Tibetan
འགྱུར། །གཞན་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གདུངས་ལ། །གཞན་ནི་མཐོ་རིས་བདེ་བ་མྱོང༌། །གཞན་ནི་བསྟན་བཅོས་སྦྱོང་བས་ངལ། །གཞན་ནི་བསྟན་བཅོས་རྟོགས་དེའི་ཚེ།། རྟོགས་ལྡན་རྒྱུ་སྦྱོར་ཅི་ཞིག་དགོས། །འདི་ལ་ལན་དུ། འདི་ལྟར། ཇི་སྲིད་བདག་ཅག་མ་བཅོམ་ཞིང༌། །དེ་ཡི་ཡོངས་སུ་གདུང་འགྱུར་བ། །དེ་སྲིད་སྡུག་བསྔལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་མེད། །གྲོལ་བ་པོ་ནི་མེད་ན་ཡང༌། །ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་གཞོམ་ཕྱིར་བརྩོན། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་གནས་པ་ནི། །བརྩེ་བའམ་ཡང་ན་ལས་དག་གིས། །འདི་ལ་བསམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་འདིར་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ལ་བརྗོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཇུག་པ་འམ་རྩོལ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་སྤངས་བར་བྱ་བ་ན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ངེད་ལྟ་བུ་ལ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་གཅིག་པོ་མངོན་པར་བཟློག་པའི་ཕྱིར། བཅིངས་པ་དེ་ཉིད་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ནི་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ན་སྦྲུལ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྦྲུལ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་ཡོད་པར་འགྱུར་མོད་དོན་དམ་པར་ནི་གཅིག་ མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅེ་ལྟར་གཅིག་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་པ། །ཐ་སྙད་ཀྱང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་གཅིག་མེད། །ཐ་སྙད་ཀྱི་ནི་དངོས་མེད་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ། །འབད་པའང་ལ་ལར་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི། །རྩོད་པའི་སྐབས་འབྱེད་བྱེད་པ་མིན། །ཅི་ཕྱིར་འདི་ལས་འབྲས་འདི་ཞེས། །བྱ་འདི་མཁས་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ། །འགར་ཡང་འཇུག་དང་རྟོག་པ་མིན། །སྔོན་དང་ཕྱི་མར་དམིགས་པ་ནི། །ཚད་མས་རབ་ཏུ་རིག་མེད་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་འགར་ཡང་ནི། །འཇུག་པ་སྲིད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །དེས་ན་རྩོལ་བ་འགའ་ཡང་ནི། །ཡོད་མིན་དེ་ཕྱིར་ནོར་པ་ཉིད། །ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་གནས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པའི་དོན་རྟོགས་འགྱུར་བ་ན།། གལ་ཏེ་འཇུག་པ་མེད་ཉིད་ན། །ཆགས་བྲལ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྔ་ཕྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་བརྟེན་ནས། །སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་རྟོགས་ན་ཡང༌། །སྙིང་རྗེ་ཡིས་ནི་འཇུག་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་སྐྱེས་བུ་ལ། །ཕན་བྱེད་ལ་བརྒྱུད་རང་བརྩོན་བཞིན། །སྨོན་ལམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སྨོན་ལམ་གྱི། །ལས་ཀྱི་མཐུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །འདི་ལ་བརྒལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་པ་ལྟ་བུའི་ལྡོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྨོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས་སྤང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་གནས་པ་ཡིན་ནའོ་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་གྱི་ལས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་གཞན་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ལན་ནུས་པ་མེད་ན། གནས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། འཕགས་ལ་ལྡོག་མེད་འདོད་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པའི་སྲིད་ལས་རྣམ་བརྒལ་བའི། །ལས་གཞན་འཕེན་ནུས་མ་ཡིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར། །འཕགས་པ་ནི་རྩོལ་བ་མེད་པ་བཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྩོལ་བ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཏང་སྙོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་འགའ་ཡང་རེ་བ་མི་འཆའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་གཞན་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་སྲེད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྲེད་པས་བསྐྱེད་པའི་སྐྱེ་བ་དེ་གཅིག་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