English
If self-nature exists, it is not fire. However, it is not the self-nature of fire. How then does smoke arise from it? Smoke is not the self-nature of the cause. It possesses the special power of the cause. If smoke does not arise from the cause of smoke, then it becomes causeless. Thus it has been said. Specificity is also determined by habit, as it is said: For things like the image of a jewel, recognizing it through subsequent inference, it is unspeakable for other things that have not arisen (recognition). It will arise from habit itself. Thus it is said. Just as direct perception is the cause of the establishment of later valid cognition, so too is inference. Therefore, if someone says that because there is no exhaustion, there is no certainty in inferences, therefore it is said "for direct perception itself" and so on. The meaning of the first direct perception is its meaning. The object of the action of its meaning, which exists in which valid cognition, that is the valid cognition of the object of the action of its meaning. The later one is also the same, it is the object of the action of meaning, therefore, this is called the summary of specificity. Like this, through "if that is so" and so on, it eliminates the dependence of inference on the establishment of later valid cognition. The object of inference, impermanence and so on, whose self-nature exists in which sign, that is the one possessing its self-nature, that is, associated with the sign of being made and so on, or with the result, smoke and so on, it is the cause of the knowledge of the sign-possessor. Becoming like this is called non-thing, meaning separated from the thing that has become self-nature and the thing that has become result. Therefore, inference is not without exhaustion because it is established as valid cognition by itself. In other places, it refers to direct perception. Because there is no clear seer who is not accustomed, there is no certainty of specificity. This explains the situation of the initial establishment. At that time, it will also be established through doubt. If specificity can also be determined from habit, then in terms of meaning, direct perception also does not depend on the establishment of later valid cognition. If the initial non-deceptiveness must be recognized through the establishment of later valid cognition, then what is the use of recognizing it? That
Tibetan
་ནི་དེའི་ཚེ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དེའི་ཚེ། དེའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་རྩོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཚད་མས་ངེས་པ་དེ་ལ་དེའི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་གཞན་མི་སླུ་བ་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་དོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་སྔ་མ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མེའི་ཤེས་པ་དང་པོ་མེ་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ལྟར་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཅི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་མེ་མེད་པར་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའམ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལ་ཡང་མི་སླུ་བ་གཞན་ལྟོས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་མི་སླུ་བར་རང་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ན་དང་པོའི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས། །ཇི་ལྟར་དང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད། །དེ་མི་སླུ་ལ་ལྟོས་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟར་མི་ སླུ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །མི་སླུ་བ་ཡང་བཙལ་བར་བྱ། །གལ་ཏེ་ལ་ལར་རང་ཉིད་ལས། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་ན་ནི། །དང་པོའི་དེ་ལྟའི་དངོས་ཡིན་ན། །རྒྱུ་གང་གིས་ན་རབ་ཏུ་སྡང༌། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ལ། གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེར་སྣང་བ་དང་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དག་གོ །མེར་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་མོད་ཀྱི་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་མེ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་དངོས་པོའི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནིའོ། །སྐྱེ་བ་ན་ཡང་མི་སླུ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པའི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ན་སྔ་མ་དེའི་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ག
Chinese
在那时，它不是进入，因为它是过去。确实，在进入的那时，努力于它的量本身的确定不是，然而，通过量所确定的那个，以它的同类本身的显现的清晰的差别，成为不欺骗者本身而确定的意义。如果后来的显现也是，等等，是无止境的怀疑，那么，它与先前的显现有什么区别呢？回答说，不是进入事物，而是怀疑。就像对火的第一个认识，即使没有火也怀疑进入一样，那么，对于燃烧和烹饪等等的认识，也像梦一样，在没有火的情况下，会产生燃烧和烹饪等等的认识吗？或者是有吗？这样连接。如果对于那个，也需要依赖其他不欺骗者，而对于那个也需要其他，那就是无止境的。如果有些认识自己认为是不欺骗的，那么第一个也同样会变成那样。正如青年玛勒那所说：第一个认识本身，如果它依赖于不欺骗，那么，也应该通过不欺骗本身来寻找不欺骗。如果在某些情况下，从自己本身，认为是量本身，那么，第一个就是那样的事物，有什么理由非常憎恨呢？这样说。不是，等等，是为了回答。两个，是指显现为火和燃烧等等的显现。显现为火，即使对于没有事物也会进入，但是显现为燃烧等等则不会。因此，说了那个本身，即没有火等等。那个是事物的所依，因为产生燃烧和烹饪等等的作用的对境的认识就是。在产生时也是不欺骗者本身，如果从那样变成进入者，也会产生进入的如何显现所希望的意义，那么，那就是先前的不欺骗者本身，那个本身是量，而不是错误，是这个意思。事物仅仅是那个的因，因为它是燃烧和烹饪等等的意义的因，所以是火。
English
At that time, it is not entering, because it is past. Indeed, at the time of entering, the effort to ascertain its own validity is not, however, through that which is ascertained by validity, with the distinct difference of the manifestation of its own kind, it becomes the meaning of being ascertained as the non-deceiver itself. If the subsequent manifestation is also, and so on, is an endless doubt, then what is the difference between it and the previous manifestation? It is said that it is not entering into things, but doubting. Just as the first knowledge of fire, even without fire, doubts entering, then, for the knowledge of burning and cooking, etc., is it like a dream, without fire, will the knowledge of burning and cooking, etc., arise? Or is there? Connect it like this. If for that, it is also necessary to rely on other non-deceivers, and for that also other, that is endless. If some knowledge itself considers itself non-deceptive, then the first will also become the same. As the youth Malena said: The first knowledge itself, if it depends on non-deception, then, one should also seek non-deception through non-deception itself. If in some cases, from oneself, it is considered validity itself, then, the first is such a thing, what reason is there to hate so much? Thus said. No, etc., is to answer. The two, refers to the manifestation of appearing as fire and burning, etc. Appearing as fire, even for non-things, it will enter, but appearing as burning, etc., it will not. Therefore, it is said that itself, that is, without fire, etc. That is the support of things, because the knowledge of the object of the function of producing burning and cooking, etc., is. When it arises, it is also the non-deceiver itself, if from becoming such an entrant, the meaning of entering as one wishes to manifest will also arise, then, that is the previous non-deceiver itself, that itself is validity, not error, is the meaning. Things are merely the cause of that, because it is the cause of the meaning of burning and cooking, etc., so it is fire.
