Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། ཤཱཀྱའི་བློ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། ཤཱཀྱའི་བློ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པ། དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགའ་ཞིག་ལ་དོན་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་གང་གི་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་དེ་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་དེས་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། དངོས་འགྱུར་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དགག་པ་ཙམ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། འགའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བའི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་འདིས་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་རེག་པ་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་དངོས་ པོ་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགག་པ་དངོས་པོ་ཙམ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་ལ་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་འཇིག་པ་འདིའོ། །གལ་ཏེ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྟེ་ལས་སུ་བྱ་བ་ཅུང་ཞིག་ཡོད་ན། དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ན། བྱ་བ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གང་ཅུང་ཞིག་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་གིས་ལྟོས་འགྱུར་ཏེ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ལས་སུ་བྱ་བ་ཡོད་ན་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འགའ་ཞིག་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
释量论释，释迦慧。 释量论释。 释迦慧。 释量论释，第三十二品。因此，因为在究竟的自性中，对某些事物来说，存在着某种意义，所以它依赖于自身和他者。因为事物没有其他的形态。如果说刹那论者所认为的具有坏灭性质的事物，不会变成任何东西，事物本身也不会改变，那么当他们说“变成不存在”时，就是“非实有转变”，这仅仅是表达否定，而不是要成立任何东西。因此，他们认为刹那论者没有对自身和他者的形态进行分别的认识。下面用“如果”等来解释：如果刹那论者为了成立事物会变成不存在，而用声音来表达，那么也只能说明事物不会变成实有。如果一点也不成立，那么事物就会退转。为什么呢？因为仅仅是遮遣事物的否定，是不可能成立任何东西的。因为具有坏灭性质的事物，事物的性质不会变成任何东西，正因为如此，事物的坏灭也没有任何的因。这样，事物就是这样坏灭的。如果有一点作用，即有一点可做之事，那么事物坏灭的因就会依赖于其他。但实际上一点作用也没有。因此，坏灭的因什么也不做。对于什么也不做的事物，为什么会依赖于某些东西，即不会依赖呢？下面用“作用”等来解释：如果有可做之事，就会有作者。但之前已经说过，具有坏灭性质的事物，一点作用也没有。因此，所谓的坏灭之因，对于事物一点作用也不做，这样，对于一点坏灭之因也不做的事物，就需要依赖。这就是
English
A commentary on the Pramāṇavārttika, by Śākya's Wisdom. A commentary on the Pramāṇavārttika. By Śākya's Wisdom. A commentary on the Pramāṇavārttika, Chapter Thirty-Two. Therefore, because in the ultimate nature, for some things, there exists some meaning, it depends on itself and others. Because things have no other forms. If the proponents of momentariness claim that a thing with the nature of destruction does not change into anything, and the thing itself does not change, then when they say "it becomes non-existent," it is "not a real transformation," which is merely expressing a negation, not establishing anything. Therefore, they think that the proponents of momentariness do not have the application of distinguishing between the forms of self and other. The following is explained with "if" and so on: If the proponents of momentariness, in order to establish that a thing will become non-existent, express it with sound, then it can only show that the thing will not become real. If it does not establish anything at all, then the thing will regress. Why? Because it is impossible to establish anything by merely negating the thing. Because a thing with the nature of destruction, the nature of the thing will not become anything, and for that very reason, the destruction of the thing has no cause at all. Thus, the thing is destroyed in this way. If there is a little action, that is, if there is a little something to be done, then the cause of the destruction of the thing will depend on others. But in reality, there is no action at all. Therefore, the cause of destruction does nothing. For a thing that does nothing, why would it depend on something, that is, it would not depend? The following is explained with "action" and so on: If there is something to be done, there will be a doer. But it has already been said that a thing with the nature of destruction has no action at all. Therefore, the so-called cause of destruction does nothing to the thing, so for a thing that does not do even a little cause of destruction, it needs to depend. This is
Tibetan
