Tibetan
པ་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་པོ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེའི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་མངོན་ སུམ་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་དེར། །གནོད་པའི་རྟོགས་པ་ཅན་ཡིན་པ་།སྦྱར་བར་བྱ་བའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །སྒྲ་ནི་བློ་དོན་རྗོད་བྱེད་ཡིན། །ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་རང་གི་བྱ་བས་སྟོང་པར་བདག་ཉིད་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་རང་གི་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་རྟོགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སྒྲ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མེད་དེ་སྒྲ་དེ་ཡང་བློའི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །བདག་གིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེས་གཉི་ག་ཡང་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདིའི་བསམ་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་བདག་གིས་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེའམ། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་བཞིན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། བདག་གིས་རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེའམ། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། འཆད་པ་པོ་ཡི་བྱེད་པའི་ཡུལ། །དོན་གང་བློ་ལ་རབ་གསལ་བ། །སྒྲ་ནི་དེ་ལ་ཚད་མ་ཉིད། །དོན་གྱི་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཅན་མིན། །འཆད་པ་པོ་ཡི་བྱེད་པའི་ཡུལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་སྨྲ་བ་པོ་ཡོད་པའོ། །བློ་ལ་རབ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་དེ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ལས་དེ་ལ་སྨྲ་བ་པོ་ཡོད་པར་རྟོགས་ཏེ། རིགས་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡང་ན་ད་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དེར་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ག་ལས། ཡང་ན་ཚིག་དེ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡོད་དོ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ངས་བྱས་སོ་སྙམ་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཤིན་ཏུ་ཉམས་གཞུང་གང་ཡིན་པ། །འགའ་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་འགྱུར་བ། །དྲན་པ་ཉམས་ཕྱིར་ང་ཡིས་ནི། །བྱས་པས་ཡིན་ཞེས་མངོན་རློམ་འགྱུར།
Chinese
是进入之本身。决定结合者，乃是了知于果行事之阶段后，方为决定结合。彼亦为彼之生起所变之阶段，然非以自之体性能够显现。若以自之体性显现，则于彼时一切皆成办故，决定结合不成为与果俱有。如何善为结合耶？具有损害之觉悟者，所结合者亦如是，声音乃是心识义之言说者。如何善为所结合者，以觉悟自性为空性，而损害善为结合之觉悟故，善为结合者是无所缘，如是，善为所结合之觉悟亦以彼自性与自之行事不具而损害。若彼之觉悟是从声音而来，则非有，声音亦是明了心识之义本身，我已如是开示。我已如是觉悟，此二者亦是因过分执着之故。或者此之想法是或不是皆可，我乃暂时如是觉悟耶？如是，义是如是或不是皆可，我乃暂时如是觉悟耶？是故说： “讲说者之行事境， 何义于心极明了， 声音即彼之量也， 义之彼性非因缘。” “讲说者之行事境”，名为于何者有言说者。“于心极明了”，名为于何者无彼者。或者从彼言说本身，了知于彼有言说者，以从何种族类之方式。或者因与今无差别之故，一切亦是人所未作之本身。若谓人所作者有损害故，非如是耶？人所未作者是超越感官之故，于彼亦非损害者，从何而来耶？或者词句彼是人所未作之本身存在。认为此人是我所作，乃是错乱，如此： “极为衰损之经典， 于某者极明了转变， 因念衰损我乃是， 所作是故显扬慢。”
English
It is the very act of entering. The one who definitely combines is the one who, having understood the stage of acting upon the result, definitely combines. That is also the stage of becoming its arising, but it is not able to manifest with its own essence. If it manifests with its own essence, then at that very time everything would be accomplished, so the definite combination would not become one with the result. How does one combine well? One who has the realization of harm, what is combined is also the same, sound is the speaker of the meaning of mind. How does what is to be well combined harm the realization of well combining because it realizes its own nature as emptiness, so the one who combines well is without an object, likewise, the realization of what is to be well combined also harms because it does not possess its own nature with its own action. If that realization comes from sound, then it is not, sound is also what clarifies the meaning of mind itself, I have shown it as such. I have realized it as such, both of these are also because of excessive attachment. Or whether this thought is or is not okay, I am temporarily realizing it as such? Likewise, whether the meaning is such or not is okay, I am temporarily realizing it as such? Therefore it is said: "The field of action of the speaker, Whatever meaning is very clear to the mind, Sound is the measure of that, The nature of meaning is not causal." "The field of action of the speaker," is called where there is a speaker. "Very clear to the mind," is called where there is no that. Or from that very statement, it is understood that there is a speaker in that, in the manner of from what kind of lineage. Or because there is no difference from now, everything is also what is not made by a person itself. If it is said that what is made by a person is harmful, so it is not like that? What is not made by a person is beyond the senses, so it is not harmful there either, from where does it come? Or the words are what is not made by a person itself exists. Thinking that this person is made by me is a delusion, like this: "Whatever scripture is extremely deteriorated, Becomes very clear to someone, Because memory is deteriorated, I am, Made it, therefore manifest pride."
