Tibetan
ས་པའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ནི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་གྱི་ཆོས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ཡུལ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། རང་བཞིན་འདི་ཡིན་འདི་ལས་དེ། །རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ནི་གོལ་འགྱུར་ཞིང། །ལྡོག་པ་ལ་ནི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས། །མི་བརྟེན་སྤྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གོལ་བ་ནི་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་རྩ་བ་མེད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ཞིང༌། གོལ་བ་ཉིད་ཀྱང་གོལ་བ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྩ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟེན་ཏེ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ནི་འདྲ་བ་དང་ཡུལ་ཐག་རིང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། རྟག་པའི་བློ་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །མངོན་སུམ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་མ་ ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་མེད་པར་ནི་དོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ཏེ། དེས་ན་གང་ལས་རྟག་པ་ཉིད་འཛིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་ནི་མཐོང་བཞིན་དུའང༌། བློ་ཞེ་ན་ཡོད་པ་དམིགས་པས་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དོགས་པས་བསླུས་པའམ། འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བས་བསླུས་པས་མི་རྟོགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཇི་སྲིད་དུ་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་དམིགས་པས་ཕྱིས་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཉིད་དེ། དེའི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །འོན་ཀྱང་མ་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བློ་ཞན་པ་དོགས་པ་དང་མི་བྲལ་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དོགས་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་དོགས་པ་སྟེ། ཅི་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་ཡང་ཡོད་དམ་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པའོ། །དེས་ན་ཕྱིས་མཐོང་བ་ལས་དོན་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མ་བསླུས་པས་ན་མི་རྟོགས་སོ། །དེ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསླུས་པ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་པའི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དམིགས་ན་ཐ་སྙད་པར་བཟློག་པར་སེམས་པའི་སྐབས་ཅི་ཡོད།
Chinese
地的原因是，是各种识的对境。因此，识的法性是能证悟自性，而对境的法性，则是如其本身那样被证悟。因此，对境是无常和无我等的自性。执持这样的自性，就是识的自性，其他则不是它的自性。如是说：自性即是此，由此而生彼，他缘令转变，还灭亦赖缘，不依如幻智。凡是执持无我等法的体性，那就是自性。从自性转变，是由于突发性的、无根的因缘所致。即使是转变本身，从转变中返回，也依赖于因缘。因此，由于是无根的，所以不依赖，如同幻蛇之智。如果说，绳索转变为蛇的智慧，其原因是相似和距离远等。那么，对于常的智慧，有什么原因呢？现量不是趋入常的，比量也不是。没有量，就不是疑惑。现量也能成立刹那性。那么，从何处执持常性呢？对此解说：明明见无常，然愚者以有，见而疑常有，或为异相惑，故不能了知，以定知后刹那。这是可以这样说的：当事物本身的性质被观察到，后来没有被观察到时，那就是见到了无常。它的非存在状态，就被称为无常。然而，即使已经不再被观察到，愚钝的心仍然无法摆脱疑惑。因此，因为怀疑它仍然存在，所以才会怀疑它是否仍然存在，即怀疑是否先前的事物现在仍然存在。因此，从后来所见的事物中获得作用，因为没有被欺骗，所以不能了知。因为没有获得作用而被欺骗，就会了知，如同破裂的瓶子。如果观察到具有作用的特征，那么还有什么机会去思考颠倒名言呢？
English
The cause of earth is the object of various consciousnesses. Therefore, the nature of consciousness is to realize its own nature, while the nature of the object is to be realized as it is. Therefore, the object is the nature of impermanence and selflessness, etc. Holding such a nature is the nature of consciousness, and others are not its nature. It is said: "Self-nature is this, from this it arises, other conditions cause it to change, cessation also depends on conditions, not relying on illusory wisdom." Whatever is the essence of holding the nature of selflessness, etc., that is self-nature. Deviation from it is due to sudden, rootless causes. Even the deviation itself, returning from the deviation, depends on conditions. Therefore, because it is rootless, it is not dependent, like the wisdom of a phantom snake. If it is said that the cause of a rope turning into the wisdom of a snake is similarity and distance, etc., then what is the cause for the wisdom of permanence? Direct perception does not enter into permanence, nor does inference. Without valid cognition, there is no doubt. Direct perception can also establish momentariness. Then, from where does one grasp permanence? This is explained: "Even though impermanence is clearly seen, the mind, due to seeing existence, is deceived by doubting that it is always there, or is deluded by different appearances, and therefore cannot understand, because it is certain of the later moment." This can be said: When the nature of a thing itself is observed, and later not observed, then impermanence is seen. Its state of non-existence is called impermanence. However, even if it is no longer observed, the dull mind cannot escape doubt. Therefore, because of doubting that it still exists, one doubts whether it still exists, that is, whether the previous thing still exists now. Therefore, because one obtains function from what is seen later, one is not deceived and therefore cannot understand. Because one is deceived by not obtaining function, one will understand, like a broken pot. If the characteristic of having function is observed, then what opportunity is there to think of reversing the conventional terms?