། གཞན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྐྱབ་པར་བྱ་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ལ་འགྱུར་གྱི། གཞན་ལ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མེད་ལ། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་དུ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ལ་འགལ་མེད་ཕྱིར། །འདུ་བྱེད་སྔ་མ་འཇུག་པ་ཅན། །དངོས་ཆོས་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་དེ། །སེམས་ཅན་རྗེས་འབྲལ་ཅན་མ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ། ཀུན་འབྱུང་གི་མཚན་ཉིད་སྲེད་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་དང་འགལ་བ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ལས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དེའི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུར
Chinese
转变。其他则因苦行而受苦，其他则享受天界之乐，其他则因研习论典而疲惫，其他则在通达论典之时，通达者何需财物？对此回答如下：如此，只要我等未被摧毁，并且完全被其所困扰，那么痛苦就只是虚构，并非自然存在。即使没有解脱者，也要努力摧毁错误的虚构。无欲之境，是因慈爱或清净之业。对此的思考是：如果暂时只说看到此处，那么那时就成立了。那些不是进入或努力于任何事物。因为（经中）说：应舍弃法性。然而对于像我们这样的人来说，那时为了完全遣除唯一性，束缚本身就是解脱，因此它们的一就是那个本身。事物是真实存在的，仅仅如此并不足以进行命名，因为命名依赖于证悟。如此，在胜义谛中，蛇不是应该舍弃的对境，然而，特别执着于蛇本身才是对境。然而，即使在世俗谛中，就像是唯一一样，在世俗谛中也会有命名，但在胜义谛中没有唯一性。如果问：如何成为胜义谛的命名？那不是的，因为：如何唯一是世俗，命名也是世俗。如何在那之中没有唯一，命名的事物也不存在。从自己的自性之外，努力在某些情况下也不存在。因和果的事物，不是争论时区分的依据。为什么说从此产生此果，这种行为不是智者的行为。如此，具有证悟者，在任何情况下都不会进入和分别。因为前后所缘，正量完全无法认知。即使在一刹那间，在任何情况下，进入的可能性也不存在。因此，任何努力都不存在，因此是错误的。承诺之后也说：无欲之境。等等。如果圣义被证悟，如果根本没有进入，就不会变成无欲之行，因为前后...
English
Transformation. Others suffer from asceticism, others experience the bliss of the heavens, others are weary from studying treatises, others, at the time of understanding the treatises, what need does the realized one have for wealth? The answer to this is as follows: Thus, as long as we are not destroyed, and are completely afflicted by it, then suffering is merely fabricated, and does not exist naturally. Even if there is no liberator, one should strive to destroy false fabrications. The state of being free from desire is due to love or pure karma. The thought on this is: If one were to temporarily speak of seeing only here, then at that time it would be established. Those are not entering into or striving for anything. Because it is said: The nature of phenomena should be abandoned. However, for someone like us, at that time, in order to completely eliminate oneness, bondage itself is liberation, therefore their oneness is that very thing. Things truly exist, but that alone is not enough to name them, because naming depends on realization. Thus, in the ultimate truth, a snake is not an object to be abandoned, however, being particularly attached to the snake itself is the object. However, even if in the conventional truth, it is like being one, there will be naming in the conventional truth, but in the ultimate truth there is no oneness. If one asks: How does it become the naming of the ultimate truth? That is not so, because: How oneness is conventional, naming is also conventional. How there is no oneness in that, the thing named does not exist. Other than one's own nature, effort does not exist in some cases. The things of cause and effect are not the basis for distinguishing in an argument. Why say that this result arises from this, this action is not the behavior of the wise. Thus, those who possess realization, in any case, do not enter into or discriminate. Because the objects of before and after, valid cognition cannot fully recognize. Even in an instant, in any case, the possibility of entering does not exist. Therefore, no effort exists, therefore it is mistaken. Having promised, one also says: The state of being free from desire. And so on. If the sacred meaning is realized, if there is no entry at all, it will not become the conduct of being free from desire, because before and after...