Tibetan
།སྙན་དངགས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གཞུང་འདི་ཉིད་སྙན་དངགས་མཁན་གྱིས་ རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཞན་དུ་དོན་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ན་དེ་ལས་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་ལ་ཡང་འདི་མཚུངས་ཏེ། །དེ་ལའང་དོན་མེད་པ་ཉིད་མཐོང༌། །དོན་གཞན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ནི། །གཉི་ག་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །དོན་མེད་པ་དང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་རྟོགས་པ་ནི་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །དོན་གཞན་དུ་རྟོགས་ན་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ནི། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་དེ་བརྟག་བྱ། །མི་བདེན་དོན་དུ་སྣང་བ་ནི། །དང་པོར་རིག་བྱེད་ཉིད་ལས་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི། འཆད་པ་པོའི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། བློའི་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། སྐྱེས་བུའི་བློ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་ནི་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་བཅོས་ཏེ་འབྲེལ་ལོ། །འདི་ལྟར་དང་པོ་རིག་བྱེད་ཀྱི། །དོན་དེ་མི་ཡིས་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ཚད་མས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དོན། །རྟོགས་བྱེད་དེ་བློ་ཚད་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་རིག་བྱེད་དོན་ཡིན་ཞེས། །ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་ལ་ཚད་མ་མེད། །རིག་བྱེད་དབང་གིས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །ཞེ་ན་དང་པོ་ཅི་ཕྱིར་མིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་དེ་དོན་ན། །ཇི་ལྟར་རིག་བྱེད་དོན་མེད་མིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱེས་བྱས་མིན། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཚད་མ་ཡིན། །རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱུགས་འདོད་པས་ཙེ་ཏྲ་བའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཞན་རྟོགས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་འབད་པས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སྒྲ་དང་རྟགས་མེད་པར་དེ་ཅི་ལྟར་ཡང་རང་ཉིད་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལས་བདག་ཉིད་ངེས་པར་སྦྱོར་རོ་སྙམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྒྲའི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་གི་དོན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ལྷ་སྦྱིན་འཚེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བས་བྱེད་པ་པོ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་དང
Chinese
詩歌也是在其他生世中體驗過的論典，詩人 不理解，這是為什麼？如果這樣，一切都會變成非人所為。如果它在其他方面也變得毫無意義，那麼非人所為本身也會變得毫無意義。如果有人說：吠陀也是如此，因為在那裡也看到了毫無意義。如果理解為其他意義，那麼兩者都會變得相似。理解為毫無意義和非人所為，對於吠陀和非吠陀來說是相同的。如果理解為其他意義，那就不是毫無意義。如果有人說：理解為真實的意義，那應該被視為人所為。顯現為不真實的意義，最初來自吠陀本身。因此，所說的是：講者的行為對象等等。首先完全捨棄吠陀的意義，對於心識行為對象的意義是什麼，人的心識本身就是量，聲音不是意義本身的因，這樣修改詞語並聯繫起來。如此，首先吠陀的，意義被人們完全捨棄後，以量完全淨化的意義，理解者即是心識量。即使如此，你說這是吠陀的意義，對此你沒有量。因為由吠陀的力量所生，如果有人說：為什麼最初不是？如果那也是那個意義，吠陀怎麼會沒有意義呢？即使那樣也不是人所為，因為懷疑而成為量。吠陀的意義本身最初並不存在，因為想要牲畜，應做蔡特拉的祭祀，這是毫無意義的。在那裡因為行為衰敗，如果有人說：不是的，因為沒有量。理解其他意義是因為人的努力，所以會變成是人所為。也因此說：沒有聲音和標誌，那怎麼會自己憶念呢？所有認為必須從吠陀中確定自我的，都是因為追隨前人的緣故。必須確定是聲音行為的自性，如果那是那些的意義，那麼天授燃燒，因為沒有說出作者，作者和
English
Poetry, too, is a treatise experienced in other lives; why is it said that it is not understood by poets? If that is so, everything will become non-human. If it also becomes meaningless in other respects, then non-human action itself will become meaningless. If someone says: This is also the case with the Vedas, because meaninglessness is also seen there. If it is understood as another meaning, then both will become similar. Understanding as meaningless and non-human is the same for Vedas and non-Vedas. If it is understood as another meaning, then it is not meaningless. If someone says: Understanding as the true meaning, that should be regarded as done by man. What appears as an untrue meaning comes from the Vedas themselves at first. Therefore, what is said is: the object of the speaker's action, and so on. First, completely abandoning the meaning of the Vedas, for what is the meaning of the object of mental action, the mind itself is the measure, and sound is not the cause of the meaning itself, thus modifying the words and connecting them. Thus, first, the meaning of the Vedas is completely abandoned by people, and the meaning completely purified by measure, the understander is the mind measure. Even so, you say that this is the meaning of the Vedas, you have no measure for this. Because it is born from the power of the Vedas, if someone says: Why not at first? If that is also that meaning, how can the Vedas be meaningless? Even so, it is not done by man, because doubt becomes a measure. The meaning of the Vedas itself does not exist at first, because wanting livestock, one should perform the sacrifice of Chaitra, which is meaningless. There, because of the decline of action, if someone says: No, because there is no measure. Understanding other meanings is because of human effort, so it will become done by man. Therefore, it is also said: Without sound and signs, how can one remember oneself? All who think that the self must be determined from the Vedas are because of following the predecessors. It must be determined that it is the nature of the action of sound, if that is the meaning of those, then the gift of the gods burns, because the author is not mentioned, the author and