Tibetan
ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་མཚུངས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་དེ་དག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །ཤེས་པ་མཚུངས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་འགལ་ན་ཡང་དངོས་དང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངར་བ་ནི་གྲངས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་འདུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། དངར་བ་ནི་བྱ་རེ་རེ་ལ་དངར་བར་གྱུར་བའི་རིང་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ལས་སོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་པོའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དཔེ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། གཟུགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་སྒྲ་གཟུང་ངོ༌། །སྒྲ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་ ཚིག་གཉིས་པའོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་ནི་གཞན་སེལ་བའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་སྡུད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ནི་དངོས་པོ་དངོས་པོ་གཞན་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་མ་འབྲེལ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ལྡོག་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའིའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཡོན་ཏན་དུ་བགྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་མིང་ཅན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྫས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་གང་ལ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པས་འཇུག་པ་ཤེས་པ་གང་
Chinese
否。其具有彼之理由亦是彼，识亦相同，如是连结文句。彼之境非彼等，如是而作。于识相同之境上，非事物与非近取之法，以彼之法性遍及，若与彼相违，则事物与近取之法之法性，如是则周遍作用相违可见。彼乃自性功德之故，隔离乃于具有数者许为功德之故。何者具有集合，隔离非于一一事物成为隔离之长性。言说等者，乃从言说数等之语词而来。无异或之意，乃从成立之体性门径成立之第一义。观待第二所成立者，则如石女之子为譬喻。观待第一所成立者，则为色即彼性。成为类别者，乃因一切皆为色等之境性之故。言说识等，乃为摄取语声。何语声之意，乃第一之第二句。事物各异随行之意，各异乃遣除他者。此之解释乃集合等，集合乃事物与他事物相关联。从彼退还乃不关联之状态。仅彼之境者，乃一识。从真实具有之事物退还，乃依于不间断生起之事物而具有之分别。如是于其他亦可连结。以彼乃言说退还之故。如是周遍分别之意，乃于一等分别之。于彼之意，乃于色等。算为功德之意，乃具有功德之名。自己乃体性非为差别，以数等何者而作差别，彼乃差别。若有各异之差别，则如是称之。彼乃于何者有各异之法等而作解释。以决定唯彼而趣入之识，何者
English
No. The reason for that is also that, and the knowledge is also the same, thus connecting the words. Its object is not those, thus it is done. On the very object of similar knowledge, non-things and non-proximate designations are pervaded by being its nature, and if it contradicts that, then the nature of things and proximate designations, thus the pervasive function is seen to be contradictory. That is because it is the very nature of qualities, and isolation is because it is accepted as a quality in those with numbers. What has the nature of aggregation, isolation is not the long nature of becoming isolated in each and every thing. The expression 'from expressions' means from the words that express numbers and so on. The meaning of 'without difference or' is the first meaning to be established from the aspect of the nature of establishment. In relation to the second thing to be established, it is like the example of the son of a barren woman. In relation to the first thing to be established, it is the very nature of form. Becoming a category means that everything is the nature of the object of form and so on. Mentioning knowledge and so on is to grasp sound. What sound means is the second sentence of the first. The meaning of 'things following differently' means that different is the elimination of others. The explanation of this is aggregation and so on, aggregation is the connection of things with other things. Reverting from that is the state of non-connection. The object of just that is one consciousness. Reverting from the truly possessed thing is the discrimination of possession based on the thing that arises continuously. Similarly, it can be applied to others as well. Because it expresses the reversion of that. Thus, the meaning of pervasive discrimination is to discriminate on one and so on. The meaning of 'on that' is on form and so on. The meaning of 'counted as a quality' is having the name of a quality. Oneself is that the substance is not a distinction, by what number etc. is the distinction made, that is the distinction. If there is a distinct difference, then it is called that. That is explained by what has different dharmas etc. By the knowledge that enters with certainty only that, what
Tibetan
ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་འཇུག་པ་ཅན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉེ་བར་བཏགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ལྟོས་པ་མེད་པས་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཟུགས་གཅིག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གྲངས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། བཟློག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་དད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཅན་གྱིའོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེག་བྱ་དང༌། གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དོན་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་གོ །དོན་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཅིག་གོ །དོན་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་སེམས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ནི་དོན་གཅིག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་དོན་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདི་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཅིག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན། འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། དོན་གཅིག་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་དོན་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐལ་བ་དང་བཟློག་པའི་ཐལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་གཅིག་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཡུལ་ཅན་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐལ་བ་ལ་མ་ངེས་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཟློག་པའི་ཐལ་བ་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བའི་མདོ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་བཤད་པ་ཉིད་ཐ་དད་
Chinese
因为不依赖于存在的事物，所以是具有进入的性质。 “不是这样的近取”的意思是，凡是数字等术语的进入，都不会变成近取的意思。 对于功德等，因为不依赖于一个知识等，所以本身就具有进入的性质。 那个本身就是指说了一个形色等。 数字等是不同的，因为具有相反的性质，所以是具有数字等不同性质的。 “声音等”是指触觉，形色和味道等。 佛所说的瓶子等是具有形色等性质的。 “是一个意义的境吗”的意思是一个理由。 “不会成为不同意义的原因”的意思是第二个。 “那些是种类吗”的意思是一个要证成的事物。 “不是不同意义的境”的意思是第二个。 考虑到第一个要证成的事物，认为是自性的理由，因为在种类中安立的只是一个意义的境的境。 考虑到第二个要证成的事物，说的是周遍不存在，因为在安立为不同意义的境上，被不同意义的原因所周遍。如果这个不存在，那么就像周遍不存在一样进行改造是合理的，因为是从否定的角度进行结合的。 “是一个意义的境”的能立，是从能立的角度出发的，那么怎么会是周遍不存在呢？ 应该认为是有相违的，因为一个意义的境和不同意义的境是相违的。如果这样说，因为是按照存在的方式进行显示的，所以没有过失。 “随顺和相反的随顺”是指，即使是同一个境，境等一个境的声音也不是种类，因此对于随顺来说不是不决定的。 即使不是种类，因为是没有不同的境，所以对于相反的随顺来说是不决定的。 “不同”是经。 这里的解释本身就是不同。
English
Because it does not depend on what exists, it has the nature of entering. The meaning of "not such a close taking" is that whatever the entry of terms such as numbers, it will not become a close taking. For merits, etc., because they do not depend on one knowledge, etc., they themselves have the nature of entering. That itself refers to saying one form, etc. Numbers, etc. are different, because they have opposite natures, so they have different natures such as numbers. "Sound, etc." refers to tactile, form, taste, etc. The vases, etc. spoken of by the Buddha have the nature of form, etc. "Is it a realm of one meaning?" means one reason. "It will not become a cause of different meanings" means the second. "Are those kinds?" means one thing to be proven. "Not a realm of different meanings" means the second. Considering the first thing to be proven, it is considered a reason of self-nature, because what is established in the kind is only the realm of one meaning. Considering the second thing to be proven, it is said that pervasion does not exist, because in establishing it as a realm of different meanings, it is pervaded by the cause of different meanings. If this does not exist, then it is reasonable to transform it as if pervasion does not exist, because it is combined from a negative perspective. The proof that "it is a realm of one meaning" is from the perspective of proof, so how can it be that pervasion does not exist? It should be considered that there is contradiction, because the realm of one meaning and the realm of different meanings are contradictory. If you say so, because it is shown according to the way it exists, there is no fault. "Consequent and opposite consequent" refers to the fact that even if it is the same realm, the sound of one realm, such as realm, is not a kind, so it is not uncertain for the consequent. Even if it is not a kind, because it is a realm without difference, it is uncertain for the opposite consequent. "Different" is the sutra. The explanation here is different.