Tibetan
འི་ཕྱིར་ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་གོང་བུ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་རྭ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་གོང་བུ་ཉིད་ནི་རྟ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དུས་ན་ཡན་ལག་ཡིན་ན་ཡང་ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་དང་འདྲ་བར་སྒྲ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་བརྒལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་དམ་བཅའ་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ཡིན་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སྒྲ་ཉིད་ལས་མཉན་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ནི་སྒྲ་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་རྟག་སྟེ་སྒྲ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་མེད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་སྦྱོར་བ་མེད་ན་ཡང་ངོ༌། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་དང་བཅས་པར་ཚིག་གི་ཕྲད་གང་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་པར་དང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་ནི་མི་ལྡན་ པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ན་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཅན་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་སོ། །ཟླ་བོ་ཕྱོགས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཟླ་བོ་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ངེ
Chinese
之所以要说“如果问像什么”等等，那是因为这里，具有能区分其他部分的果，叫做有角，这是个特点，而要论证的，正是这个部分本身不是马。又或者，对于“或者”等等，以前在要论证的时候，即使是分支，但因为不是主要的特点，所以说不包括在宗里面。这表明，在进行论证的时候，刚刚产生的本身不会变成过失。难道不是有人反驳说，像可听闻一样，声音也会获得非共同性吗？说变成可听闻本身和承诺的意义，不是这样的。为什么说特点不能成为承诺的意义呢？那是真的，但尽管如此，为了说明声音本身与可听闻在各个方面都具有不同的特征，所以才这样说的。这里，“声音声音的”的意思是，声音是常，因为是声音本身。所谓“依赖于宗的特点”，意思是宗本身就是特点，依赖于它，也就是与他者相关联，通过区分来使其成为特点，我是这么想的。所谓“那时不是宗的法性”，意思是宗本身的法，通过与他者相关联，通过区分，就不是宗的法性，是这个意思。所谓“即使没有与声音的自性相结合”，意思是即使没有与声音的自身本性相结合。所谓“宗的法”，意思是法性是要成为特点的，因此，所说的是具有特点的基础的词语的连接，而不是特点本身，因为说具有特点，就是具有不具备区分的果。我认为，如果从声音进入的角度来说，法是特点的基础，即使是这样，那么从进入的角度来说，法本身就是主要的有法，因此是特点的基础，法是特点。所谓“两类对立面”，意思是，通过理证的方式，将要区分的对立面存在与不存在进行安立。
English
The reason for saying "If asked what it is like" and so on is that here, it has the result of distinguishing other parts, called horned, which is a characteristic, and what is to be proved is that this part itself is not a horse. Or, for "or" and so on, even if it is a branch when it is to be proved before, it is said that it is not included in the subject because it is not the main characteristic. This shows that when arguing, the very thing that has just arisen will not become a fault. Isn't it refuted by others that, like what can be heard, sound will also gain non-commonality? Saying that it becomes the meaning of what can be heard itself and the commitment is not like that. Why say that characteristics cannot become the meaning of commitment? That is true, but nevertheless, in order to explain that sound itself has different characteristics from what can be heard in all aspects, that's why it is said like that. Here, "sound of sound" means that sound is constant, because it is sound itself. The so-called "depending on the characteristics of the subject" means that the subject itself is the characteristic, depending on it, that is, being related to others, and making it a characteristic by distinguishing it, that's what I think. The so-called "At that time, it is not the nature of the subject" means that the nature of the subject itself, by being related to others, by distinguishing, is not the nature of the subject, that's what it means. The so-called "Even if there is no combination with the self-nature of sound" means even if there is no combination with the self-nature of sound itself. The so-called "property of the subject" means that the property is to be a characteristic, therefore, what is said is the connection of words that have the basis of characteristics, not the characteristics themselves, because saying that it has characteristics is to have the result of not having distinction. I think that if the law is the basis of the characteristic from the point of view of the entry of sound, even so, then from the point of view of the entry, the law itself is the main subject, so it is the basis of the characteristic, and the law is the characteristic. The so-called "two kinds of opposites" means that the existence and non-existence of the opposite to be distinguished are established by means of reasoning.