Tibetan
་བདེ་བ་མང་པོ་ལས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། གཞན་གྱིས་ནི་བདེ་བའི་ཆ་ཙམ་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་གཉིས་མཚུངས་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་མ་རིག་པར་ཐལ་ལོ། །འོན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འབྱར་བས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་འབྱར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ཀྱང་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྱར་བས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དག་ལས་སེམས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་ཅིག་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཞན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དེ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ཡང་ནང་གི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་དབེན་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་རིག་བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། །བདེ་བ་ལ་སོགས་གཞན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཞན་གཅིག་པུ་ཉིད། །བདེ་བ་ལ་སོགས་གཞན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་གཅིག་རྟོགས་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བདེ་སོགས་གཞན། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དང་ནི་སེམས་པ་དག །སྣང་བ་ཐ་དད་རྟོགས་པའི་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ན། །བདེ་བ་འབྱུང་བ་འདོད་ན་ནི། །རེག་པ་དེ་ལ་ཡིད་འོང་བ། །ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་གནས། །ཡིད་དུ་འོང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ཡིད་འོང་འདི་གང་ཡིན་པར་འདོད། །རང་སྐལ་འཕྲོ་ཡིས་འགའ་ཞིག་ལ། །གཞན་འགའ་ཞིག་ནི་ཡིད་འོང་ན། །ལས་ཉིད་སྐལ་པའི་སྒྲ་ཡིས་ ནི། །ཐ་དད་ཀྱི་ནི་ལམ་དུ་གནས། །ཕན་འདོགས་པ་ཡི་ཁྱད་པར་ནི། །སྐྱེ་བ་འདི་ལ་མཐོང་བ་མེད། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སེམས་པ་གཞན། །མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གཞན་གནས་འདིར། །མང་དུ་སྨྲ་བ་ཅི་ཞིག་བྱ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་ཡིད་འོང་ཉིད། །རྒྱུ་ལས་ཉེ་བར་སྐྱེས་ཡིན་ན། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་ནི་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །མིན་ན་དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཉིད། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་པོའི། །ལུས་ནང་ཆུད་པར་རྟོགས་ན་ནི། །ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་རྟོགས་པ་དེ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད། །གཟུགས་ནི་སྣང་བར་འགྱུར་ན་ཡང༌། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །རང་
Chinese
如果从众多安乐中能够领悟到一些安乐等等，那么其他人连安乐的一点点都无法领悟。因为领悟到自己就是觉知，所以女人和男人会同样地体验。如果一切都是觉知，那么就会陷入微尘中没有觉知的境地。如果说因为互相粘连而没有分别，那是不对的，因为没有与它不同的粘连。即使存在，也不会改变领悟到不同的状态。如果说因为粘连而无法领悟分别，那么，因为没有领悟到它们自己的本体，心就会与诸要素不同，因为显现为不同。如果说只是一个有肢体者，如果是那样，其他人也会那样领悟。如果说其他人无法通过自身完全领悟，那么就没有领悟到它的自性。如果说那是错觉而不是领悟，那么错觉也是内部触觉差别的自性。因此，其他人会缺乏像那样领悟的能力。 在这里，只有能被觉知的一个。 安乐等等会变成其他。 如果说其他是唯一。 安乐等等会变成其他。 如果说其他人领悟了一个。 如果是那样，安乐等等就是其他。 因此，诸要素和心。 是领悟不同显现的自性。 如果说其他人觉知到， 如果想要安乐产生， 那个触觉令人喜爱， 自己是如何安住于其中的？ 如果因为令人喜爱而是原因， 那么认为这个令人喜爱的是什么？ 对于某些人来说，凭借自己的份额， 对于另一些人来说是令人喜爱的， 业本身凭借份额的声音， 安住在不同的道路上。 利益的差别， 在这个生中没有见到。 如果是那样，其他的有情， 即使没有，其他的世界也安住于此。 说这么多有什么用呢？ 如果说它的令人喜爱， 是从原因中接近产生， 其他人也会领悟到， 如果不是，那就是识。 如果说它被领悟者的， 身体内部包含而领悟， 那么在外面的领悟， 如何包含在身体内部？ 即使色显现出来， 因为不是其他人所领悟， 自己
English
If one can realize some happiness, etc., from many happinesses, then others cannot realize even a bit of happiness. Because one realizes that oneself is awareness, women and men will experience equally. If everything is awareness, then it would be absurd to say that there is no awareness in the subtle particles. If you say that there is no distinction because they are mutually attached, that is not correct, because there is no attachment different from it. Even if it exists, it will not change the realization of being different. If you say that you cannot realize the distinction because of attachment, then, because you have not realized their own essence, the mind will become different from the elements, because it appears as different. If you say that it is only one with limbs, if that is the case, others will also realize it in that way. If you say that others cannot fully realize it through themselves, then you have not realized its own nature. If you say that it is an illusion and not realization, then illusion is also the nature of the difference of internal touch. Therefore, others will be devoid of the ability to realize it in that way. Here, there is only one knowable. Happiness, etc., will become other. If you say that the other is the only one. Happiness, etc., will become other. If you say that others realize one. If that is the case, happiness, etc., are other. Therefore, the elements and the mind. Are the nature of realizing different appearances. If you say that others perceive, If you want happiness to arise, That touch is pleasing, How does one abide in it? If it is a cause because it is pleasing, Then what do you think this pleasing thing is? For some, by their own share, For others, it is pleasing, The action itself, by the sound of the share, Abides on different paths. The difference of benefiting, Is not seen in this birth. If that is the case, other sentient beings, Even if there are none, other worlds abide here. What is the use of saying so much? If you say that its pleasingness, Is born close from the cause, Others will also realize it, If not, then it is consciousness. If you realize that it is the perceiver's, Body contained inside and realized, Then the realization outside, How is it contained inside the body? Even if form appears, Because it is not realized by others, Oneself