Tibetan
ང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དང་ཆུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཁྲུས་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ནི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་ལ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་བླ་སྟེ་གཉིད་མ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བཤད་ཅེ་ན། འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་རང་རིག་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ངེས་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དང་པོའི་མེ་དང་ཆུར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་གོམས་པ་མེད་པ་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་ པ་མེད་པ་དེ་བས་ན། དེ་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་ཚད་མ་འཇུག་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་ལས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གོམས་པ་ཡོད་ཅིང་གསོལ་བ་ཅན་ཐོབ་པ་ན་རང་ཉིད་ལས་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ནི་རང་དང་གཞན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རང་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གཟུང་བའི་དོན་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་རྒོལ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་གཅིག་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དག་དོན་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མ་སྔ་ཕྱི་དག་གི་དོན་དམ་པར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཕྱིས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་ནི་ཚད་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་
Chinese
我是那个进行燃烧和烹饪等等的，水也是那个进行沐浴和饮用等等的。因为事物是具有能起作用的性质。如果说在梦中也有如前所说的对境不欺骗的情况，那么，那也有事物存在，这是多余的，即使在没有入睡的状态，也没有其他安立事物的因。如果说梦中的意识会变成量，那么因为是所希望的，所以没有过失。如果说，那么，为什么说不是量呢？因为有认为是错乱的想法。因此，具有能起作用的对境的现量，因为没有错乱的理由，所以变成了量的自性，被自证智完全确定。如已完全确定那样，在那之上必定产生，那样自己是量，因此不是无止境的。最初显现为火和水的意识，在没有串习时，即使被自续的量所抓住，因为有错乱的理由，所以没有产生决定的能力。因此，后来的量进入，安立为量。那样，是从他者成为量。那也是在有串习并且获得祈求者时，是从自己而来的，如先前所说的那样。因此，这样现量是自己和他者的量，而比量是从自己而来的，就安住于此。如果说，先前所取的对境后来等等，是依靠刹那来进行反驳的。不是的，用不是的等等来进行回答。这样说，因为是唯一认识的因，所以世间确定先前和后来的事物是相同的，并且跟随它那样进行安立，因为量的安立仅仅是名言。如果说，先前和后来的量的胜义谛是对境不同的，但这是多余的，没有如前所说的过失。那样，在说后来的等等时，如果没有先前量的对境，因为没有，这指的是先前量的对境是后来量的对境的因
English
I am the one who performs burning and cooking, and water is the one who performs bathing and drinking, etc. Because things have the nature of being able to function. If it is said that in dreams there are also cases where the objects as previously stated are not deceptive, then there is also the existence of things, which is superfluous, and even in the state of not being asleep, there is no other cause for establishing things. If it is said that the consciousness in dreams will become valid cognition, then because it is desired, there is no fault. If it is said, then why is it said that it is not valid cognition? Because there is the thought of being mistaken. Therefore, the direct perception with an object that can function, because there is no reason for confusion, has become the nature of valid cognition, and is completely determined by self-awareness. As it has been completely determined, it necessarily arises on it, so that oneself is valid cognition, therefore it is not endless. The consciousness that initially appears as fire and water, when there is no habituation, even if it is grasped by the valid cognition of one's own continuum, because there is a reason for confusion, it does not have the ability to generate certainty. Therefore, later valid cognition enters and establishes it as valid cognition. Thus, it becomes valid cognition from others. That is also from oneself when there is habituation and the petitioner is obtained, as previously stated. Therefore, in this way, direct perception is valid cognition for oneself and others, while inference is from oneself, and it abides in this. If it is said that the object previously taken later, etc., is refuted based on the momentariness. It is not, it is answered with not, etc. It is said that because it is the cause of recognizing one form, the world determines that the previous and later things are the same, and follows it to establish it in that way, because the establishment of valid cognition is merely nominal. If it is said that the ultimate truth of the previous and later valid cognitions are different objects, but this is superfluous, there is no fault as previously stated. Thus, in saying later, etc., if there is no object of the previous valid cognition, because there is not, this refers to the object of the previous valid cognition being the cause of the object of the later valid cognition.