Chinese
依赖于词类，即使理解行为和知识，也是通过慈悲进入。如同国王对待臣民，利益来自于传承和自身努力。因为主要进行祈愿，所以其果实是从祈愿的业力力量中产生的。对此有什么反驳呢？因此，为了避免对事物本质的颠倒执着，需要努力。如果不是这样，就无法通过体验愚痴的痛苦来避免。如果业存在，那么因为还有其他生的业，所以会与其他生联系。如果阿罗汉没有能力偿还业债，那么也不会存在。对此的解释是：因为圣者希望没有颠倒。从存在中完全超越存在的，其他业无法投射，因为一同造业的因素已经耗尽。圣者没有努力，所以无法逆转。努力也因为脱离贪欲而被舍弃，因为以平等心，他们不会抱有任何期望。正是因为没有期望，所以不会成就其他生。因此，一同造业的因素，因为没有贪爱的特征，所以先前由贪爱产生的生，只会耗尽那一个，没有其他的，这样安住。如果慈爱是为了从痛苦中拯救，那么只会对众生产生作用，不是对其他吗？因为已经舍弃了自我之见，所以没有任何众生，也没有对众生的执着。那么，因为慈爱，就会变成没有舍弃对众生的执着了吗？对此的回答是：了解痛苦没有矛盾的缘故。具有先前行为的，事物、法和慈爱的产生，不是伴随众生的。当痛苦被明确地体验为一切具有三种痛苦的事物都是痛苦的时候，产生的特征，贪爱就会被分离。舍弃产生之后，因为没有贪欲等，所以与一切众生集合没有矛盾，是平等性。因此，从看到痛苦而依赖于事物本身，会产生大慈悲，但在那种情况下，与执着于众生是没有关联的。就像那样
English
Depending on the case endings, even if understanding actions and knowledge, it is through compassion that one enters. Just as a king treats his subjects, benefit comes from lineage and self-exertion. Because one mainly engages in aspiration prayers, its fruit arises from the power of the karma of aspiration prayers. What objection is there to this? Therefore, in order to avoid clinging to the reversal of things as they appear, effort is needed. If it is not like that, it will not be avoided by experiencing the suffering of delusion. If karma exists, then because there is also karma from other lives, it will become connected with other lives. However, if an Arhat has no ability to repay karmic debts, then it will not exist either. The explanation for this is: because the noble ones desire no reversal. Other karma that has completely transcended existence cannot project, because the factors that act together have been exhausted. The noble ones have no effort, so they cannot reverse it. Effort is also abandoned by being free from attachment, because with equanimity, they do not hold any expectations. Precisely because there is no expectation, other lives are not accomplished. Therefore, the factors that act together, because they do not have the characteristic of craving, the life previously generated by craving will only exhaust that one, there is no other, thus it abides. If love is for the sake of saving from suffering, then it will only affect sentient beings, is it not for others? Because the view of self has been abandoned, there are no sentient beings, and there is no clinging to sentient beings either. So, because of love, will it become that the clinging to sentient beings has not been abandoned? The answer to this is: because understanding suffering is not contradictory. The arising of things, phenomena, and love, which have prior actions, is not accompanied by sentient beings. When suffering is clearly experienced as all things possessing the three sufferings are suffering, then the characteristic of arising, craving will be separated. After abandoning arising, because there is no desire and so on, there is no contradiction with the assembly of all sentient beings, it is equanimity. Therefore, from seeing suffering and relying on things themselves, great compassion arises, but in that state, there is no connection with clinging to sentient beings. Just like that