་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ སྐྱེ་བ་མེད་ན་དེ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཅན་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་ཅན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ཅན་དེ་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ། གང་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པ་རྒྱུ་ལས་དངོས་པོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ཡང༌། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དེའི་འཇིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དངོས་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་འབྱུང་བ་གཞན་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ནི་དེའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་གིས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་འཇིག་པ་ཡིན་གྱི། དོན་གཞན་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེད་པ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེད་པ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ། བསྟན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལོག་པ་དེའི་སྒོ་ནས་ཏེ། ནུས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་སྟེ་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་ན་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་འགའ་ཞིག་གི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་ལྡན་པ་ཡོད་པ་ནི་དངོས་པོ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མེད་པ་སྟེ་འཇིག་པ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གཞན་འགའ་ཞིག་དགོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་དགོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་འཇིག་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུ་འདིས་ན་རྒྱུ་མེད་ཅན་ཡིན་ཡང་སྟེ། འཇིག་པ་ཁས་ལེན་ན་འཇིག་པ་དེ་དང་པོ་མ་བྱུང་བ་ཉིད་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ན། མ་བྱུང་ཉིད་ནས་འཇིག་ཡོད་ཕྱིར། ། འཇིག་པ་དེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོད
Chinese
是其他的。如果对于具有坏灭性质的事物，连少许的殊胜生起都没有，那就是没有殊胜生起的。它的状态怎么能被称为先前事物的坏灭呢？对于有殊胜生起的事物，要这样组合语句。殊胜等是顺世外道的主张，即使他们承认坏灭是事物由因产生的殊胜生起，那么，事物本身的坏灭，不就是殊胜生起吗？事物怎么能被称为坏灭呢？其他的产生不是其他的坏灭。因为如此的原因，那个原因不能被称为那个状态的事物的坏灭。然而，是什么，因为什么而变成无我，那就是坏灭。其他的坏灭不是从生起产生的，这已经立即说过了。因为殊胜生起所产生的坏灭，不是事物的自性坏灭。为什么呢？因为不存在就是对殊胜的所有的近取说的否定，那些非教义的邪说，通过那个途径，就是所有能的名称的颠倒的意思。因为是远离所有事物之法的特征。因此，对于不存在的事物，连少许的殊胜都没有。如果殊胜生起，那么不存在本身就会消失。因为事物是具有与生起相关的特征。因为与某物的殊胜生起相关联的事物，就是那个事物的特征。因此，对于不存在，也就是坏灭，不应该安立其他的殊胜，不应该安立近取。因此，如是说，因为显示了坏灭没有自性的原因，即使是无因的，如果承认坏灭，那么那个坏灭从最初没有产生，就会变成第二刹那，像那样：没有产生就有了坏灭， 坏灭就像嫩芽等一样存在。
English
It is other. If there is not even a little bit of excellence arising for something that has the nature of destruction, then that is something that does not have excellence arising. How can its state be called the destruction of the previous thing? For something that has excellence arising, the sentences should be arranged in this way. Excellence and so on are the assertions of the Lokayata, even if they admit that destruction is the excellent arising of a thing from a cause, then, is not the destruction of the thing itself the excellent arising? How can the thing be called destruction? The arising of another is not the destruction of another. Because of that reason, that cause cannot be called the destruction of the thing in that state. However, what is it, because of what it becomes selfless, that is destruction. The destruction of another is not produced from arising, that has already been said immediately. Because the destruction produced by the excellent arising is not the destruction of the nature of the thing. Why? Because non-existence is the negation of all the near-taking sayings of excellence, those non-doctrinal heresies, through that path, are the meaning of the reversal of all names of power. Because it is the characteristic of being separated from all the dharmas of things. Therefore, for something that does not exist, there is not even a little bit of excellence. If excellence arises, then non-existence itself will disappear. Because things are characterized by being related to arising. Because something that is related to the excellent arising of something is the characteristic of that thing. Therefore, for non-existence, that is, destruction, one should not establish another excellence, one should not establish near-taking. Therefore, as it is said, because it shows the reason that destruction has no self-nature, even if it is without cause, if one admits destruction, then that destruction from the beginning has not arisen, it will become the second moment, like that: there is destruction from the very beginning of not arising, destruction exists like sprouts and so on.