全舍弃呢？因为心识是堕落于某一方的，所以不会进入罪过。因此，它对于罪过，不会有任何的努力进入。对于能够证悟事物全部自性的人来说，即使已经产生了罪过，即使是那样，这就像客人离开了好朋友一样，处于中阴的阶段，因为具有力量，所以会努力修持正道，因为执着于功德的方面，所以不喜欢罪过。如果贪欲和嗔恨的相状是不相同的，也不是一个损害，因为嗔恨损害了的贪欲，之后也见到是损害的缘故。如同那样。
English
Because observing in various ways is emptiness, stains are sudden. Because of that reason, there is also no ability, and after that nature transforms, there is no ability. Even before, during the time of listening and thinking, there was no ability. For example, even if there is ability, it is harmful. For things with essence that can be born, they cannot exist permanently, just like fire on wet ground. If even an Arhat who is attached to faith, etc., doesn't he also fall from the state of Arhat? Therefore, how can faults not arise? If faults do arise, even so, the ability to generate harm is contained within. Even if it can be generated, it cannot make the fault permanent. For example, even if fire can be generated from a leaking place, it cannot last long. In abiding in its nature, faults also do not arise. For example: non-harm and true meaning, for nature, even if you try, you cannot reverse it, because wisdom clings to that aspect. Nature cannot be reversed without effort. Effort also enters when seeing faults in virtues, or seeing virtues in faults. Seeing the nature of selflessness transforming into that nature is not seeing faults in virtues, nor seeing virtues in faults, nor not seeing the virtues of virtues, because seeing selflessness is harmless. The truth of that nature, the nature is harmless, how can a sentient being completely abandon it? Because the mind falls to one side, it does not enter into faults. Therefore, it does not make any effort to enter into faults. For someone who can realize the complete nature of things, even if a fault has already arisen, even so, this is like a guest leaving a good friend. Being in the intermediate state, because it has power, it will strive to practice the right path, because it clings to the aspect of virtue, so it does not like faults. If the aspects of desire and hatred are different, it is not one harm, because the desire harmed by hatred is later seen as harm. Like that.
Tibetan
་དུ་ཞེ་སྡང་ཡང་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང༌། དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བདག་འཛིན་རྒྱུ་གཅིག་ཅན་ཉིད་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར། །འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ཕན་ཚུན་དག །ཐ་དད་ན་ ཡང་གནོད་མ་ཡིན། །གཉི་ག་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་གཅིག་ཀྱང་གཏན་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བར་ནི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་གང་ལ་དབུགས་འབྱུང་བས་དེ་གདུངས་པར་འགྱུར་བ་དེ། དེའང་གཞན་དག་ལ་བདེ་བའི་རྒྱུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་པའི་རྒྱུར་ཕན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་ངེས་པར་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བྱམས་སོགས་རྨོངས་དང་འགལ་མེད་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་མིན། །ཉེས་ཀུན་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན། །དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ། རྣམ་པར་འཚེ་བའི་གཉེན་པོ་སྙིང་རྗེ། ཕྲག་དོག་གི་གཉེན་པོ་དགའ་བ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བཏང་སྙོམས་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཏི་མུག་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཏི་མུག་ཡོད་ཀྱང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཏི་མུག་དེ་ཉིད་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་ནི། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང༌། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཏེ། །དེས་ན་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་ནི། །སྤངས་པ་དེ་ལྟར་རྒྱུད་གྲོལ་ལོ། །རིག་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉིད་ཕྱིར། །སེམས་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །གསུངས་ཕྱིར་ལོག་པར་དམིགས་པ་ཉིད།། མ་རིག་གཞན་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ནི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་མ་རིག་པ་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །
Chinese
也是嗔恨。无我和我执，也是那样转变吗？现在不是，像这样，我执是具有一个因，因为是因和果的事物。贪欲和嗔恨互相，即使不同也没有损害。因为二者都是以我执为因，即使互相不一致，如果存在我执，一个也不会断绝，会变成不会同时产生。另外，因为是因和果的事物。从痛苦之因的何处产生气息，那会变成痛苦，那也是想要其他安乐之因。因此这些是因和果的事物。譬如，体验到对因有益，也必定会愤怒地去损害它。因此，贪欲和嗔恨即使不同，因为是因和果的事物，所以没有损害。因此，慈爱等和愚昧不相违背，所以不能彻底断除极大的过失。一切过失都以它为根本，那也是坏聚见。如果说，嗔恨的对治是慈爱，贪欲的对治是不净，损害的对治是悲悯，嫉妒的对治是欢喜，一切的对治是舍，即使那样，也不能彻底断除极大的过失，因为和愚昧不相违背。如果说，即使有愚昧，因为没有我执，难道不是舍弃一切过失吗？那不是，愚昧本身就是坏聚见，烦恼的愚昧，就是坏聚见。阿罗汉们的智慧，那不是烦恼，因此坏聚见，断除后那样从相续中解脱。因为是智慧的相违品，因为是心所的对境，因为说是颠倒的对境，其他的无明不是同类。如果说，无明是无分别的自性，坏聚见不是认识的自性吗？那怎么说无明就是坏聚见呢？这个过失没有，因为什么？
English
It is also hatred. Are selflessness and the view of self also transformed in the same way? Now it is not, like this. Self-grasping is the very one with a single cause, because it is the object of cause and effect. Desire and anger are mutually, even if they are different, there is no harm. Since both have the cause of grasping at self, even if they are inconsistent with each other, if there is grasping at self, none will be completely cut off, and it will become not arising simultaneously. Furthermore, because it is the object of cause and effect. From where the breath arises from the cause of suffering, it will become tormented, and that also desires the cause of happiness for others. Therefore, these are the objects of cause and effect. For example, experiencing benefit to the cause will surely become angry at harming it. Therefore, although desire and anger are different, because they are the object of cause and effect, there is no harm. Therefore, love and so on are not contrary to delusion, so they do not completely eliminate great faults. All faults have their root in it, and that is the view of the perishable aggregate. If it is said that the antidote to hatred is love, the antidote to desire is impurity, the antidote to harming is compassion, the antidote to jealousy is joy, and the antidote to everything is equanimity, even so, it is not possible to completely eliminate great faults, because it is not contrary to delusion. If it is said that even if there is delusion, since there is no self-grasping, is it not abandoning all faults? That is not the case, delusion itself is the view of the perishable aggregate, the delusion of affliction is the view of the perishable aggregate. The wisdom of the Arhats, that is not affliction, therefore the view of the perishable aggregate, having abandoned it, is liberated from the continuum in that way. Because it is the opposite of wisdom, because it is the object of mental factors, because it is said to be the reversed object, other ignorance is not of the same kind. If it is said that ignorance is the nature of non-discrimination, is the view of the perishable aggregate not the nature of cognition? How can it be said that ignorance is the view of the perishable aggregate? This fault does not exist, because of what?