Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུའི་ཡོད་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་ཕྱི་མའོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཚད་མ་ཕྱི་མ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་ཚད་མ་སྔ་མ་ནི་ཚད་མ་ཕྱི་མ་འཇུག་པའི་དུས་ཉིད་ན་དེ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་སྔར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པར་དེའི་ངོ་བོ་བྱེད་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས། ཚད་མ་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ཀྱིས། །ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་གཟུང་བ་ཡིན། །རང་ཉིད་ནུས་པ་མེད་ན་ནི། །གཞན་གྱིས་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྨོས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་མེད་པར་ཚད་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་མི་སྲིད་པ་དེ་བས་ན་སྔར་དངོས་པོ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལས་སྔར་ཡང་ངོ༌། །དང་པོ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་ ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལས་དོན་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་ཏེ། དང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་དག་ལས་སྐྱེས་པ་ན་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་ཆ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ན་ནི་ངེས་པ་ཙམ་གཞན་ལས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དོན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྔ་མ་ཚད་མ་ཡིན་འོ་ན་ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ཚད་མའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་ཚད་མས་གཟུང་བའི་དོན་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡོད་ན་དེའི་རིགས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཡུལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དྲུག་པའི་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཚད་མ་ཕྱི་མ་གང་ཡིན་པའི་ཚད་མ་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པ་སྔ་མའི་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་མི་སླུ་བ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རིགས་པས་མཐའ་གཏུགས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འཇུག་པ་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་ཡང་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་སླུ་བ་དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་འདོད་པ་ཉིད་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་གྱི་མི་འདོད་པ་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལས་ནི་མི་འདོད་པ་དང་ཡང་ཕྲད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཤོས་དག་གིས་འདོད་པ་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འདིའི་ངེས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ་སྙམ་པས། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་པ་ནི་བླ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇུག་པ་ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་གགས་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ༌། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་གགས་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་ཕྲད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདོད་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དེ་ལྟར་ཚད་མ་ལས་ཐ་དད་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཁྱབ་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་ནུས་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་ལ་ལར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་མི་སླུ་བའི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞིང་ལ་ལར་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་སོ། །སྔར་མི་སླུ་བ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ད་ནི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ནུས་པ་དེ་ཉིད་འདིའི་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་སླུ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
之故。無因而有果亦不應理，以成無因之過故。彼亦者，謂後量。彼之境性者，謂是前量之境性，是為近取，以於果亦近取因故。設若然者，然由後量之生起，前量乃於後量生起之時為量，先則非量。無有而作彼體性不能也。童女不取云：「一切量由自，是取為量性，若自無能力，他亦不能作。」如是所說。是故說此是故之語，以由前量之境無有，則後量之境不生故，是故先成事物之故，謂較能作事之境之識亦為先。最初亦是量，謂能作事之境之識，為後識之因之最初識亦是量，以彼亦是事物之境性故。若不如是，若彼是事物無有之境性，則如是之識不成為後識之因。彼即說彼從彼入於能作事，謂從彼者，即從最初之識，以最初之識是能作事之境之識，是後識之因性故之義。此謂識從自因所生時，則生為量之自性性，以事物是無分性故。然若有迷亂之因，則唯由他而說決定耳，是為顯示。設若彼之義，是能作事之境之後量之因性故，先者是量，若爾，說所知為內者之量之安立云何耶？是故說凡無外義等，謂若有由量所斷定之義之境者，謂若有由最初之量所取之義為因者，則彼之同類於能作事之時境生
English
Therefore. It is also unreasonable for an effect to exist without a cause, as it would lead to the fault of being without a cause. "That also" refers to the subsequent valid cognition. "Being its object" means that it is the object of the previous valid cognition, which is a close approximation, because the cause is also closely approximated to the effect. If that is the case, then since the subsequent valid cognition arises, the previous valid cognition is valid only at the time when the subsequent valid cognition arises, but not before. It is not possible to make its essence without it. As the maiden does not take, it is said: "All valid cognitions are by themselves, it is taken as the nature of valid cognition, if oneself has no ability, others also cannot do it." As it is said. Therefore, this word "therefore" is spoken, because without the object of the previous valid cognition, the object of the subsequent valid cognition does not arise, therefore, because the thing is established beforehand, that is, it is also prior to the consciousness of the object that can do things. The first is also a valid cognition, that is, the consciousness of the object that can do things, the first consciousness that becomes the cause of the subsequent consciousness is also a valid cognition, because it is also the nature of the object of things. If it is not like that, if it is the object of the absence of things, then such consciousness will not become the cause of the subsequent consciousness. That is, it is said that it enters into the ability to do things from that, that is, from the first consciousness, because the first consciousness is the consciousness of the object that can do things, it is the meaning of being the cause of the subsequent consciousness. This means that when consciousness arises from its own causes, it will arise as the nature of validity, because things are indivisible. However, if there is a cause of confusion, then only certainty is expressed by others, this is to show. If the meaning of that is that it is the cause of the subsequent valid cognition of the object that can do things, then the former is a valid cognition, if so, how is the establishment of the valid cognition that says that the knowable is internal? Therefore, it is said that all external meanings are absent, that is, if there is an object of meaning that is determined by valid cognition, that is, if there is a meaning taken by the first valid cognition as a cause, then its kind arises in the object at the time of being able to do things.