Tibetan
དེ་ཁོ་ན་སེམས་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་སྣང་བ་ཐ་དད་པས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཐ་སྙད་པ་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི། དེ་ཐོབ་པས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མི་བྱེད་དོ། །དོན་བྱས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་བས་བསླུས་པ་དེ། འདྲ་བ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་མཚེ་མ་དང་སྒྲོ་པ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མར་ནི་གང་ལས་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་གཅིག་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཡུལ་དུ་འབྱུང་བ་དེའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མ་བསླུས་པ་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་བུད་ཤིང་ཉིད་ཡིན་གྱི། མེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་མེ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་རྡོ་དང་བརྡབས་པའི་སྔོན་རོལ་ན་མ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མེད་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཐམས་ཅད་རིགས་མཐུན་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བ་འམ། རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་བདག་པོ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་འདི་ལ་ལྟོས་ཏེ་འམ་ཞེས་ཕྱོགས་གཞན་བརྟག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ལས་སྨྲ་བའི་འདོན་པས་ནི་སྔ་མ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ནི་ཕྱི་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གོར་མ་ཆག་གོ །ཡང་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་དོགས་པ་མེད་པས་བསླུས་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་ནི་དོགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་ན་ནི་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་དོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རབ་ཏུ་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། དེར་ཡང་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་ལས་བསླུས་པས་ཏེ། བྲེགས་པ་ལས་ཡང་སྐྱེས་པའི་སྐྲ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞིག་པ་ངོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནང་གི་མ་རིག་པའི་བསླད་པ་ལས་དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། སེམས་འདིའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི། རྩ་བ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་གླེན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོན་དམ་པ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་འགར་ཡང་སྣང་བ་མེད་དེ། དེས
Chinese
仅仅是那些用心思考的人，才仅仅是通过不同的显现来确定的。从事世俗活动并追求目标的人，因为获得目标而完全满足，所以不会进一步进行辨别，因为目标已经实现了。或者，被其他相似之处所迷惑，就会产生这样的想法：相似之处就是它本身，就像双胞胎和幻觉一样。在前者中，仅仅是说，对于那些从草等不同事物中产生的火焰，特别执着于认为是同一火焰的现象，在实现目标时没有被迷惑。接近它所取的是木柴本身，而不是火焰。不是从火焰中产生的，因为那样会导致最初不产生火焰，因为在用火石敲击之前，火焰是不存在的。或者，它就是从不存在中产生的。同样，所有事物都是从同类的前者产生，或者不是从异类产生，而是从业的主宰者产生。正因为如此，才考虑到这个意义，才做了“或者”这样的其他方面的考察。其中，业论者的说法是解释前者，而其他人的观点就像后者一样，这是确定的。或者，因为对事物的存在没有怀疑，所以才说“迷惑”，因为对事物的存在没有任何怀疑，因为总是能看到它的存在。如果看不到，就会对事物的存在产生怀疑。当完全看不到的时候，情况会怎样呢？在那里，也是因为被其他相似之处所迷惑，就像从砍伐后又长出来的头发和指甲等一样。如果说因为认识到已经损坏，所以是同一个，那是不对的，因为认识不是有效的量，因为现量和比量是不合理的。这也将在后面解释。因此，由于内在无明的迷惑，污垢都是暂时的。正因为如此，才说：此心的自性是光明，是与常恒性分离的，因此才执着于它。污垢是暂时的。不真实的虚假附加，因为是无根的，所以仅仅是愚蠢而已。神圣的经典是，在任何时候都没有常恒性的显现，因此
English
It is only those who contemplate that are determined solely by different appearances. Those who engage in worldly activities and pursue goals do not further discriminate because they are completely satisfied by achieving the goal, for the goal has already been accomplished. Alternatively, being deceived by other similarities, the thought arises that the similarity is the thing itself, like twins and illusions. In the former case, it is merely stated that for those phenomena where fire arises from different things such as grass, and there is particular attachment to it as being the same fire, there is no deception in achieving the goal. What is taken close to it is the firewood itself, not the fire. It is not produced from the fire, for that would lead to the initial non-production of fire, since it does not exist prior to striking the flint. Or, it arises from non-existence itself. Similarly, all things arise from the preceding homogeneous cause, or not from a heterogeneous cause, but from the lord of karma. It is for this very reason that, considering this meaning, the examination of other aspects is done with "or." Among these, the statement of the karmavadins explains the former, while the view of others is like the latter, this is certain. Or, because there is no doubt about the existence of things, it is said to be "deceived," for there is no doubt about the existence of things, because their existence is always perceived. If it is not perceived, there will be doubt about the existence of things. When it is not perceived at all, how does the situation remain? There, too, it is because of being deceived by other similarities, like hair and nails that grow again after being cut. If it is said that it is the same because the destruction is recognized, that is not correct, because recognition is not a valid measure, since direct perception and inference are not reasonable. This will also be explained later. Therefore, due to the defilement of inner ignorance, the stains are all adventitious. It is for this very reason that it is said: The nature of this mind is luminosity, it is separate from permanence, and therefore it clings to it. The stains are adventitious. False imputation, which is not true, is merely foolish because it is rootless. The sacred scripture is that there is no appearance of permanence at any time, therefore