Chinese
凡是成为能量的，就是由量所完全决定的意义之境。这里也是第六的集合。那要知道，作为后量，无论是什么样的后量，都是那后量的因，先前的无欺不是，因为没有外境的成就。如果说在胜义中，无欺没有任何差别，那么对于二者来说，安立都是以理智穷尽为特点的。如果从怀疑和颠倒的知识中，有些时候进入到不欺骗意义，难道不是吗？因此，那也会变成量太过了吧？如果这样问，那么，说“不欺骗这个和那个”等等，所谓“决定”，就是指与所欲之义相遇本身，这不是决定的意义，然而只是与所欲相遇，而不是与不欲相遇。从怀疑等等的知识中，也与不欲相遇。有些人认为，所谓“与所欲相遇本身”是此处的决定。如果这样想，那么，如果人的
English
Whatever becomes energy is the realm of meaning completely determined by valid cognition. Here too, it is a collection of the sixth. That, knowing that as the subsequent valid cognition, whatever the subsequent valid cognition is, is the cause of that subsequent valid cognition, the previous non-deception is not, because there is no accomplishment of external objects. If it is said that in the ultimate sense, there is no difference in non-deception, then for both, the establishment is characterized by the exhaustion of reason. If, from doubt and inverted knowledge, sometimes entering into non-deception of meaning, is it not? Therefore, that would become too much of a valid cognition, wouldn't it? If asked like that, then, saying "non-deception this and that" etc., the so-called "determination" refers to the encounter with the desired meaning itself, this is not the meaning of determination, but only encountering the desired, not encountering the undesired. From knowledge of doubt etc., also encountering the undesired. Some think that the so-called "encounter with the desired itself" is the determination here. If thinking like that, then, if a person's
Tibetan
་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་ཅེ་ན། མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་སྒྲ་ཚད་མར་ངེས་པར་བྱས་ནས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་སྒྲ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ནི་འགྱུར་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཚད་མ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་ཡོད་ན་སྒྲས་བསླང་བའི་ཤེས་པ་དང་སྒྲས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཡང་ཚད་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཁྱབ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདིས་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་སྒྲས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ལས་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སྒྲ་གཞན་བརྗོད་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དང་དེ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྒྲ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དོན་གྱི་སྐབས་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ངེས་པ་མེད་པ་ན་དོན་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་སྤྱིའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་རོ། །བུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལས་ཞེས་བསམས་པའོ། །མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་སླུ་མེད་ཅན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་མི་སླུ་བ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་ཚད་མ་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །གཟུང་བ་འཛིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའོ། །ཇི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁ་དོག་ལ་དམིགས་པ་ན
Chinese
被称作不欺骗。那么，如果说能够实现意义的事物是不欺骗，这是怎么说的呢？因为是不欺骗的决定的知识的因。就像我们之前所说的那样。在外境上确定声音为量之后，说了“如果”等等。所谓“那个和那个”，不欺骗不是存在于从声音产生的事物中，因为外境和声音没有它的自性和从它产生的特性的联系。不是它的自性，因为自己的体性各不相同。也不是从它产生的，因为没有意义也存在。如果认为会改变，那么从声音产生的事物就不是量了吗？说了“认为”，从声音产生的事物不是其他的量，因为是随后的推断。这样，如果存在声音，那么声音所引发的知识和声音完全引发的知识就是量，因为是它的因，所以声音也被称为量。用“没有遍及”等等来回答。因此，这说明了想要表达的声音是量。如果想要表达不同于错误的，表达其他的声音是可能的，即使那样，从想要表达的那个和那个所产生的声音也一定是有差别的。那个也能通过意义的场合等来理解，如果不能确定想要表达的差别和差别，那么就会推断想要表达的意义的总体。所谓“从瓶子的形象分别的知识”，是思考从具有瓶子的知识分别而来的。所谓“特性是错误的”，是说量是不欺骗的知识，这个总体的特性是错误的，因为即使具有分别的知识是不欺骗的，也没有承认是量。这样，其他的也不会改变。用“举起”等等的声音，来理解结合和分开等等。所谓“抓住所抓的”，不是量的因。例如，眼识所存在的特殊性所区分的颜色为对境时
English
It is called non-deceptive. So, how is it said that something that can realize meaning is non-deceptive? Because it is the cause of the definite knowledge of non-deception. Just like we said before. After determining sound as valid in external objects, it is said "if" and so on. The so-called "that and that", non-deception does not exist in things arising from sound, because external objects and sound do not have the connection of its own nature and the characteristics arising from it. It is not its own nature, because their own entities are different. It is also not produced from it, because it exists even without meaning. If it is thought that it will change, then is the thing produced from sound not valid? It is said "think", the thing produced from sound is not another valid, because it is the subsequent inference. Thus, if there is sound, then the knowledge evoked by sound and the knowledge completely evoked by sound are valid, because it is its cause, so sound is also called valid. Answer with "not pervasive" and so on. Therefore, this explains that the sound that wants to be expressed is valid. If one wants to express something different from error, it is possible to express other sounds, even so, the sounds produced from wanting to express that and that must be different. That can also be understood by the occasion of meaning, etc. If the difference and difference that one wants to express cannot be determined, then the totality of the meaning that one wants to express will be inferred. The so-called "from the knowledge of the appearance of the pot", is thinking from the knowledge of the pot with distinction. The so-called "characteristic is wrong", is saying that the valid is the knowledge of non-deception, the overall characteristic is wrong, because even if the knowledge with distinction is non-deceptive, it has not been admitted as valid. Thus, others will not change either. With the sound of "lift" etc., understand combination and separation etc. The so-called "grasping what is grasped" is not the cause of validity. For example, when the color distinguished by the specificity of the existence of eye consciousness is the object